Spacetown aan de Noordzee

De stad is zo armlastig als haar meest armlastige inwoners. En reken maar dat die armlastig zijn. De gemiddelde armoede in de Schilderswijk en Transvaal grenst met geen mogelijkheid meer aan de benedengrens en de arme kleine-mannen-met-de-petten hebben geen draad meer aan het lijf wanneer zij zich in hun Honda's en Toyota's wurmen. De halve wijk loopt gedrogeerd rond en verwarmt zich aan de her en der spontaan uitslaande brandhaarden. 't Is treurig gesteld met de armoede in Den Haag. Waar een gewone Hagenaar is veroordeeld tot de moderne ketenen der sociale dienst-uitkering en huursubsidie daar verlustigt het gemeentebestuur ­ al even berooid en arm ­ zich in de weelde van Artikel 12. Big Brother is spoiling you. Maar daar wil ik het helemaal niet over hebben.

Waarover dan wel? Over wethouder Noordanus. Niet persé, maar de man is onvermijdelijk. De stand-up specialist van de Haagse politiek is immer in voor een komisch nummer voor de camera's van TV West tenslotte. Zo was hij laatst weer vanaf de gordel naar de kruin te zien met een fantástische statement over zijn nieuwste plan: de overkapping van het spoorweg-emplacement van het Centraal Station waarmee hij nieuwe bouwgrond wil scheppen voor leegstaande kantoorgebouwen. Die raakten namelijk op. En Den Haag zon-der leegstaande kantoorruimte is als de Marx Brothers zonder geluid. Humorloos.

'Dan liever de lucht in', waren Van Speyk's laatste woorden en hij blies zichzelf op. Zou Noordanus dat voorbeeld volgen? Want de lucht in gaan we, als het aan hem ligt. Nou heb ik niets tegen hoogbouw. Hoe hoger de flats, hoe langer de val tenslotte. Dan krijg je tenminste tijdens je laatste vlucht nog waar voor je belastingcenten.

Hoog-Haghe noemt de wethouder zijn laatste vinding. In plaats van een tunnel met treinen bouwen we de stad er nu bovenop. Want dat heeft de stad nodig, zegt meneer Noordanus.. Om te vermijden dat we Stavoren aan de Noordzee worden. Het vrouwtje van Stavoren? Nee, het foutje van Sta-voren, een klein Fries stadje dat altijd de pretentie had een bloeiend handelscentrum te zijn en op die bluf stadsrechten verwierf, maar eigenlijk alleen maar een klein kutplaatsje was aan de Zuiderzee, waar ouwe sikkeneurige vrouwtjes ringen in het water liepen te gooien. Ja, Stavoren. Ken uw klassiekers. Hadden ze daar maar Hoog-Haghe gehad. Dan was dat niet gebeurd daar in Stavoren.

Iets geheel anders. Ook uit TV West's komkommertuin. Den Haag wil zijn ambtenaren een vergoeding geven voor ziektekosten die niet door het ambtenaren ziekenfonds worden vergoed. Op zich niks mis mee. Zie het als een verlengstuk van de EHBO-kit die in een aangepaste vormgeving op geen kamer in Mayer's Atrium mag ontbreken. De zaak werd aangezwengeld door een gemeente-ambtenaar die een zeer sterke mate van oogprobleem heeft. Een ongebruikelijke afwijking dat er voor zorgt dat hij geen fuck meer ziet, tenzij tenzij hij dagelijks een fikse portie medi-wiet achterover kopt. Medi-wiet? Ja, medi-wiet. Na de kierewiet, de nederwiet en de twiet-twiet is er nu de medi-wiet. Dat is hetzelfde als gewone wiet, maar dan voor slechtziende ambtenaren. De man verklaarde zeker zo'n twintig gram per dag nodig te hebben om zijn funktie naar behoren te kunnen blijven uitvoeren. Twintig gram per dag! En, deelde de man desgevraagd mede aan de verslaggever des regio's amusantste tv-zender, 'ik word er niet stoned van'. Je voelt niks, zal je bedoelen! Daarom noemen ze het verdovende middelen!

Ik kwam laatst in het Atrium en bespeurde daar een verdacht luchtje. Juist. Roken mag weliswaar niet meer in openbare gebouwen, maar over blowen heeft niemand wat gezegd. Een bevriende dealer wandelde met een grote grijns de immense hal door. Hij duwde een leeg winkelwagentje voor zich uit.
'Zaken gedaan?' vroeg ik hem in het voorbijgaan.
'Och, een beetje medi-wiet gedropt.' antwoordde hij.
'Jammer dat ze d'r niet stoned van worden, hè.'
'Maar wel high!' riep hij me na.

High dat is de ontbrekende schakel. Medi-wiet, ambtenaren, wethouder, Hoog-Catharijne aan de Noordzee. Briljante plannen ontspruiten aan het Spui. Leegstaande bovenkamers gevuld met medi-wiet-walmen. Wethouders willen vliegen. Angel dust! We zien het niet meer zo goed! We willen medi-wiet. Wow, weet je wel. Spacetown aan de Noordzee! Omhoog met die stad. High up in the sky, weet je wel. Te gek, te maf. Vrouwtje van Stavoren! High-Haghe! Ik voel niks, maar ik vlieg dus ik besta.

Hé, Deet! Heb jij nog wat te blowen!
Louise baby, wow babe!
Yo! Peitâh! Scoor jij nog wat medi-wiet in je Bordelaise aan de Noordzee!

 

Gepubliceerd in Circuit, oktober 1997

© RJ. Rueb