KUNSTKOPPEN

"Kunstkoppen' is een serie duo-columns, die vanaf januari 2001 verschijnt in Uitpost Magazine. In deze serie communiceren RJ. Rueb en cabaretier Marcel Verreck via e-mail met elkaar over het Haagse culturele leven...

EDITIE: JANUARI 2001

Marcel!

Je wilt het misschien niet geloven, maar in cultureel Den Haag vliegen de appels als rijpe peren door de media. Waar aan de ene kant een appel verdwijnt, komt er aan de andere kant weer één tevoorschijn. Het is om gék van te worden. Goede raad van een door de staatssecretaris van Cultuur aangewezen en vervolgens klakkeloos opgevolgde Raad voor Cultuur (de staatssecretaris zelf zegt geen verstand te hebben van cultuur, dus laat hij zich raden) wordt kamerbreed dan weer wel, dan weer niet goed- of juist afgekeurd, waardoor De Appel van de subsidieboom geschud wordt of juist weer niet. Gered door een motie van het Christen Democratisch Appel. Of toch weer niet. En elders in de stad duikt tegelijkertijd plots een schilderij van Karel Appel op, dat de schilder kwijt was, maar gewoon ergens boven de bank van een kunstverzamelaarster bleek te hangen en dus eigenlijk helemaal niet kwijt was, maar gewoon ooit onder de tafel verkocht, waarvan de schilder dus geen gewag had gemaakt in zijn zwarte boekhouding. Hing De Appel maar boven de bank van een cultuurliefhebber, die onder de tafel de ontbrekende miljoenen kon doorsluizen. Maar nee, daar hing al een Appel. Wat is dat toch met al dat fruit. In Amsterdam hadden ze ooit een Actie Tomaat. Dat had toch ook iets met kunst te maken?

Ik kan het allemaal niet meer volgen. Ik krijg er een kunstkop van. Voor mij is het allemaal Kunst met Peren.

RJ. Rueb, november 2000

 

RJ.!

Als Hagenees in ballingschap woon ik al meer dan twintig jaar in Amsterdam. Ik dacht dus enig verstand te hebben van chaos. Maar wat er nu in Den Haag voor Appelpuree wordt klaargemaakt, dat kan ook ik even niet volgen. Kijk, hier in hoofdstad gaat het angstaanjagend goed. Neem mijn eigen legendarische buurtje, De Pijp. Ooit een volksbuurt, allengs meer een volkerenbuurt, inmiddels ten prooi aan een sluipende yuppificatie. Godzijdank huizen er nog genoeg armoedezaaiers, studenten en ander sociaal wrakhout om de geldgekke carrièrebeluste eindtwintigers die in hun strakke kleertjes bellend door de buurt benen van enig tegenwicht te voorzien. Zo blijft het leuk. Want wat is het leven zonder de rijkdom van het tragikomische? Dat heeft onze burgemeester, Schelto P. ook altijd scherp in gaten gehad. Onder zijn leiding bloeit de stad en dat komt natuurlijk vooral omdat hij een Hagenaar is, die met humor en distantie dit apenhuis bestiert. Maar dan gaat de Amsterdammer Van Der Ploeg in Den Haag leiding geven: hij figureert als treurige hoofdrolspeler in de slepende soap De Appel en Het Ei. Na zijn parlementaire nederlagenserie rest Het Ei blijkbaar nog één opdracht: De Appel dient geschild! Maar als ik het CDA goed begrijp wordt Den Haag door Ricks actie bijna geheel van Cultuur beroofd. Dan denk ik: wat helpt het eigenlijk als we Appelmoes van hem maken? In dat geval moet Den Haag zichzelf gaan regeren. Is dát wel een goed idee? Seizoen 2001-2002: werkloze Appelacteurs verzorgen locatietheater in de Tramtunnel. Werktitel: Aan lager wal. Eventueel publiek dient zwemkleding mee te nemen. Hou me op de hoogte!

Marcel Verreck, bijna december 2000

 

© RJ. Rueb/Marcel Verreck 2000