Op 19 januari 2002 kwam de Haagse rap&rock band Parlour (voorheen The Parlour Project) voor de laatste maal bijeen in het Paard in Den Haag voor een afscheidsconcert. Parlour besloot na zeven jaar hard aan de weg getimmerd te hebben de pijp aan Maarten te geven. Ondanks een gedegen live reputatie en vele optredens, bleef de werkelijke doorbraak helaas achterwege. Inmiddels zijn de bandleden allen bezig met nieuwe projecten.
RJ. Rueb opende het concert met een poëtische column of een gedicht met column-pretenties.


Rauw en bikkelhard

 

Zoals ieder goed huwelijk ­ in voor-

En tegenspoed, tot de dood ons scheidt

En meer van dat soort dingen ­

Heeft het ook bij The Parlour slechts

(of toch nog) Zeven jaar geduurd.

 

Scheiden is hard. Rauw. Misselijkmakend

Voor de meeste betrokkenen en

Hen die het graag anders hadden gezien.

Maar bovenal is het werkelijk, zoals

De realiteit rauw is en bikkelhard.

 

Wat mij betreft: tsja, wat moet ik zeggen.

Ik zag het Parlour Project komen

En dan is het toch een hele eer

Het ook te mogen zien gaan.

Hoe hard, rauw en werkelijk ook.

 

Slechts goede herinneringen

Aan de nekkramp van het headbangen

Aan de suizende oren en vermoeide voeten

Aan de onverstaanbare raps en beukende gitaren

Aan wat al niet, dat het leven mooi maakt.

 

Over de Parlour-crew niets dan goed.

De scheiding is slechts een feit,

Maar de geest gaat niet verloren.

Verdeel en heers. Een oud motto.

Gaat heen en vermenigvuldigt u.

 

Laat het Parlour-zaad kiemen

in nieuwe muziek, andere projecten.

En blijf spuiten. Parlour is zijn eigen

geschiedenis waardig. Beuken is een vak.

Een hard en rauw vak. Maar werkelijk.


© RJ. Rueb 2002

 

reactie: