|
|||
Fishing | Pike | Walleye | Perch | Carp | Material | Fishingboat | Techniques | Links | Who am I? | Guestbook | Index Videoclips | Webring | Fishingtrips | Polen | Norway | Denmark | Sweden | Canada | Netherlands | Ireland | France |
|||
|
|
||
|
Het begin Het is 1993 als ik voor het eerst wordt geconfronteerd met een snoekbaarswedstrijd. Mijn vriend Tim Horneman belt met het verzoek samen deel te nemen, maar ik heb dan net besloten een vistrip naar Canada te maken. Eric besluit dan met hem mee te doen. Deze wedstrijd wordt op het Paterwoldsemeer gehouden onder de rook van Groningen. Met een behoorlijke deelname, weinig vis en toen al indrukwekkende boten wordt teruggekeken op de wedstrijd. Wat toen al op viel was de gezellige en vriendelijke sfeer. Maar ook de beperkingen van het viswater. Een goede plek waar het wat dieper is wordt massaal bezocht en dat is nou net niet onze manier van vissen. Dat brengt ons er toe om van 1994-1996 niet nog een keer een wedstrijd te proberen, daarnaast was er toen ook nog een niet een zo uitgebreid wedstrijdschema als nu. Een selectiewedstrijd Dan is het zover. 1997, de wedstrijd in de buurt van Groningen wordt gehouden op het Schildmeer en de prikkel is er om de concurrentie aan te gaan. Alles wordt uit de kast gehaald. Twee keer het water verkennen en dan aan de slag. Er liggen zo'n 40 boten te wachten en dan klinkt het signaal. Allemaal gaan we op weg naar een veebelovende plek. Eric en ik hebben afgesproken naar dat ene bultje/taludje te gaan waar de week ervoor leuk baars gevangen hebben en volgens ons ook wel snoekbaars moet liggen. Overigens hadden we beide keren tijdens het proefvissen geen snoekbaars gezien of zien vangen, dus moeilijk zou het sowieso worden. Maar dan gebeurt eigenlijk het onvermijdelijke, in de middenmoot vertrokken komen we te laat aan bij 'onze' stek en liggen er al een aantal ankers op. Voorzichtig en toch ook wel een beetje balend manoeuvreren we met onze elektromotor tussen de vele boten. Dan worden de eerste vissen met de aasvis gevangen, ja ook op 'ons' bultje, veelal baars maar de eerste snoekbaarzen komen binnen. Stug doorvissend met ons kunstaas en steeds een beetje gefrustreerder, blijven we doorgaan. Dan tien minuten voor het einde, Eric ruimt reeds zijn spullen op, krijg ik een aanbeet op een shaddigger. Enigszins verbouwereerd en anstig om de vis te verspelen 'schreeuw' ik om het schepnet……straks verspeel ik hem nog!!! Maar dan ligt hij gelukkig in het net en wordt door de controleboot gemeten en gewogen 57 cm en xxxxx gram. Niet groot maar in ieder geval vis. Dan gaan we terug naar de kantine en is er een koud buffet en de prijsuitreiking. Eerste prijs snoekbaars 89 cm, tweede prijs snoekbaars 81 cm, derde prijs snoekbaars 57 cm………he eeeheheheheheh hoorde je dat Eric derde prijs 57 cm en xxxx gram voor Jan Heslinga uit Assen. Eric hoorde je dat, maar dan heb ik een redelijke prijs te pakken. Vierde prijs snoekbaars 57 cm xxx gram gevangen door Johan Slagter. YES! De vis is 300 gram lichter dan de derde prijs. Voor mijn neus wordt een mooie elektromotor door Jan meegenomen, tja daar sta je dan voor de prijzentafel…ik besluit een viskoffer ter waarde van 140 gulden mee te nemen. Glunderend sta ik op het podium. Dit had ik nooit verwacht. Maar dan gebeurt er het leukste van de dag, deze snoekbaars brengt een ticket voor deelname aan het Nederlands Kampioenschap binnen voor Eric en mij. 26 Oktober 1997 op 't Joppe wordt de wedstrijd gehouden. Die dag nog leg ik contact met Jan Heslinga en spreken we af elkaar te bellen om gezamenlijk een hotel of iets dergelijks te bespreken. Gezelliger en goedkoper. 26 oktober 1997 NK Snoekbaars op 't Joppe We besluiten er een weekendje van te maken en reserveren een twee persoonskamer op het eiland de Kaag. (Jan en zijn vismaat besluiten zaterdagavond aan te komen en niet meer voor te vissen) Met een veerpontje worden we overgevaren (doet een beetje buitenlands aan) en doen we onze eerste kennis van het water op bij de 'pontjesman'. Bruine Culprit shads doen het goed de laatste tijd en als je het water op komt liggen rechts en links tegen de kanten aan goede stekken. De volgende morgen staan we te popelen om het water op te gaan, maar de ontbijtdame verslaapt zich enigszins en beseft blijkbaar niet dat we in voorbereiding zijn voor het NK. Dan is het zover we kunnen het water verkennen en schrikken van de diepte. Meer wedstrijd gangers zijn op het idee gekomen en schuchter begroeten we elkaar. Henk Rusman stroopt de kanten af met Jerkbaits, niet zonder succes en her en der wordt vis op de dieptemeter gezien. We vangen die dag echter slechts een baars en zien een snoekbaars vangen. Moeilijk dus, maar als we iets geleerd hebben van deze wedstrijden dan is het doorzetten op een veelbelovende plek (Jan bedankt voor het delen van je ervaring op wedstrijdterrein). Zaterdagavond begroeten we Jan en zijn vismaat en wisselen ervaringen uit en kijken of er nog 'vreemd' aantrekkelijk kunstaas is te vinden in de dozen van elkaar. Dan is het zondag en begint de wedstrijd. De meeste van jullie weten hoe het is afgelopen (op de site van Peeter's Hengelsport staat een verslag en uitslag), door het vele voorvissen met kunstaas is dressuur onstaan en liggen de beste kansen bij de aasvissers. We vangen in totaal vier ondermaatse snoekbaars en Eric vangt een mooie snoekbaars van 69,8 cm waarmee hij achteraf dichtbij de grootste snoekbaars zat. Een gezellige, spannende, beter te organiseren dag. We zullen dit jaar zeker weer een poging doen ons te kwalificeren voor het NK. Wie weet kom ik iemand van jullie lezers tegen. |
||
|
|||
|
|
||
|
Het is 1994 als ik voor het eerst kennis maak met het Veersemeer. Bram Rekoert welke de trip naar Canada heeft georganiseerd heeft een groep vissers bij elkaar gekregen om twee dagen op het meer te trollen. Tim Horneman gaat met me mee en zonder downriggers wordt twee dagen zonder resultaat gevist op toch wel indrukwekkend mooi helder water. Er worden dat weekend een aantal forellen gevangen, maar veel is het niet. Cees Overwater had me verteld al eens een forel van 70 cm te hebben gevangen en foto's maakten me nog enthousiaster. Ik kom nog eens terug. Dat is dan in 1996 als Cees , Rob en ik (Eric gaat voor die kleine forelletjes niet helemaal vanuit Groningen naar Zeeland) een dagje gaan proberen. Weer helemaal niets!! Zelfs geen aanbeet. Voor ik hier weer kom? Ik weet het ook niet meer. Die dag schijnt het weer net zo te zijn dat is afgewaterd of juist niet ik weet het ook niet, maar het is wel verdomd moeilijk water. 1998, 11/12 april hebben we geprikt. We? Cees, Rob, Eric en ik gaan er voor. Dit keer wil ik het nog een keer proberen. Via chatten en e-mailen probeer ik zoveel mogelijk over het Laketrout trollen te weten te komen. Een samenvatting van een waardevolle chat avond:
Met deze kennis en veel goede moed en acht hengels moet toch een aanbeet plaatsvinden? Cees had twee week daarvoor nog een forse forel verspeeld en dat stemde ons positief. Dan gaan we enigszins verlaat die zaterdag het water op, de eerste hagelbui valt en het is enigszins ruig zonnig/bewolkt weer. Goede omstandigheden. Maar helaas aan het einde van de dag hebben we geen aanbeet gehad en ben ik er in ieder geval zat van. Licht puntje was wellicht de aanbeet die we zagen samen met de dril en helaas het verspelen van een hele mooie grote forel aan boord van twee Belgen in een Lundboot. Die zondag besluiten we dan ook niet nog een dag te gaan. De motivatie is te ver weggezakt en we kunnen elkaar ook niet meer oppeppen. We besluiten bij het oversteken van de Oosterschelde ons heil in juni daar maar eens te zoeken op Zeebaars en Geep. En het Veerse meer? Ik weet niet of ik er nog eens weer kom? |
||
|
|||
|
|
||
|
Oosterschelde/Haringvliet, Een trip in het weekend van 13 en 14 juni 1998. Oosterschelde, zaterdag 13 juni 1998 We vertrekken die morgen met redelijk weer en komen met bijna laag water aan bij de trailerheling in Colijnsplaat. Traileren lukt dan net, de auto staat met de wielen in 20 cm zoute drap en zie dan ook de roest al zo ongeveer verschijnen. Uit de verhalen; we hadden een artikel uit de Roofvis geraadpleegd, waren de omstandigheden niet echt goed, maar de weersverwachting voor de volgende dag was slechter en we wilden het toch eens proberen. De eerste uren slepen we wat en verkennen de omgeving en water, met opkomend water zouden we het e.e.a kunnen verwachten aan zeebaars en geep. We vernemen niets en besluiten op veelbelovende plekken werpend te vissen, maar ook dat levert niets op. Her en der beginnen zich meer kantvissers op geep te installeren en groeit ons vertrouwen dat de scholen vis weldra ons kunstaas zullen beroeren. Dan is het zover de stroming wordt steeds sterker en de combinatie wind en stroming houd ons op dezelfde plek. Echter geen aanbeet en we besluiten de overkant van het water, waar we een interessante strekdam hebben gezien, te bevissen. Dan zien we een grote hoeveelheid meeuwen en sterntjes duik vluchten nemen op prooivis en gaan zo snel mogelijk naar de plek 'des onheil'. Hier wordt zowel onder als boven het water gejaagt. Zeebaars?Geep? Onze spinhengels werpen de kleine tobylepels in het water en vissen deze zo snel mogelijk door het oppervlakte water terug, dan een tik, shit mis…….. en dan weer een aanbeet en een misser ………. vissen die tot bij de boot het kunstaas volgen ………. geen geep, maar …..weer volgt een aanbeet en hangen!!!! De vis vecht en begin te denken dat de eerste zeebaars een feit is, maar dan volgt de landing en landen we beide tegelijk een makreel. Tja daar hadden we even niet aan gedacht. Daarna volgt nog een aanbeet en is het feest over. Via de GSM Rob en Cees gewaarschuwd, maar ook zij zijn te laat. We heeft Cees in tussen tijd bij de peilers een leuke zeebaars verspeeld. Dan beginnen de wolken samen ter trekken en voorspellen we een onweersbui en besluiten van het water te gaan. We komen zeker nog een keer terug, maar dan met warmer, zonniger weer. Haringvliet, zondag 14 juni 1998 Dus de zondag even een dagje op de snoek/snoekbaars op het Haringvliet. Hier vangen we allemaal ons visje en is het weekend geslaagd te noemen. |
||
|
|||
