De Stofdeeltjes van Drion

Vannacht trok een sterrenregen aan ons land voorbij. Uiteraard niets van gemerkt, want men had er een besloten voorstelling van gemaakt. Aanvang diep in de nacht en achter een gesloten wolkengordijn. Wat we hebben gemist is als ik Erwin Krol mag geloven, een fantastisch schouwspel vol vallende sterren.

Nu zijn die vallende sterren natuurlijk geen echte vallende sterren, maar stofdeeltjes die de atmosfeer binnendringen en daar oplichten. Die stofdeeltjes dringen overigens 24 uur per dag de dampkring binnen als spermatozoïden die inbeuken op een eicel. Deze vergelijking is volgens sommige deskundigen ­ en wie is dat tegenwoordig niet? ­ niet eens zo gek, want deze deskundigen zijn van mening dat ooit, heel lang geleden buitenaardse stofdeeltjes een chemisch huwelijk zijn aangegaan met de stofnesten op aarde, waaruit het leven op aarde ontstaan is. Stof zijn wij en als stof zullen wij wederkeren. Wie de film 'The Body Snatchers' gezien heeft weet waartoe dergelijke stofwisselingen kunnen leiden. Dood en verderf en misvormde wezens met enge groene ogen.

Sinds de uitvinding van het milieu worden er vraagtekens gezet bij de aanwezigheid van stofdeeltjes in de lucht. Voor die tijd was het gewoon een alledaagse werkelijkheid, net zo gewoon en onwrikbaar als het weer bijvoorbeeld. Dat er mensen aan die stofdeeltjes doodgingen was slechts een bijkomstigheid. Je ging pas dood als je tijd gekomen was en dat werd bepaald door de Grootste Alien Aller Tijden, het Hemelsche Opperwezen. Heerlijk toch om de dingen simpel te kunnen houden. Maar nu wetenschappers de stofdeeltjes als een probleem hebben bestempeld, moeten we er maar eens goed voor gaan zitten. Want stofdeeltjes in de lucht waar je dood van gaat? Bah, dat moest verboden worden!

Als we er hypothetisch van uit gaan dat mensen die vóór de uitvinding van de wetenschap leefden heel vreemd zouden aankijken tegen een voorbijscheurende vrachtwagen of stadsbus, dan kan je zoiets vergelijken met hoe wij zouden reageren als er plots een buitenaards ruimtevehikel voor de deur geparkeerd zou staan. Zo'n ding geef je niet zomaar even een wielklem tenslotte. Nu zijn vliegende schotels natuurlijk al vele malen ouder dan automobielen, maar dat terzijde. Wat ik bedoel te zeggen, is dat de verwondering over het fenomeen vele malen belangrijker is dan de zorgen over de consequenties ervan in de toekomst.

Daar heeft de wetenschap verandering in aangebracht. Met de uitvinding van het milieu moet ieder natuurlijk fenomeen maar eens goed onder de loep genomen worden en bij voorkeur worden afgeschoten, want slecht voor het milieu. In onze atmosfeer hangen miljarden verschillende soorten stofdeeltjes, de een nog bedreigender dan de ander. Nu is de focus gericht op die deeltjes die uit onze uitlaten komen, maar wat er vannacht de dampkring is binnengedrongen kan vele malen ingrijpender zijn voor ons toekomstige bestaan.

Stel dat die stofdeeltjes bijvoorbeeld landen op de bouwgrond van Groene Haeg, het villapark dat ergens in de periferie van onze negorij moet worden opgetrokken voor de betere allochtoon. En stel dat die stofdeeltjes zich chemisch gaan sufneuken met de genen van die toekomstige bewoners. Dan hebben we voor we het goed en wel beseffen een milieuramp van heb ik jou daar.

Nu kom ik zelf uit het Benoordenhout en daar hadden ze zo'n veertig jaar geleden ook zo'n milieuprobleem. Hoewel ik hierbij moet aantekenen dat er naast ons ook andere families in die wijk woonden die de boel er beslist niet beter op maakten. Het milieu in het Benoordenhout, maar ook in Duttendel, Wassenaar en waar er nog meer belang- maar vooral steenrijke mensen woonden, was naar eigen zeggen erg goed, maar het stonk er naar arrogantie en hoewel van buiten zeer beschaafd, was het al met al toch een zeer asociaal stelletje buiten de samenleving geplaatste aliens dat er woonde.

Nee, ik ben bepaald geen voorstander van het milieu. Geen tegenstander ook trouwens. Het milieu bestaat namelijk niet. Er is een wereld met allemaal vervuilertjes erop, die blootstaat aan een constante invoer van vervuilende stofdeeltjes, die chemisch aan het paren zijn met reeds aanwezige, eerder gelandde stofdeeltjes. Dat is een gegeven, geen vraagstelling.
Dat er wel eens wat mis gaat bij die kruisbestuivingen blijkt wel uit de vele misvormde, want tegennatuurlijke species die de wereld bevolken. De mensen voorop en aan het hoofd daarvan weer de wetenschappers, die de vervuiling uitvonden en cultiveerden en nu het milieu hebben uitgevonden en dat weer zo nodig moeten cultiveren.

Ondertussen draait de wereld rond tot hij stopt. Net zoals mensen leven tot ze doodgaan. En dat is niet eerder dan het komt, maar ook beslist niet later. Tenzij je natuurlijk geen deugdelijke verlichting op je fiets hebt. Ja, dan is het niet zo gek dat je eerder de pijp uitgaat. En jawel hoor: de creativiteit kent geen grenzen. Er zou eens geen belangenvereniging het nuttige met het ongevraagde willen verenigen. De Fietsersbond gaat gratis feestverlichting uitdelen bij door de politie uitgeschreven boetes. Een fijn plan, daar zaten we echt op te wachten.

Doe mij dan nog maar liever een paar van die lekkere dodelijke stofdeeltjes... De stofdeeltjes van Drion. Want een beter milieu begint tenslotte bij jezelf.

voorgedragen op 19-11-02 ter gelegenheid van het milieudebat van het Haags Milieucentrum in grandcafe Dudok, Den Haag

© RJ. Rueb 2002

reactie: