Dood vogeltje

In de lange serie columns die er verleden maand achter in Circuit werden afgedrukt sprong er één wel heel erg tussenuit. Voor de afwisseling was dat deze keer eens niet mijn eigen schrijfsel, maar dat van Vogel. Waarom? Omdat het hier een afscheidsbrief betrof van een zeer vermoeide man die besloten had er van tussen te gaan in danwel uit dit leven. Nu heb ik Vogel nooit gekend, maar een zelfmoordenaar heeft ­hoe overtuigd ook­ toch altijd een zekere pathos in zich, die in lang vervlo-gen dagen als heroïsch werd beschouwd. Was het niet dat zijn column zo'n pakkende kop had ("U allen de ballen!"), ik had Vogel wellicht nooit gemist. En dat is nu misschien wel het wrange van het geheel.

Door de samenvoeging van een bestaand Rotterdams magazine met een afgestorven Haags uitgaansblad waren er plots acht columnisten die allen een plaatsje voor zich opeisten. Tussen acht columnisten mag je naast een bepaalde mate van tegenstreverij ook een zekere saamhorigheid verwachten. Dat we nooit met zijn achten bij elkaar geweest zijn heeft een logische reden. De samenvoeging van Circuit en de ex-DOEN is van zeer recente datum en werd door het hande-len van een eersteklas oetlul van een curator zodanig in de wielen gereden dat improvisatie het sleutelwoord moet zijn geweest voor de hoofdredakteur die zich met dit probleem opgezadeld zag.

Toch blijft het een vreemde gewaarwording bij de eerste geza-menlijke presentatie van acht columnisten in de vernieuwde Circuit gekonfronteerd te worden met Vogels afscheidsbrief, temeer omdat een redaktio-neel in memoriam ontbreekt. Nu is het niet onwaarschijnlijk dat de Rotterdamse media de zelfverkozen dood van Vogel al ruimschoots belicht hebben en dat zijn heengaan daarmee voor de betrokken lokale samenleving gesneden koek is, maar bij de Haagse medemens zal zijn verscheiden waarschijnlijk geheel onopgemerkt zijn gebleven.

Het opzetten van een bilateraal magazine met lokale informatie voor een interlokaal publiek is nieuw en kent uiteraard nog wat kinderziektes. Het vervelendste aspekt hierbij is wellicht, dat je wat lokaal bekend wordt verondersteld voor het overige publiek moet uitleggen, omdat dat er anders geen reet van snapt.

Ze zeggen wel eens dat schrijvers een uitstervend ras zijn. Kent u het verhaal van de acht kleine negertjes? En toen waren het er nog maar zeven.

 

column t.g.v. serie depressieve columns van collega Vogel in Circuit

niet gepubliceerd (april 2000)

© RJ. Rueb