Geen column

Het is een groot misverstand te veronderstellen dat een column altijd ergens over moet gaan. Dat de columnist in kwestie noodzakelijk induikt op min of meer recente zaken die hem verontrusten, storen, ergeren of anderszins uit zijn hum brengen. Natuurlijk, een columnist zal de hem voor de voeten geworpen spreektijd of paginaruimte doorgaans grif benutten om optimaal gebruik te maken van zijn vrijheid van meningsuiting. En al even natuurlijk, om op te vallen zal die mening ongezouten moeten zijn en niet al te veel open deuren moeten bevatten. Als je op een podium mag staan, hoe groot of klein ook, dan moet je natuurlijk wel je bek opentrekken. Zeker wanneer je door derden gevraagd wordt om op dat podium te komen staan en je bek open te trekken. Als je daarover nadenkt, dan wil het schaamrood nog wel eens tot hoog op de konen doorklunen. Waarom wordt de een wel gevraagd om zijn of haar mening publiekelijk rond te bazuinen en de ander, die wellicht ook een mening heeft die er toe doet, niet. Wat is de ene mening meer waard dan de ander tenslotte.

Het is niet zelden dat ik na het uitspreken of het publiceren van mijn columns gecomplimenteerd wordt met mijn zojuist te berde gebrachte mening. Dat is leuk. Zeker wanneer die mensen er aan toevoegen dat ik volkomen gelijk had. En dat heb ik nogal eens, als ik die mensen mag geloven. Maar als ik iets zeg waarvan andere mensen vinden dat ik daar gelijk in heb, dan vinden die mensen dat zelf dus ook. Waarom geven zij hun mening dan niet? Waarom stappen zij niet op de zeepkist? Gelukkig doen ze dat niet, want anders zou het wel heel erg schrapen worden in columnistenland.

Maar wat nu als een column helemaal nergens over gaat? Zijn de mensen het dan ook met mij eens? Stel nu eens dat er in het kader van Bleek's Keek op de Week van mij verwacht wordt dat ik een column over de Actualiteit schrijf en dat ik dan vervolgens aan kom met een column die niet over de Actualiteit gaat. Zou ik dan ook na afloop op instemmend geknik en schouderklopjes worden getracteerd? Of wordt mij dan gevraagd waarom mijn column nergens over ging? In dat geval zal ik moeten antwoorden, dat ik door bezigheden op andere fronten de afgelopen weken even niet bij machte ben geweest mij bezig te houden met de Actualiteit. Niet dat ik geloof ik daarmee overigens al te veel gemist heb, want erg veel schot zit er niet in.

Wel heb ik van de week een erg leuk meisje een gat in haar hoofd zien vallen, net op het moment dat ik met haar naar haar huis zou gaan. Als er iets niet erotsch is, dan is het wel een meisje met een bloedend gat, zeker niet wanneer dat in haar hoofd zit! Maar ja, schrijf daar maar eens een column over.

Maar goed, een column over Actualiteit krijgen jullie vandaag niet van mij te horen. Toch heb ik ondertussen wel weer dik drie minuten spreektijd volgeluld en hebben jullie mij al die tijd geanimeerd aan zitten kijken. Dus ik zal toch wel een functie gehad hebben in het geheel.
Nee, het is een zojuist verzonnen misverstand dat een column altijd ergens over moet gaan.

Volgende week meer ellende.

voorgedragen tijdens wekelijkse culturele borrel in Galerie Haags
(ja inderdaad, deze column heb ik al eens eerder geschreven...)

© RJ. Rueb 2002

reactie: