De Week

Rollende koppen

Het kan haast geen toeval meer zijn. Er rollen koppen. Op dezelfde dag dat in Irak het ene standbeeld van Saddam Hoessein na het andere wordt omgetrokken en onthoofd wordt ook op vaderlandse bodem een voorbij instituut van twijfelachtige politieke statuur gedecapiteerd. Waar Hoessein op de vlucht is om aan de dood te ontkomen, daar was Pim Fortuyn in staal gegoten, al ettelijke maanden niet meer onder ons, maar niet aan de aandacht ontgleden, juist op weg naar zijn onsterfelijkheid om te zetten in een eeuwige aanwezigheid op zijn geboortegrond aan de Maasoevers. Alles ging goed, tot een laaghangend viadukt op de snelweg hem fataal werd. BENG, koppie d'raf.

Het standbeeld van Pim was een eerbetoon van makelaar in effecten Harry Mens, zijn naam als altijd onwaardig. Hij financierde het standbeeld dat pal moest staan voor de grootsheid waarover Fortuyn volgens zijn aanhangers beschikte, maar die hij nooit heeft kunnen bewijzen met dank aan Volkert van der G., zijn emotieloze moordenaar die Nederland een grotere dienst dacht te doen dan Nederland uiteindelijk kon waarderen. Mens wilde het kunstwerk eigenlijk in eigen huis en tuin plaatsen, maar door zijn eigen grootheidswaanzin gewekt besloot hij dat Pim in Rotterdam toch beter op zijn plaats zou zijn. Niet dat men daar op Mens' Pim zat te wachten overigens. De Pim van Mens was zelfs niet welkom want de Pim van Mens haalde de wind uit de zeilen van de eigen Pim die Rotterdam weldra op zijn sokkel wil plaatsen. Dus zou de Pim van Mens in Pim's eigen Huis of Tuin moeten komen, dus op privegrond maar toch een beetje in Rotterdam.
Onderweg overviel het noodlot Pim ten tweede male en verloor de vermoorde politicus in spé andermaal zijn hoofd en dit keer wel heel letterlijk.

Gisteravond was op het nieuws de aankomst van het beeld van Pim bij Pim's huis in Rotterdam te zien. Het hoofd was provisorisch weer op zijn romp geplaatst en de nekbreuk werd aan het zicht onttrokken door een witte doek. Vreemd genoeg was zijn paramilitairistische, haast fascistoïde 'at your service' salueerhandje ongeschonden, hoewel dit toch schier tegen zijn markante kale stalen darkroomkop geplooid lag. Het scheelde enkele centimeters, maar net genoeg om zijn kruin genoeg te raken zodat het hele koppie van de romp getrokken werd. Aan de achterzijde van de schedel was nog duidelijk de enorme buts te zien die de plek markeerde waar de onderkant van het viadukt zijn vernietigende werk had gedaan.

Even later schakelde het nieuws weer terug naar Bagdad of Kirkut of Al-Kut waar plukjes opgetogen Irakezen druk doende waren kolossale Saddams van hun voetstukken te rukken. Een Amerikaanse militair hing een vlag over het hoofd van de brute doch gevallen dictator. Net als Pim's provisorische sjaal een doekje voor het bloeden.
Dezelfde avond viel het doek voor de nieuwe kabinetsformatie.

Ik was er vandaag niet bij toen de krantekoppen van de persen rolden. Wat een feest is zo'n bevrijdingsdag toch iedere keer weer.

Volgende week meer ellende.


De Week is een vast onderdeel van de wekelijkse borrels
in Galerie Haags.

© RJ. Rueb 2003

reactie: