Opzouten

Het is feest in de stad. Want het toonbeeld van bestuurlijke arrogantie Noordanus, weerbarstig wethouder van stadsvernieling en nog zo het een en ander, heeft besloten eindelijk een punt achter zijn stadsterreur te zetten.

Noordanus, die zijn hele Haagse politieke leven lang schijt heeft gehad aan zijn electoraat, aan de goede smaak, aan de wens van de Hagenaars en aan wie er nog meer in de stad een mening had.

Noordanus, die hoogstpersoonlijk het sociaal-democratische idioom van de Haagse PvdA overboord kieperde.

Noordanus, die onder het mom van stadsvernieuwing, architectonische gedrochten door de stad kwakte als waren het skippyballen.

Noordanus, die eigenhandig de voorraad voor de minima betaalbare huurwoningen halveerde om er onbetaalbare, luxe appartementen voor in de plaats te zetten.

Noordanus, die met gruwelijke, doch duur ingekochte nieuwbouwprojecten het aantal leegstaande kantoorpanden in de stad in stand hield.
Om over de immer losliggende stoeptegels maar te zwijgen.

Kortom: Noordanus is met zijn zelfveronderstelde doortastendheid hoofdelijk aansprakelijk voor de gigantische ruimtelijke wanorde, waartoe Den Haag verworden is.

Noordanus heeft zich in zijn gehele ambtstermijn doof gehouden voor het aanzwellende Haagse gekanker op zijn beleid en de daaruit voortvloeiende chaos, die de gehele stad heeft lamgelegd. En niet alleen dat; hij voerde keer op keer aan dat hij zich in dat beleid gesteund wist door 'de burgers van de stad'. Want hij was toch zeker door die burgers gekozen? Niet dan? Inderdaad, maar wel door een absolute minderheid van de Haagse bevolking! Deze arrogantie heeft de man reeds bij leven onsterfelijk gemaakt en niet geheel ten onrechte wordt hij door menigeen de 'Stalin van het IJspaleis' genoemd.

Deed de man dan niets goed? Natuurlijk, af en toe deed hij zijn werk ook naar behoren. Eerlijk is eerlijk. En Noordanus hield altijd woord. Als hij zei dat er iets plat zou gaan, dan ging het ook plat. Hoe sterk de tegenargumenten ook waren, hij zwiepte ze van tafel. Zijn doel heiligde tenslotte alle middelen. Want daarvoor was hij gekozen.

Het enige dat te denken zet is dat mensen in dit soort posities zelden weggedegradeerd worden. Vroeger wilde men zo iemand nog wel eens tot directeur van de vuilophaaldienst benoemen, maar tegenwoordig worden impopulaire politici juist voorgedragen voor bepalende functies. Zo ook Noordanus. Hij mag, in afwachting van zijn onvermijdelijke staatssecretarisschap, iets belangrijks bij VROM gaan doen. Iets waarvan nu dus ook de rest van Nederland hinder van gaat ondervinden. Sterker nog: reeds ondervindt, want de arrogantie gaat zover dat Noordanus al weken voor zijn benoeming al zijn beleid aan het prediken is alsof de besluiten al genomen zijn. Maar soit, Den Haag is 'm kwijt. Laten we dát moment koesteren.

Geachte Noordanus, ook uw ereburgerschap ligt reeds koud. Wij allen weten dat dat sinds Meijer geen steek meer waard is. Het 'Haags chagrijn' is u voor eeuwig dankbaar voor uw besluit om op te zouten.

Niet gepubliceerd in Haags Straatnieuws (om strategische redenen), december 2000

© RJ. Rueb