KUNSTKOPPEN

"Kunstkoppen' is een serie duo-columns, die vanaf januari 2001 verschijnt in Uitpost Magazine. In deze serie communiceren RJ. Rueb en cabaretier Marcel Verreck via e-mail met elkaar over het Haagse culturele leven...
Onderstaand is de laatste column in deze serie. Rueb & Verreck is te verstaan gegeven dat er geen belangstelling is de columns in de toekomst voort te zetten. Jammer.

EDITIE: MEI 2002

Marcel!

Zal ik je eens wat vertellen? We worden gelezen! Precies een jaar geleden schreef ik op deze plaats een column, waarin ik te kennen gaf bezig te zijn met het schrijven van een toneelstuk waarin mobiele telefoons de hoofdrol gingen spelen. Goed, dat was natuurlijk niet helemaal waar; ik ben tenslotte geen toneelschrijver. Maar toch. Vorige week las ik dat er in Duitsland een stuk in première is gegaan waarin alles om de mobiele telefoon draait. Altijd weer die Duitsers! Zo komen ze nooit van mijn vooroordeel af natuurlijk. Je reinste jatwerk, maar ja zo gaat dat nu eenmaal in de culturele wereld. Als je zelf geen eigenheid hebt, dan pik je gewoon een idee van een ander. Ik hoop dat het stuk flopt.

Maar dit terzijde. Ik moet tot mijn grote schande zeggen dat de enige culturele activiteit die ik de laatste maanden heb ondernomen het volgen van het politieke theater is. Nou, daar heb je je handen aan vol. Zelden is de cultuur zo leefbaar geweest als nu. Over Fortuyn wil ik het verder niet hebben in de hoop daarmee het voorbeeld te geven. Als de domheid regeert, dan kunnen we het verder wel schudden. Hoewel ik moet toegeven als schrijver en uitgever retejaloers te zijn op de marketingtechnieken die hij volgde om een bestseller in de markt te zetten. Hier in politiek Den Haag (met de kleine p, dus lokaal) heeft afgelopen maart de beste aprilgrap ooit plaatsgevonden. Een ruime 10.000 Hagenezen die dachten voor die kale idioot te stemmen kregen tot hun grote schrik vier nogal harige idioten in de raad. Ex-psychiatrische patiënten, waarvan je dat 'ex' nog maar even tussen de aanhalingstekens moet laten staan. Eerste daad van deze nieuwe fractie was het indienen van een waslijst met honderden schriftelijke vragen. De mooiste hiervan was ronduit de vraag of er misschien nog suggesties waren voor aanvullende schriftelijke vragen.

Nee, aan politiek theater heb ik de laatste tijd mijn handen vol. Eigenlijk is er sprake van een oneerlijke concurrentie voor het eigenlijke theater (dat met de grote C bedoel ik), want zoveel entertainment kan niemand meer met een serieus gezicht bieden.

Misschien is het een nieuw idee om het culturele aanbod dan maar middels de mobiele telefonie te verspreiden. Zo zal volgende maand mijn eerste roman (annex verkiezingsprogramma getiteld 'Leesbaar Haags') uitsluitend per SMS gepubliceerd worden. Belangstellenden kunnen zich vanaf heden aanmelden via mijn website. Wedden dat ook dit idee gejat wordt?

Helaas dat ik daar volgend jaar niet meer via deze column pocherig gewag van kan maken. We moeten er namelijk mee kappen. We mogen dan wel gelezen worden, maar blijkbaar toch ook weer niet zo graag. Behalve dan door kleptomane Duitsers. Of zijn we gewoon te duur? Wie het weet mag het zeggen of misschien liever ook maar niet.

Haagse cultuurmensen, gedag. Tot een volgende keer, in een andere column, in een ander medium. En Marcel bedankt gozer.

 

RJ. Rueb
(www.rjrueb.nl)


Ja RJ!

We gaan ermee stoppen, maar ja, dat krijg je ervan als je blijkbaar alleen in Duitsland gelezen wordt. Tja, en als we ons louter op de Duitse markt zouden willen richten, dan moeten we ons van de zomer in Scheveningen laten verspreiden. Maar hoe? De Uitpost verschijnt dan niet.

Eigenlijk geloof ik dat het beter is om de Duitsers met rust te laten. Misschien dat goed voorbeeld volgen doet en onze toch al geteisterde kustlijn ontkuild kan worden. Maar laat ik niet oproepen tot haat en onverdraagzaamheid jegens andere bevolkingsgroepen ­ in het geval van de Duitsers kunnen we trouwens niet van een minderheid spreken.

Al die tijd dat ik met jou een column heb gedeeld, ben ik 06-loos gebleven. Maar als ik om me heen kijk hier in de Amsterdamse Pijp, zie ik een doorlopend theaterstuk waar alles om de mobiele telefoon draait. We hebben hier in de wijk ook nog een telefooncel, je ziet er weleens een jongere verbaasd naar kijken, met zowaar ook nog een intakt gebleven hoorn met snoer, maar wie zich daar in begeeft kan op minachtende en zelfs medelijdende blikken rekenen.

Of het mijn rijpende leeftijd is weet ik niet, maar soms gaan de ontwikkelingen mij iets te snel. Ook in Amsterdam zijn nu twee vervaarlijk uitziende marktkoopmannen (een prachtig beroep overigens!), Henk Bakker sr & jr , in de raad gekomen omdat zij de naam Leefbaar als eerste hadden geclaimd. Ik kan niet wachten totdat zij hun visie op het Amsterdamse cultuurbeleid komen geven. Maar ik zal daarvan dus geen verslag meer kunnen doen in de Uitpost. (Eerlijk gezegd geloof ik dat er nooit iemand zal komen die daarvan verslag zal kunnen uitbrengen).

Ja RJ, nu jij je SMS-roman memoreert, wil ik deze laatste keer van de gelegenheid gebruik maken de aandacht te vestigen op mijn nieuwe liedjes-CD 'Van Mars', die niet ontbloot is van Haagse elementen. Speciaal voor jou (en de lezers) hier het laatste couplet van 'Scheveningen in de mist':

Dit is mijn land van ooit, maar ook de dag van nu
Ik vind bij het havenlicht een stuk gewaaide plu
Ik weet dat ik nu weet wat ik eigenlijk al wist
Wordt er iets opgelost, is dat alleen de mist

Dan poetst de zon de kust weer op
Dan ruik je vis
Maar er blijft een Scheveningen
Dat ik mis
Waarin ik je mis

Bedankt, RJ, het ga je goed en tot ziens,

Marcel Verreck
(www.marcelverreck.nl)

© RJ. Rueb/Marcel Verreck 2002

reactie: