KUNSTKOPPEN

"Kunstkoppen' is een serie duo-columns, die vanaf januari 2001 verschijnt in Uitpost Magazine. In deze serie communiceren RJ. Rueb en cabaretier Marcel Verreck via e-mail met elkaar over het Haagse culturele leven...

EDITIE: NOVEMBER 2001

Marcel!

Tsja en toen sloeg de bom in, werd het oorlog en was verder alles van ondergeschikt belang. Het leven speelde zich uitsluitend nog af in de vorm van een aangepast programma. Theatervoorstellingen en concerten werden afgelast, stadsbestuurders weigerden officiële verplichtingen uit te voeren. En alles viel plots stil om naar CNN te kijken. Aangepaste programma's.

Het was rouwtijd. Zo zwart als de nacht. En terecht. Tot op zekere hoogte. Alsof ik zelf van de Twin Towers afsprong, flitsten alle rampenfilms die ik ooit zag aan mij voorbij op die zwarte dinsdag. Towering Inferno, Earthquake, Independence Day, al die apocalyptische doomsday-verzinsels van het steenrijke Hollywood. En mijn pluim voor de special effects-mensen is groot. Levensecht, de vernietiging van de aarde, zo bleek.
De Golden Earring speelde een aangepast programma bij de opening van zijn eigen tentoonstelling. Bij leven reeds in memoriam. Nou ja, aangepast. Barry Hay had zijn zonnebril niet op. Aangepast dus.

'And the band played on' realiseerde ik me, terwijl ik met een aangepast humeur op z'n Haags stond mee te dansen met de bal van mijn linkervoet. Het Atrium, waar het optreden plaatsvond, heeft dezelfde mega-ruimtelijkheid als de Titanic, althans dat is de indruk die de special effectsmensen van die film mij meegaven. Daar stond de complete bekende Hagenaars- en muziek-scene naar de Earring te kijken. Allen voor de zoveelste keer. Omdat ze Hagenaars zijn en vaandeldragers, alweer veertig jaar.

Buiten brandde het lont van de apocalyps en binnen speelde de band zijn repertoire af. Onderhuids borrelden grappen naar boven, veel grappen. Maar de kaken dienden aangepast gesloten te blijven. Zo ook de pen. Een aangepaste column. Niet leuk. Dat zou niet gepast zijn, laat staan aangepast. Laten we maar even niet meer lachen.

Het leven kan soms erg makaber zijn.

RJ. Rueb
(www.rjrueb.nl)


RJ!

En zo is het alweer november geworden en zo ging de tijd zijn geruisloze genadeloze gang. Want hoe lang is aangepast aangepast? Ik zal je vertellen hoe dat in mijn eigen cabaretpraktijk verliep. De zaterdag na de aanslagen in New York moesten wij met het radiocabaret van Spijkers met Koppen 'iets' doen. Maar alle sketches die we schreven waren te lollig, behalve die ene waarin een deskundige kwam uitleggen dat er voor elke grap een plaats en een tijd was. (En dus ook een verkeerde plaats en tijd). Voorts hebben we een mooi lied gezongen over New York, in zijn volle gulzige glorie onbelemmerd gadegeslagen vanaf het WTC: Een veerboot snijdt op Hudson Bay/Een tapijt van rimpeltjes in twee. Die avond trad ik op in Arnhem en zong dit lied nogmaals. Maar op het volgende optreden, een kleine week later, memoreerde ik de die dag gehouden autoloze zaterdag: 'men loopt hier toch achter, in Amerika hadden ze laatst al een vliegtuigloze week. '

Langzaam schikken Verbijstering, Verdriet en Woede een beetje in en dringt het brutale broertje Humor zich met zijn venijnige elleboogjes naar de voorgrond. De eerste erge bakken hoor je niet op het toneel, maar lafhartig na afloop aan de bar. Dat Lee 'New York, New York' Towers zijn naam moet veranderen, dat er een piano was besteld op de 107de verdieping en dat ze toen een vleugelafijn, onafwendbaar is het historische proces in werking gezet dat van keizer Nero bij het brandende Rome een goed onderwerp voor een olijke sketch en van Napoleon een dolkomische habitué in een psychiatrische inrichting heeft gemaakt.Wie huivert er nog bij naam Djengis Khan? Hoe lang duurt het nog voor dat er onbekommerd om Hitler gelachen wordt? Ooit is de angel van het nu zo wrede heden er uit getrokken. Dan zijn we aangepast. Tot Het aanpassen wordt namelijk steeds weer aangepast totdat de situatie op een gegeven moment geheel is aangepast. Dan is de aanpassing deel van het systeem geworden.

Groet,

Marcel Verreck
(www.marcelverreck.nl)

© RJ. Rueb/Marcel Verreck 2001

reactie: