this site is a co-production of Maarten van der Heijden and Bert Roest. ©
Balduinus Brandeburgensis (OFM, late thirteenth cent.)
Balduinus de Jonghe (Junius Balduinus van Dordrecht, c. 1583-1634)
Baldus de Montenovo (15th cent.)
Balthasar de Carrera (Baltasar de la Carrera, fl. c. 1730?)
Balthasar de Conceptione (Baltasar de la Concepción, fl. c. 1764)
Balthasar de Draguignan (1607-1678)
Balthasar de Medina (17th cent.)
Balthasar de Victoria (Baltasar de Vitoria, fl. mid 17th cent.)
Balthasar Florentinus (d. 1493)
Balthasar Herrera (Baltasar Herrera, d. 1675)
Balthasar Olimpo (Baldassare Olimpo degli Alessandri di Sassoferrato, fl. early 16th cent.)
Balthasar Pacheco (Baltasar Pacheco, fl. c. 1605)
Baptista de Salis (Baptista Trovamala de Salis, † after 1494)
Baptista de Saxoferrato (Battista da Sassoferrato)
Baptista Varani, see: Battista Varani
Barbadino (Pseud. For Luiz Antonio Verney, mid 18th cent.)
Barnabas Antonius de Pardina (Bernabé Antonio de Pardiñas, fl. first half 18th cent.)
Barnabas de Bailleul (Barnabé d’Armentières, ca. 1616-1677)
Barnabas de Gambellara (1605-1660)
Barnabas de Terni (Manassei, d. 1477)
Barnabas Kirchhuber (fl. seventeenth cent.)
Barnabas Saladin (d. after 1702)
Barnabas Underberger (d. 1727)
Baronius, see: Bonaventura Baronius
Bartholinus de Mantova (fl. 1314)
Bartholinus de Perugia (fl. 1339)
Bartholomaeus (fl. 13th cent.)
Bartholomaeus Adalid Hurtado (Bartolomé Adalid Hurtado, fl. c. 1730)
Bartholomaeus Albizi, See Barthomomaeus de Pisa
Bartholomaeus Anglicus (late 12th century, England - ca 1270)
Bartholomaeus Anglicus II f. 1360 [??]
Bartholomaeus Barbieri (1, 01, 1615 - 24, 08, 1697)
Bartholomaeus Bellati (Bartholomaeus Feltrensis d. 1479)
Bartholomaeus Bergomensis (Bartolomeo di Bergamo/Bartolomeo Carminati, d. 1684)
Bartholomaeus Borrás (fl. 1413)
Bartholomaeus Cambi (de Salutio, d. 1617)
Bartholomaeus Catany (d. 1462)
Bartholomaeus de Alverna (fl. late 14th cent.)
Bartholomaeus de Amelia (d. 1291)
Bartholomaeus de Anleo (Bartolomé de Anleo, d. 1692)
Bartholomaeus de Bohemia (d. 1257)
Bartholomaeus de Bononia († after 1294)
Bartholomaeus de Bononia, see: Bartholomaeus de Vecchis
Bartholomaeus de Burquillis (Bartolomeo de Burquillos, d. 1638)
Bartholomaeus de Bydgoszcz d. 1548
Bartholomaeus de Castello (Cordoni/1471-1535) beatus
Bartholomaeus de Chaimis († ca. 1496)
Bartholomaeus de Cherracio (Bartolomeo Charracio, fl. later 14th cent.)
Bartholomaeus de Civitate Rodrigensis (Bartolomeo de Ciudad Rodrigo, d. 1448)
Bartholomaeus de Colle (d. 1484)
Bartholomaeus de Cothurno (Bartolomeo da Cucurno, d. 1386)
Bartholomaeus de Cremona (fl. 1254)
Bartholomaeus de la Verna (d. 1407)
Bartholomaeus de Feltre (Bellati, d. 1479)
Bartholomaeus de Grassis (de Grosse, fl. 1371)
Bartholomaeus de Jano (Bartolomeo di Giano/Bartolomeo Apona, d. 1483)
Bartholomaeus de Letona (Bartolomé de Letona, fl. c. 1660)
Bartholomaeus de Mainardis (fl. 1380)
Bartholomaeus de Malacria (d. 1316)
Bartholomaeus de Middelburg (1484-1564)
Bartholomaeus de Molina (Bartolomé de Molina, fl. early 17th cent.)
Bartholomaeus de Monte (Bartolomeo Maria dal Monte, d. 1778)
Bartholomeus de Petroio (1488-after 1539)
Bartholomaeus de Pisa (Bartholomeo Albisi/Albizzi de Vico, † 10-12, 1361)
Bartholomaeus de Pisa, see also: Bartholomaeus de Rinoncio
Bartholomaeus de Platea (Bartolomeo de la Plaza, d. ca. 1598)
Bartholomaeus de Puliola (eind 14e eeuw)
Bartholomaeus de Repps (early fourteenth cent.)
Bartholomaeus de Rinonico (Bartholomeo da Pisa, before 1338-1401)
Bartholomaeus de Tauris (fl. early 14th cent.)
Bartholomaeus de Tuderco (Bartolomeo da Todi, d. 1391/93)
Bartholomaeus de Vecchis (Bartolomeo da Bologna, d. 1628)
Bartholomaeus de Villalba (Bartolomé de Villalba, fl. mid 17th cent.)
Bartholomaeus de Villanova (Bartolomé de Villanueva, fl. mid 18th cent.)
Bartholomaeus Durandus (Bartélemy Durand, fl. late seventeenth cent.)
Bartholomaeus Gaius (Bartolomeo Gay, ca. 1340-ca. 1410)
Bartholomaeus Garcia (Bartolomé García, fl. 1670)
Bartholomaeus García (Bartholomé García, d. 1767)
Bartholomaeus Garcia de Escanuela (Bartolomé García de Escañuela, d. 1684)
Bartholomaeus Guisculus (fl. 13th cent.)
Bartholomaeus Longo (Bartolomeo Longo)
Bartholomaeus Luxemburgensis (fl. mid 18th cent.)
Bartholomaeus Mascara (de Padova/de Sancto Andrea, fl. 1302)
Bartholomaeus Mastrius de Meldola (17th cent.)
Bartholomaeus Montalbano (fl. 1629)
Bartholomaeus Otranto (fl. 1231)
Bartholomaeus Parisiensis (Barthélemy de la Haye, d. 1660)
Bartholomaeus Parodi Genuensis (Bartolomeo Parodi da Genova/Dionisio Parodi, 1731-1809)
Bartholomaeus Pelegri (fl. 1333)
Bartholomaeus Ruys (ca. 1530-1600)
Bartholomaeus Salutio (1558-1617)
Bartholomaeus Sarmentero (Bartolomeo Sarmentero, fl. mid eighteenth cent.)
Bartholomaeus Senensis (later fourteenth cent.)
Bartholomaeus Senensis (d. 1454/55)
Bartholomaeus Sicardi (14th century)
Bartholomaeus de Stalam (Bartol Minor)
Bartholomaeus Ursinis (de Ursinis, 15th century)
Bartolus Bompedoni (1228, San Geminiano - 12, 12, 1300, San Geminiano), beatus
Basilide d’Ath (Jean de la Place, fl. ca. 1620)
Basilius Brollo, see: Basilius de Gemona
Basilius Brugensis (Basile de Bruges/Gaspar Melinck, fl. 17th cent.)
Basilius d’Aire (Basile d’Aire/Étienne Godin, ca. 1591-ca. 1640)
Basilius d’Angri (Basilio d’Angri, d. ca. 1680)
Basilius de Cambrai (fl. mid 17th cent.)
Basilius de Gemona (Basilio Brollo da Gemona, 1648-1704)
Basilius de Lyon (Basile de Lyon, d. 1628)
Basilius de Nola (Basilio da Nola/Basilio Lettieri, d. 1667)
Basilius de Portella (Basilio da Portella, d. 1634)
Basilius de Roncal, see: Basilius Iturri
Basilius de Salon (Basile de Salon, d. 1625)
Basilius de San-Severino (Basilio di San-Severino, d. 1641)
Basilius de Soissons (Basile de Soissons, d. 1698)
Basilius de Sorrente (Basilio di Sorento, d. May 1678)
Basilius de Teruel (Basile de Téruel, d. after 1679)
Basilius de Zamora (d. August 9, 1696)
Basilius Iturri (Basilio Iturri del Roncal, fl. early 18th cent.)
Basinus de Parma (Franciscan friar?)
Battista Varani (Camilla Varani, fl. late 15th cent.) beatus (1843)
Beatrice de la Concepción (d. 1646)
Beatrice de Silva Menezes (c. 1424-1490)
Beda de Soyen (Beda Von Soyen, 1663-1724)
Benedictus Aegidius Becerra (Benito Gil Becerra, fl. 18th cent.)
Benedictus Antonius Ortega (Benito Antonio Ortega, fl. ca. 1750)
Benedictus de Alignan († 11, 07, 1268)
Benedictus Benkovi_ (ca. 1460, Zadar - 1522, Judenburg)
Benedictus Bernal (Benito Bernal de Pinós, fl. c. 1760)
Benedictus Bonelli (Benedetto Bonelli, fl. 18th cent.)
Benedictus de Canfield (d. 1610)
Benedictus de Haarlem (Franciscus van der Plasse, d. 1651)
Benedictus de Locarno (16th century?)
Benedictus de Lohr (Benedikt von Lohr, d. 1719)
Benedictus de Montesarchia (Benedetto da Montesarchia, d. 1671)
Benedictus de Scandriglia (Benedetto da Scandriglia/Benedetto Palocci, d. 1659)
Benedictus de Seminara (Benedetto da Seminari/Benedetto Leoni, 1564-1627)
Benedictus de Urbino (Benedetto da Urbino, 1560-1625) beatus
Benedictus de Toul (Benoît de Toul/Benoît Picart, 1663-1720)
Benedictus Gaeta (Benedetto Gaeta, ca. 1559-15 March 1630)
Benedictus Gualdinus (Benedict Kelsternbasset, 1625-1698)
Benedictus Genuensis (Benedetto de’Barbieri, d. 1795)
Benedictus Leomontanis (Benedictus von Löwenberg, ca. 1450 - 1543)
Benedictus Mediolanensis (Benedetto da Milano/Sanbenedetti, 1605-1679)
Benedictus Niger (Benedictis a Sancto Philadelphio/Benedetto Niger/Moro, d. 1589)
Benedictus Parisiensis (Benoît de Paris/Benoît Laugeois, 1689)
Benedictus Polonus (mid 13th cent.)
Benedictus Sinigardi (Benedetto Sinigardi Aretino)
Benignus de Salviatis, see: Georgius Benignus Salviati (Jurai Dragisic)
Benignus Fremaldus (Bénigne Fremaut, 1654-1723)
Benignus Maria a. S. Alosio>>?
Benito Bernal de Pinós, see: Benedictus Bernal
Benito Gil Becerra, see: Benedictus Aegidius Becerra
Benignus de Condom (Bénigne de Condom, d. 1697)
Benjamin de Carcassonne (d. 1708)
Benno de Stans (Benno von Stans/Benno Lussi, 1679-1755)
Benno Mayr (fl. seventeenth century)
Bentivenga de Bentivenghi (d. 1289/90)
Benvenuto Silvola da Milano (d. 1778)
Berengarius de Bardaxi (Berenguer de Bardaxi, d. 1616)
Berengarius de Malabosco (late thirteenth-early fourteenth cent.)
Bernardettus Vercellensis (late 15th cent.)
Bernardino Burocco, see Guisseppe Bernardino Burocco
Bernardinus Aquilani (Bernardino da Fossa, 1420-1503) beatus
Bernardinus Caimi da Milano (late fifteenth century)
Bernardinus Campi, see: Bernardinus de Pontremoli
Bernardinus Catastini (1636-1718)
Bernardinus Corvera, see: Bernardinus de Corbera
Bernardinus d’Alento (Bernardino Cilento/d’Alento , 1513-1576)
Bernardinus d’Alhama (Bernardino d’Alhalma, d. 1593)
Bernardinus d’Arezzo (Bernardino d’Arezzo 1632-1718)
Bernardinus d'Asti (1483, Rinco d'Asti - 12, 05, 1557, Rome)
Bernardinus de Arevalo (1492-1553)
Bernardinus de Avolio (Bernardino d’Avolio, 1758-1821)
Bernardino de Balbano (d. ca. 1570)
Bernardinus de Barducis (Bernardinus de Florentia, fl. late fifteenth cent.)
Bernardinus de Busti († 8, 05, 1513, Mallegnano)
Bernardinus de Capurso (fl. ca. 1650)
Bernardinus de Cárdenas (1579, La Paz-1668, Santa Cruz, Bolivia)
Bernardinus de Carpentras (Bernardin de Carpentras, d. 1714)
Bernardinus de Chaimis, see: Bernardinus Caimi de Milano
Bernardino della Chiesa (1644, Venice - 1721, Linqing)
Bernardinus de Colpatrazzo (25, 11, 1514 - 1594, Aquasparta)
Bernardinus de Condom (Bernardin de Condom, d. 1651)
Bernardinus de Corbera (1581-1652)
Bernardinus de Cuneo (Bernardino da Cuneo, d. 1823)
Bernardinus de Feltre (Tomitanus; 1439 Feltre - 1494, Pavia) beatus
Bernardinus de Flandria (Bernardin de Flandre, d. 1621)
Bernardinus de Foligno d. 1515
Bernardinus de Fondagno (Bernardino di Fondagno, d. 1704)
Bernardinus de Fossa, see: Bernardinus Aquilani
Bernardinus de Hungaria (Bernardino di Ungaro, d. 1664)
Bernardinus de Inurrigarro (Bernardino de Inurrigarro, fl. c. 1660)
Bernardinus de Jesi (Bernardino da Jesi, d. 1726)
Bernardinus de Laredo (1482, Sevilla - 1540, Sevilla)
Bernardinus de Madrid (Bernardino de Madrid, fl. late 17th cent.)
Bernardinus de Manlleu (Bernardino de Manlleu, 1585-1645)
Bernardinus de Montolmo (1492-1565)
Bernardinus de Nuceria (Bernardino da Nocera, d. 1635)
Bernardinus de Orciano (d. 1622)
Bernardinus de Paris (ca. 1605-1685, S. Jacques de Paris)
Bernardinus de Picquigny (1633-1709)
Bernardinus de Poitiers (Bernardin de Poitiers, fl. mid 17th cent.)
Bernardinus de Pontremoli (Bernardino Campi/Bernardino da Pontremoli, d. 1716)
Bernardinus de Rechanato (late fifteenth century)
Bernardinus de Reggio (`Giorgio', ca. 1476-1535)
Bernardinus de Sahagún (1499, Sahagún - 1590, Mexico)
Bernardinus de Saluzzo (1638-1710)
Bernardinus de Treviso (fl. late 15th cent.)
Bernardinus Gandensis (Bernardus van Gent/Jakob de Caesteker, d. 1732)
Bernardinus Gonzalez (Bernardino González, fl. c. 1700)
Bernardinus Guslino (fl. late fifteenth century)
Bernardinus Jiménez (Bernardino Jiménez, fl. second half 17th cent.)
Bernardinus Ochino (1487-1564)
Bernardus Perez (Bernardo Pérez, fl. early 18th cent.)
Bernardinus Senensis (1380-1444)
Bernardinus Siculus (Bernardino Siculo, fl. early 16th cent.)
Bernardinus Silvestris (second half 17th century)
Bernardus Antonius Gassmann (Polychronius, 1740-1821)
Bernardus Bernardi (Bernardo Bernardi, 1687-1758)
Bernardus Dappens (fl. first half 16th cent.)
Bernardus d’Arras (d. after ca. 1760?)
Bernardus de Agnati (Bernardo di Agnati, d. 1737)
Bernardus de Andrea?>> Antonio Paolillo, ‘Umanità e umanesimo in Bernardo d’Andrea’, Studi e ricerche francescana 1 (1972), 55-70.
Bernardus de Arezzo (first half fourteenth century)>>
Bernardus de Bessa († 1300/1304, Cahors)
Bernardus de Bononia (1699-1768)
Bernardus de Bordeaux (Bernardin/Bernard Fustier, fl. first half 17th cent.)
Bernardus de Cammarata (d. 1711)
Bernardus de Castelvetere (Luciano Ferraro, 1708-1756)
Bernardus de Corleone (Filippo latino, m. 1667)
Bernardus de Deo (Bernard von Gott, fl. early fourteenth cent.)
Bernardus de Fresneda (Bernardo de Fresneda, ca. 1500-1577)
Bernardus de Grottaminarda (1583-1653)
Bernardus de Incarnatione (Bernardo de la Encarnación, d. 1719)
Bernardus de Jesu Escamilla (Bernardo de Jesús Escamilla, fl. early 18th cent.)
Bernardus Delitiosi (Bernard Délicieux/Berardo del Litioso, † after 25, 02, 1320, Avignon)
Bernardus de Lizana (Bernardo de Lizana, fl. early 17th cent.)
Bernardus de Minervo (Bernardo di Minervo da Lecce, d. 1653)
Bernardus de Osimo (c. 1527-1590)
Bernardus de Pampeluna (Bernardo de Pamplona, d. 1739)
Bernardus de Parma, see: Bernardus de Carpo
Bernardus de Pesaro (Bernardo da Pesaro/Bernardo Emiliani, d. 1706)
Bernardus de Portomauritio (Bernardo da Portomaurizio/Bernardo Lanteri, 1567-1614)
Bernardus de Portomauritio (Bernardo da Portomaurizio/Bernardo da Acquarone, 1618-1684)
Bernardus de Quintavalle, see my section on vita & miracula
Bernardus de Salisburgo (Bernhardt von Salzburg/Bernhardt Zehenter, 1640-1704)
Bernardus Doppenn (16th century)>>
Bernardus Emilianus de Pesaro (c. 1626-1706)
Bernardus Fuster (Bernat Fuster, fl. ca. 1300)
Bernardus Lavandera (Bernardo Lavandeira, fl. c. 1770)
Bernardus Maria de Canicatti (Bernardo-Maria da Canicati, d. 1834)
Bernardus Maria Giacco (Bernardo M. Giacco, 1672-1744)
Bernardus Maria Neapolensis (Bernardo-Maria da Napoli/‘Cioffi’ da Napoli, d. 1707)
Bernardus Maria Neapolensis (Bernardo-Maria da Napoli, ‘Giacco’ da Napoli, 1672-1744)
Bernardus Neapolensis (Bernardo da Napoli/Bernardo Scarpitto/Bernardo da Capece-Minutolo, d. 1753)
Bernardus Parisiensis (Bernard de Paris, fl. mid 17th cent.)
Bernardus Scarlatti (Bernardo Scarlatti, d. 1496)
Bernat, see: Bernardus
Bertholdus Kule (late fourteenth-early fifteenth century?)
Bertholdus Ratisponensis (Berthold von Regensburg, ca. 1210, Regensburg - 14, 12, 1272, Regensburg)
Bertramus de Ahlen (early fourteenth century)
Bertrandus Atgerius (later fourteenth century)
Bertrandus Bellac (Bertrand de Bayonne)
Bertrand de Turre (born in Camboulit - † 1332, Avignon)
Bindus Senensis (fl. ca. 1300)
Blasco Benjumea (fl. seventeenth cent.)
Blasius Caleron (Blas Calderón, fl. c. 1760)
Blasius de Bononia [de Barbaria] (later thirteenth-early fourteenth century)
Blasius de Buiza (Blasio de Buiza, fl. early 17th cent.)
Blasius de Castro (Blas de Castro, fl. c. 1651)
Blasius de Foligno (d. after 1385)
Blasius de Manzanares (Blas de Manzanarez, fl. later 18th cent.)
Blasius de Novara (d. ca. 1426)
Bonafortuna, see: Bonaventura Parisiensis
Bonagratia Bergamensis (Bonagrazia Boncortese/da Bergamo, ca. 1265 - 19, 06, 1340)
Bonagratia de Bononia, see: Bonagratia de Sancto Johanno de Persiceto
Bonagratia Habsensis (ca. 1604 - 13, 03, 1672)
Bonaventura Acosta (Buenaventura Acosta, fl. third quarter 17th cent.)
Bonaventura Aesinus (de Jesi, d. ca. 1270)
Bonaventura Angelus (Buenaventura Angel, fl. later 17th cent.)
Bonaventura Bachmilski (d. 1809)
Bonaventura Barberini (30, 10, 1674, Ferrara - 15, 10, 1743, Ferrara)
Bonaventura Baronius (Bonaventura Baro, fl. mid-seventeenth cent.)
Bonaventura Baronius (Bartholomew Baron, 1610-ca. 1680)
Bonaventura Belleni (later 16th cent.)
Bonaventura Belluto (1600-1676)
Bonaventura Brochard (fl. 16th cent.)
Bonaventura Bruxellensis (Bonaventure de Bruxelles/Bonaventura van Brussel/Speeckaert, 1570-1633)
Bonaventura Colombo (fl. seventeenth cent.)
Bonaventura Costacciaro (mid 16th cent.)
Bonaventura de Arenys de Mare (Bonaventura d’Arenys de Mar, fl. first half 18th cent.)
Bonaventura de Arezzo (Bonaventura d’Arezzo, 1648-1708)
Bonaventura da Bagnoreggio (ca. 1217, Bagnoreggio - 15, 07, 1274) sanctus
Bonaventura de Barcelona (fl. 17th cent.)
Bonaventura de Beaumont (Bonaventure de Beaumont, c. 1640-1711)
Bonaventura de Brescia (Bonaventura da Brescia, fl. 15th cent.)
Bonaventura de Casale (Bonaventura da Casale/Bonaventura Lupano, 1567-1641)
Bonaventura de Catanzaro (Bonaventura da Catanzaro/Bonaventura Ajerbo, d. 1605)
Bonaventura de Cedo (18th cent.)
Bonaventura de Coccaglio (Bonaventura da Coccaglio/Bonaventura Bianchi, 1713-1778)
Bonaventura de Imola (Bonaventura da Imola/Bonaventura Mongardi, 1725-1802)
Bonaventura d’Imst (Bonaventura von Imst/Paul-Joseph Brunold, 1739-1807)
Bonaventura de Iseo (Bonaventura da Iseo/da Brescia/da Ivreo, before 1200-ca 1273)
Bonaventura de la Bassée (Bonaventure de la Bassée/Louis de Pippre, 1577-1650)
Bonaventura de Lama (Bonaventura da Lama, 1649-1739)
Bonaventura de Langres (Bonaventure de Langres, fl. mid 17th cent.)
Bonaventura de Lude (Bonaventure de Lude, d. 1645)
Bonaventura de Manresa (1650-1720)
Bonaventura de Oldenzaal (Jean Lubberti, ca. 1594-1653)
Bonaventura de Ostende (1709-1771)
Bonaventura de Parma (thirteenth century, † after 1296)
Bonaventura de Potenza (Bonaventura da Potenza)
Bonaventura de Recanati (Bonaventura da Recanati/Carolo-Tommaso Massari, 1614-1691)
Bonaventura de Reggio (Bonaventura da Reggio/Bonaventura Schimizzi, ca. 1512-1572)
Bonaventura de Reggio de Calabria (Bonaventura da Reggio Calabria/Bonaventura Campana, d. 1655)
Bonaventura Dernoye (c. 1583-1653)
Bonaventura de Rutiliano (early 18th cent.)
Bonaventura de Vich (fl. 18th cent.)
Bonaventura Engelberts (Bonaventura Engelberts van Oldenzaal/Bonaventura de Losser, d. c. 1540)
?>> Bonaventura Gargiulo> check: Antonio Illibato, ‘Lettere inedite di Mons. Bonaventura Gargiulo a Mons. Gennaro Aspreno Galante’, Studi e ricerche Francescane 7 ,1-3 (1978), 177-191.
Bonaventura Hocquardus (Bonaventure Hocquard, fl. 17th cent.)
Bonaventura Ibanez (1610-1691)
Bonaventura Luchi (1700 - 1785)
Bonaventura Luxemburgensis (Bonaventura de Luxembourg/Henri-Rémi Micherout, 1691-1756)
Bonaventura Maginnis (fl. c. 1620)
Bonaventura Magister (Buenaventura Maestro, fl. c. 1740)
Bonaventura Makowski (d. 1795)
Bonaventura Parisiensis (fl. second quarter 13th cent.)
Bonaventura Schimizzi, see: Bonaventura de Reggio
Bonaventura Secusi (1558-1618)
Bonaventura de Sisteron (Bonaventure de Sisteron, fl. 18th cent.)
Bonaventura Speeckaert (d. 1624)
Bonaventura Tellado (Buenaventura Tellado, d. c. 1750)
Bonaventura Teuli (fl. seventeenth cent.)
Bonaventura Van den Dijcke (fl. 17th cent.)
Bonhomme de Paris (d. after 1770)
Bonifatius de Cerva (Ceva/Bonaventura Gallus??, d. ca. 1515)
Bonifatius de Luri (Bonifacio da Luri/Giuseppe Bernardi, d. 1814)
Bonifatius de Nicea (Boniface de Nice, d. 1815)
Bonifatius de Sezze (Bonifacio da Sezze, d. 1799)
Bonifatius de Stephanis (Bonifazio Stivanic/Drakoliza, d. 1582)
Bonifatius Pisanus (Bonifatio de Pisa, d. 1340/1341)
Bonvesin della Riva (fl. second half thirteenth century)
Brancati de Lauria (fl. seventeenth cent.)
Bricius Rennensis (Brice de Rennes, d. ca. 1670)
Check: Bruno de Osimo: A. Nave, ‘Bruno da Osimo un artista francescano’, Frate Francesco n.s. 71/1 (2005), 149-166.
Bruno de Patti (Bruno da Patti, d. 1677)
Bruno de Verona (fl. early 17th cent.)
>>>
manuscripts
Sermo de Gratia: Naples Naz., VIII.AA.20 f. 26b-28d
Balduinus Brandeburgensis (fl. late thirteenth cent.)
German friar, who apparently spent some years at the Franciscan studium of Paris. Author of the Summa Titulorum super Decretalibus Gregorii IX (fin. 1270), which to some extent resembles the work of Heinrich von Merseburg, and was used by the friar that compiled the second supplement to Heinrich’s Summa. Balduinus’ work is substantially longer that the Summa of Heinrich. The work was meant to instruct regular and secular clerics alike in the basics of canon law necessary for their pastoral obligations. Kurtscheid (1927), 179: ‘…licet intentio auctoris fuerit utrique clero exhibere practicum commentarium iuris canonici, tamen Summa Balduini inter praestantiores huius generis libros saeculi XIII recensenda est. Per totam Summam praevalet indoles iuridica. Auctor in utroque iure est bene versatus; frequenter fontes iuris allegat, et in subsidium tantum argumentorum ad canonistas et theologos recurrit.’ Although Balduinus’ work was solid and extensive, it soon was overshadowed by the Tabula Utriusque Iuris and the Summa Casuum of Johann von Erfurt. Is this the same Balduinus Brandeburgensis who acted as the scribe/secretary for friar Jordanus at Halberstadt from may 1262 onwards, to help the latter compiling his Chronica?
manuscripts
Summa Titulorum super Decretalibus Gregorii IX: Danzig Stadtbibliothek MS 1873 (XVIII.A.f. 51) ff. 1-278 & MS 1874 (XVIII.B. f. 101) ff. 1-204.
literature
Analecta Franciscana 1 (Quaracchi, 1885), 1-19; Chronica Fratris Jordani, ed. H. Boehmer, Collection d’études et de documents, VI (Paris, 1908), lxvii & 1; Bertrandus Kurtscheid, ‘De studio iuris canonici in ordine fratrum minorum saeculo XIII’, Antonianum 2 (1927), 174-182.; CF 5, p. 110 & 112; 7 p. 523; 8, p. 290; 12, p. 185
Balduinus de Jonghe (Junius Balduinus van Dordrecht, c.
Dutch friar, author>>>> to be continued
literature
Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek VII, 385; DSpir III, 116-117.
Baldus de Montenovo (
OMConv.>> CF Bibl. 10, n. 2838
Franciscan friar, general procurator, preacher and sermon collector in Guatemala.
manuscripts
Sermones en lengua Cakchiquel escritos por varios padres de la Orden de San Francisco, y recogidos por el M.R.M. Padre Fr. Baltasar de Alarcon, procurador general de la misma orden de la provincia del Dulce Nombre de Jesús, de Guatemala: MS Paris BN>> This would be a collection of 23 sermons, written by different authors.
literature
C. Muñoz y Manzano Conde de la Viñaza, Bibliografía española de lenguas indígenas de América (Madrid, 1892), 242; A Bio-Bibliography of Franciscan Authors in Colonial Central America, ed. Eleanor B. Adams (Washington D.C.: Academy of American Franciscan History, 1953), 5
Balthasar de Draguignan (Joseph Carbonnel, 1607-1678)
OFMCap. Born at Draguignan. Took the habit on 20 October 1624, taking the name Balthasar. Fulfilled several times the charge of guardian in convents of the Provence province, and wrote a large number of historical works (history of towns and convents in the Provence region), only one of which saw the printing press. He worked together with Balthasar de Riez on a work of Capuchin saints and beati, as well as illustrious tertiaries of the Provence. On top of that, he ordered and inventarised the Capuchin archives of the Provence province, as well as the archives of the individual convents.
manuscripts
>>>
editions
Descriptio Omnium Provinciarum, Conventum ac Missionum, Fratrum Minorum Capuccinorum (Marseille, 1661).
literature
Histoire des hommes illustres de la Provence (Marseille, 1786), 58-60; Henri de Grézes, Archives Capucines, province de Provence, couvent de Tarascon (Lérins, 1891); Paul Calendini, ‘Balthasar de Draguignan’, DHGE VI, 426.
Balthasar de Carrera (Baltasar de la Carrera, fl. c. 1730?)
OFM. Active as a preacher in Mexico.
literature
AIA 15 (1955), 246; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 98 (no. 199).
Balthasar de Conceptione
(Baltasar de la Concepción, fl. c.
OFMDisc. Member of the San pablo province.
literature/editions
AIA 28 (1927), 366
Balthasar de Medina (17th cent.)
OFMDisc. Mexican friar from the San Diego province. Became a theology professor and provincial definitor for the San Gregorio province in the Philippines. Wrote various geographical and religious works.
editions
Chronica de la santa provincia de San Diego de Mexico (Mexico: Juan de Ribera, 1682).
Centuria Scriptorum Strictioris Observantiae Discalceatorum (Mexico, ca. 1690).
Contentio Sacra Provinciae (Mexico, 1698).
De Vita, Mrtyrio ac Beatificatione Protomartyris Japonensis B. Philippo a Jesu (Manilla?, 1685).
Miraculorum Volumina Duo (>>>>>).
literature
Juan de San Antonio, Bibliotheca Universa Franciscana (Madrid, 1732) I, 77; AIA 27 (1927), 82-83; AIA 15 (1955), 343-344; J. Goyens, ‘Balthasar de Médina’, DHGE VI, 427; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 146 (no. 562).
OFMCap. Born at Riez, near the French Alps. Entered the order in the Saint Louis province. Taught philosophy as well as biblical and doctrinal theology in the order’s schools and took up the charge of provincial minister. Late in life, he started out as a missionary. He died on 22 October 1678.
editions
L’éminent privilège de la très saincte Mère de Dieu, qu’il a préservée du péché originel en son Immaculée Conception, 2 Vols. (Paris-Aix, 1663-1665).
Les justes louanges de la très auguste mère de Dieu, appuyées sur l’authorité des SS. Pères et docteurs de l’Église (Aix, 1675).
L’incomparable piété des très chrestiens roys de France et les admirables prérogatives qu’elle a méritées à leurs Majestez, tant pour leur royaume en général, que pour leurs personnes sacrées en particulier, 2 Vols. (Paris-Aix, 1672).
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis Sancti Francisci capuccinorum (Venice, 1747), 35; Eduard d’Alençon, Bibliotheca Mariana Ordinis Minorum Capuccinorum (Rome, 1910), 10; A. Teetaert, ‘Balthasar de Riez’, DHGE VI, 428-9
Balthasar de Victoria (Baltasar de Vitoria, fl. mid
OFM. Friar from Salamanca. Member of the Santiago province.
literature
AIA 28 (1927), 350-363; Raimundo Pérez y Sosa, ‘Un buen libro del siglo XVI. Y su autor también se apellidó Vitoria’, Lectura 159 (Mexico, 11964), 119-122; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 191 (no. 876).
Balthasar Florentinus (d.
OMObs. >>CF Bibl. 9, n. 53
Balthasar Herrera (Baltasar Herrera, d. 1675)
OFM. Missionary in the Philippines and bishop of Nueva Cáceres. Died in Manilla in 1675.
literature
AIA 28 (1968), 195-196; José Simón Díaz, Bibliografía de la literatura hispánica, 11 Vols. (Madrid, 1960-1976) XI, no. 4208; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 127 (no. 410).
Balthasar Olimpo (Baldassare Olimpo degli Alessandri di
Sassoferrato, fl. early
OFMConv. Published several sermon collections (Sermoni (1519) and Problemi (1522)) for the use of preachers. These collections circulated widely, not only in conventual, but also in capuchin circles.
literature
R. Avesani, ‘Alessandri Caio Baldassare Olimpo da Sassoferrato’, DBI II, 162-166.
Balthasar Pacheco (Baltasar Pacheco, fl. c.
OFM. Friar from the San Miguel province.
literature
AIA 27 (1927), 83-86; AIA 15 (1955), 387-389; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 159 (no. 653).
OMObs.>> CF Bibl. 11 n. 2124
CF 6 p. 471
Baptista de Salis (Baptista Trovamala de Salis, † after 1494)
Born in Piemonte and member of the Observantist province of Genua. For some year provincial vicar. In 1483 he completed in Levanto a Summa Casuum conscientiae (Baptistiana), a manual for confessors. Was printed several times. In 1489 he came with a completely revised version, the Rosella Casuum (also known as the Summa Rosella), printed in Venice. These works were reprinted and widely used far into the 16th century.
editions:
Summa Casuum Conscientiae (Novi Ligure: Nicolaus Girardengus, 1484; Nürnberg: Anthonius Koberger, 1488; Speyer: Peter Drach, 1488) [See also: Gesamtkatalog der Wiegendrucke III. 359-363; E. Bellone, Appunti su Battista Trovamala di Sale O.F.M. e la sua `Summa Casuum Studi Francescani 74 (1977) 375-402; L. Babbini, Tre `summa casuum' composte da tre francescani piemontesi della provincia di Genova Studi Francescani 78 (1981) 163-165.
Rosella Casuum [= expanded re-issue of the Summa Casuum] (Pavia: Franciscus Girandengus & Johannes Antonius Birretta, 1489; Venice: Georgius Arrivabene, 1489 & 1495) The edition of 1495 has also been published as an electronic edition: Graz, Akad. Druck- und Verl. Anstadt, ca. 1996, 2 CDRom. [See also: Gesamtkatalog der Wiegendrucke III. 359-366, and E. Bellone, Appunti su Battista Trovamala di Sale O.F.M. e la sua `Summa Casuum Studi Francescani 74 (1977) 375-402; L. Babbini, Tre `summa casuum' composte da tre francescani piemontesi della provincia di Genova Studi Francescani 78 (1981) 163-165.
literature:
Trithemius, De Script. Eccl. (Cologne, 1531), 170; Sbaralea, Suppl. ad Scriptores, II, 113; DHGE, VI, 528; A. Teetaert, in: Dict. de Droit Canonique, 2 (Paris, 1937), 201-3; LThK, I², 1229; LThK, I³, 1394; J. Dieterle, ZKG, 24-27 (1903-6);E. Bellone, `Appunti su Battista Trovamala di Sale O.F.M. e la sua `Summa Casuum', Studi Francescani, 74 (1977), 375-402; L. Babbini, `Tre `summa casuum' composte da tre francescani piemontesi della provincia di Genova', Studi Francescani, 78 (1981), 159ff.; J.A. Brundage, `The Rise of Professional Canonists and Development of the Ius Commune', Zeitschrift der Savigny-Stiftung für Rechtsgschichte, kanonistische Abteilung, 81 (1995), 26-63; G.R. Dolezalek, `Lexiques de droit et autres outils pour le `ius commune'', in: Les manuscrits des lexiques et glossaires de l'Antiquité tardive à la fin du Moyen Age, ed. J. Hamesse (Textes et études du Moyen Age, 4 (Louvain-la-Neuve-Turnhout, 1996), 353-376.>> See also CF 1, p. 408; 5, p. 296, 14. Pp. 315, 322,; 32, p. 337; 8, p. 453; 27, p. 219; 40, p. 441; Bibl. 10 n. 35; Bibl. 11, n. 100
Baptista de Saxoferrato (Battista da Sassoferrato)
Franciscan theologian.
literature
Francesca Coltrinari, ‘Note sulla devozione di un artista del Quattrocento: una lettera di indulgenza del teologo francescano Battista da Sassoferrato all’orafo Giacomo di Marino di Tolentino’, Picenum Seraphicum 24 (2005), 293-309.
Baptista Varani (Battista Varani/Camille Varani, 1458-1524) Beata (1843)
Poor Clare. Daughter of the Prince of Camerino (Giuglio Caesario de Varano). She received a thorough education and entered the Poor Clares at Urbino in 1481. In 1484, she established a convent of Poor Clares at Camerino, where she became abbess. Battista was renowned for her ascetical lifestyle, her exuberant Passion devotion and her devotion towards the Sacred Heart. She also was an acknowledged visionary and mystic. After her death (31 May 1524?), her grave became a cult site. She was officially beatified in 1843 (by Pope Gregory XVI). Battista was a prolific author of spiritual treatises, religious exercices, spiritual letters etc., in which she stressed the importance of a purity of heart, self-mortification, humility, charity and the love of God. She also elaborates on the methods and significance of contemplation in the road towards mystical union. her best-known work is a spiritual treatise entitled Dolori mentali di Gesù nella sua Passione (1488). This work is regarded as one of the master-pieces of Franciscan ascetical writings. She dedicated it to her spiritual counsellor Pietro de Mogliano OFMObs. After the death of the latter, she composed in July 1491 the Del felice transito del beato Pietro da Mogliano, relating Pietro’s last weeks and saintly death.
editions
All her works have been edited in: Le opere spirituali della Beata Battista Varani, ed. M. Santoni (Camerino, 1894); Beata Battista Varano, ed. Venanzio della Vergiliana, Biblioteca dei Santi (Milan, 1926). See also: Battista da Varano, Opere Spirituali, ed. G. Boccanera (Iesi, 1958).
Among the individual works, we can single out:
I dolori mentali di Gesù nell sua Passione (Naples, 1490/Milan, 1515/etc.) [This work, written in 1488, deals with Battista’s visions and revelations, through which she had received from Jesus Christ an insight in the sorrows of Christ’s heart. I dolori had a considerable impact on the devoton to the sorrows of the Sacred Heart in the sixteenth, seventeenth, and eighteenth centuries.]
I Ricordi di Gesù [A work in which ‘Christ’ lists all the spiritual gifts granted to Battista from her birth onwards, in which he exhorts her to meditate on the Passion, to prepare for the spiritual tribulations that she will have to endure in the future, and in which he teaches her the ways to arrive at a perfect union with God.]
La condotta della vita spirituale [An autobiography (1491) in which Battista describes for her confessor her spiritual journey between her eighteenth and thirty-third year.]
Le istruzioni al discepolo [A manual written for a disciple, in which Battista teaches what should be done to arrive at a life of evangelical perfection. See for more information also A. Saudreau, La piété à travers les âges (Antwerp-Paris, 1927), 540-543]
Dichiarazione fatta sopra i capitoli della regola delle Sore Povere dell’Ordine di S. Chiara [A spiritual commentary on the Rule of Clare.]
Trattato della purità di cuore [Describes the various stages and degrees through which the soul or the heart arrives at the summit of mystical union.]
Considerazioni divote sopra la Passione di N.S. Gesù Cristo [Sixteen meditations on the physical sufferings of Christ during his Passion. There still is some doubt concerning the authenticity of this work.]
>>>
literature
M. Pascucci, Vita della Beata Battista Varani (Macerata, 1680); Vicenzo da Porto S. Giorgio, Vita della Beata Battista Varani (Bologna, 1874); A.M. Marini, Vita della Beata Battista Varani (Camerino, 1882); L. de Clary, L’Auréole Séraphique (Paris, 1892) II, 367-408; D. Puliti, Un’asceta del Rinascimento, La Beata Camilla Battista Varani da Camerino (Florence-Rome, 1915); B. Feliciangeli, ‘Notizie e documenti sulla Vita della B. Camilla Battista Varano da Camerino’, Picenum Seraphicum 15 (1915), 581-621, 721-741; D. Aringoli, La Beata Battista da Varano (Fabriano, 1928); J. Heerinckx, ‘Devotio Sacratissimi Cordis in scriptis B. Baptistae Varani’, Antonianum 10 (1935), >>; DSpir I, 1240-1242; G. Boccanera, ‘L’Osservanza francescana nella vita e nelle opere della B. Camilla Battista da Varano (1458-1524)’, Picenum Seraphicum 12 (1975), 154-158; Paul Lachange, ‘Tout commença par une petite larme…’, in: Claire d’Assise. Féminité et spiritualité, 185-204; Ippolito Brandozzi, Il beato Pietro da Mogliano Minore Osservante, Studi e Testi Francescani, 38 (Rome, 1967). For more up-to-date references, see our Franciscan Women Internet Database (http://franwomen.sbu.edu/franwomen/default.aspx)
Barbadino (Pseud. For Luiz Antonio Verney, mid 18th cent.)
>>
editions
>>
literature
DHGE, VI, 574;>>>
>
Franciscan author famous for his sermons on Franciscan saints>>>> further info will be sought
Barnabas Antonius de Pardina
(Bernabé Antonio de Pardiñas, fl. first half
OFM. Friar from Santiagués in the Cantabria province.
literature
AIA 32 (1929), 54-58; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 160 (no. 663).
OFMCap. Entered the order in the Venetian province. Famous preacher, whose published sermon collections for a long time were used in Italian theological training seminaries.
editions
Orazioni Sacre divise in due deche. Opera posthuma, 2 Vols. (Venice: P. Sola, 1799). This work was re-issued in Collezione delle opere de’ piu insigni e recenti predicatori, VI, Nuovo Gabinetto litterario (Naples, 18333).
Prediche Quaresimali. Opera Posthuma (Venice: A Santini, 1800/2nd ed. in 3 Vols. Naples: A. Marotta, 1834). This work was re-issued in Collezione delle opere de’ piu insigni e recenti predicatori, VII, VIII & IX, Nuovo Gabinetto litterario (Naples, 1834).
The Orazioni Sacre divise in due deche and the Prediche Quaresimali were published together in the Quaresimale e panegirici (Livorno, 1837).
literature
Johann Maria von Regensburg, Appendix ad Bibliothecam Scriptorum Capuccinorum a. P. Bernardo Bononiensi Editam (Rome, 1852), 15; Necrologio dei Frati Minori Cappuccini della Provincia Veneta (Venice, 1910) I, 26; A. Teetaert, ‘Barnabé de Caprile’, DHGE VI, 851.
Barnabas de Bailleul (Barnabé d’Armentières, ca.
OFMCap. Took the Capuchin habit at Ypres, on 14 November 1638. Took up positions as a guardian at the convents of Bourbourg (1654-1657) and Menin (1657-1660). One year before his death, Barnabé published at Lille (Rijssel) a treatise entitled Nostre Dame de Messines. L’antiquité déclarée de l’image, abbaye, pèlerinage, avec des exercises de dévotion. He died at the Ypres on 7 September 1677.
editions
Nostre Dame de Messines. L’antiquité déclarée de l’image, abbaye, pèlerinage, avec des exercises de dévotion (Lille, 1676).
literature
Lambertus van Velp, Necrologium seraphicum (Tilburg, 1897), 39; H. Terrier, Histoire de l’ancienne abbaye de Messines (Ypres, 1912), 247-456; P. Hildebrand, ‘Barnabé d’Armentières’, DHGE VI, 849.
Barnabas de Gambellara (
OFMCap. Friar from the Venetian province. Entered the order on October 27, 1626. Developed into a staunch defender of the immaculate conception. In 1653, Barnabas became an almoner in the Venetian army, which engaged the Turkish troops. Barnabas was killed during an attack on the Island of Candia seven years later.
manuscripts
Contrarietà favorevoli all’Immacolata Concezione della gran Madre di Dio: >>
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum (Venice, 1747), 35; Pellegrino da Forli, Annali dell’Ordine dei cappuccini (Milan, 1883) II, 547-552; Eduard d’Alençon, Bibliotheca Mariana Ordinis Capuccinorum (Rome, 1910), 10; A. Teetaert, ‘Barnabé de Gambellara’, DHGE VI, 851.
OMObs. Born at Palma del Rio in a family from Sicilian descent. Active as gardener before his entry in the order (1491) in the Observant Los Angeles Province. He stayed a lay brother throughout his life. Spent the first years of his religious life as a hermit in the secluded mountain convents of the Sierra Morena. Became quickly renowned and even infamous for his raptures and his ‘elevations’ during Mass, as well as for his extreme (and ‘miraculous’) examples of charity as doorkeeper of the Belén de Palma convent. After ca. 20 years of experimenting with various modes of prayer and meditation, he found spiritual relief with the so-called ‘via del recogimiento,’ focusing on a purification of the soul and a direct (ecstatic) loving contemplation of the Divine. To underscore his contemplation experiences and provide information to others, Barnabas produced a series of spiritual writings, which testify to his self-made style of contemplation and are relatively free from a wider theological context. His most important work is the Via Spiritus/ Via Espiritus, which saw several complete and abridged editions in the sixteenth century. According to Andrés de Guadalupe, he wrote at least six other works. Maybe (some of) these should be ascribed to Francisco de Borja or to Juan de Cazalla.
manuscripts/editions
Via Spiritus, edited in: Bernabé de Palma, Via Spiritus - Bernardino de Laredo, Subida del Monte Sión, ed. Teodoro H. Martín, Clasicos de Espiritualidad (Madrid: Biblioteca de Autores Cristianos, 1998). For an initial introduction to the work (esp. on the various stages of man in his road of contemplation, from the bodily state, via the mixed state of body and spirit, and the spiritual state to the supernatural state), and its relationship with other fifteenth- and sixteenth-century Spanish mystic developments, see also the analysis of Saturnino López Santidrián, DSpir XII, 133-139. The following sixteenth-century editions are known: Via Espiritus (Sevilla, 1532/Antwerp, 1533-1534 [sponsored by the Duke of Bejar on request of Pedro Barrientos, the brother of Pedro de Alcantara]/Salamanca, 1541/Valencia, 1546 [abridged]/Barcelona, 1549/Toledo, 1550 [together with the Soliloquio of Ortiz]/Toledo, 1553 [abridgment by Juan de Borja, and published together with the Soliloquio of Ortiz]). See also Isaías Rodríguez, ‘Autores espirituales españoles (1500-1700)’, Repertorio de Historia de las Ciencias eclesiasticas en España 3 (siglos xiii-xvi) (Salamanca, 1971), 554-555.)
Centiloquio del Alma; Doctrina Christiana; Grados de la Oración y contemplación; Declaración de los misterios de la Misa; De los cuatro Novissimos y Postrimerias del Hombre; Vida de Christo. These six works (which according to Andrés should be ascribed to Barnabas de Palma) seem to have been published together (maybe reworked?) in the anonymous Libro llamado fuente de vida, hecho por un fraile de la Orden de nuestro seráfico padre San Francisco (Valencia, 1527/Burgos, 1528/Medina del Campo, 1542). On the Vida de Christo see also D. de Courcelles, `L'Espagne de 1450 à 1550', in: Hagiographies. Histoire internationale de la littérature hagiographique latine et vernaculaire en Occident des origines à 1550, ed. G. Philippart , Vol. I (Brepols, 1994), 155-188 (esp. p. 161). De los cuatro Novissimos y Postrimerias del Hombre also appeared in the Segunda Parte de las Obras del (…) Francisco de Borja (Alcalá, 1550).
Epistolae Spirituales ad Devotas Personas>>?
De Ascensu Mentis in Deum>>? Signalled by Sbaralea.
>>?Vita Beatae Virginis (Valencia, 1527) & ed. P. de Castro (Medina del Campo, 1542)
literature
Wadding, Script., 36; Francisco Gonzaga, De Origine Seraphicae Religionis (Rome, 1587), 936; Andrés de Guadelupe, Historia de la Santa Provincia de Los Angeles (Madrid, 1642/Madrid, 1662), 313-322 [Liber VII, Chapter 22-26]; Juan de San Antonio, Bibliotheca Universa Franciscana (Madrid, 1732) I, 181; Sbaralea, Suppl. I, 114; DSpir I, 1247; Bernardo Bravo, ‘La ‘Via spiritus’ de Fr. Bernabé de Palma’, Manresa 31 (1959), 35-74, 235-260; ECATT, II, 867; P. Sáinz Rodríguez, Espiritualidad española (Madrid, 1961), 143-186; José M. Madurell y Marimón, ‘La edición de la ‘Via spiritus’ de 1549’, Analecta Sacra Tarraconensia 35 (1962), 283-285; M. Andrés Martin, Los recogidos (Madrid, 1975), 176-192; Saturnino López Santidrián, ‘Palma’, DSpir XII, 132-139; Rodríguez, ‘Autores espirituales (…)’, Repertorio de historia de las ciencias eclesiásticas en España 3 (Salamanca, 1970), 554-555; Manuel de Castro, Verdad y Vida, 53 (1995), 187-192.
Barnabas de Terni (Barnaba Manassei da Terni, d. 1477)
OMObs. Born at Terni, as the son of Giovanni Manassei. Studied medicine and practiced as a doctor before his entrance into the Observant branch of the Franciscan order in 1430. After he was ordained priest, he began to preach, singling out usury. Together with his fellow Franciscan friar Fortunato Coppoli he founded at Perugia a Monte di Pietà, where Christians could borrow money against low interest. After severe discussions in front of cardinal Berard Beruli with theologians who thought this was against Christian doctrine, Barnaba and Fortunato were able to proceed. Subsequently, Monte di Pietà were establishd at Assisi, Foligno, Terni, and in other towns. Barnaba was several times guardian of the Porziuncola, and took up the charge of provincial minister for three successive terms, assisting in this function in the organisation of the general chapter of the Observants at Aquila (1432). Barnaba died, after a short illness in the Carceri hermitage, on February 17, 1474.
manuscripts/editions
De Licita et Justa Montis Pietatis Erectione (1450)>>>
>> CF 5, p. 701f; 13, p. 187; 31, p. 241; 34, p. 431; 35, p. 220; Bib. 11, n. 3471etc. >>; Mariano da Firenze, Compendium Chronicarum, AFH 4 (1911), 323; Wadding, Annales Minorum, ad. an. 1461, n. 17 & and an. 1474, n. 9-13; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908), 114; Bernardino de l’Aquila, Chronica Fratrum Minorum Observantiae, ed. L. Lemmens (Rome, 1902), 43; H. Holzapfel, Le origine dei monte di pietà (1462-1515) (Rocca S. Casciano, 1905); Alberto Ghinato, AFH, 50 (1957), 231-36 & 379-440
Barnabas Kirchhuber (Kirchhueber, fl. seventeenth cent.)
OFM. Bavarian friar, order administrator and religious author with some Scotist leanings. Born at Tölz (Upper Bavaria). After he entered the order, he went through the order’s school programme and served two times as a provincial minister for the Bavaria province (1680-1682, 1695-1697). He also served as general visitator of the Bohemian province (1687). He retired to the Munich convent, where he provided spiritual counsel to the Poor Clares of the Am Anger convent and served as the confessor of urban patriciate families. He died at Munich in 1705.
editions
Summum Bonum Materiae Primae Forma Substantialis (Amberg, 1670).
Praerogativae B.V. Mariae (1674).
Expositio Brevis et Dilucida in Tres Regulas S. Francisci. Isagoge Confessarii Priviligiati (1676).
Vita et Passio Martyrum Gorcumiensium (1676) [In German? On the martyrs of Gorcum in the Netherlands. See: Verzeichnis der im deutschen Sprachraum erschienenen Drucke des 17. Jahrhunderts, *VD17 12:119068B*]
Indulgentia Portiunculana (Munich, 1687).
Gratiae et Indulgentiae Parthenoni Monacensi in Anger Clarissarum Impensae (Munich, 1687).
Kurzer Begriff des Lebens des hl. Johann von Capistran und Paschalis Baylon (Munich, 1691).
Monumenta Angerensia oder Beschreibung vom Kloster Anger (Munich, 1701).
Compendium Indulgentiarum (Munich, 1703).
literature
V. Greiderer, Germania Franciscana (Augsburg, 1777-1781) I, 602, II, 261, 394, 422-424; H.W. Rotermund, Fortsetzung und Ergänzungen zu Jöchers allgemeinen Gelehrtenlexikon (Bremen, 1810-1820) III, 385-386; A.M. Kobolt, Lexikon baierischer Gelehrten und Schriftsteller bis zum Ende des 17. Jahrhunderts (Landshut, 1825), 378;
Dr. Roy Tepe has informed us that more information on Barnabas and editions of his work can be found in the Verzeichnis der im deutschen Sprachraum erschienenen Drucke des 17. Jahrhunderts. We will check that out as soon as possible.
Barnabas Saladin (d. after 1702)
OFMRec. Religious author…. To be continued
literature
DSpir XIV, 232-234.
Barnabas Underberger (d. 1727)
OFM. German friar. Wrote several works on obtaining the perfect Christian life.
editions
Perfectio Vitae Christiano-Religiosae, Eiusque Obtinendae Obligatio, Theologice Considerata et Ascetice Explicata (Ingolstadt, 1720).
….
literature
V. Greiderer, Germania Franciscana II (Vienna, 1781), 262, 424-425; DSpir V, 1400; DSpir XVI, 36-37.
Bartholinus de Mantova (fl. 1314)
CF 35, p. 177f; C. Cenci, Verona minore ai tempi di Dante (Francescani, uomini di cultura, artisti, libri), Estratto da Le Venezie Francescane (Venice, 1966); M. d'Alatri, `Rileggendo gli atti del processo trentino dell'iverno 1332-1333', Coll. Franc., 35 (1965), 1177-189 [against the Dulcians]>> not a real author..
Bartholinus de Perugia (fl. 1339)
CF 33 p. 267-281, 287-301, 305-326; Bib. 11 n. 1290; Majic Timotheus, `Die apostolische Pönitentiarie im 14. Kahrhundert', Röm. Quartalschrift, 50 (1955), 129-177.
Bartholomaeus (fl. 13th cent.)>>Bartholomaeus de Viterbo?
CF 23 pp. 60f, 65f, 80f, 91, 140, 159-61; Bib 11 n. 110
Bartholomaeus Adalid Hurtado (Bartolomé Adalid Hurtado, fl. c. 1730)
Provincial definitor of the Andalusia province.
editions/literature
AIA 24 (1925), 190.
Bartholomaeus Anglicus (Bartholomew Glanville, late 12th century, England - c. 1270) Magister de Proprietatibus
English friar, born in Suffolk. Studied natural sciences and theology at Oxford under Robert Grosseteste. Thereafter studies at the U. of Paris (1230) as bacc. biblicus (he is known to have given cursory lectures on the Bible. Cf. Salimbene, Chronica, ed. Holder-Egger, 94). Not known to have reached the magisterium. In 1231 came to Magdenburg (where a studium had been created in 1228) as lector, on request of minister general John Parenti. Aside from biblical studies and the production of sermons, he composed as lector in Magdeburg after ca. 1235 (and probably between 1242 and 1247) his famous De proprietatibus Rerum, a comprehensive treatise on the natural sciences organized as an encyclopedia, surviving in many mss, early printings and several translations (into Spanish, French, Dutch, English etc.).Bartholomew apparently wrote this work for fellow friars and theology students, who needed a wide, encyclopaedic knowledge of many disciplines but did not have access to or time to study the individual disciplines in depth. Work inspired by the idea (elaborated by Isidore, and the Victorines (and subsequently by Bonaventure)) that the knowledge of the properties of visible things would lead the inquisitive mind towards contemplation of God (Invisibilia enim Dei per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur (Rom. 1:20)) and first and foremost would help students of theology/theologians to better understand the difficulties in the allegorical understanding of Scripture (a clear testimony to Bartholomew’s overall exegetical interests behind his choice of subjects and mode of procedure). Due to its wide scope, the work quickly became a best-seller, with many possible functions in the fields of exegesis, homeletics, education etc. In addition, De Proprietatibus Rerum soon became the basis for a wide range of Latin and vernacular reworkings. Several of these were basic (systhematically or alphabetically organized) reworkings of Bartholomew’s Latin text, sometimes with specific (theological, medical, scientific etc.) interests in mind (cf. Meyer (2000), 149-280). On top of this, De Proprietatibus Rerum soon became the basis for several moralized preaching encyclopedias, either through the inclusion (in the margin or the body of the text) of moralizations of the naturalia presented, or through complete reworkings of those elements of the text that were most suited for preaching purposes. See for instance the Tractatus Septiformis de Moralitatibus of Marcus of Orvieto (see on this in particular the studies of Heinz Meyer (2000), 281-324 and Baudouin van den Abeele). The influence of De Proprietatibus Rerum can also be traced in the Franciscan Tabula Exemplorum (although Meyer (2000), 320-321 is cautious) and (more securely) in the Contes Moralisés of Nicholas Bozon OFM
manuscripts
De Proprietatibus Rerum [in all at least 240 Latin manuscripts, fragments not included] a.o. Madrid, Nac. 930; 3316; 12739; 12803; Autun, Bibl. Municip. Sém. 36; Cambridge, Fitzwilliam Museum 15; Oxford, Bodl. Bodley 965b & 749; Oxford, Bodl. Ashmole 1512; Oxford, Bodl. e. Mus. 16; London, British Library Add. 8929 ff. 1-267vb; (an. 1443); London, Inst. of Electrical Ingineers Thompson Collection 3 (15th cent.); London, Wellcome Historical Medical Library 114 & 115; Clermont Ferrand Bibl. Muncip. 172 (an. 1321); Reims, Bibl. Municip. 992 (an. 1325); Verona, Bibl. Capit. CCLXXIII (1245) ff. 101r-126v (fragment of book 16); Florence, Laurenz. Calci 41 ff. 1r-198v; Florence, Laur. Plut. 18 Sin 9 & Plut 21 Sin 2; Florence, Laurenz. Conv. Soppr. 462; Basel, UB D III.2; Novarra BC 75 (LVIII); Pisa Cateriniana 30; Pommersvelden Schlossbibl. 239; Prague Metrop. Kap. L.LV.1 & L.LV.2; Narodni Knihova V.A. 16; Reims BM, 992; Rome, BNC Sessor. 24; Washington Library of Congress 129; Madrid BN, 12803; Vat.Reg.Lat. 1951 ff. 1-286va (14th cent.); Brussels, Bibl. Royale, 213 & 9094 [French]; Jena, Univ. Libr. El. F. 80 [French]; Paris, BN. Fr, 216 [French]; Ste. Geneviève 1029 [Provencal]; Wolfenbüttel HAB, 1.5.3.1 Aug. [French]; Frankfurt a. M. Dominikanerkloster 14 (book 14-16) ff. 316va-438va. See also MSS 22 (ff. 437vb-438va) and 96 (ff. 52r-151r) of the same library for excerpts; Kraków, Jagell. 813 ff. 39-79, 85-90 [Fragments of books IV, VIII, IX]; Kraków, Jagell. 836 (ca. 1400) ff. 1-147v, 155-57; Uppsala Univ. Libr. C.594 (14th cent.); Uppsala, Univ. Libr. C. 654 ff. 89-99; Verona, Bibl. Cap. CCLXXIII (245) (early 16th cent.) ff. 101-126v; Lüneburg Ratsbücherei MS Hist. C 2° 45 ff. 1ra-12va (14th-15th c., excerpts from book XV); Lüneburg, Ratsbücherei MS Hist. 9 & C. 45 (extracts); Paris, BN Lat. 16099 (Sigla P); Vienna, Österr. Nationalbibl. 2287 (Books 3-19) & 16098; Hereford Cathedral Library O.V. 15 (early 14th cent.) ff. 1-303v; Olomouc, SVK MI 247 (15th cent.) ff. 84-110 (fragments). [For a full list of the manuscripts, see M.C. Seymour et.al., Bartholomaeus Anglicus and his Encyclopaedia (Aldershot, 1992), 257-261, with corrections and additions in Manuscripta 37/1 (1993), 94-5 and by B. van den Abeele, in Scriptorium, 48 (1994), 167-9; Meyer (2000), 41-137 (on pp. 137-148 info. on manuscript origins). For copies documented in English ownership during the MA, see M.C. Seymour, 'Some Medieval English Owners of De Proprietatibus Rerum', Bodl. Library Record, 9 (1973-8), 156-165.
Allegoriae Veteris et Novi Testamenti: Assisi, Bibl. Comun. 148 [?>check!, Stegmüller, II, 1561]
Chronicon de Sanctis? [REF: Wadding, 38; Sbar., Suppl., I, 122; DTC, VI/2, 1384]
Commentaria in Evangelia Marci et Matthei? [REF: Stegmüller, II, 1562-3 & Suppl., 1562-3]
Postillae Sacrae Scripturae? [REF: Stegmüller, II, 1561,1 & Suppl., 1561,1]
Sermones? [REF: Schneyer, I, 435; ]
editions:
Twelve printed editions of De Proprietatibus Rerum before the end of the fifteenth century. Cf. Hain, Repertorium Bibliographicum I, no. 2498-2523; Copinger, Supplement I, n. 2498-2523 & II, n. 884. See also the 1998 study of Quarg):
Liber de Proprietatibus Rerum (a.o. Basel, Berthold Ruppel, 1470/Lyon, M. Huss, 1482/Cologne, 1472/Frankfurt, Richter, 1601 (reprint Frankfurt a.M., Minerva, 1964))[Bartholomaei Anglici de Genuinis Rerum Coelestium Terrestrium et Inferarium Proprietatibus Libri XVIII]; Bartholomaeus Anglicus, Batman vppon Bartholome. His Booke De Proprietatibus Rerum (1582/Reprint with introduction and index by Jürgen Scher, Anglistica & Americana 161, Hildesheim-New York, 1976); On the Properties of Soul and Body. De proprietatibus rerum Libri III et IV, Edited from Bibliothèque nationale MS Latin 16098, ed. R.J. Long (Toronto, PIMS, 1979); S.M.M. Clinton, The Latin Manuscript Tradition in England of the De Proprietatibus Rerum of Bartholomaeus Anglicus: An Analysis Based on Book X, PhD Diss (Northwestern Univ., 1982); Bartholomaeus Anglicus de Proprietatibus Rerum. Book XIX. A Critical Edition of the Latin Text in England, ed. J.G. Litaka, PhD Diss. (N. Illinois Univ., 1987); De proprietatibus Rerum. Texte latin et réception vernaculaire – Lateinischer Text und volkssprachige Rezeption, ed. B. van den Abeele et al. (Turnhout: Brepols, 2006).
Edition of the English version of John of Trévise (1398): On the Properties of Things: John of Trevisa's Translations of Bartholomaeus Anglicus: De Proprietatibus Rerum: A Critical Edition, ed. M.C. Seymour, 2 Vols. (Oxford, 1975) [See review, AFH, 69 (1976), 285]; M.H. Blechner, An Edition of Book 4 of John Trevisa’s Translation of Bartholomaeus Anglicus’ De Proprietatibus Rerum, Diss. (Princeton, 1971); M.C. Gaumer, John Trevisa’s Translation of De Proprietatibus Rerum of Bartholomew Anglicus. An Edition of the Plimpton Manuscript, Diss. (Washington, 1971) [for more of these partial editions of Treviso’s edition, see Meyer (2000), Einleitung, note 13]; Edition of the Spanish version by Vincente de Burgos, late fourteenth century, >> Anonymous translation into Dutch (1485)>>; Edition of Jean Corbechon’s French translation is being prepared by Baudouin van den Abeele, Bernard Ribémont and Heinz Meyer. For more information on vernacularizations, see Meyer (2000), 325-396. A modern French translation appeared in 1999: Le livre des propriétés des choses. Une encyclopédie au XIIIe siècle, trans. B. Ribémont (Paris, 1999).
Allegoriae Simul et Tropologiae in Utrumque Testamentum (Paris, 1574) [>Check!]
Sermones [?] (Strasbourg, 1491/1494)
literature (short selection. For a more extensive overview, see Meyer (2000), Einleitung, passim):
Wadding, Script., 115-7; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1806) I, 115-117; AF I (Quaracchi, 1885), 17; P.H. Plassmann, ‘Bartholomaeus Anglicus’, AFH 12 (1919), 58-109; A.E. Schönbach, ‘Des Bartholomaeus Anglicus Beschreibung Deutschlands gegen 1240’, Mitteilungen des Instituts für Österreichische Geschichtsforschung, 27 (1906), 61-90; A. Schneider, ‘Metaphysische Begriffe des Bartholom.A.’, in: Studien zur Geschichte der Philosophie. Festgabe zum 60. Geburtstag Clemens Baeumker gewidmet, Beiträge zur Geschichte der Philosophie des MA, Suppl. (Münster i. W. 1913); L. Thorndike, A History of Magic and Experimental Science (New York, 1923) II, 401-435; W. Lampen, ‘De re liturgica in opere Bartholomei Anglici’, Ephemerides Liturgicae 42 (1928), 269-284; J. Goyens, ‘Barthélemy l’Anglais’, DHGE VI, 975-977; H. Lübbing, ‘Zur Biographie des Bartholomaeus Anglicus’, Franziskanische Studien 12 (1925), 254-257; Schneyer, I, 435; Bloomfield no. 1428; Stegmüller, Bibl. 1564; Michael E. Goodich, ‘Bartholomaeus Anglicus on child-rearing’, History of Childhood Quarterly 3 (1975), 75-84 [English translation of sections of De Proprietatibus Rerum on infants, children, girls, mothers, nurses and fathers. Later reprinted in: Idem, Lives and Miracles of the Saints. Variorum Collected Studies (Ashgate, 2004) II, 75-84]; D.C. Greetman, ‘The Concept of Nature in Bartholomaeus Anglicus (fl. 1230)’, JHI 41 (1980), 663-377; J. Desobry, ‘Le Livre des Propriétés des choses de Barthélemi l’Anglais’, in: Les quatre éléments dans la nature médiévale, Actes du colloque du Centre d'études médiévales de l'Université de Picardie, ed. D. Buschinger & A. Crépin (Göppingen, 1983), 299-308; Michael E. Goodich, ‘Encyclopaedic litterature: child-rearing in the Middle Ages’, History of Education 12 (1983), 1-8 (reprinted in Idem, Lives and Miracles of the Saints, Variorum Collected Studies (Aldershot: Ashgate, 2004)); B. Hughes, ‘Franciscans and Mathematics’, AFH 77 (1984), 13-15; LMA, I, 1492-3; M. Salvat, ‘Le Traité des couleurs de Barthélemy l’Anglais’, in: Les couleurs au moyen âge, Sénéfiance, 21 (Aix-en Provence, 1988), 153-172; H. Meyer, ‘Bartholomäus Anglicus, `De Proprietatibus Rerum'. Selbstverständnis und rezeption', ZDADL, 117 (1988), 237-274; Idem, `Die Zielsetzung des Bartholomaus Anglicus in `De Proprietatibus Rerum', in: Geistliche Aspekte mittelalterlicher Naturlehre, Symposion 30. Nov.- 2 Dez. 1990, ed. B. Konrad Vollmann, Schriften des Sonderforschungsbereichs 226, Würzburg/Eichstätt, 15 (Wiesbaden, 1993), 86-98; B. van den Abeele, in: Reinardus, 7 (1994), 224ff.; Le divin, discours enciclopédique. Actes du colloque de Mortagne-au-Perche, 3-5 avril 1993, ed. D. Hüe (Caen, 1994); Michel Salvat, ‘Les incursions de l’histoire chez Barthelemy l’Anglais et ses traducteurs’, in: L’histoire, le savoir, le temps: Discours encyclopédiques (Rennes, 1995); Geneviève Sodigné-Costes, ‘La botanique de Barthélemi l’Anglais mise en français par Jean Corbechon: traduction ou adaptation?’, in: Traduction, transposition, adaptation au Moyen Age: Actes du colloque du Centre d’Etudes Médiévales et Dialectales de Lille, 3, Bien dire et bien aprendre: Revue de Médiévistique, 13 (Lille: Presses de l’Université Charles-de-Gaulle, 1996), 249-261; H. Meyer, `Die illustrierten lateinischen Handschriften im Rahmen der Gesamtüberlieferung der Enzyklopädie des Bartholomäus Anglicus', Frühmittelalterliche Studien, 30 (1996), 368-395; G.Juris Lidaka, `Bartholomaeus Anglicus in the Thirteenth Century', in: Pre-Modern Encyclopaedic Texts, ed. Peter Binkley, Proceedings of the Second COMERS Congress, Groningen, 1-4 July 1996 (Leiden etc., 1997), 393-406; Bernard Ribémont, ‘L’inconnu géographique des encyclopédies médiévales: fermeture et étrangeté’, Cahiers de recherches médiévales (XIIIe-XVe siècles) 3 (1997), 101-111; F. Hernández Martín & M. Eugenia Pinaar García, ‘Acerca de l salud. Orientaciones para una vida saludable en un texto del siglo XIII’, Archivo Dominicano 18 (1997), 305-319 [on a incunabula containing a Castilian translation byVincent of Burgos of De Proprietatibus Rerum]; Sue Ellen Holbrook, ‘A Medieval Scientific Encyclopedia ‘Renewed by Goodly Printing’: Wynkyn de Worde’s English ‘De proprietatibus Rerum’, Early Science and Medicine 3 (1998), 119-156;Jerry Stannard, ‘Bartholomaeus Anglicus and thirteenth century botanical nomenclature’, in: Idem, Pristina Medicamenta: Ancient and Medieval Medical Botany, ed. Katherine E. Stannard & Richard Kay, Variorum Collected Studies Series 646 (Aldershot, 1999), XVI, 191-194; Baudouin van den Abeele, Heinz Meyer & Bernard Ribémont, ‘En guise d’avant propos. Editer l’encyclopédie de Barthélemy l’Anglais. Vers une édition bilingue du ‘De proprietatibus rerum’’, Cahiers de Recherches Médiévales 6 (1999), 7-18; Heinz Meyer, Die Enzylopädie des Bartholomaeus Anglicus. Untersuchungen zur Überlieferungs- und Rezeptionsgeschichte von ‘De Proprietatibus Rerum’, Münstersche Mittelalterschriften, 77 (Munich, 2000) [See also the review in Wissenschaft & Weisheit 65 (2002), 150-154]; Johannes Benedictus Voorbij, ‘Purpose and Audience: Perspectives on the Thirteenth-Century Encyclopedias of Alexander Neckam, Bartholomaeus Anglicus, Thomas of Cantimpré and Vincent of Beauvais’, in: The Medieval Hebrew Encyclopedias of Science and Philosophy: Proceedings of the Bar-Ilan University Conference, ed. Steven Harvey (Dordrecht: Kluwer, 2000), 31-45; Christel Meier-Staubach, ‘La matérialité et l’immatérialité des couleurs. A propos du traité ‘De coloribus’ d’Avranches 235’, in: Science antique, science médiévale (autour d’Avranches 235). Actes du colloque international (Mont-Saint-Michel, 4-7 septembre 1998, ed. Louis Callabat & Olivier Desbordes (Paderborn-Munich: Olms-Weidmann, 2000), 451-469; Saskia Boogaart, ‘Bartholomaeus Anglicus over kleuren’, Madoc 15:4 (2001), 238-245; Klaus Bitterling, ‘Sprachkontakt und Übersetzungsliteratur in spätenglischer Zeit’, Anglia 120:2 (2002), 200-227; David Moses, ‘John Trevisa’s translation of Bartholomaeus Anglicus’ De proprietatibus rerum’, Notes and Queries n.s. 50:1 (2003), 11-13; Sue Ellen Holbrook, ‘Picturing time in Bartholomew’s encyclopaedia on the property of things’, in: Time and Eternity: The Medieval Discourse, ed. Gerhard Jaritz & Gerson Moreno-Raiño, International Medieval Research, 9 (Turnhout: Brepols, 2003), 451-575; David Moses, ‘Why is a cow below a lettuce? The anomalous placement of the animal of Bartolomeus Anglicus’ De Proprietatibus Rerum’, Notes and Queries n.s. 51:1 (2004), 17-19; Libby Keen, ‘Under the cover of stories: Bartholomew the Englishman and the world of land and sea’, in: Our Medieval Heritage: Essays in Honour of John Tillotson for his 60th Birthday, ed. Linda Rasmussen, Valerie Spear and Diane Tillotson (Cardiff: Merton Priory Press, 2002), 94-108;
Bartholomaeus Anglicus II f. 1360 [??]
Yorkshire friar, allegedly the compiler of a Liber Sermonum (ed. Strasbourg, 1491/95)
literature
Zawart, 308
OFMConv & OFMCap. Italian friar from Tuscany. Taught theology at the university of Tessino. Active at the council of Trente. Wrote about the council and published another book on miscellaneous religious matters. Became Capuchin near the end of his life.
editions
>>
literature
Wadding, Annales Ordinis Minorum V, 302; Wadding, Scriptores (ed. Rome, 1906), 37; J. Goyens, ‘Baffi’, DHGE VI, 186-187; >>>
Bartholomaeus Barbieri (Bartolomeo Barbieri da Castelvetro, 1, 01, 1615 - 24, 08, 1697)
OFMCap. Entered Capuchin order in the Bologna province in 1631. Later we find him in the Capuchin province of Parma (which was split off from the Bologna province by 1679). Active as a preacher, lector and definitor. Was particularly successful as a teacher of theology to young Capuchin friars (for ca. 50 years!). To this purpose he wrote a complete Cursus of philosophy and theology on the basis of the works of Bonaventure. Tried to turn Bonaventure into the teacher of the order, by linking him to Scotus and Thomas of Aquino. Wrote also glossaries on the biblical works of Bonaventure (for preaching purposes), and several minor expository works. Bartolomeo died at Modena, on August 24, 1697.
editions:
Flores et Fructus Philosophici ex Seraphico Paradiso Excerpti seu Cursus Philosophiae a Mentem S. Bonaventurae Serafici Doctoris, 3 Vols. (Lyon: L. Arnaud & P. Borde, 1677/reprint 1787).
Cursus Theologicus ad mentem Serafici Doctoris S. Bonaventurae, 2 Vols. (Lyon: Comba, 1687).
Glossa seu Summa ex Omnibus S. Bonaventurae Expositionibus in S. Scripturam Exacte Collecta et in facilem Usum Studiosis ac concionatoribus Secundum Ordinem Biblicum Concinnata, 4 Vols. (Lyon: J. Pousel, 1681-1685).
Tabula Generalis in Opera Omnia D. Bonaventurae, in Qua Alphabetico Ordine Compendiose Proponuntur Omnia Verba, Sententiae et Conclusiones Quae Continentur in Ejusdem Seraphici Doctoris Scriptis et Operibus. Printed? This tabula apparently was used by the Quaracchi editors when collecting and constituting the texts of Bonaventura da Bagnoreggio’s Opera Omnia.
Esercizio della Presenza di dio (Modena: Cassiani, 1673); Esercizio della presenza di Dio (1673), ed. Sabrina Stroppa (Parma, 1997).
Teologia mistica del serafico dottore S. Bonaventurae, ovvero Pratica della presenza di Gesù Cristo Dio ed Uomo. This work was apparently never printed.
literature:
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum (Venice, 1747), 36; Domenico da Montecuccolo, ‘Un insigne teologo cappuccino’, Frate Francesco 6 (1928), 103-104; A. Teetaert, ‘Barberi’, DHGE VI, 639-640; Andreas Speer, ‘Barbieri’, LThK 1 (1993), 1405; Bartolomeo Barbieri da Castelvetro (1615-1697). Un cappuccino alla scuola di san Bonaventura nell’ Emilia del’600, ed. Andrea Maggioli & Pietro Maranesi, Bibliotheca Seraphico-Capuccina, 55 (Rome, 1998) [with ca. 11 essays by various specialists. Review AFH 96 (2003), 266-267]; Eugeniusz Sakowicz, ‘Barbieri Bartolomeo’, in: Powszechna encyklopedia filozofii, 483; Fabio Gambetti, Biografia intellettuale di Bartolomeo Barbieri, cappuccino del ’600 (Rome: Istituto Storico dei Cappuccini, 2002).
Bartholomaeus Bellati (Bartholomaeus Feltrensis/Bartolomeo
Bellati, d.
OFMConv. Italian friar from Feltre. Born at the beginning of the fifteenth century. Became master of theology. Was appointed papal legate for Venice by Sixtus IV. Defended the immaculate conception at the Franciscan general chapter of Ferrara (1472). His defense was printed in P. Bandello, Liber Recollectarius de Veritate Conceptionis B. Mariae (Bologna, 1481), 100-109. Bartolomeo also was involved with a revised re-issue of the famous Summa Astesana (Venice, 1478 /Lyon, 1519). He also published John Duns Scotus’ Liber Primus Lecturae Parisiensis sive Reportatorum Scoti (Bologna, 1478) and an introductory work to Scotus’ commentary on the second book of the Sententiae, namely the Opusculum or the Ianua Scoti.
manuscripts
Ianua Scoti: Uppsala, Univ. Libr. C.632 (an. 1470) ff. 10-73v [Compendium de VI tract.: finis deest]
editions
Opusculum in Secundum Librum Sententiarum Scoti (Venice, 1481/ 1497/ 1503).
literature
Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908), 118; Gesamtkatalog der Wiegendrucke (Leipzig, 1928) III, no. 3238; A. Van den Wyngaert, ‘Bellati’, DHGE VII, 827.
Bartholomaeus Bergomensis (Bartolomeo di Bergamo/Bartolomeo Carminati, d. 1684)
OFMCap. Entered the order in the Bergamo province. Several times guardian and definitor. Best-known for his anti-calvinist and ant-Lutheran preaching rallies. Wrote at least two (as yet unpublished) works.
manuscripts
Opera contro i luterani e calvinisti, nella quale sono condannati i loro errori: >>>
La vita del Padre Lorenzo Olmo da Bergamo, acppuccino, ministro, provinciale della Bresciana provincia dei santi Faustino e Giovita, uomo di grandissima perfezione, morto in aprile del 1674 in bergamo: >>>
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis minorum S. Francisci capuccinorum (Venice, 1747), 36; Valdemiro da Bergamo, I conventi ed i cappuccini bergamaschi (Milan, 1883), 70; A. Teetaert, ‘Barthélemy de Bergame’, DHGE VI, 980.
Bartholomaeus Borrás (fl. 1413)
CF 6, p. 441
Bartholomaeus Cambi (de Salutio, d. 1617) beatus
Tuscan friar. Entered the order in 1575. After his studies he became lector of the arts and theology. Predominantly known as spiritual author and itinerant preacher. Travelled through Italy, preaching penance. The last 15 years of his life he spent in the convent of S. Peter in Montorio (Rome).
His spiritual works are still heavily inspired by Bonaventure and additional Pseudo-Bonaventurean works, David of Augsburg's De Exterioris et Interioris Hominis Compositione, Hugh of Balma's Theologia Mystica, and works of Henry of Herp.
editions
Testamento dell'anima a Dio (Siena, 1604)
Luce dell'anima desiderosa per ascendere alla perfettione (Rome, 1605) [8 editions between 1605 and 1629, also several translations into French, Latin and Spnish]
Paradiso de'contemplativi (Rome, 1607) [principal spiritual work of the author, heavily dependent on Henry of Herp's work Eden seu paradisus Contemplativorum. Bartholomew's Paradiso received a Latin translation in 1614 (Cologne) and a Portugese translation in 1739 (Lissabon)]
Scuola del divino amore (Milan, 1609)
Inventioni d'amore (Venice, 1611) [New editions in 1621, 1628 and 1645]
L'innamoratio di Gesù (Genua, 1611) [Six editions between 1611 and 626, another edition in Venice, 1664]
Le sette trombe per isvegliare il peccatore a penitenza (Bergamo, 1612) [18 editions between 612 and 1900, also several French editions. Latin edition in 1620 (Freiburg in Breisgau), English translation in 1628]
Porta della salute (Turin, 1621) [confession manual for the lay believer. Latin translation in Cologne, 1627]
Lo scrupuloso (Rome, 1620)
Lettere spirituali (Rome, 1629)
Poetry: Alfabeto del divino amore (Venice, 1609/1622); Praticello del divino amore (Venice, 1611/1621); Musa spirituale (Venice, 1611); Conforto del peccatore (Pavia, 1620/Venice, 1621/Rome, 1628); Vita dell'anima (Rome, 1614) [and 5 subsequent editions until 1673]
A complete edition of his works was published as: Opere spirituali del R.P.F. Bartolomeo da Salutio, Min. Osserv. Riformato (Venice, 1639). A partial modern edition of his works appeared as Il sacro cignno, prose e poesie del Ven. Bartolomeo da Salutio. Scelta e prefazione del P. Fr. Sarri (Florence, 1924). [For the works that are in need of new edition, see F. Sarri, Il venerabile Bartolomeo Cambi da Salutio (Florence, 1925), xlix-liv]
literature
CF BIB>>>>>>check!; Wadding, Script., 39; Joh. a S. Antonio, BUF, I, 91-3; Sbaralea, Suppl., I, 125f; F. Sarri, Il venerabile Bartolomeo Cambi da Salutio (Florence, 1925); A. van den Wyngaert, `Barthélemy de Salutio', DHGE (1925), 1025f; Dict.Spir. I, 1264-1266;
Bartholomaeus Catany (d. 1462)
OFMObs. Friar from Mallorca. Founded the convent of Jesús extramuros near the town of Palma (1441), as well as the convents of Sóller (1458), and Mahón (1459). Custos of the Mallorca Observants (1459). See on this also the Monumenta Seraphica Ordinis Minorum Observantium Sti Francisci Majoricarum Provinciae Praesertim ab anno 1540 usque ad annum 1750 (MS Madrid, Bib. Nac. 18339 pp. 78-92). Active preacher. Many of his sermons survived.
manuscripts
Homiliae et sermones multiplices pro universis anni diebus in quibus praedicari solet: MS Biblioteca Provincial de Palma de Mallorca>>>>
editions
Homiliae et Sermones Multiplices pro Universis Anni Diebus
Sermones de S. Francisco, see S. d'Algaida, `Tres sermons de Bartomeu Catany fra-menor de Mallorca (s. XV)', Estudis Franciscans, 43 (1931), 407-421.
literature
Juan de San Antonio, Bibliotheca universa franciscana (Madrid, 1732) I, 185; J.M. Bover, Biblioteca de escritos baleares (Palma, 1868) I, 178-179; I. Rodríguez, ‘Autores espirituales españoles en la edad media’, Repertorio de historia de las ciencias eclesiasticas en españa 1 (siglos iii-xvi) (Salamanca, 1967), 295; >>Courcelles, 164
Bartholomaeus de Alverna (fl.
late
Franciscan missionary from Tuscany. Vicar of the Bosnian vicariate. Was given the charge (at the general chapter of Aquilea, 1376) to rework the statutes for the Holy Land province. His regulations were ratified at the general chapter of 1414.
manuscripts/editions
Tractatus Quomodo Debemus Nos Ponere ad Recipiendum Corpus Christi: MS Rome, Vat.Lat.>>>
Statutae>>
literature
Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1906), 117; Bullarium Franciscanum VII, no. 405; B. Sderci, ‘Fra Bartolomeo della Verna e le Missioni Balkaniche’, La Verna 11 (1913), 173-188; J. Goyens, ‘Barthélemy de l’Alverne’, DHGE VI, 974.
Bartholomaeus de Amelia (d. 1291)
Bishop of Grossetanus>> CF 7, p. 525; 23, p. 51, 65f, 80-3, 160; 32, p. 348
Bartholomaeus de Anleo (Bartolomé de Anleo, d. 1692)
Friar from Guatemala. Took the habit there in 1648. Held a number of offices in the order: novice master, preacher, lector/professor of indigenous languages, guardian, custos etc. He died at Sanayac.
manuscripts
Sermones para toda la Cuaresma
Comentario sobre la Pasión y Muerte del Redentor
De la gravedad del pecado
editions
Arte de la lengua Quiché o utlateca, ed. E.G. Squier (London, 1865). See on the manuscript dissemination of this work the remarks of Adams.
literature
J.M. Beristain y Souza, Biblioteca Hispano Americana Septentrional, 5 Vols (Mexico, 1816-1821/Amecameca, 1883/Mexico, 1947), >>; Eleanor B. Adams, A Bio-bibliography of Franciscan Authors in Colonial Central America (Washingthon D.C.: Academy of American Franciscan History, 1953), 9-10 & note 7.
>>
manuscripts
Casus (?): Naples Naz., XII.F.23, ff. 130-1.
literature
Cenci, Napoli, II, 900.
Bartholomaeus de Bohemia (d. 1257)
Bohemian friar, probably born in or near Prague. Very active in the Polish mission and involved with crusade preaching against the pagans. No extant works.
literature
D. Cambiaso, ‘Barthélemy’, DHGE VI, 1011-1013.
Bartholomaeus de Bononia (Bartolomeo di Bologna, † after 1294)
Franciscan theologian. Studied at the arts faculty of Bologna University before his entrance in the Franciscan order. Ca. 1256-9, he is to be found at the papal court of Alexander IV (Anagni). There are some indications that he was active as inquisitor in the neighbourhood of Anagni and later in the Roman province of the order (but there might be a confusion with Bartholomew of Amelia, another Franciscan friar known to be active as inquisitor in that same province). Studied at Paris for a degree in the 1260s. We have a Sentences commentary from this period, and some of his sermons can be dated as being held during the academic year 1267-8. He probably must be identified with the Bartholomew who between 1270-76 (or maybe between 1275-1277) appeared as regent master of theology in Paris, as precursor of Matthew of Aquasparta, and followed the teachings of Bonaventure and Pecham over and against Thomas Aquinas in his disputed quaestions. In 1278, Pope Nicholas III asked him to lead a committee for the unification of the Greek and Latin churches. It is not known whether Bartholomew became involved with this issue. He was, in any case, present at the general chapter at Assisi as master of theology (1279), and became involved in settling the correctorium issue, as well as in drafting up the bull Exiit qui Seminat of Nicholas III (together with John pecham and Walther of Bruges). Active in Bologna between 1282 and 1285, where he, probably as regent lector, produced a series of sermons de sanctis and de tempore and several quaestiones on the glorified Virgin Mary. In 1285 he was elected provincial minister of the province of Bologna, a position he held until 1289. Bartholomew was still in Bologna in July 1294.
manuscripts
Sermones: Troyes 951; 1298; 1868 (nine sermons held in Paris> or more: for other manuscripts see Schneyer)
In I-IV Sent.: Paris, BN Lat. 16407 [autograph, a bacc. Text, as basis for possible future reworking. See Doucet, 137.]
Quaestiones Disputatae de Primo Principio et Creatione [12]:
Quaestiones Disputatae de Fide [5]: Florence, Laurenziana, Plut. XVII, sin.cod. 8
Quaestiones Disputatae de Anima [5]: Florence, Laurenziana, Plut. XVII, sin.cod. 8
Quaestiones Disputatae de Assumptione Virginis [2]: Florence, Laurenziana, Plut. XVII, sin.cod. 8
Tractatus de Luce [used to be ascribed to Pecham]:
editions:
Tractatus de luce fr. Bartholomaei de Bononia, ed. I. Squadrani, Antonianum, 7 (1932), 139-238, 337-376, 465-494 [a spiritual work around the saying of Christ 'I am the light of this world', John 8, 12. The work makes use of the Oxford physical theories of light and attaches moral considerations to them>> affective spirituality aiming at transforming the soul by means of the incarnated word]
Gualteri Cancellarii et Bartholomaei de Bononia OFM Quaestiones Ineditae de Assumptione Beatae Virginis Mariae, ed. A. Deneffe & H. Weisweiler, Opuscula et Textus IX (Münster, 1952); C. Piana, `Le questione inedite `De Glorificatione B. M. Virginis' di Bartolomeo da Bologna O.F.M. e le concezioni del Paradiso Dantesco', L'Archiginnassio, 33 (1938), 247-262.
Quaestiones Disputatae de Fide, ed. M. Mückshoff, Beiträge zur Geschichte der Philosophie und Theologie des Mittelalters, 24/4 (Münster, 1940), 3-104
Quaestiones Disputatae de Corporali B.M.V. Assumptione [On mariology], ed. A. Deneffe & H. Weisweiler, Opuscula et textus Historiam Ecclesie. Series Scholastica 9 (Münster, 1922), 23-88
Sermo in Nativitate Domini, ed. I. Squadrani, Antonianum, 7 (1932), 488-494.
Sermo de Maria, in: A. Fries, `Eine Marienpredigt des Bartholomäus von Bologna', Franz. Stud., 35 (1953), 385-400.
Literature
AF, II, 94 & AF, IX, 58, 96, 104, 107-8, 120, 146-7, 148, 169-171, 185-6, 271-273, 311-2, 670; AFH, 10 (1917), 340; Dict. Spir., I, 1263-4; LThK, II², 10-11; Salimbene, Chronica, MGH, Scriptores XXXII, 593, 650; Les registres de Nicolas III (1277-1280), ed. J. Gay & S. Vitte (Paris, 1938), V, 394; Serie cronologico-biografica dei ministri e vicari provinciali della minoritica provincia di Bologna, ed. G. Picconi da Cantalupo (Parma, 1908), 58-60; Schneyer, I, 386-389; Diz.Biogr. degli Ital., VI, 686-690; Dict. de Spir, I, 263-264; E. Longpré, `Bartolomeo da Bologna, un maestro francescano del sec. XIII', Studi Francescani, n.s. 9 (1923), 365-384 & 4 (1932), 365-384; Glorieux, Répertoire des maîtres en théologie de Paris zu XIIIe siècle (Paris, 1934), II, 108-109 [no. 319].; Doucet, Suppl., 137; Glorieux, `D'Alexandre de Halès à Pierre Auriol. La suite des maître franciscains de Paris au XIIIe siècle', AFH, 26 (1933), 264f, 270, 274; V. Doucet, `Notulae bibliographicae de Quibusdam Operibus fr. J. Pecham', Antonianum, 8 (1933), 323-326; G. Piana, `Le questioni inedite `De Glorificatione B.M.V (...)', L'Archiginnasio, 33 (1938), 247-262; Idem, Studi Francescani, 13 (1941), 3ff; Idem, in: Bibliotheca Mariana Medii Aevi, IV (Sibenice-Rome, 9422), xix-xxii, 134ff; Idem, AFH, 46 (1953), 385-400; M. d'Alatri, L'Inquisizione francescana nell'Italia centrale nel secolo XIII (Rome, 1954), 143f; Albert Fries, `Eine Marienpredigt des Barthomomaus von Bologna O.F.M.', Franziskanische Studien, 35 (1953), 385-400; P. Glorieux, `Sermons universitaires (…)', RThAM, 16 (1949), 40-71; Idem, `Nouvelle candidature pour le commentaire sur les Sentences de Paris Nat. Lat. 16407', Recherches de Théologie Anciènne et Médiévale, 22 (1955), 312-322; T. Käppeli, `Eine Prothemata-Sammlung aus Pariser Predigten des 13. Jahrhunderts in Cod. Ottob. Lat. 505', in: Miscellanea Giovanni Mercati, Studi e Testi, 122 (Vatican City, 1946), Vol. 2, 417ff; Idem, `Praedicator Monoculus. Sermons Parisiens de la fin du xiiie siècle', AFP, 27 (1957), 137; C. Piana, Chartularium, AF, 11 (1970), 4-6, no. 5; Jòsef Lizun, La dottrina della luce in Bartolomeo da Bologna, O.Min (Rome, 1993); F.-X. Putallaz, Figures franciscaines. De Bonaventure à duns Scot, Initiations au Moyen Age (Paris, 1997), 155; L. Sileo & F. Zanatta, `I maestri di teologia della seconda metà del Duecento', in: Storia della teologia nel Medioevo, III: la teologia delle scuole, ed. G. d'Onofrio (Casale Monferrato, 1996), 26-27, 136; Józef Lizun, ‘Bartlomiej z Bolonii’, in: Powszechna encyklopedia filozofii, 491-493..>> Check the CF Bib numbers!; Józef Lizun, ‘Bartlomieja z Bolonii (zm. Po 1294 r.) koncepcja iluminacji’, W Nurcie Franciskanskim 14 (2005), 205-221; Jósef Lizun, ‘ Poglady Bartlomieja z Bolonii jako przyklad ‘metafizyki swiatla’’, in: Filozofia franciszkanów, ed. Stanislaw Celestyn Napiorkówski & Edward Iwo Zielinski, 3 Vols., Biblioteka Instytutu Franciszkanskiego, 18 (Niepokalanów, 2005) I, 283-309
Bartholomaeus de Burquillis (Bartolomeo de Burquillos, d. 1638)
OFM. Spanish friar. Entered the order in the St. Gabriel province. Was sent to Mexico, where he worked as an inquisitorial preacher and as the confessor of the marquis of Geloès. At the request of Philip III, Bartolomeo departed for Japan, where he worked with Diego de Santa Catarina. Eventually, Bartolomeo was elected provincial minister of the Mexican San Diego province. Author.
editions
Constitutiones Provinciales una cum Privilegiis SS. Patrum (Mexico, 1696).
De Emptione et Venditione Argenti et Catenarum Auri>>>
De Contractibus Variis Indiarum Tractatus Duo>>>
Quaestiones Regulares>>>
De Justitia Indorum Liber I>>>
Apologeticum pro Authoritate Pro-regum>>>
literature
Juan de San Antonio, Bibliotheca Universa Franciscana (Madrid, 1732) I, 184; AIA 6 (1916), 4-31; J. Goyens, ‘Barthélemy de Burquillos’, DHGE VI 988-989.
Bartholomaeus de Bydgoszcz d. 1548
OMObs. Lexicographer.
editions
Slownik Bartlomieja z Bydgoszczy. Wersja polsko-lacinska, Czesc II: H-M. – Czesc III: N-Plec, ed. E. Kedelska, I. Kwilecka, A. Luczak (Warchaw, 2003-2005).> A Glossary on the works of Bartholomaeus.
literature
Studia Filologii Polskieji Slowianskiej, 25 (1989), 31-45 & 30 (1993), 59-67
Bartholomaeus de Castello (Bartolomeo Cordoni da Città di Castello, 1471-1535) beatus
OMObs & OFMCap. Born in Città di Castello as member of the noble Cordoni family. Studies in Florence. After the death of his wife he entered the Franciscan convent S. Maria degli Angeli (1504). Active as missionary in Marocco and Algeria. Left the Observants for the new Capuchin branch (one of the first disciples of Matteo da Bascio). Took part in the expedition of Charles V against North-African pirates, and died on the African coast (9 August, 1535). Venerated as confessor in Italy and in the order, who regards him as a beatus. Before his departure to Africa, he had been engaged in teaching and literary studies (partly under the apprenticeship of Angelo Poliziano) in Florence. Eventually, Bartolomeo became very negative about all ‘mangiarie, cianciarie, berlengarie [=tables of games], truffarie, storie e novelle’ [cf. De Unione Anime cum supereminenti lumine (Perugia, 1538), f. 88v] as well as about the popular ficinian form of platonism and the related pia philosophia of Pica della Mirandola. This, no doubt, was during the period in which he transferred to the Capuchins. Before Bartolomeo departed to Italy, he composed for the friars of the convent of Monteripido (near Perugia) his spiritual treatise Dyalogo dell’unione spirituale de Dio con l’anima/De Unione Animae cum Supereminenti Lumine (partly in Latin, partly in Italian). It appeared in print after his death, in an edition made by his disciple Hilarius Pichi in 1538. Another edition (1539) with an epilogue by Girolamo da Molfetta, an Observant friar who first became Capuccin and later (1542) transferred to Calvinism, aroused the suspicion of the ecclesiastical authorities. The book was placed on Roman Catholic Index on March 8, 1584, yet seems to have escaped the list of prohibited books issues by Clement VIII in 1596. The second edition of Bartolomeo’s work is included in a list of suspected or forbidden books from 1603 (made by the Magister Sacri Palatii). The same condemnation of this second edition is found in the Elenchus Librorum Omnium tum in Tridentino Clementinoque indice, tum in aliis omnibus sacrae Indicis Congregationis particularibus decretis hactenus prohibitorum from 1632 (the work of Maddaleno Capiferreus OP). Eventually, this second edition was placed on the official index of forbidden books issued by order of pope Alexander VII in 1664. Thereafter, this condemnation was repeated in every issue of the Index Librorum Prohibitorum until the last one, issued by Pius XI in 1929.
editions
Unione Animae cum Supereminenti Lumine, ed. Hilarius Pichi (Perugia, 1538); Unione Animae cum Supereminenti Lumine, ed. Hieronymus de Molfetta (Milan, 1539). [It amounts to a predominantly Italian (!) dialogue between Divine Love, the soul (as spouse), and human reason. The work apparently is heavily indebted to the writings of Ubertino of Casala and Jacopone da Todi. The first seven chapters in particular provide a lengthy exposition on the character of Divine Love and its workings in man. The second part of the work deals with the roads towards union with the Divine (the roads of humility, faith, the Eucharist (and frequent communion), renunciation of self-love, and the help of infused grace). The third and last part of the work describes the workings of love in the soul that already has reached union with the Divine, which can be compared with the status of the blessed Heaven. There are some remarable parallels with the Mirror of Simple Souls of Marguarita Porete! See on this work in particular: Stanislao da Campagnola, ‘Bartolomeo Cordoni da Città di Castello e le due primi edizioni del suo ‘Dialogo’’, Boll. deput. Storia patria Umbria 80 (1983 [published 1985]), 89-152.]
literature
Giacomo Oddi, La Franceschina (Florence, 1932), V, Append. 456-473; Wadding, Annales Minorum, XVI Quaracchi, 1933³), ad annum 1535, p. 464; Wadding, Scriptores, 37; Sbaralea, Supplementum, I, 118; N. Santinelli, Il beato Bartolomeo Cordoni e le fonti della sua mistica (Città di Castello, 1930); A. Teetaert, ‘Barthélemy de Castello’, DHGE VI, 992-993; DSpir I, 1266-1267; P. Zambelli, ‘Bartolomeo di Castello’, DBI 6 (1964), 707a-708b [nog checken]; P. Simoncelli, ‘Il ‘Dialogo dell’unione spirituale di Dio con l’anima’ tra alumbradismo spagnolo e prequietismo italiano’, Annuario dell’Istituto storico italiano per l’età moderna e contemporanea 29-30 (1977-1978), 600ff.
Bartholomaeus de Chaimis (Bartolomeo Caimi, † ca. 1496, Milan)
OFMObs. Friar from Milan. Preacher and confessor, as well as commissioner of the Observant Milan province. Author of the popular Interrogatorium sive Confessionale (1474), organized according to the schemata of Antoninus of Florence and inspired by the Summa of Angelus Carleti de Chivasso OFM. The work gives exact definitions of sins. It was recommended to the clergy on the synods of Basel (1503) and Augsburg (1548).
manuscripts
Confessionale: a.o. Washington D.C., Holy Name College, no. 26; Vat. Palat. Lat. 713
editions:
Interrogatorium seu Confessionale (Milan, 1474/1478/ca. 1480/1482/Venice, 1480/1486/after 1500/Basel, ca. 1475/Strasbourg, 1476-8/Nuremberg, 1477/1480/1482/Mainz, 1478/s.l. 1482, together with the Manuale Sacerdotum by Herman de Schilditz/Heidelberg, ca. 1488/ca. 1490/Augsburg, 1491)
literature:
Mariano da Firenze, Compendium Chronicarum, (ed. Quaracchi, 1911), 129; AFH 7 (1914), 110; Wadding, Annales Minorum XV (ed. Quaracchi, 1933), 144; Waddding, Scriptores (ed. Rome, 1906), 37’ Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 119; DDCan II, 207-211; Gesamtkatalog der Wiegendrucke VI, 411-418, 830-846; DHGE XI, 226; Emanuelle Boaga, `Bartholomaeus de Chaimis', LThK, 2 (1994), 41.
Bartholomaeus de Cherracio
(Bartolomeo Charracio, fl. later
Master of theology. Papally appointed visitator and reformer of the Franciscan convent of Avignon (see bulls of Gregory IX, 26 March 1374). Thereafter, the pope sent him to Constantinople, to argue the case for religious unification with the Byzantine Emperor and the orthodox clergy, and to organise European support for the Byzantines against the advancing Turcs. During his stay at Constantinople, Bartolomeo also campained for the improvement of the Latin Christians in Byzantine society. After his return from Constantinople, Bartolomeo once again was sent on an ambassadorial journey, this time to Queen Giovanna of Sicily, to ask for her military support against the Turcs. No extant works.
literature
Wadding, Annales Minorum, ad an. 1374, n.1-5 & ad an. 1375, n. 1-2; Golubovich, Biblioteca bio-bibliografica della terra santa V, 200-202; Bullarium Franciscanum, ed. Eubel, VI, 530-531, 536-537, 538; A. Van den Wyngaert, ‘Barthélemy Charracio’, DHGE VI, 994.
Bartholomaeus de Civitate Rodrigensis (Bartolomeo de Ciudad Rodrigo, d. 1448)
Bachelor of theology. Appointed bishop of Marocco after the death of Pero de San Cipriano. He probably was the bishop who accorded an indulgence of 40 days to the confraternity of Santo Domingo de Silos. Author?
manuscripts/editions
>>>>
literature
A. Lopez, Memoria historica de los obispos de Marruecos desde el siglo XIII (Madrid, 1920), 80-81; C. Eubel, Hierarchia catholica (Munich, 1914) II, 186; A. Lambert, ‘Barthélemy de Ciudad Rodrigo’, DHGE VI, 1015.
Bartholomaeus de Cothurno (Bartolomeo da Cucurno, d. 1386)
Cardinal of Genoa and cardinal preacher of St. Lawrence at Damaso (21 December 1381). Initially a staunch supporter of pope Urban VI, he became dissatisfied with the pope’s extravagance and church policies. Together with other cardinals involved with a conspiracy to subdue the pope, he was emprisoned by Urban VI at Nocera (11 January 1385). The pope had them tortured. When urban VI had to leave Nocera, due the pressure from the armies of the king of Naples, he took the insubordinate cardinals with him to Genoa, where he had them executed. No extant works.
literature
C. Eubel, Hierarchia catholica, 2nd Ed. (1913) I, 24, 43, 282; S. Baluze, Vitae Paparum Avenionensium, ed. G. Mollat (Paris, 1928) II, 472-473, 804, 806 & IV, 299-301; F. Baix, ‘Barthélemy de Cucurno’, DHGE VI, 1000-1001.
Bartholomaeus de Colle (1421-1484)
OMObs. Born at Colle di Val d’'Elsa. Joined the Observant branch of the order while studying at the arts faculty of Perugia in 1440, influenced by the preaching of Giovanni da Capistrano. Studied at the Observant study house at the Monteripido convent (Perugia). In 1446, at the general chapter held at Rome under Givanni da Capistrano, Bartolomeo was elected guardian of the Aracoeli convent; a position he was to keep for three terms. Apostlic nuntius in 1455, in which function, Bartolomeo preached the crusade against the Turcs. Provincial vicar of the Candia vicariate and that of the Holy Land in 1458. In reality only administrator of the Candia Vicariate. Further crusade preaching rallies as apostolic preacher, full quadragesimal cycles and sermon rallies against usury and in support of the Monti di Pieta between 1459 and 1475. Elected guardian of the S. Lucchese convent near Poggibonsi in april of 1475. During these last years at S. Lucchese, Bartolomeo mad a full copy of Dante’s Comedia, adding comments and creating a more lengthy Latin commentary on the Paradiso part. Most of his sermons are lost.
manuscripts
Tractatus de Fide sive Explicatio Symboli Niceni/Credo (1461) Rome, BAV Vat. Lat. 7618 ff. 1r-359v (in this autograph manuscript, the text is followed by a thematical index on ff. 360r-366r, an index of citations on ff. 366r-368v and a set of incipits of pericopes taken from the works of Dante and Virgil on ff. 369r); Naples, Biblioteca Nazionale VII.F.I ff. 17ra-44vb; Naples, Biblioteca Nazionale XII.F.40 ff. 139va-147va; Rome, BAV Urb. Lat. 626 ff. 1r [14r]-348v [361v] (in this manuscript following the treatise De Veritate et Firmitate Christiane Fidei of Bernardino da Siena on ff. 1-13 (Barolomeo’s Tractatus starts afresh with folio nr. 1). [Long learned catechistic manual/theology manual, containing a series of thematic explanations in sermon format for religious instruction of friars and educated lay people by preachers and confessors, dealing at length with God and His attributes, predestination, the condemnation of the damnes, the sins by which good men can be tempted, the spread of evil in the world, Divine mercy and justice, creation (describing heaven, earth, the visible reality and the realm of the angels), the fall of Lucifer, temptations, and the place of free will in the rational soul.
Tractatus de Confessione: Bologna, Biblioteca Universitaria, Lat. 2713 ff. 17r-29v (autograph); Florence, Riccardiana 1637 ff. 50r-68v
Flores S. Hieronymi: Florence, Biblioteca Nazionale, Conv. Soppr. J.I.40; Metz, Bibl. Municip. 1267 (an. 1470), ff. 2r-213v; Oxford, Bodleian Canon. Lat. Script. Eccles. 161.
Flores S. Augustini: Rome, BAV Vat. Lat. 7643 (autograph manuscript).
Translation of the Divina Comedia: Rome, BAV Vat. Lat. 7566-7568 (autograph manuscript)
Flores S. Cipriano & Gregorii Magni: Florence, Biblioteca Riccardiana 4086 (autograph manuscript)
Epistola Contra Iudeos: Rome, Biblioteca Casanatense 8 ff. 13r-30r (this same autograph manuscript contains Bartolomeo’s transcription of the Epistola ad Damasum of Pseudo Eusebius of Cremona (ff. 39r-78r), the Epistola ad Cyrillum of Pseudo Augustine (ff. 78v-85v), the Epistola ad beatum Augustinum de Mirabilibus Beati Jeronimi Doctoris Eximinii of Pseudo Cyrillus (ff. 86r-118v), the Epistola ad Marcellam de Urbe Recedendum of Jerome (f. 119r), the Legenda Minor of Bonaventure (ff. 134r-160r), an the Epistola ad Eremitas of Pseudo Augustine (ff. 161r-162v).
Sermones (only two of his sermons, held at Santa Croce in Florence in April 1474, and respectively dealing with the resurrection and with the Gospel of John, have survived in the form of schematic Italian reportations): Florence, Biblioteca Riccardiana 1186 C f. 111rv.
Epistolae (some letters on financial matters in refined rhetorical style to Lorenzo de’Medici, written as guardian between May 1475 and April 1478): Archivio di Stato di Firenze, Mediceo avanti il Principato, XXXII, 207 (XXXII, 212); XXXII, 559 (XXXII, 567); XXII, 408 (XXII, 416).
editions
Latin Verses: AFH, 10 (1917), 252.
E. Mattone-Vezzi, Fra Bartolomeo da Colle commentatore della Divina Comedia. Notizie storiche col testo dantesco e commento (Siena, 1922). [Cf also the editions of the Dante commentaries of Giovanni da Serravalle]
literature
Cenci, Napoli, I, 529/30 & II, 909.>> Check de CF Bibl. numbers!; Marco Arosio, ‘Bartolomeo da Colle (1421-1484), predicatore dell’Osservanza francescana e dantista minore’, in AA.VV., Gli Ordini mendicanti in Val d’Elsa, Atti del convegno di studio Gli Ordini mendicanti in Val d’Elsa organizzato dalla Società Storica della Valdelsa. Colle Val d’Elsa, Teatro dei Varii; Poggibonsi, Convento di San Lucchese; San Gimignano, Biblioteca Comunale, 6-8 giugno 1996, Biblioteca della ‘Miscellanea Storica della Valdelsa’ 15 (Castelfiorentino, 1999 (2000)), 73-189; Arianna Terzi, ‘Lippi Bartolomeo (Bartolomeo da Colle)’, DBI 65, 186-189.
With thanks to Marco Arosio
Bartholomaeus de Cremona (fl. 1254)
Franciscan missionary and papal ambassador. First sent out (together with friar Thomas and John of Parma) to emperor John III. Later, he was the companion of William of Rubruck on a papal ambassadorial and missionary journey to the Great Khan of the Mongols in 1254. Due to a decline in his health, Bartolomeo was not able to return back to Europe and spent the rest of his life in China. He figures (not always in a very flattering way) in the travel account of William of Rubruck.
literature
Marcelino da Civezza, Storia universale delle missioni francescane I, 457; Golubovich, Biblioteca bio-bibliografica delle Terra santa I, 103, 229, II, 388-389; Lemmens, Geschichte der Franziskanermissionen (Munster, 1929), 79; Van den Wyngaert, Sinica franciscana (Quaracchi, 1929) I, 247, 309-310; CF 7 p. 525, bib. 8, n. 1929, bib 11, n. 3811, 3852; DBI VI, 711-712; Soldi Fiorino, Undicesima ora. La missione di Bartolomeo da Cremona al Gran Khan di Karakorum nel 1254 (Cremona, 1954); Soldi Fiorino, ‘Fra Bartolomeo da Cremona, precursore di Marco Polo’, Frate Francesco, n.s. 2 (1955), 27-30.
Bartholomaeus de la Verna (d. 1407)
CF 16-17, pp. 305, 310
Bartholomaeus de Feltre (Bellati, d. 1479)
OMConv. Studied theology at the studium generale of Bologna. Taught at this same studium as lector of theology ca. 1475. Strong defender of Scotist positions, and active preacher. Beforehand pontifical legate in Venice between 1471 and 1478. Defended in a public debate (Ferrara, 1477) the immaculate conception of Mary against the Dominican theologian Vincent Bandelli. Present at the general chapter of Perugia in 1478. CF 5, p. 701f; 26, p. 290; 34, p. 418; Bib. 8 n. 742
manuscripts and editions
Ianua Scoti: MS Uppsala UB C. 632 (an. 1470) ff. 10-73v.
De Immaculata Conceptionis V. Mariae, edited in: P. Bandello, Liber Recollectarius de Veritate Conceptionis B. Marie (Bologna, 1481), 100-109. [REF: DBI, VII, 614-6; ECATT., II, 1184; DHGE, VII, 827; Sbar., Suppl. I, 118]
In I-II Sent. Scoti: Liber Primus Lecturae Parisiensis, Sive Reportatorum Scoti (Bologna, 1478) [DHGE, VII, 827; Sbaralea, I, 118] >> Study: C. Piana, `Gli inizi e lo sviluppo dello scotismo a Bologna e nella regione romagnolo-flaminia', AFH, 40 (1947)>>; Opusculum in Secundum Librum Sententiarum Scoti (Venice, 1481) [REF: DBI, VII, 614-6; ECATT., II, 1184; DHGE, VII, 827; Sbar., Suppl. I, 118]
VIII Rationes, edited in: V. Bandelli De Singulari Puritate et Praerogativa Conceptionis Salvatoris Nostri Iesu Christi (Bologna, 1481), 102r-112v [REF: DBI, VII, 614-6; ECATT., II, 1184]
literature
Sbaralea, Suppl., I, 118; DBI, VII, 614-6; DHGE, VII, 827; ECATT., 1184; C. Piana, `Gli inizi e lo sviluppo dello scotismo (…)', AFH, 40 (1947), 55, 65f.; Idem, AFH, 47 (1954), 453
Bartholomaeus de Grassis (de Grosse, fl. 1371)
CF 2, p. 276; bib 8, n. 321. See for more information under Bartholomaeus Mediolanensis.
Bartholomaeus de Villalba (Bartolomé de Villalba, fl. mid 17th cent.)
OFM. Friar from the Castilia province.
literature
AIA 15 (1955), 487-488; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 190 (no. 870).
Bartholomaeus de Villanova (Bartolomé de Villanueva, fl. mid 18th cent.)
OFM. Preacher and provincial of the Santa Cruz province, Caracas.
literature
AIA 15 (1955), 488-489; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 191 (no. 871).
Bartholomaeus Durandus
(Bartélemy Durand, fl. late
OFMObs. French friar from the Saint-Louis province. Scotist.
editions
Clypeus Scotisticae Theologiae Contra Novos Eius Impugnatores (Marseille, 1685; 1700; Venice, 1709; 1746).
Bartholomaeus Garcia (Bartolomé García, fl. 1670)
OFM. Preacher in the Aragon province.
literature
AIA 22 (1962), 281-282; José Simón Díaz, Bibliografía de la literatura hispánica, 11 Vols. (Madrid, 1960-1976) X, no. 4101; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 119 (no. 341).
Bartholomaeus García (Bartholomé García, d. 1767)
Spanish friar and missionary originating from Valencia (Spain). Travelled to New Spain, where he became a member of the Holy Cross Mission station and college at Querétaro, Mexico around 1743. He remained there for a number of years. Yet in 1750, he is found in the Candelaria mission (Texas), and a year later he is active in San Antonio de Valero (Texas). Five years later, in 1756, he is working in the San Francisco de la Espada mission. There he dies on 9 July 1767. In 1760 he published his Manual para administrar los santos sacramentos. At that very moment in time, he might have returned for several years to Querétaro, for he took part in the guardian election there of 29 January 1763, and was for a while counsellor of the elected official. Shortly before his death, he probably had returned to San Francisco de la Espada.
editions
Manual para administrar los santos sacramentos de penitencia, eucharistía, extrema-unción y matrimonio; dar gracias a Dios después de comulgar y ayudar a bien morir a los indios de las naciones pajalates, orejones, pacaos, tilijayas, alasapas, pausanes, y otras muchas diferentes que se hallan en las Missiones del Rio de San Antonio y Rio Grande pertenecientes a el Colegio de la Santissima Cruz de la Ciudad de Querétaro, como son: los pacuaches, mescales, pampopas, tácames, chayopines, venados, pamaques, y toda la juventud de pihuiques por el P. Fr. Bartholomé García, predicator apostólico y actual missionero de la Mission de N.S.P.S. Francisco de dicho Colegio, y Rio de San Antonio, en la Provincia de Texas. Impresso con las licencias necessarias en le imprenta de los herederos de Doña María de Rivera en la calle de San Barnardo y esquina de la Plaza de el Volador (1760). Cf. J.T. Medina, La imprenta en México (Sevilla, 1893) V, no. 4621. It is a bilingual work, with Spanish in one column and a local language in the other column, with explanatory Latin expressions in the margin. The text of this work was reproduced in Nicolás León, Bibliografía Mexicana (Mexico, 1926), Volume V.
literature
J.T. Medina, La imprenta en México (Sevilla, 1893) V, no. 4621; L. Gómez Canedo, ‘García’. DHGE XIX, 1170-1171.
Bartholomaeus Gaius (Bartolomaeo Gay, ca. 1340-ca. 1410)
Italian friar from Perugia, preacher and bishop of Limassol (Cyprus). Lector of philosophy and theology in the Franciscan studia network, as well as a renowned preacher active throughout the Italian peninsula in the 1360s and 1370s. In a papal document from 30 July 1379, he appears as a legate/negociator for pope Urban VI in a diplomatic mission to Perugia. In October 1384, the Franciscan bishop of Sarsina (Romagna), Marco da Montefalco, asks him to govern his diocese in his absence as general vicar. On 15 October 1390, pope Boniface IX appoints Bartolomeo to the see of Limassol on Cyprus (BF VII, no. 37). As bishop of Limassol, he can be traced in Perugia in August 1399, and in October 1400, when Boniface IX authorizes him to excommunicate people who had illegally appropriated possessions pertaining to the Benedictine San Pietro monastery at Perugia. Bartolomeo’s successor as bishop of Limassol was appointed on 30 may 1411, hence Bartolomeo is likely to have died some time beforehand. Bartolomeo apparently left behind a large number of sermons for Advent, Lent and the feasts of Saints, as well as philosophical and theological works, the whereabouts of which have not yet been traced.
literature
Sbaralea, Supplementum I (ed. Rome, 1908), 120; Eubel, Hierachia I, 368; Biblioteca bio-bibliografica della Terra Santa e dell’Oriente francescano, ed. Golubovich (Quaracchi, 1927) V, 278-280; Mostra documentaria e iconografica dell’abbazia benedettina di S. Pietro in Perugia, Catalogo (Perugia, 1966), 20-21 (no. 56); Claude Schmitt, ‘Gai ou Gay’, DHGE XIX, 664; >>>
Bartholomaeus Garcia de Escanuela (Bartolomé García de Escañuela, d. 1684)
OFM. Member of the Granada province. Bishop of Puerto Rico and Durango (Mexico)
literature
AIA 25 (1926), 209-210; AIA 5 (1945), 221; AIA 15 (1955), 257; José Simón Díaz, Bibliografía de la literatura hispánica, 11 Vols. (Madrid, 1960-1976) X, nos. 4314-4321, 6150; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 119-120 (no. 349).
Bartholomaeus Guisculus (fl.
CF 11, p. 319; 35, p. 436; Fabio Troncarelli, ‘‘Ke la malonta ve don Dé’. Herneis le Romanceur, Bartolomeo Guiscolo e lo scandalo dell’‘Evangelium aeternum’’, Quaderni Medievali 51 (2001), 6-34.
Bartholomaeus Luxemburgensis
(fl. mid
OFMCap. Missionary in Louisiana (America) in 1751. Author?
literature
P. Hildebrand, ‘Barthélemy de Luxembourg’, DHGE VI, 1013.
Bartholomaeus de Jano (Bartolomeo da Giano/de Abano/dBartolomeo Apona, d. 1483) beatus
Friar from Giano (Yano) in the Spoleto diocese. Entered the Conventuals and went through the order’s degree programme, to become master of theology. Went over to the Observants, following the example of Bernardin of Siena. Preached social peace in Foligno (ca. 1435) and many other Italian towns. Also preached in Greece and the Near East, where he became a propagandist for church unification under the aegis of Rome. Active as the papal ambassador in Constantinople (together with Albert of Sarteano, John of Capistran and some other friars) to establish a union with the Greek church. Present at the eucumenical meetings held to this purpose at Constantinople-Venice, 1437-38 and Ferrara-Florence, 1438-41. Between 1441-45 active in Constantinople, where he constructed a Franciscan convent and became general vicar for the Eastern province of the Observant order. Probably spent his last years in Perugia (S. Francesco del Monte).
manuscripts/editions
Epistola de Crudelitate Turcorum: MS Venice, S. Michele di Murano 1130. Edited in: Migne, PG, CLVIII, 1055-68; Orbis Seraphicus, Historia de Tribus Ordinibus, ed. De Gubernatis (Quaracchi, 1886), 837-841.
Littera, surviving in French on the sufferings of Christians under Ottoman rule, directed at the prior of the S. John convent at Jerusalem: Paris, BN, Manuscr. Franç. 1278, edited in: Anchiennes chroniques del Wavrin, ed. Dupont, Anciennes chroniques d'Angleterre, II (Paris, 1931), 196.
Sermones>> mentioned by Mariano of Florence
Summa Casuum Conscientiae (Seu Interrogatorium pro Confessione) [?], mentioned by Mariano of Florence. Might be (as Teetaert assumes) the work of Bartholomew of Milan.
literature
Bernardino dell'Aquila, Chronica fratrum minorum observantiae, ed. L. Lemmens (Rome, 1902), 17ff; Mariano da Firenze, Compendium Chronicarum FF. Minorum , in AFH, 3 (1910), 710-715 & 4 (1911), 128; Marco of Lissabon, Delle croniche de' frati minori del serafico p.s. Francesco, traduz. Ital. (Venice, 1612), III, 30; Fabricius, I, 182; Wadding, Annales, XIV, 405 etc. [ad an. 1426, n. 12; ad an. 1441, n. 34; ad an. 1444, n. 47); Wadding, Scriptores, 37, 39-49; Sbaralea, Supplementum, I, 112, 117, 121, 126; Zawart, 325; J. Goyens, ‘Berthélemy de Giano’, DHGE VI, 1005; >CF 5, p. 701f; 8, p. 453; Bib. 6, n. 330; LMA, I, 1495; DBI, VI, 723-724; G. Hofmann, in: Orient. Christiana Period., 5 (1939), 155f; A. du Monstier, Martyr. Franciscanum (Vicenza, 1939); Idem, Martirologo francescano (Vatican City, 1946), 243; A. Ghinato, `Apostolato religioso e sociale in S. Giacomo della Marca a Terni', AFH, 49 (1956), 121; Teetaert, Dict. du droit canon., II, 212-213.
Bartholomaeus de Letona
(Bartolomé de Letona, fl. c.
OFM. Member of the Cantabria province. Missionary in the Santo Evangelio province in Mexico.
literature
AIA 28 (1927), 41-43; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 138 (no. 494).
Bartholomaeus de Mainardis (fl. 1380)
CF Bib. 11 n. 3461
Bartholomaeus de Malacria (d. 1316)
Friar from Pisa, where he entered the order. Provincial of Tuscany. Bishop of Ampurias between 1301 and 1316. No works extant.
literature
Wadding, Annales Minorum VI (Rome, 1733), 4 & IX (Rome, 1734), 191; C. Eubel, Hierarchia catholica (1898) I, 86; L. Jadin, ‘Barthélemy de Malagrue, Malacria ou Malaga’, DHGE VI, 974-975
Bartholomaeus de Middelburg
(Bartholomaeus Adriaensz,
Friar from Midelburg (Zeeland, the Low Countries). Worked as a trader until the age of thirty. Then entered the arts faculty at the university of Louvain. Became master of arts. Took the Franciscan habit at Amsterdam in 1516, and returned to Louvain to study theology. Was ordained priest in 1517. In 1532, he is found preaching in Brussels. In 1540, he was in Utrecht, and in 1551 he was preaching in Amsterdam, He was sent back to that town in 1556 by his provincial Matthias Weynssen, to preach against the Anabaptists. In 1564, he still preached during Lent at Utrecht, yet he died on 11 April of that year. His reputation as an anti-heretical preacher was very great. All his sermons (Sermones de Adventu, Sermones Quadragesimales, Sermones de Tempore et de Sanctis) were gathered after his death into seven foliants. Their fate is unknown.
manuscripts
Sermoen (Dutch): Brussels, Archives des Hospices Civils H. 1570 f. 6 (‘Hier volghen sommige pointkens ghenomen ut een sermoon dwelck den eerweerdighen heer Bruer Bartholomeus, toen tertyd minnebruer in Zeelandt die hier voormaels gardiaen van Bruessel hier in ons godshuys van der Cameren preekte den xi dach van september XVclxj’)
Epistola: MS Brussels, Royal Library 2647 ff. 174-178.
literature
S. Breitfeld, ‘P. Bartholomaeus van Middelburg’, Archief van het Bisdom van Utrecht, 28 (1902), 301-315; S. Dirks, Histoire littéraire et bibliographique des frères mineurs (Antwerp, 1885), 40-41; W. Schmitz, Het aandeel der minderbroeders, 97-98; J. Goyens, ‘Barthélemy de Middelbourg’, DHGE VI, 1016; Nieuw Nederlandsche Biographie III, 859; Archief van het Aartsbisdom Utrecht 28 (1902), 301-315; OGE 5 (1931), 471-485
Bartholomaeus de Molina (Bartolomé de Molina, fl. early 17th cent.)
OFMDisc. Member of the San José province.
literature
AIA 22 (1962), 312-313; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 149 (no. 580).
Bartholomaeus de Monte (Bartolomeo Maria dal Monte, d. 1778)
OFS>>>>
literature
Luciana Maria Mirri, ‘Il metodo missionario di s. Leonardo da Porto Maurizio, del b. Bartolomeo Dal Monte e di s. Elia Facchini’, Vita Minorum 60 (2000), 226-244.
OFMConv. Famous preacher. Was for some time in trouble for alleged heterodox viewpoints, and even temporarily imprisoned by the inquisition. Later rehabilitated. Took part in the council of Trente>>
literature
Diz. Biogr. Ital., VI, 750-1.
Bartholomeus de Petroio (Brandano, 1488-after 1539)
OFMObs. >>
literature
Diz. Biogr. Ital., VI, 752.
Bartholomaeus Mascara (de Padova/de Sancto Andrea, fl. 1302)
Inquisitor. CF 5, p. 191f, 611-20; 13, p. 344; 22, p. 232; 30, p. 413, 483; 34, p. 173, 183
Bartholomaeus Mastrius de
Meldola (Mastrio,
OFMConv. Published several Scotist compilations>>> to be continued
editions
Philosophia ad Mentem Scoti Cursus Integer (Venice, 1678) [Earlier editions of parts of this work: Venice, 1637& 1647
Scotus et Scotistae Bellutus et Mastrius Expurgati a Probrosis Querelis Ferchialis (1650).
Disputationes Theologicae in Quattuor Libros Sententiarum (Venice, 1675 [Written and first published between 1655-1664]
Theologia Moralis (Venice, 1671).
More information will follow soon.
See also Marco Forlevi's research on the various editions of his works
literature
B. de Armellada, El problema del sobrenatural en la Escuela Escotista del siglo XVII, in De doctrina… cit., IV, pp. 727-820; O. Becker, Die Gnadenlehre des Duns Scotus nach den Theologischen Disputationen des Bartholomaeus Mastrius, Druck und Verlag Fritz Nohr und Söhne K.-G., Oberlahnstein 1949; Fr. Bottin, L’opera logica di Giacomo Zabarella e gli scotisti padovani del XVII secolo, in Regnum... cit., II, pp. 283-288; B. A. Brown, The numerical distinction of sins according to the franciscan school of the seventeenth and eighteenth centuries, (Studies in sacred theology, Second series, 10), The Catholic University of America Press, Washington D.C., 1948; E. Caruso, Pedro Hurtado de Mendoza e la rinascita del nominalismo nella Scolastica del Seicento, (Pubblicazioni del "Centro di studi del pensiero filosofico del cinquecento e del seicento in relazione ai problemi della scienza" del Consiglio nazionale delle ricerche, Serie I, 15), La nuova Italia editrice, Firenze 1979; L. Conti, L’"univocatio" della concezione aristotelica dell’essere in Bartolomeo Mastri, in Regnum… cit., II, pp. 331-335; J. Coombs, The possibility of created entities in seventeenth-century scotism, in "The philosophical quarterly", 43 (1993), pp. 447-457; Fr. Costa, Bonaventura Belluto e le scienze fisico-astronomiche nel "De coelo et metheoris", in Storia e cultura… cit., pp. 313-323; Fr. Costa, Il p. Bonaventura Belluto, OFMConv (1603-1676), in "Miscellanea francescana", 73 (1973), pp. 81-136.387-437; 76 (1976), pp. 125-208; Fr. Costa, Motivi filosofici nel dissenso tra lo scotista B. Belluto e Scoto in merito alla "somma" grazia di Cristo, in Regnum… cit., II, pp. 113-133; De doctrina Ioannis Duns Scoti. Acta congressus scotistici internationalis Oxonii et Edimburgi 11-17 septembris 1966 celebrati, a cura della Commissione scotistica, IV Scotismus decursu saeculorum, (Studia scholastico-scotistica, 4), Commissione scotistica, Romae 1968; P. Di Vona, I concetti trascendenti in Sebastiàn Izquierdo e nella scolastica del Seicento, (Libertà della mente, 3), Loffredo editore, Napoli 1994; P. Di Vona, Studi sulla scolastica della controriforma. L’esistenza e la sua distinzione metafisica dall’essenza, (Pubblicazioni della facoltà di lettere e filosofia dell’Università di Milano, 48; Sezione a cura dell’Istituto di storia della filosofia, 14), La nuova Italia editrice, Firenze 1968; P. Di Vona, Studi sull’ontologia di Spinoza, II "Res" ed "ens" – La necessità – Le divisioni dell’essere, La nuova Italia editrice, Firenze 1969; M. Forlivesi, Bartolomeo Mastri OFMConv (1602-1673) e il suo tempo, pro manuscripto, Bologna 1997 (copia depositata presso la Biblioteca del Convento di S. Francesco di Bologna; in attesa di pubblicazione); M. Forlivesi, L’ontologia di Bartolomeo Mastri nelle "Disputationes in XII libros methaphysicorum", diss. dott. Università cattolica di Milano 1999; B. Jansen, Zur Philosophie der Skotisten des 17 Jahrunderts, in "Franziskanische Studien", 23 (1936), pp. 28-58.150-175; S. E. Klöckner, Die Lehre vom ewigen Gesetz bei Bartholomäus Mastrius von Meldola. Die Prinzipien der lex aeterna, (Franziskanische Forschungen, 18), Dietrich-Coelde-Verlag, Werl/Westfalia 1964; S. Knuuttila, Duns Scotus and the foundations of logical modalities, in John… cit., pp. 127-143; Th. Kobusch, Das Seiende als transzendentaler oder supertranzendentaler Begriff. Deutungen der Univozität des Begriff bei Scotus und den Scotisten, in John… cit., pp. 345-366; Ch. H. Lohr, Metaphysics, in The Cambridge history of Renaissance philosophy, a cura di Ch. B. Schmitt, Q. Skinner, E. Kessler, J. Kraie, Cambridge University Press, Cambridge 1988, pp. 537-638; H. de Lubac, Augustinisme et théologie moderne, (Théologie, 63), Aubier, Paris 1965; C. Natali, La metafisica e i limiti della teologia naturale in Bartolomeo Mastri (1602-1673), in Regnum… cit., II, pp. 321-29; F. Ossanna, Bartolomeo Mastrio OFMConv. (1602-1673) teologo dell’Incarnazione, diss. Pontificia facoltà teologica "S. Bonaventura", Roma 1950; G. Panteghini, La teologia speculativa al Santo dal Concilio di Trento al secolo XX, in Storia e cultura… cit., pp. 415-483; Ang. Poppi, La tradizione biblica al Santo, in Storia e cultura… cit., pp. 369-413; Ant. Poppi, Il contributo dei formalisti padovani al problema delle distinzioni, in Problemi… cit., pp. 601-790;Ant. Poppi, La natura della logica negli scotisti padovani del Seicento, in Storia e cultura… cit., pp. 539-546; Ant. Poppi, L’articolazione delle scienze nei commenti aristotelici degli scotisti padovani del Seicento, in Idem, La filosofia nello studio francescano del Santo a Padova, (Centro studi antoniani, 12), Centro studi antoniani, Padova 1989, pp. 169-178; Problemi e figure della scuola scotista del Santo, (Pubblicazioni della Provincia patavina dei frati Minori conventuali, 5), Edizioni Messaggero - Basilica del Santo, Padova 1966; Regnum hominis et regnum Dei. Acta quarti congressus scotistici internationalis. Patavii, 24-29 septembris 1976, a cura di C. Bérubé, I Sectio generalis, (Studia scholastico-scotistica, 6) e II Sectio specialis. La tradizione scotista veneto-padovana, (Studia scholastico-scotistica, 7), Societas internationalis scotistica, Romae 1978; V. Rodriguez, ‘El ser que es objeto de la metafisica segun la interpretacion tomista clasica’, Estudios filosóficos 14 (1965), pp. 283-312.461-492; A. L. Santoro, Saggio sulla filosofia di Bartolomeo Mastrio, Diss. Università cattolica di Milano, anno acc. 1943/44; P. Scapin, ‘La metafisica scotista a Padova dal XV al XVII secolo’, in: Storia e cultura… cit., pp. 485-538; P. Scapin, ‘Necessità e contingenza in Mastri-Belluti’, in: Problemi… cit., pp. 791-822; St. Sousedík, ‘Der Streit um den wahren Sinn der scotischen Possibilienlehre’, in: John… cit., pp. 191-204; Cr. Squarise, Il concetto di coscienza nella teologia morale di Bartolomeo Mastri, in Storia e cultura… cit., pp. 325-336;L. Thorndike, A history of magic and experimental science, VII-VIII The seventeenth century, VII, Columbia University press, New York 1958; Jacob Schmutz, ‘Mastri da Meldola Bartolomeo’, Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon XVII, 905-909; Bernardino de Armellada‚ ‘El sobrenatural. Visión místico-escotista de Bartolomé Barbieri’, Naturalezza y Gracia 45 (1998), 333-358; Faustino Ossanna, ‘Le conseguenze dell’unione ipostatica secondo Bartolomeo Mastri OFMConv.’, Miscellanea Franciscana 100 (2000), 532-582; Faustino Ossanna, ‘L’incarnazione del Verbo nel pensiero di Bartolomeo Mastri OFMConv.’, Misc. Franc. 100 (2000), 93-136; Tobias Hoffmann, Creatura intellecta. Die Ideen und Possibilien bei Duns Scotus mit Ausblick auf Franz von Mayronis, Poncius und Mastrius, Beiträge zur Geschichte der Philosophie und Theologie des Mittelalters. Neue Folge, 60 (Münster: Aschendorff Verlag, 2000) [cf. review in Collectanea Franciscana 73 (2003), 386f]; Faustino Ossana, ‘I motivi dell’unione ipostatica in Bartolomeo Mastri OFMConv (1602-1673), Miscellanea Francescana 1011 (2001), 196-224; Marco Forlivesi, ‘Scotistarum princeps’. Bartolomeo Mastri (1602-1673) e il suo tempo, Fonti e studi francescani, 11, Studi 1 (Padua, 2002) [cf. review in Collectanea Franciscana 73 (2003), 738ff.; AFH 98 (2005), 840-841]; Miscellanea Francescana 103 (2003), 814-818]; Marco Forlivesi, Bartolomeo Mastri da Meldola (1602-1673) ‘riformatore’ dell’Accademia degli Imperfetti (Meldola: Accademia degli Imperfetti di Meldola, 2002) [cf. review in Collectanea Franciscana 73 (2003), 743f]; Tullio Faustino Ossanna, Bartolomeo Mastri (1602-1673) OFMConv. Teologo dell’Incarnazione, I Maestri francescani, 12 (Rome, 2002) [cf. review in Collectanea Franciscana 73 (2003), 741ff]; Marco Forlivesi, ‘La distinction entre concept formel et concept objectif: Suárez, Pasqualigo, Mastri’, Études Philosophiques 1 (2002), 3-30; Paul-Richard Blum, ‘La métaphysique comme théologie naturelle: Bartolomeo Mastri’, Études Philosophiques 57 (2002), 31-47; Francesco Costa, ‘‘Maculista’ Bartolomeo Mastri da Meldola (d. 1673), OFMConv. ‘Principe degli scotisti’?’, Miscellanea Francescana 102 (2002), 72-83; Bernardino de Armellada, ‘Gracia santificante y aceptación divina según Bartolomé Mastri, ofmconv’, Collectanea Franciscana 75 (2005), 251-271; Rem in seipsa cernere. Saggi sul pensiero filosofico di Bartolomeo Mastri (1602-1673). Atti del Convegno di studi sul pensiero filosofico di Bartolomeo Mastri da Mendola (1602-1673), ed. Marco Forlivesi, Subsidia Mediaevalia Patavina, 8 (Padua: Il Poligrafo, 2006).
With many thanks to dr. Marco Forlivesi of Milan, Italy.
Bartholomaeus Mediolanensis (Bartholomaeus de Grassis/de Breda, fl. ca. 1371)
Magister of theology in Bologna in 1371. According to Sbaralea the author of a Summa de Casibus.
manuscripts
Summula Fratris Bartholomaei Mediolanensis de Testamentis Faciendis: Paris BN Nouv. Aqc. Lat. 1905 ff. 145v [See: Pergamo AFH 27 (1934) 14; H. Omont, Nouvelles acquisitions du département des manuscrits de la Bibliothèque Nationale pendant les années 1905-1906. Bibiothèque de l'École des Chartes 68 (1907) 30.]
Interrogatorium seu Confessionale/Summa de Casibus secundum fr. Bartholomaeum: Assisi Com. 645 ff. 130r-159v. [Inc.: Et primo. de peccatis que ad episcopum debet mitti.; Expl.: Explicit summa de casibus secundum Fratrem Bartholomaeum Mediolanensem de ord. fr. Minorum. See: Sbaralea Supplementum I.124; B. Pergamo AFH 27 (1934) 14; Bibliotheca Manuscripta ad Sacrum Conventum Assisiensem, cur. Cesare Cenci (Assisi 1981) I.280,376, II.510.
literature
Sbaralea, Suppl., I, 124; B. Pergamo, I francescani alla facoltà teologia di Bologna. AFH 27 (1934) 14; C. Piana, Chartularium Studii Bononiensis S. Francisci (saec. XIII-XVI), Analecta Franciscana, XI (Quaracchi, 1970) 88*,93*, 124*-126*, 36s.
Bartholomaeus Montalbano (fl. 1629)
OFMConv. Composer and musician.
editions/literature
Sbartolomeo Montalbano OFMConv, Sinfonie, Motetti e messaa (1629), ed. G. Collisani & Daniele Ficola, Musiche Rinascimentali Siciliane XIV (Florence, 1994).
Bartholomaeus Otranto (fl. 1231)
Author? CF Bib 10 n. 402, 1996, 3249-51; Bib 11, n. 3811
Bartholomaeus Parisiensis
(Barthélemy de la Haye, ca.
OFMCap. French friar from the Parisian province. Theologian, exegete and preacher. Prolific author. Died at Paris at the age of 70.
manuscripts/editions
Opus Perfectum Concionatorum, in quo plurima ad conciones et pro concionatoribus proficua recensentur (Paris, 1648).
Milleloquium Bibliothecae SS. Patrum (Paris, 1650).
Milleloquium SS. Ecclesiae Doctorum Gregorii Papae et Hieronymi, 2 Vols.: MSS>>>
Pathologia Qudragesimalis seu Conciones pro Tempore Quadragesimae, 2 Vols.: MSS>>>
Corona Ecclesiastica seu Conciones de SS. Eucharistiae Sacramento:>>>
Commentaria in Cantica Canticorum: >>>
Expositiones in Evangelia: >>>
Expositiones in Epistolas B. Petri Apostoli:>>>
Summa Bibliorum Alphonsi Tostati Redevivi:>>>
Triumphus Trium Crucifixorum jesu, Mariae et Francisci:>>>
literature
L. Wadding, Scriptores (ed. Rome, 1906), 38; Bernardus a Bononia, Bibliotheca Scriptorum O.M.S. Francisci Capucc. (Venice, 1747), 36-37; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 123; A. Teetaert, ‘Barthélemy de Paris’, DHGE VI, 1018.
Bartholomaeus Parodi Genuensis (Bartolomeo Parodi da
Genova/Dionisio Parodi,
OFMRef. Italian friar
literature
Gian Luigi Bruzzone, ‘Fra’ Bartolomeo Parodi da Genova dei Minori Osservanti Riformati, al secoli: Dionisio Parodi (1731-1809)’, Nobiltà. Rivista di araldica, genealogia, Ordini cavallereschi 10 (2002), 621-624.
Bartholomaeus Pelegri (fl. 1333)
CF 2, p. 403
Bartholomaeus de Pisa (Bartolomeo Albisi/Albizzi de Vico, † 10, 12, 1361)
Active as preacher and guardian in Pisa between 1341-61. Wrote a biography of the beatified Gerard of Valencia (d. 1342 in Palermo), which the more famous Bartholomaeus de Rinoncio incorporated in his De Conformitate. Died in Pisa on 10 December 1361 (1360?). Bartolomeo Albizzi’s grave became a cult site.
manuscripts
Legenda S. Gerardi de Valencia (Cagnoli): BAV Vat.Lat. 7660 (an. 1347?). See Etzkorn, 223-224.
In I-IV Sent.??
editions
Legenda S. Gerardi de Valencia, edited as: Legenda Sancti Gerardi de Valencia (Cagnoli) in: Bartholomaeus de Renoncio, De Conformitate, in: Analecta Franciscana 4 (Quaracchi 1906), 297-301; La leggenda del B. Gerardo Cagnoli O. Min. (1267-1342) di Frà Bartolomeo Albizi, O. Min. (d. 1351), cur. F. Rotolo, Misc. Franc. 57 (1957) 368-446.
Tractatus de Miraculis S. Gerardi de Valencia (Cagnoli), edited as: Il tratato dei miracoli del B. Gerardo Cagnoli, O. Min. (1267-1342) di Frà Bartolomeo Albizi, O. Min. (d. 1351), cur. F. Rotolo, Misc. Franc. 66 (1966) 128-192.
literature
Wadding, Scriptores 36-37; Fabricius, I, 176; Anscar Zawart, The History of Franciscan Preaching and of Franciscan Preachers (1209-1927), A Bio-bibliographical Study, Franciscan Studies 7 (New York 1928) 287; Legenda Sancti Gerardi de Valencia (Cagnoli): Analecta Franciscana, 4, 297-301; Bibl.Sanct., 2, 727f.; ‘La leggenda del B. Gerardo Cagnoli O. Min. (1267-1342) di Frà Bartolomeo Albizi, O. Min. (d. 1351)’, ed. F. Rotolo, Miscellanea Franciscana 57 (1957), 368-446; ‘Il tratato dei miracoli del B. Gerardo Cagnoli, O. Min. (1267-1342) di Frà Bartolomeo Albizi, O. Min. (d. 1351)’, ed. F. Rotolo, Miscellanea Franciscana 66 (1966), 128-192; Giulietta Giangrasso, ‘L’Opera agiografica di fra Bartolomeo Albizi: tipologia dei miracoli e struttura narrativa’, Hagiographica 4 (1997), 221-252; Mariella Nannipieri, ‘Pisa nell’opera agiografica di Fra Bartolomeo Albizi’, Schede Medievale 32-33 (1997), 83-90; Bruno W. Häuptli, ‘Bartholomaeus von Pisa (Albizi de Vico)’, Bio-Bibliographisches Kirchenlexikon 26 (2006).
Bartholomaeus de Platea (Bartolomeo de la Plaza, d. ca. 1598)
Made bishop of Cuba in 1597, as the successor of Antonio Diaz (who was transferred to Nicaragua). Not sure whether Bartolomeo was able to take up his position. No extant works.
literature
L. Jadin, ‘Barthélemy de la Plaza’, DHGE VI, 1000.
Bartholomaeus de Repps (early fourteenth cent.)
Active at Norwich in the 1330s
manucripts
Determinatio Bartholomaei de Reps aupud Norvicum de Ord. Minorum, ex Reportatione: Vat.Chigi B.V. 66 pt. 3 (Norwich 1337-9) ff. 126r-v
literature
Tractatus Fratris Thomae Vulgo Dicti de Eccleston, De Adventu Fratrum Minorum in Angliam, ed. A.G. Little, collection d'Études et de documents, VII (Paris, 1909), 73f; V. Doucet, `Le Studium franciscain de Norwich en 1337 d'après le ms. Chigi B.V. 66 de la Bibliothèque vaticane', AFH, 46 (1953), 87-98 (p. 95-6); J.R.H. Moorman, The Grey Friars in Cambridge, 1225-1538 (Cambridge, 1952), x, 145, 204.
OFM. Lay brother in the province of Aragon, porter of the San Francisco friary in Zaragosa. Mathematician. Not known as to whether his works actually did survive.
Manuscripts/editions
Logistica et Arithmetica Practica, Ars Numerica, una cum Lectionibus Regularum Simplicium et Compositarum (1627)
literature
BUF, I, 191; Sbaralea, Suppl., I, 125; B. Hughes, `Franciscans and Mathematics', AFH, 77 (1984), 15.
Bartholomaeus Ruys (ca.
Mexican friar. Born at Cabra (Mexico). Joined the Franciscans in the Holy Gospel province. Joined the Franciscan missionaries to the Philippines in 1578, and from there also embarked on missionary activities in Asia and Japan. Died at Manilla. Well-known for his linguistic prowess (well-versed in Bicol, Tagale, Mandarin, Japanese, and Cambodian languages). Author?
editions
>>>>
literature
Gomez Plato, Catalogo biografico de los religiosos franciscanos (Manilla, 1880), 22-23; L. Pérez, ‘Origen de las misiones franciscanas en el Extremo Oriente’, AIA 3 (1915), 24-31, 390, 6 (1916), 225, 257-258, 10 (1918), 27, 18 (1922), 305-307; Marcellina da Civezza, Storia delle missioni francescane VII, ii, 922-994-995; O. Maas, Die Wiedereröffnung der Franziskanermissionen in China (Munster, 1926), 37; Lemmens, Geschichte der Franziskanermissionen, 111, 157; L. Pérez, ‘Memoriales y otros documentos del P. Francisco de Montilla’, AFH 13 (1920), 186; A. Van den Wyngaert, ‘Barthélemy Ruys’, DHGE VI, 1022-1023.
Bartholomaeus de Rinonico (Bartoleomo da Pisa/Bartolomeo de Rinonichi, before 1338-1401)
Born at Rinonico near the Arno river, and in the region of Pisa. Entered the order before 1352 in Pisa. Studied in the order’s school network, and reached the degree of Baccalaureus Theologiae by 1373, and functioned as lector in various studia generalia (a.o. Padua and Florence). At the general chapter of Toulouse (1373), he was designated to go to Cambridge, to go up for his master degree. Yet the military campaigns of the 100 years war made this impossible. Studied for some time at the Bologna studium and received by papal bull of 27 April 1375 the master title. Does not seemed to have been regent master at a theology faculty itself thereafter. Active as lector at Pisa and Florence. Present at the general chapter of Assissi, 1399, where he presented on 2 August for official approval his magnum opus, De Conformitate Vitae Beati Francisci ad Vitam Domini Iesu (composed between ca 1385 and 1390). This work had an astounding succes in the order during the fifteenth and early sixteenth century, not in the least because it contained many materials from important sources of Franciscan hagiography, history and spirituality (including full blown catalogues of Franciscan saints, masters of theology and minister generals). Work was one of the major sources of inspiration for the Franceschina of Jac. Oddi of Perugia. De Conformitate became the object of humanist and reformation ridicule. Famous in this regard is the Alcoranus Franciscanorum of Erasmus Alberus (1542), which was translated in several languages (German, French, Dutch). Aside from the De Conformitate, Bartolomeo is known for several other works, such as a treatise De Vita et Laudibus Beatae Mariae Virginis Libri Sex and a double series of Lenten sermon cycles. Concerning these sermon collections, Roberto Rusconi (1986), 159 tells us (with reference to studies of Carlo Delcorno) that: ‘…Bartolomeo sembra avere costituito anche un rilevante anello di giunzione tra la predicazione minoritica della prima metà del secolo XIV e la predicazione di Bernardino da Siena agli inizi del secolo XV, sul piano sia della struttura dei sermoni latini sia degli orientamenti di fondo della pastorale. Infatti, nel Quadragesimale de contemptu mundi sive de triplici mundo sensibili scilicet microcosmo et archetypo, che prende le mosse da un corso di predicazione tenuto a Pisa nel 1397, si introducono distinzioni nel racconto biblico, da cui è tolto il thema del sermone, con una tecnica riscontrabile nell’Ars faciendi sermones di Géraud du Pescher da un lato e nei sermoni bernardiniani dall’altro. Inoltro, nei Sermones lucidissimi et insignes dubiorum et casuum conscientialium conptemptivi et elucidativi super evangeliis quadragesimalibus, redatti per una quaresima predicata a Firenze nel 1390, vi è una connessione tra casus penitenziali e predicazione che certo rimanda alla ‘scolastica penitenziale’ el Duecento e del Trecento, ma in una certa misura pare anticipare la predicazione catechetica e morale dell’Osservanza minoritica quattrocentesca.’ Besides, Bartolomeo is known for other saints catalogues, a Sentences commentary etc. Not all of these works seem to have survived, others are just parts of his De Conformitate.
manuscripts
De Conformitate Vitae B. Francisci ad Vitam Domini Ihesu: a.o. Vat. Chigi C.VIII.219 (15th cent.) ff. 1ra-437rb; Vat.Lat. 7600 (15th cent.), ff. 2ra-437rb; Terni BC 231 (15th cent.) ff, 12rb-12v (fragment); >>>>>>>>>>>endless list, Also many mss with parts/extracts, with saints lives etc. [a.o. De Laudibus Sanctorum>>; De Laudibus S. Pauli Apostoli>>; De Vita et Laudibus S. Benedicti>>]
De Vita et Laudibus beatae Mariae Virginis: >> [large ‘biography’ of the virgin, interspersed with theological discussions in which the author tries to create parallels between the life of the virgin and that of Christ
In I-IV Sent.>>?
Sermones Quadragesimales [Sermones Quadragesimales de Casibus Conscientiae]: Quadragesimale: Wolfenbüttel, Herzog August Bibl. Extravagantes 68 ff. 1r-89v (an. 1468); Olomouc, SVK MI 155 (15th cent.) ff. 271-328v (with an index on ff. 327v-328v)
Sermones Quadragesimales de Contemptu Mundi:>>
editions
De Conformitate Vitae Beati Francisci d Vitam Domini Iesu. in: Analecta Franciscana. 4-5 (Quaracchi, 1906-1912); Previous editions came out in Milan, 1510 (as an initiative of the Observant general vicar Francesco Zeno) & 1513 (on the initiative of the Conventual friar and cardinal Vigier); Bologna, 1590 (a revised version produced by the Conventual friars Jeremias Buchius and Lucius Anguissola). [The work itself was composed between ca. 1385 and 1390. It is divided in three large books and makes use of almost all major biographical and hagiographical sources on Francis and his early companions, as well as of most larger medieval Franciscan order chronicles and legislative texts. Bartolomeo does not hesitate using spiritual sources (a.o. Olivi, Angelo Clareno, Ubertino da Casale). The work not only tries to deliver an exhaustive biography of Francis (proving the conformitas between the life of Francis an the life of Christ), but also includes a full-blown rule commentary, exhaustive listings of Franciscan philosophers, theologians, exegetes, and saints, Franciscan provinces, custodies and convents. In fact, it amounts to an encyclopaedia of and for late medieval Franciscanism. It was ridiculed and attacked by the Protestant author Erasmus Alvarus (Alcoranus Franciscanorum (1542), which in turn lead to a defense of the De Conformitate by the Observant friar Henricus Sedulius (Hendrik de Vroom), entitled Apologeticus adversus Alcoranum Franciscanorum pro Libro Conformitatum Libri Tres, Antwerp: Plantijn, 1607). See on all this the Quaracchi edition, as well as: Carolly Erickson, ‘Bartholomew of Pisa, Francis exalted: De conformitate’, Mediaeval Studies. 34 (1972) 253-274; Mariano d’Alatri, ‘L’immagine di San Francesco nel ‘De Conformitate’’, in: Francesco d’Assisi nella storia: secoli XIII-XV, I (Roma, 1983), 227-237; K. Reblin, Freund und Feind. Franziskus in der protestantischen Theologiegeschichte (Göttingen, 1988)]
Quadragesimale de Casibus Conscientiae (1390), edited (two times) as: Sermones (…) Dubiorum et Casuum Conscientialium Contemptivi et Elucidativi super Evangeliis Quadragesimalibus (…) (Lyon, 1519). [Sermon cycle for the period of Lent, held at Florence in 1390, containing 88 sermons] REF: ; Diz. Biogr. Ital., VI, 758; Dict. Spir., I, 1268-1269; LThK, 2 (1994³), 44.
Quadragesimale Magistri Bartholomaei de Pisis Ordinis Minorum de Contemptu Mundi, sive de triplici Mundo [1397], edited as: Quadragesimale Magistri Bartholomaei de Pisis (…), cur. Johannes Maria Mapellus (Milano: Ulrich Scinzenzeler, 1498) [58 sermons for the Lenten period, first held at Pisa, in 1397]
De Vita et Laudibus Beatae Mariae Virginis Libri Sex (Venice,1596) [Work composed in 1382. Bartolomaeo defends the immaculate conception, and Mary is depicted as a tree bearing the fruits of many virtues.]
literature Miscellanea Francescana 8 (1901), 137-148; Miscellanea Francescana 10 (1906), 126-127 & 4 (1913), 66-68; Analecta Franciscana V (1912), Praefatio, xi-cxxiii; AFH 16 (1923), 191-199; B. Bughetti, ‘Una nuova compilazione di testi intorno alla vita di s. Francesco’, AFH 20 (1927), 525-527, 534, 562; J. Goyens, ‘Barthélemy de Rinoncio’, DHGE VI, 1022; DSpir I, 1268-1269; Raoul Manselli, ‘Bartolomeo da Pisa (da Rinonico, de Rinonichi)’, Diz. Biogr. Ital. VI, 756-758; Marienlexikon I, 383; Carolly Erickson, ‘Bartholomew of Pisa, Francis exalted: De conformitate’, Mediaeval Studies 34 (1972) 253-274; Etzkorn, IVF, 214-5 (info on mss in the Vatican library); Diz.Enc.Med. I, 205; Roberto Rusconi, ‘La predicazione minoritica in Europa nei secoli XIII-XV’, in: Francesco, il Francescanesimo e la cultura della nuova Europa (Florence, 1986), 141-165 (159); ‘Bartholomaeus de Rinonico’, Bio-Bibliogr. Kirchenlexikon 26 (2006) (see: www.bbkl.de)
With thanks to Dr. Bruno W. Häuptli.
Bartholomaeus de Tauris (fl.
early
Custos of the Taurus custody. In this charge he finished on May 29 1321 an account of the martyrdom at Tana (Salsetta) of four Franciscan missionaries who were on their way to China.
editions
Relatio, edited in: G. Golubovich, Biblioteca bio-bibliografica della Terra santa (Florence, 1913), II, 110-112.
literature
Sbaralea, Supplementum (ed. 1806), 721; G. Golubovich, Biblioteca bio-bibliografica della Terra santa (Florence, 1913) II, 65, 135, 141 & III, 213-214; M. Bihl & >> Moule, ‘De duabus epistolis fratrum minorum Tartariae aquilonaris, an. 1323’, AFH 16 (1923), 96-103.
Bartholomaeus de Tuderco (Bartolomeo da Todi, d. 1391/93)
Master of theology and bishop of Cajozzo (1378). No extant works
literature
C. Eubel, Hierarchia Catholica (1913) I, 155; A. Versteylen, ‘Barthélemy de Todi’, DHGE VI, 991-992.
Bartholomaeus de Vecchis (Bartolomeo da Bologna, d. 1628)
OFMCap. Entered the order in the Bologna province. Convent preacher, lector of theology and definitor. For many years, he worked as a novice master, and in this capacity he wrote a number of works on the rule of Francis and on the way to live a Franciscan life.
manuscripts/editions
Disputatio in Caput Sextum Regulae Seraphici Patris Francisci: >>>
Expositio Regulae Fratrum Minorum: >>>
Dubia Moralia super Regulam Fratrum Minorum, 3 Vols.:>>>
Della perfezione cristiana: >>>
Compilazioni di scelte memorie circa la provincia dei cappuccini di Bologna: >>> This was envisaged as a conmplementary volume to the history of the Capuchin Bologna province compiled by Andrea di Castel Bolognese.
Praxis Observanda in Admittendis ad Religionis Statum Novitiis (Forlì, 1627).
literature
L. Wadding, Scriptores (ed. Rome, 1906) 39; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 126; Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis minorum S. Francisci capuccinorum (Venice, 1747), 37; Silvestro da Milano, Annales Ordinis Minorum Capuccinorum, Appendix ad Tomum Tertium, Pars 2 (Milan, 1737), 497-498; A. Teetaert, ‘Barthélemy de Bologne’, DHGE VI, 982.
Bartholomaeus de Puliola (end 14th cent.)
Franciscan friar from Bologna. Was sent out by his Bolognese convent to study theology at the studium in Florence. (1378). Vicar/guardian of his Bolognese convent in 1397. Compiled/reworked in the vernacular part of the so-called Cronica Rampona, which itself depends on a non-surviving Latin chronicle of Jacopo Bianchetti. The reworking of Bartholomew itself formed the basis for the manuscripts of the Cronica Rampona versions now present in the university libraries of Bologna, the Estense library of Modena and the Riccardiana of Florence. The Estense manuscript was used by Muratori together with an Estense manuscript of another, related chronicle (now known as the Varignana) for a conflated edition of a Chronicon Breve Bononiense. Muratori writes: 'Historia Miscella Bononiensis ab anno MCIV usque ad annum MCCCXCIV auctore praesertim Fratre Bartholomaeo della Pugliola Ordinis Minorum; accedit ejusdem continuatio usque ad annum MCCCCLXXI ab aliis auctoribus synchronis facta. Omnia nunc primum in lucem prodeunt e codicibus MStis Bibliothecae Estensis.' A. Sorbelli re-edited this Chronicon Breve Bononiense, splitting up the texts oif the Rampona and Varignana versions (in this edition respectively version A and B of the Corpus Chronic. Bononiensium).
editions
Chronicon Breve Bononiense, ed. L. Muratori, in: Rerum Italicarum Scriptores, XVIII, 237-792.
Corpus Chronic. Bononiensium, ed. A. Sorbelli, in: Rerum Italicarum Scriptores, XVIII, Riedizione. (1905-1940).
literature
Sbaralea, Supplementum. I, 125; A. Sorbelli, La cronache bolognesi del secolo XIV (Bologna, 1900); L. Signinolfi, `Notizi su Giacomo Bianchetti cronista bolognese', Atti e Mem. Magna, s. 4, 12 (1921), 183f; G. Orlandelli, La supplica a Taddeo Pepoli (Bologna, 1962), 3-29; Diz. Biogr. Ital., VI, 760-761.
Bartholomaeus Longo (Bartolomeo Longo)
Mariologist.
literature
Testi mariani del Secondo Millennio, Vol. 6: Autori moderni dell’Occidente (secc. XVIII-XIX), ed. S. De Fiores & L. Gambero (Rome: Cità Nuova, 2005). Deals with Franciscus Anthonius Fasani, Bartholomaeus Longo, Johannes M. Vianney et al.
Bartholomaeus Salutio (Bartomomeo Cambi,
>>>prolific author>>
editions
Dichiarazione sopra il Pater Noster, ed. Celso Cipriano, in: Frate Francesco 65/2 (1999), 5-8.
literature
DHGE, VI, 1025-6;
Bartholomaeus Sarmentero
(Bartolomeo Sarmentero, fl. mid
OFM. Spanish Scotist. Published with Francisco de la Lanza a Scotist multi-volume Cursus Theologiae. Later Bishop of Vich between 1752-1775.
editions
Cursus theologiae scholasticae in via... Joannis Duns Scoti : de cursus per quatuor ejusdem sententiarum libros (Valladolid, 1750).
literature
AIA 2 (1942), 455-462; AIA 39 (1979), 391; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 178 (no. 784).
Bartholomaeus Senensis (d.
Appointed bishop of Castellaneta on November 16, 1386. Governed his diocese until his deat in 1396. No extant works. The Sermones Festivi attributed to a friar with the same name are probably the work of the younger lector and provincial minister Bartolomeo da Siena (d. 1454/5).
literature
C. Eubel, Hierarchia catholica (1913) I, 172; A. Versteylen, ‘Barthélemy de Sienne’, DHGE VI, 992.
Bartholomaeus Senensis (d. 1454/55)
Lector of theology in Bologna in 1412. Professor of theology in the gen. Stud. of Pisa in 1418. Inquisitor in Siena and provincial minister of Romania in 1421. Visitator and comm. gen. of Toscane in 1454
manuscripts
Sermones Festivi: Serrasanquirico 24 (233) (dated 1448)
literature
B. Pergamo, AFH, 27 (1934), 32-33.
Bartholomaeus Sicardi (14th century)
Disciple of Peter John Olivi. Definitor of the province of Provence in 1310. Wrote several biblical commentaries. A commentary on Daniel is still extant (MS Vat.Lat 11433 (XIV), ff.2r-99v; Florence, Laurenziana, VIII dext. 9 (written before 1406?); Munich Clm. 3813, ff. 143-295 (15th cent.)
manuscripts
Postilla super Danielem: BAV Vat.Lat 11433 (XIV), ff.2r-99v; Firenze, Biblioteca Laurenziana, VIII.dext. 9 (ante 1406); München Clm. 3813, ff. 143-295 (XV° s.); Olomouc, Knihovna Metropolitní Kapituly, cod. 291, fol. 88ra-127vb (slightly abbreviated, followed by some extracts taken from Olivi. Mentioned in Stegmüller VI, 478, no. 10036 (ascribed by him to an anonymus friar. For info on this manuscript, I would like to thank Sylvain Piron). See further Stegmüller, Repertorium Biblicum Medii Aevi II. 30-31, no. 971 [sub Albertino], 171.; Bibliothecae Apostolicae Vaticanae Codices Manu Scripti Recensiti (…) Codices Vaticani Latini Codices 11414-11709, cur. José Ruysschaert, Vaticano, 1959, 25.] INC: Incipit postilla super Danielem B[artholomaei] Si[cardi](…) Suscitavit Deus Spiritum Sanctum pueri iunionis cui nomen Daniel…; EXPL: Explicit postilla super Daniel. Christo grates infinitas Virgini et Francisco.
editions
>>>
literature
Wadding, Annales ad. An. 1310, no. 3; B. Hauréau, Histoire Littéraire de la France, 28 (1881), 469-470; Sylvain Piron, ‘La critique de l'Eglise chez les Spirituels languedociens’, L'anticléricalisme en France méridionale, milieu XIIe- début XIVe siècle, Cahiers de Fanjeaux, 38 (Toulouse: Privat, 2003), 77-109. [Presents the Lectura super Danielem of Bartholomaeus Sicardus.]
Bartholomaeus de Stalam (Bartholomaeus Minor)
Friar from Stalam in Norfolk. Eighteenth Franciscan master at Cambridge. Little and Pelster identify him with the Bartol Minor who responded to Thomas of Bungay at the versperies of Robert of Worsted or Henry of Apeltre (Thomas Bungay’s immediate successors as masters of the Franciscan studium generale).
manuscripts
Quaestio: MS Assisi 158 quaestio 37
literature
A.G. Little & F. Pelster, Oxford Theology and Theologians c.a.d. 1282-1302 (Oxford, 1934), 73.
Bartholomaeus Ursinis (de Ursinis, 15th century)
>>
editions
Quadragesimale quod Dicitur Gratia Dei (Napoli: Sisto Riessinger, 1473)
literature
Catalogo degli incunaboli della Biblioteca comunale di Assisi, ed. Giuseppe Zaccaria, Biblioteca di bibliografia italiana, XXXVIII (Firenze, 1961), Inconabolo no. 81
Bartolus Bompedoni (1228, San Geminiano - 12, 12, 1300, San Geminiano), beatus
Tertiary and priest. Spent the last 20 years of his life in the leprosy of San Geminiano. venerated as an example of patientia and as a patron against infectuous dieases. His cult confirmed in 1480 and 1910. Author?
editions:
>>?
vitae:
>>
literature:
Bibl.Sanct.,2, 845-848; Johannes Schlageter, `Bartolus Bompedoni', LThK, 2 (1994), 4
Basilide d’Ath (Jean de la Place, fl. ca. 1620)
OFMCap. Belgian friar. Entered the order in 1606. In 1622, he published anonymously the Histoire de la vie, mort et miracles de sainte Aldegonde .
editions
Histoire de la vie, mort et miracles de sainte Aldegonde (Douai, 1622/Arras, 1622/Arras, 1623)
literature
MS Brussels, Royal Library 17599 t. I, p. 130; Annuarium prov. SS. Trinitatis hollando-belgicae FF.MM. CC. 2 (Brussels, 1871), 120; Biographie nationale de Belgique V, 323-324; U. Chevalier, Bio-bibliographie I (Paris, 1903-1904), 126; DHGE VI, 1176.
Basilius Brugensis (Basile de Bruges/Gaspar Melinck, fl.
OFMCap>>>
literature
DHGE VI, 1110-1111.
Basilius d’Aire (Basile d’Aire/Étienne Godin, ca. 1591-ca. 1640)
OFMCap. Born at Aire-sur-la-Lys. Took his profession at Douai on 21 September 1614. After his formation period, he became acquainted with Hyacinth of Casale, becoming one of his undercover collaborators. In 1612, both clerics are found in Rome. Soon thereafter, Basile is involved with the Italian translation of Flemish Capuchin Constitutions, in order to have them approved by the leadership of the order and the papacy.
manuscripts/editions
>>>>
literature
Rocco da Cesinale, Storia delle missioni dei cappuccini (Rome, 1872) II, 292, 595, 600, 628; Apollinaire de Valence, Histoire des Capucins de Flandre (Paris, 1878) I, 233; Bulletin de l’institut historique belge de Rome 3 (Rome, 1924) 108; P. Hildebrand, ‘Basile d’Aire’, Collectanea Franciscana 1 (1931), 81-83.
OFMCap. Bohemian friar. Took the habit at Brünn on September 20, 1616, receiving his formation possibly together with friar Valerianus Magnus. After a theological training, Basilius laboured as order theologian, preacher and anti-Protestant controversialist. He became a member of the consistorial council of the Cardinal of Harrach, and functioned for a while as apostolic visitator of the Order of St. Paul.
manuscripts/editions
>>>>
literature
Bullarium Capucinorum, ed. Michael Tugiensis (Rome, 1748) V, 265-266; Pellegrino da Forlì, Annali dell’ordine dei frati minori cappuccini 3 (Milan, 1884), 112-114; P. Hildebrand, ‘Basile d’Aire’, Collectanea Franciscana 1 (Assisi, 1931), 81-83; P. Hildebrand, ‘Basile d’Aire II’, DHGE VI, 1102.
Basilius d’Angri (Basilio d’Angri, d. ca. 1680)
OFMCap. Member of the Capuchin province of Naples. Composed several treatises on issues pertaining to canon law, all of which have survived in an autograph manuscript now kept in the Biblioteca Nazionale of Naples.
manuscripts
Lux Veritatis, continens dubia quaedam preambula ad quodnam forum se extendat juridictio praelati regularis factionarii per factiones electi, et modos quibus a religione in partes divisa factiones eradicari possint: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII C 112, ff.>>
De quodam regulari clerico, dispensatione subreptitia, apud saeculum commorante, an sit apostata?: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII C 112, ff.>>
Discorso informativo e defensivo insieme sopra dell’incolpato innocenza di frat. Andrea da Castellovetere, laico cappuccino della provincia di Reggio: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII C 112, ff.>>
An injuriatus possit sibi injuriantem accusare: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII C 112, ff.>>
literature
Apollinaris de Valencia, Bibliotheca fratrum minorum capuccinorum provinciae Neapolitanae (Rome, 1886), 157-158, 174.
Basilius de Cambrai (fl. mid
OFMCap. Missionary, sent to Congo on June 8, 1651. Author?
literature
G.-A. Cavazzi & F. Alamandini, Istoria descrizione de’tre Regni Congo, Matamba et Angola (Milan, 1690), 434.
Basilius de Gemona (Basilio Brollo da Gemona/Ye Tsung-Hien,
OFM. Born at Gemona (Venice), on 25 March 1648. Entered the Franciscan order at the Bassano convent (St. Anthony province, 10 June 1666). After his entrance into the order, he received a sacerdotal and theological training and taught for some time at Treviso and Padua. After further training as a missionary, he was sent to China (1680), via Siam. Arrived at Siam in 1682 and worked there for some tie until he departed for Kanton in 1684. Worked as a missionary for more than twelve years before he received the apointment (by pope Innocent XII) to the position of apostolic vicar of Xen-si and Xan-si (Shaanxi, 1696). Was involved in several disputes with the Jesuites over the rites used in Chinese churches. Basilio was an accomplished linguist and wrote several linguistic and catechetical works for Chinese Christians. He died at Singanfou on July 16, 1704.
manuscripts/editions
Directorium Confessariorum (in Chinese):>>>
Methodus Confessionis Instituendae, non solum Confessariis ad Linguam Erudiendam utilis, sed et Necessaria, edited in: Arte de la lengua mandarina de Varo (Kanton, 1703).
Exhortación para hazar un acto de contrición, edited in: Arte de la lengua mandarina de Varo (Kanton, 1703).
Catéchisme de la doctrine chrétienne>>>
Explication succincte des mystères de la foi à l’usage de ceux qui veulent être baptisés>>>>
Tsang Youen Tche Tchi>>>> A proof of God’s existence written in Chinese.
Kien Ciu Sung Sei Kuei i>>>>A Chinese treatise on confirmation procedures.
Several grammatical and lexographical works on the Chinese language>>>>
Dictionnarium Sinico-Latinum/Dictionnaire chinois-français et latin publié d’après l’ordre de Sa majesté l’empereur et roi Napoléon le Grand, ed. Guignes (Paris, 1813). Guignes published the work under his own name. This was soon discovered and caused some turmoil among Sinologists. One of these came out with a supplement to Guignes’edition: Hán tsú sy y pou ou supplément au Dictionnaire chinois-latin du P. Basile de Glemona, publié d’après l’ordre du roi de Prusse Fréderic-Guillaume III (Paris, 1819). Further editions of Basilio’s dictionary appeared in 1853 and 1877 (see the account of A. Van den Wyngaert). The Chinese Latin autograph manuscript of Basilio’s dictionary can be found in MS Florence, Biblioteca Laurenziana Rinuccini 369.
Vocabularium Latinum Ordine Alphabetico Dispositum, Quo Quilibet Faciliter Scire et Invenire Possit Significationem Cuiuslibet Litterae Sinensis: MS Rome, Biblioteca Casanatense A.G.III.1
Novelle, edited in Antonio da Venezia, Giardino serafico (Venice, 1710) I, 101-154.
Epistolae/Lettere. A variety of his letters from China, addressed to his order superiors, his family and fellos sinologists can be found in the Giardino Serafico (Venice, 1710) I, 101-154. Even more can be found in the archives of the Congregatio de Propaganda Fidei (Rome), the Biblioteca Fabroniana of Pistoia and the British Library.
literature
Memorie del Rmo P. Fr. Basilio da Gemona di S. Francesco, missionario e vicario apostolico della provincia di Ken-si nell’imperio della Cina, raccolta dall ab. Giovan-Pietro Stua (Udine, 1775); Marcellino da Civezza, Saggio di bibliografia Sanfrancescana (Prato, 1879), 208-209; Analecta Franciscana I (Quaracchi, 1887), 312-327, 336, 338, 350, 352, 364; V. Baldissera, Padre B. Basilio da Gemona (Udine, 1891); Marcellino da Civezza, Storia universale delle missioni franciscane (Florence, 1895) VIII-XI, 501ff.; L. Tinti, Vita e missioni nell’Indo-Cina del P. Basilio Brollo da Gemona dei frati minori vic. apostolico del Xensi (1648-1704) (Udine, 1904); Bibliotheca Sinica (Paris, 1906-1907), 1589 & Supplementum (Paris 1922-1924), 3906-3907; Bibliotheca Missionum (Aix-la-Chapelle, 1929) V, 874-876 & passim; J. Goyens, ‘Basile de Gemona’, DHGE VI, 1135; F. Spimpolo, Storia dei frati minori della provincia di S. Francesco (Venice, 1933) I, 311-321; A. Van den Wyngaert, ‘Brollo’, DHGE X, 834-835; E. Patriarca, Il Padre Brollo Basilio da Gemona (S. Daniele del Friuli, 1945); E.A. Fox, Father Brollo Basilio (New York, 1946); C. Rachelli, in: Le Venezie Francescane, 15 (1948), 3-23; BiblMiss, 12, 450ff,; LThK, 2 (1994), 701.
Basilius de Lyon (Basile de Lyon, d. 1628)
OFMCap. Active in the Lyon region as a preacher during the late sixteent and early seventeenth centuries. Published a number of meditative, catechistic and ascetical works, which condense his homiletic programme. Basile died at Grenoble at the age of 76.
editions
L’ordre du jour du véritabe chrétien (Lyon, 1617). This work went through more than ten editions, many of which without acknowledging the name of the author. Basile translated the work into Latin, and published this as the Diarium Veri Christiani (Lyon, 1617).
La pratique du véritable chrétien et serviteur de Dieu, donnant des conseils précieux pour mener une véritable vie chrétienne (Lyon, 1620).
Prières et humble recours à Dieu et aux saints pendant le temps de la peste (Lyon, 1620).
literature
Silvestro da Milano, Annales Ordinis Minorum Capuccinorum. Appendix ad Tomum tertium (Milan, 1737), 483-484; Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis minorum S. Francisci capuccinorum (Venice, 1747), 37; Wadding, Scriptores (3rd. ed., Rome, 1905), 40; Sbaralea, Supplementum (2nd ed., Rome, 1908), 126; A. Teetaert, ‘Basile de Lyon’, DHGE VI, 1143.
Basilius de Nola (Basilio da Nola/Basilio Lettieri, d. 1667)
OFMCap. Entered the order in the Naples province at an early age, making his profession at the age of seventeen (September 4, 1622). After studies in philosophy, canon and civil law, theology and medicine, Basilio became guardian, custos general and definitor for his province. He also taught for many years in the schools of his order. In between, he embarked on several large preaching tours throughout the Italian peninsula. Many of his sermons still survive, as do a number of his philosophical and theological works. Basilio died at the age of 63, on 28 March, 1667.
manuscripts/editions
Prediche quaresimali:>>>
Panegirici e sacre orazione:>>>
Sacra Theologia Scolastica, 4 Vols:>>>
Corso della filosofia, 3 Vols.:>>>
Sermoni per tutti i giorni dell’anno, 3 Vols.: MS Naples, Biblioteca Nazionale VIII AA 56 (this manuscript contains the sermons of the third volume, and are presented in the manuscript with the following title: Prediche dalla Pentecoste inclusive, sin’all’avvento exclusive, col Mariale e le Prediche de’Signori politiche, della santissima Trinità. This series of sermons itself is divided into three parts, the last of which contains the Regole di predicare date da Fra Basilio a Nola a’ suoi studenti cappuccini della provincia di Napoli (1656).)
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis minorum S. Francisci capuccinorum (Venice, 1747), 37-38; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 127; Apollinaris de Valencia, Bibliotheca fratrum minorum capuccinorum provinciae Neapolitanae (Rome, 1886), 47-48, 174-176; A. Teetaert, ‘Basile de Nola’, DHGE VI, 1149-1150.
Basilius de Portella (Basilio da Portella, d. 1634)
OFMCap. Missionary
Renato Raffaele Lupi, ‘Un missionario dimenticato: P. Basilio da Portella’, Voce Francescana 25:1 (2005), 19-23.
Basilius de Salon (Basile de Salon, d. 1625)
OFMCap. Famous preacher in the Marseille region, where he toured around, preaching in towns and villages, exhorting his audience to make public repentance for their sins. In the early 1610s, he was elected guardian of Pont-Saint-Esprit. The 1615 chapter of Aix appointed him guardian of Cavaillon. He died during a trip (administrative or homiletic?) to Italy. Unknown whether his sermons do survive.
literature
Henry de Grèzes, Archives capucines, province de Provence (Bar-le-Duc, 1892), 35-36 (couvent de Tarascon), 259 (couvent de Cavaillon); P. Calendini, ‘Basile de Salon’, DHGE VI, 1155-1156.
Basilius de San-Severino (Basilio di San-Severino, d. 1641)
OFMCap. Member of the Salerno province. Professor of theology and preacher. Produced two series of Conciones de Tempore and a Breviarium Theologicum. Neither of these works saw the printing press. Died at Bologna, in 1641, during a stint as the provincial minister for the Bologna province.
manuscripts
Conciones de Tempore:>>>
Breviarium Theologicum:>>>
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis minorum S. Francisci capuccinorum (Venice, 1747), 38; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 127; A. Teetaert, ‘Basile de San-Severino’, DHGE VI, 1156.
Basilius de Soissons (Basile de Soissons, d. 1698)
OFMCap. Entered the the Capuchin convent of Faubourg Saint-Jacques (Paris) on April 20, 1635. Member of the apostolic mission council for England, established at Paris under the protection of Henriette-Marie, the sister of Louis XIII. Devoted much of his time to the writing of anti-protestant treatises, defending elements of Catholic doctrine and tradition. In addition, he published a few works of asceticism and moral theology.
editions
Defense invincible de la vérité orthodoxe de la présence réelle de Jésus-Christ en l’Eucharistie, où elle est prouvée par près de trois cents arguments, dont toutes les majeures sont prises dans l’Écriture (Paris, 1676). This work saw eight editions until 1682.
Défense invincible de l’Eucharistie et du saint sacrifice de la messe, tous deux clairement expliqués (Paris, 1682). A revised and enlarged version of the previous work. It also saw a range of editions.
La vraye religion clairement démonstrée et la fausseté des nouvelles sectes entièrement détruite avec la condemnation des novateurs par leu propre bouche, dans tous les points controversez entre eux et les catholiques romains (Paris, 1676). This work went through at least five editions and sometimes is also included in later editions of the Défense invincible de l’Eucharistie. In those instances La vraye religion is presented as the complementary second part to the Défense invincible de l’Eucharistie.
La condemnation de tous les protestants de l’Europe. This work is included in some editions of La vraye religion, replete with its own preface and independent page numbering.
Fondement inébranlable de la doctrine chrétienne où les principaux points de la foy sont clairement expliquez et prouvez par la parole de Dieu ecrite , 4 Vols. (Paris, 1680-1683). It saw its 13th edition in 1693. Some bibliographers, such as Bernardo di Bologna treat the four volumes of the work as independent treatises on the Credo (first volume), the sacraments (second volume), the commandments (third volume) and prayer (fourth volume) respectively.
Abrégé très clair de la doctrine chrétienne, avec les preuves de l’Écriture sainte, utile et nécessaire à tous ceux qui désirent être instruits parfaitement des mystères de notre religion (Paris, 1678). This is a condensation of the Fondement inébranlable and went itself through 20 editions until 1693.
La véritable décision de toutes les controverses par la résolution d’une seule question: Quel doit être le juge des controverses (Paris, 1685).
Les rapports admirables de l’institution de la sainte Eucharistie avec les six jours de la création du monde (Paris, 1686).
Reflexions morales sur ce passage de l’Écriture sainte: Utinam saperent et intelligerent et novissima providerent (Paris, 1686).
La science de bien mourir (Paris, 1686 & 1688).
La conduite du chrétien pour aller au ciel, 2 Vols. (Paris, 1686/Paris, 1689).
Explications morales et édifiantes de divers textes de l’Écriture sainte, tant de l’Ancien que du Nouveau Testament, 8 Vols. (Paris, 1689-1696).
Traité de l’existence de Dieu, où il est prouvé qu’il y a un Dieu ou qu’il n’y a rien du tout. This is a condensation of the teachings found in the first part of the Fondement inébranlable de la doctrine chrétienne and can sometimes be found independently. As yet not much information concernin its printed editions is available.
Explication du saint sacrifice de la messe. This appeared as an independent attachment to the 1682 augmented edition of the Défense invincible de l’Eucharistie.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis minorum S. Francisci capuccinorum (Venice, 1747), 38; A. Rébelliau, Bossuet historien du protestantisme (Paris, 1909), 63; H. Hurter, Nomenclator literarius, 3rd. ed. (Innsbruck, 1910) IV, 435-436; A. Teetaert, ‘Basile de Soissons’, DHGE VI, 1157-1158.
Basilius de Sorrente (Basilio di Sorento, d. May 1678)
OFMCap. A descendant of the neapolitan Donnerso family, he entered the Capuchin order at Naples at the age of 18, taking his vows of profession on April 23, 1626. Went through the order’s school programme and himself became a teacher of thology and philosophy within the Capuchin school network. Subsequently, he also took on the charges of guardian, definitor and provincial of the Naples province (1672-1674). He died at the Cava convent, at the age of 69.
manuscripts
Cursus integer philosophicus, 2 Vols (manuscript)
Cursus integer theologicus, 3 Vols (manuscript.
The whereabouts of these manuscripts, mentioned in the works of Bernardo di Bologna and Apollinaris de Valencia, are as yet unknown.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis minorum S. Francisci capuccinorum (Venice, 1747), 37; Apollinaris de Valencia, Bibliotheca fratrum minorum capuccinorum provinciae neapolitanae (Rome, 1886), 48; A. Teetaert, ‘Basile de Sorrente’, DHGE VI, 1158.
Basilius de Teruel (Basile de Téruel, d. after 1679)
OFMCap. Friar from the Valencian province, where he acted as a definitor and a provincial. In between his administrative assignments, he wrote a number of works.
editions
Collectanea Sacra (Madrid, 1658). [Sermon outlines]
Sumario de las indulgencias concedidas al orden del Padre S. Francisco, printed with the 1658 Madrid edition of the rule of Francis used by the Spanish Capuchins.
La vida del Padre Arángel Scoti, capuchino (Madrid, 1659).
Discurso historial, en que se prueba que el Padre S. Francisco no fue religioso, ni professo la regla del sagrado doctor S. Agustin, aquellos dos años que hizo vida heremetica, antes de fundar su religion de frayles menores (Naples, 1660).
Libro para ayudar a bien morir (Valencia, 1669).
Tratado de la tercera orden: >>>>
Suma o Compendio sobre la regla de los frayles menores, recopilada de la exposicion, que sobre ella hizo el R. P. Fr. Pedro Navarro (Valencia, 1679).
Notas que se deven guardar en leer el martirologio, segun su rubrica 4: >>>>>.
literature
F. Rattariazi, Apologema, espeio y excelencias de la serafica religion de menores capuchinos (Turin, 1673), 227-228; Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum (Venice, 1747), 38; A. Teetaert, ‘Basile de Téruel’, DHGE VI, 1159-1160.
Basilius de Zamora (d. August 9, 1696)
OFMCap. Castilian friar. Took up several educational and administrative positions: lector, guardian, custos, definitor and provincial, as well as visitator of other Capuchin provinces in Spain. King Philip IV made him a court preacher, and had him appointed counsellor and judge of the inquisition tribunal. Basilius also obtained a position the University of Salamanca, and acted as the confessor of the Duke of Medina Celi. Basilius died at Naples during a trip with the latter to Italy. He wrote a variety of works, all of which seem to be connected with his work at Salamanca, and all of them have escaped the printing press.
manuscripts
Geografica descripción del mundo, en que se trata del mundo, cielos y elementos in genere y in specie, se explica sucintamente la esphera; despues se trata de los tres continentes (antiguo, novo e incognito) en que se divide la tierra del Africa, Asia, Europa y America, de los Chersonesos, siete maravillas del mundo, del paraiso terrenal, y del fluxo y refluxo del oceano, de los ritos y costumbres de todas las naciones del Orbe, de las particularidades y cosas raras que se han hallado en el mundo, de las singularidades de todos los elementos con otras muchas cosas: MS?
Breve epilogo de theologia moral: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.C.77, ff. >>>
Paracer del R.P. Basilio da Zamora: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.C.77, ff.>>>
Censura y paracer. A cerca de los proposiciones que salieron en Francia unas de la Sorbona año de 1663, y odras de la Assemblea de los obispos año de 1682: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.C.77, ff.>>>
Manual de advertencias y devotas aspiraciones mui provechosas para el articulo de la morte, recopilados de muchas auctores que de esta materia an escrito: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.E.71 ff. 1-69.
Christiano recuerdo para moverse el alma a contricion de sus culpas: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.E.71 ff. 70-81.
Sermon en que se trata del antechristo: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.E.71 ff. 83-89.
Sermon del dia del juicio en la 1a dominica de Adviento: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.E.71 ff. 90-96.
Sermon de la quarta dominica de Adviento: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.E.71 ff. 96-101.
Miercoles de Ceniça: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.E.71 ff. 103-110.
Primer Viernes de Quaresma: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.E.71 f. 201.
Audistis quia dictum est antiquis: MS Naples, Biblioteca Nazionale VII.E.71, appendix
literature
F. Rattariazi, Apologema, espeio y excelencias de la serafica religion de menores capuchinos (Turin, 1673), 209-210; Apollinaris a Valentia, Bibliotheca fratrum minorum capuccinorum provinciae Neapolitanae (Rome, 1886), 48-50: A. Teetaert, ‘Basile de Zamora’, DHGE VI, 1163-1164.
Basilius Iturri (Basilio Iturri del Roncal, fl. early
OFM. Preacher in the Aragon province.
literature
AIA 15 (1955), 321-322; AIA 22 (1962), 373; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 131 (no. 440).
Basinus de Parma (Franciscan friar?)
Hesperides, MS Oxford, Canon, Class. Lat. 81
OFMConv. Historian.
editions
Vera e Dilucida Explicatio Praesentis Status Totius Seraphicae Fratrum Minorum Religionis, ed. in: I Frati Cappuccini. Documenti e testimonianze (Rome-Perugia, 1988), I, 1240.
Beatrice de la Concepción (d. 1646)
Poor Clare. Mystic and spiritual author…
literature
DSpir I, 1310.
Beatrice de Silva Menezes (c.
>>>>
literature
Mistici Francescani. Secolo XV, 837-844.
Beda de Soyen (Beda Von Soyen,
OFMCap. Bavarian friar. Entered the order on October 9, 1685. Active as a novice master, guardian and definitor. Wrote a ceremoniale for his Bavarian province.
editions
Ceremoniale Fratrum Minorm Capuccinorum Provinciae Bavaricae (Munich, 1720).
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum (venice, 1747), 39; A. Eberl, Geschichte der bayrischen Kapuziner-Ordensprovinz (1593-1902) (Freiburg in Breisgau, 1902), 281, 293.
Benedictus Aegidius Becerra (Benito Gil Becerra, fl. early 18th cent.)
OFM. Spanish friar and spiritual author.
literature
AIA 15 (1955), 238-239; DSpir VI, 366-367; AIA 26 (1966), 82-87; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 121 (no. 359).
Benedictus Antonius Ortega (Benito Antonio Ortega, fl. ca. 1750)
OFM. Acting provincial of the Cartagena province by 1750
literature
AIA 36 (1933), 100-102; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 156 (no. 637).
Benedictus de Alignan († 11, 07, 1268)
Friar of noble descent, who entered the order after he had been a Benedictine for many years (Abbot of the benedictine house of Grasse in 1224, Bishop of Marseille in 1229?). Travelled with the army of Thibauld IV of Champagne to the Holy Land in 1239, and later as a pilgrim in 1260. Propagated the re-inforcement of the Templar fortifications of Safad (1241). Resigned his positions (including the episcopal see) and entered the Franciscan order in 1267. Protector of the `friars of the holy virgin', an order which was already abolished at the council of Lyon in 1274. His major work is known as De Summa Trinitate et Fide Catholica in Decretalibus
manuscripts and editions
De Summa Trinitate et Fide catholica [=Tractatus Fidei contra Diversos Errores, ca. 1260] 18 manoscripts in all, among which Paris BN Fonds Latin 4224 ff. 389v-392ra; Rome, Bibl. Alessandria Universitaria. 141 ff. 306va-307vb; Eichstätt, Universitätsbibliothek Cod. St. 221 (14° s.) ff. 5ra-290vb; Chartres, Bibliothèques Municipale 341 ff. 1v-21v; British Library, Arundel 458 ff. 109-230 (15th cent.). [See for a complete survey: Grabmann, Der Franziskanerbisschof 51-53; Jensen, War against the Muslims 189, n. 15.] The work received a partial edition by Kurt Villads Jensen, AFH 89 (1996) 181-195. A full edition by Alfredo Cocci is in progress.
Compendium [abbeviation of the former work by the author himself.]: MS Paris BN Lat. 4224 ff. 425-436 [See: Golubovich, Biblioteca I, 245]
Epistolae [See in general: Histoire littéraire de la France XIX.87-91; P.-A. Armargier, Benoît d'Alignan, évêque de Marseille (1229-1268). Le contexte et l'esprit d'une théologie. Le Moyen Age. Revue d'histoire et de philologie 72 (1966) 443-462.]
1. Epistola ad Innocentium Papam IV [1249], edited by Luc d'Achery, Spicilegium Veterum Aliquot Scriptorum qui in Galiae Bibliothecis Latuerant, XIII Vol. (Paris, 1655-1677) [whioch volume? Check!].
2. Epistolae Variae, edited by Baluze, Miscellanea II². 242, and also (some dedicatory letter) in Histoire littéraire de la France XIX.89-90; Golubovich, Bibliotheca I, 236-253; Gallia Christiana Novissima (Paris, 1715), I.no. 246, 247, 253, 254 & 266
Expositiones [on the Pater Noster and the Ave Maria]: MS: Paris, BN, Lat. 4224 ff. 436-467. [See: Golubovich, Bibliotheca I. 244-245]
Sententia Lata in Synodo super Decimas [24 october, 1263], edited in Baluze, Miscellanea II².244 & Gallia Christiana Novissima, (Paris, 1715), I, 651s. & VI, 947 [See: Golubovich, Bibliotheca I, 244-245
(?) De Constructione Castri Saphet [incertain attribution], edited in Golubovich, Bibliotheca I.246-53; R.B.C. Huygens, Un nouveau texte du traité `De constructione castri Saphet'. Studi Medievali, 3. ser. 6/1 (1965) 378-87; Itinera Hierosolymitana Crucesignatorum (Saec. XII-XIII), cur. S. de Sandalo, Studium Biblicum Franciscanum Collectio Major, 24 (Jerusalem, 1984), IV,11-13. [see: C. Huygens, Un nouveau texte du traité `De constructione castri Saphet'. Studi Medievali, 3. ser. 6/1 (1965), 355-377.]
literature:
M. Grabmann, `der Franziskanerbishof B. de Alignano († 1268) und seine Summa...', in: Festschrift P. Michael Bihl OFM, ed. I.-M. Freudenreich (Colmar, 1941), 50-64; P.-A. Amargier, ‘Benoît d’Alignan (…)’, Le Moyen Age 72 (1966), 443-462; K. Villads Jensen, ‘War against the Muslims according to B. of A.’, AFH 89 (1996), 181-195 [contains a partial edition of the Summa de Trinitate]; Alfredo Cocci, `Notizie su Benoît d'Alignan (d. 1268) ed il suo Tractatus Fidei contro Diversos Errores' in: Editori di Quaracchi, 100 anni dopo (Rome, 1997), 317-331 (info on editions and studies)
Benedictus Benkovi_ (ca. 1460, Zadar - 1522, Judenburg)
Studied in Zadar and Rome. Taught in Rome and acquired a reputation of learning and expertise in scotism. Became definitor in 1520. mediated in the conflict between the Observantists and the Reformers in Breslau (1522). Wrote a course book on Scotean logic, the Scoticae Subtilitatis Epidiction, and works on the virgin Mary.
editions:
Navigium Divae Mariae Virginis (Lyon, 1498); Stella Clericorum (Lyon, 1538); Scoticae Subtilitatis Epidicton (Pavia, 1520)
literature:
F. Doelle, Die Observanzbewegung der Sächsischen OFM-Provinz (Munich, 1918).
Benedictus Bernal (Benito Bernal de Pinós, fl. c. 1760)
OFM. Preacher in the Aragon province.
literature
AIA 15 (1955), 240.
Benedictus Bonelli (Benedetto Bonelli, fl. 18th cent.)
OFMRif. Born at Cavalesio (Tirol), on 26 December 1704. Became lector of philosophy and theology and thereafter general definitor and visitator of the Milan province for the Franciscan order. Later in his career, he became diocesan visitator of Trent. He died on 28 October 1773. Aside from writing several works of his own, he was asked by the Franciscan order leadership to publish an opera omnia edition of the works of Bonaventura da Bagnoreggio. He came to an inventarisation, which he published as the Prodromus ad Opera Omnia Sancti Bonaventurae, and an additional three volumes.
editions
Epitome qua Theoria Praxisque Exhibetur Sanioris Morum Doctrina (Trent, 1737).
Dissertazione apologetica sul martirio del beato Simone a Trento nell’anno 1475 (Trent, 1747).
Dissertazione intorno alla santità e martirio del beato Adelpreto (Trent, 1755).
Condemnatio Theologiae Moralis a P. Busenbaum et Lacroix Editae Anno 1757 (Trent, 1758/Venice, 1760).
Breves Notitiae ad Bonam Directionem Animae et Salutarem Instructionem Studiorum Morali Doctrinae Addictorum (Trent, 1758/Naples, 1762).
Dissertatio Adversus Sententiam de Sufficientia Servilis Attritionis (Venice, 1759).
Notizie istorico-antiche della Chiesa di Trento, 3 Vols. (Trent, 1762).
Prodromus ad Opera Omnia Sancti Bonaveturae (Bassano, 1767).
Sancti Bonaventura (…) Operum Omnium Supplementum, 3 Vols. (Trent, 1772-1774).
literature
Giovanni Crisostomo Tovazzi, Elenco delle epoche della vita e degli scritti del Padre Benedetto Bonelli da Cavallese, Francescano Riformato, ed. Fortunato Mandelli, in: Nuova raccolta di opuscoli scientifici e filologici, Vol. XLI (Venice, 1785), 1-52; Hurter, Nomenclator (ed. Innsbruck, 1911), 117-118; Sbaralea, Supplementum III, 193-197; N. Tonneatti, Cenni intorno alla vita e scritti del P. B. Bonelli (Trento, 1861); Contributi alla storia dei Frati Minori della provincia di Trento (Trento, 1926), 67-93, 135-143, 153-162, 182-184.
Benedictus de Canfield (Benedict the Englishman/William
Fitch/Filch,
OFMCap. Born at Canfield (Essex), in a Puritan family. In 1585 he converted to Catolicism, and in 1587 entered the Capuchins, taking the name of Benedict. Studied theology and embarked on a career in the French Capuchin provinces as a preacher, novice master, guardian (a.o. of the Saint-Honoré convent) and definitor. Involved with the reform of the Benedictines of Montmartre. In 1599, he travelled back to England, in an attempt to convert people from his native land to Catholicism. He was apprehended shortly after his arrival. After two years in prison, he was sent back to France, where he again took up several charges in the order (guardian, novice master and definitor), to die on 21 November 1610.
manuscripts/editions
Le chevalier chrestien (1600-1609):>>>>
Règle de perfection contenant un bref et lucide abrégé de toute la vie spirituelle réduite à ce seul point de la volonté de Dieu, divisé en trois parties (1609)>>>. A Latin version of this large work apparently appeared before 1610, and was reprinted several times in different languages between the seventeenth and the nineteenth century, although it was placed on the Index of Forbidden Books in 1689 because of its alleged quietist tendencies.
>>>>
vitae
Sieur de Nantilly, Véritable et miraculeuse conversion du R.P. Benoist de Canfeld (Paris, 1622).
literature
Zacharia Boverio, Annales (Lyon, 1639) II, 843-862; Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 39-40; Sbaralea, Supplementum (ed. ed. Rome, 1908) I, 128-129; DThCat II, 718-719; Ubald d’Alençon & Marie Benoît du Bourg d’Iré, ‘Le P. Benoît de Canfield’, Études franciscaines 42 (1930), 688-707; P. Hildebrand, ‘Benoit de Canfeld’, DHGE VIII, 196-198; DSpir I, 1446-1452; Optat de Veghel, Benoît de Canfield (1562-1610). Sa vie, sa doctrine et son influence (Rome, 1949); Sabrina Stroppia, ‘Riletture secentesche di Canfeld (etc.)…’, Arch. Ital. Storia Pietà 9 (1996), 177-279; Camille Bérubé, ‘L’amour de Dieu chez Benoît de Canfield’, in: Idem, L’amour de Dieu selon Jean Duns Scot, Porète, Eckhart, Benoît de Canfield et les Capucins, Bibl. Seraphico-Cappuccina 53 (Rome, 1997), 109-143; Jean Orcibal, ‘La divinisation selon Benoît de Canfield (1562-1610)’, in: Idem, Etudes d’histoire et de littérature religieuses (XVIe-XVIIIe siècles), ed. Jacques Le Brun & Jean Lesaulnier (Paris, 1997), 409-418.
Benedictus de Haarlem (Franciscus van der Plasse, d. 1651)
OFMCap. Dutch or Belgian friar. Entered the order at Brussels in 1609. He was guardian of the Hasselt friary before he became a missionary in the Protestant part of The Netherlands (the Dutch Republic). Was active as a missionary priest in Nijmegen for two years, as well as in Eemnes in 1629. That same year, he became involved in local political struggles and had to leave. He was forbidden to return to active missionary duty by the apostolic apostolic vicar for the Dutch mission (Philippus Rovenius). Thereafter, Benedictus became guardian at Furness and Dunkirck. He died in Mechelen (Malines) on 27 June 1651. Author?
literature
Archief van het Aartsbisdom Utrecht 27 (1901), 335, 341, 1 (1906), 333, 336, 350; J.D.M. Cornelissen, Romeinsche Bronnen voor den Kerkelijken Toestand der Nederlanden onder Apostolisch Vicarissen 1592-1727, deel I, Rijks Gesch. Publ. no. 77 (Den Haag, 1932) I, 370-372, 403, 414, 416, 419-423, 428, 534-536; P. Hildebrand, ‘Benoit de Harlem’, DHGE VIII, 211. With thanks to Dr. Jan Out for the information concerning Benedictus' activities in Eemnes.
OFMCap. Provincial of the Rhine province (1632-1635, 1649-1652, 1655-1658). Confessor of Maria de Medici, Queen of France. Latin poet. During a stay at Rome, in 1633, pope Urban VIII asked him to function as an ambassador for missions to the King of France and the Archbishops of Mainz, Cologne, Trier and Worms. Later, in 1649, he acted in Rome as the negotiator for the interests of the prince-elect of Mainz. In 1660, when visiting the Swiss Capuchin provice, he died at Luzern.
literature
Bullarium Capuccinorum, ed. Michael Tugiensis (Rome, 1746) IV, 113-117, 331; Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 40; Rocco da Cesinale, Storia delle missioni (Rome, 1872) II, 520, 654-655, 657; Analecta Capuccinorum 16 (1900), 187-188 & 17 (1901), 611-62, 151, 154; P. Hildebrand, ‘Benot de Liège’, DHGE VIII, 218.
Benedictus de Locarno (16th century?)
Magister theologiae, lector in Bologna
literature:
Piana, Chartularium, 61
Benedictus de Lohr (Benedikt von Lohr, d. 1719)
OFMCap. Friar from the Rhine province; guardian of the convent of Mainz. He died there on April 10, 1719. Author.
manuscripts
Breviarium Chronologicum de Institutione, Destitutione et Restitutione Ordinis Fratrum Minorum: MS>>>
Legalia et Judicalia Fratrum Minorum Capuccinorum Statui Accommodata ex Recentissimis et Probatissimis Auctoribus: MS>>>
Regularia Fratres Minores Concernantia ex Actis, Statutis, Decretis, Ordinationibus, Declarationibus Capitulorum Generalium ex Archivo Nostro Romano Aliisque Manuscriptis et Probatis Regulae Expositoribus Collecta: MS>>>
Forma Regendi Fratres Minores Capuccinos ex Actis, Statutis, Decretis, Declarationibus et Ordinationibus Capitulorum Generalium a Principio Ejusdem Ordinis Usque ad Annum 1702: MS>>>
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis minorum S. Francisci capuccinorum (Venice, 1747), 42; A. Zawart, ‘The history of franciscan preaching and of franciscan preachers (1209-1927), The Franciscan Educational Conference/Franciscan Studies 9 (1927), 541; A. Teetaert, ‘Bénigne de Lohr’, DHGE VII, 1325-1326.
Benedictus de Montesarchia (Benedetto da Montesarchia, d. 1671)
OFMCap. Friar in the Naples province. Took his profession on 18 October 1621. Guardian of several convents. Died on 25 December 1671. Biographer.
editions
L’angelo della pace (Naples, 1666). It is a biography of the Capuchin friar Ange de Joyeuse.
literature
Apollinaro da Valencia, Bibliotheca Fratrum Minorum Capuccinorum Provinciae Neapolitanae (Naples, 1886), 50-51; A. Teetaert, ‘Benoit de Montesarchia’, DHGE VIII, 243-244.
Benedictus de Scandriglia (Benedetto da Scandriglia/Benedetto Palocci, d. 1659)
OFMCap. Friar from the Roman province. Lector, as well as guardian and definitor. Author of historical and ascetical works.
editions
Frutti serafici, ovvero laconismo delle vite dell’huomini piu illustri in santita e dottrina de’frati minori cappuccini dall’anno 1525 fin all’anno 1612 (Rome, 1656). It is an abbreviation/reworking of the annals written by Zacharia Boverio.
Apparizioni della Vergine santissima all’huomini illustri in santita della religione cappuccina (Rome, 1656).
Catalogo dell’huomini illustri in dottrina della religione de frati minori cappuccini (Rome, 1656).
Casi piu memorabili occorsi nella religione de’frati minori cappuccini (Rome, 1656).
Ordinazioni degli antichi Padri nella religione de’ frati minori, particolarmente del Dottore serafico S. Bonaventura circa la composizione dell’uomo esteriore (Viterbo, 1659).
Meditationi sopra la vita di N. Sig. Giesu Cristo, passione, morte, resurrettione et ascensione al cielo e venuta dello Spirito santo (Viterbo, 1661).
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 41; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 129; A. Teetaert, ‘Benoit de Scandriglia’, DHGE VIII, 260.
Benedictus de Seminara (Benedetto da Seminari/Benedetto
Leoni,
OFMCap. Born at Seminara (Reggio Calabria) as a member of the noble Leoni family. At the age of 18, he went to Naples, to study law. There he came under the influence of the Capuchins. He was received into the order by the provincial minister Basilio da Napoli. After his noviciate at Caserta (completed in March 1586), and after leaving all his worldly possessions to the establishment of a mons pietatis in his home region, he received a homiletic and theological training. Very successful preacher (earned the nickname apostle of Calabria). Around 1600, the minister general (Girolamo da Sorbo) asked him to work against Calvinist tendencies in Southern France. Yet he had only travelled as far as Brescia (where he apparently was to learn the French language), when this mission was aborted, due to plague epidemics in France. After his return to Calabria, he taught philosophy and theology and fulfilled several administrative functions (guardian, definitor, and provincial). He died at the age of 63 in his home town Seminara on 14 march 1627, during a Lent preaching tour.
manuscripts/editions
Dottrina Christiana/Catechismus in Commodum Parochorum pro Erudiendo Populo
Prediche quaresimali
Sermoni
These works apparently used to be present in the Capuchin della Concezione convent at Napoli (see Teetaert)
literature
G.-C. Scarfo, Elogio del P. Benedetto Leoni de Seminara (Naples, 1714); Bernardo da Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 40-41; Apollinaro da Valencia, Bibliotheca Fratrum Minorum Capuccinorum Provinciae Neapolitanae (Rome-Naples, 1886), 51-52; Francesco da Vicenza, Gli scrittori cappuccini calabresi (Catanzaro, 1914), 13-16; A. Teetaert, ‘Benoit de Seminara’, DHGE VIII, 261.
Benedictus de Urbino (Benedetto da Urbino, 1560-1625) beatus
OFMCap. Friar from the Marches of Ancona. After studies of law at Padua, leading to the doctorat in civil and canon law, he entered the Capuchin order in May 1584 at Fano. After his noviciate and theological and pastoral studies, he was appointed preacher by the Capuchin minister general Girolamo da Polizzi (1592). Became a renowned preacher and receive the consignment to preach against Protestantism in Bohemia. He departed on this mission after Easter 1600.. After two years, he is back in Italy (1602), probably travelling and working together with Lorenzo da Brindisi. Benedetto died at the Urbino convent on 29 April 1625. He was officially beatified by Pius IX on February 10, 1867. Several of Benedetto’s works still survive.
manuscripts
Tractatus de Paupertate Fratrum Minorum Secundum mentem Beati Patris Nostri Francisci
Lettere consolitaria alla cognata Eleonora afflitta per la sua sterilità
Inni, sonetti e lettere varie
De Libero Arbitrio S. Augustini, traduzzione italiana con lettera di accompagno
All these texts apparently can be found in: Fossombrone, Biblioteca Passionei.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 41-42; Lorenzo da Brindisi (Laurentius de Brundusio), De Rebus Austriae et Bohemiae Commentariolum, edited in: Analecta Ordinis Minorum Capuccinorum 25 (1909), 79-86, 136-141, 187-190; Eugenio da Potenza, Vita del beato Benedetto da Urbino (Castelplanio, 1920); Giusepe da Fermo, Gli scrittori cappuccini della Marche (Jesi, 1928), 15; A. Teetaert, ‘Benoit d’Urbino’, DHGE VIII, 269-270; LexCap>>> ; Giovanni Leonardi, ‘Bienheureux Benoît d’Urbino, champion du renoncement et du service’, in : Visages de saints et bienheureux capucins, 139-153.
Benedictus of Löwenberg (ca. 1450 - 1543)
Franciscan who became supportive of the Lutheran cause, following in this the lead of his provincial minister Petrus Fontinus??
editions:
>>>
literature:
Franciscan Studies, 19 (1923), 279-307; Wilhelm Forster, `Benedikt v. Löwenberg', LThK, 2 (1994), 203.
Benedictus Mediolanensis
(Benedetto da Milano/Sanbenedetti,
OFMCap. Friar from the Milan province. For a long time, he kept a low profile in the order. Yet in 1643 his former lector Simplizio Visconti, at that time general procurator and commissioner for the Capuchins at Rome, made him his personal secretary. After Simplizio had become minister general, he made Benedetto his counsellor and charged him with visiting Capuchin provinces and provincial chapter meetings. The next Capuchin minister general, Marco-Antonio da Carpenedolo, made him a general commissioner and visitator of the Milan province. In 1666, Benedetto left his charges, retreating to the Milan Conception convent. He died there on 30 november 1679. Over the years, Benedetto unfolded historiographical and hagiographical activities. In addition, he edited and published a cycle of quaresimal sermons by Emanuele Orchi da Como: Quaresimale (Milan-Venice, 1650).
editions
Annali dell’ordine dei frati minori cappuccini, 4 Vols. (Turin-Venice, 1641-1645). An Italian translation and correction of the latin annals produced by Zacharia Boverio.
Vita del venerabile servo di Dio fra Bernardo da Corleone siciliano religioso laico dell’ordine dei cappuccini della provincia di Palermo (Palermo, 1680/Genoa-Milan, 1683/Palermo, 1725 & 1737).
Vita e gesti di Maria Longa fondatrice dell’hospitale degli incurabili e delle cappuccine di S. Maria in Gerusalemme di Napoli (Naples, 1683/Naples, 1736/ Naples, 1834). This is an Italian translation of the Vita Beatae Mariae Longae written by Boverio.
literature
Wadding, Scriptores (ed. Rome, 1906), 40; Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 41; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 130; Pellegrino da Forli, Annali Cappuccini (Milan, 1884) III, 284; V. Bonari, I cappuccini della provincia Milanese, I: Biografia dei piu distinti nei secoli XVI e XVII (Cremona, 1898), 106-109; A. Teetaert, ‘Benoit de Milan’, DHGE VIII, 223-224; LexCap>>>>
Benedictus Niger (Benedictis a Sancto Philadelphio/Benedetto Niger/Moro, d. 1589)
OFMRif
G. Fiume, ‘Antonio Etiope e Benedetto il Moro: il Santo scavuzzo e il Nigro eremita’, in: Francescanesimo e cultura a Noto. Atti del convegno internazionale di studi, ed. Diego Ciccareli & Simona Sarzana, Francisana, 12 (Palermo: Biblioteca francescana, Officina di studi medievali, 2005), 67-100.
Benedictus Parisiensis (Benoît de Paris/Benoît Laugeois, 1689)
OFMCap. Friar from the Parisian province. Author
manuscripts/editions
Spiritus veteris ac Novi Testamenti >>>>
De Politica Christiana Contra Machiavellum >>>>
L’exposition littérale de toute la Bible (Paris, 1675).
Scientia Universalis Scripturae Sacrae seu Explicatio Litteralis Veteris ac Novi Testamenti Secundum Methodum Jesu Christi, Lucae, c. xxiv, v. 44 et Omnium SS. Patrum Doctrinam, 3 Vols. (Paris, 1685).
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 40; B. Cuneo, ‘Biblical scholars in the Franciscan order’, The Franciscan Educational Conference/Franciscan Studies 7 (1925), 108.
Benedictus de Toul (Benoît de Toul/Benoît Picart,
OFMCap. Lector and guardian (of the Saint-Mansuy-les-Toul convent, 1705-1710/11), as well as general commissioner for the Capuchin convents of France and Lorraine (1712-1713). Provincial definitor thereafter. Died suddenly in January 1720. Active and productive historian, working on the history of the order and on regional history, concentrating especially on the diocese of Toul (on request of the bishop of Toul, Henri de Thiard de Bissy, who wanted to prove that the Saint-Dié chapter and the abbeys of the Vosges were not independent but dependent upon episcopal authority) and the Lorraine and Bar regions.
manuscripts/editions
a. works pertaining to the history of the Franciscan order:
Apologie de l’histoire de l’indulgence de Portioncule (Toul, 1714).
Réponse aux Lettres critiques sur l’apologie de l’histoire de l’indulgence de Portioncule (Toul, 1716). A reaction to criticisms raised by J.-J. Petitdier against Benoît’s Apologie.
Illustratio Sigilli et Contrasigilli Conradi, Cognomine Probi, Ordinis Sancti Francisci, Sacri Romani Imperii Principis et Episcopi Civitatis Leucorum>>>. A.o. dealing with the cap of the original franciscan habit.
Dissertatio Apologetica seu Vindiciae Conradi Minoritae et Episcopi Tullensis ab Injuriis Male in Eum Impactis, contra Eventinum et Centuriatores Magdeburgenses>>>>
Synopsis Historica Primae, Apud Leucos Eorumque Confines, Ordinis Sancti Francisci Institutionis ac Illius Progressus>>
b. works pertaining to the history of Toul, Lorraine and Bar
La vie de saint Gérard, évêque de Toul, avec des notes pour servir à l’histoire du pays (Toul, 1700). This is partly a translation/reworking of the Latin biography on this saint made by Widric, abbot of Saint-Épure.
Dissertation critique pour prouver que la ville de Toul était la capitale et le siège épiscopal des Leuquois, que Grand n’a pas été la capitale des Leuquois ni le siège épiscopal de saint Eucaire et que ce saint n’a pas été évêque des Leuquois. Contre le ‘Système chronologique des évêques de Toul’ et contre la préface mise en tête de ce livre (Toul, 1702). Directed against the Système chronologique written by Fr. de Riguet (and published by the Premonstratensian Louis Hugo at Nancy in 1701).
Défense de l’antiquité de la ville de Toul, contre la préface d’un livre qui a pour titre ‘Système chronologique et historique des évêques de Toul' (Paris, 1702).
Lettre écrite à Monsieur **** sur l’Histoire de saint Sigebert III, roi d’Austrasie (Toul, 1702). Ripping apart Vincent de Nancy’s Histoire fidèle de Saint Sigebert, XIIe roy d’Austrasie et IIIe du nom (Nancy, 1702), a work that had the support of Louis Hugo.
Lettre à Monsieur l’abbé XXX, sur l’‘Histoire de saint Sigebert, XIIe roi d’Austrasie’; Réplique à la réponse aux deux lettres écrites sur l’ ‘Histoire de saint Sigebert, IIIe du nom; Réponse aux observations sur la réplique de l’auteur anonime à la réponse aux deux lettres critiques contre l’ ‘Histoire de saint Sigebert, IIIe du nom, XIIe roi d’Austrasie’ (Toul, 1704). Cf. MS nancy, Bibliothèque municipale 468.
L’origine de la très illustre maison de Lorraine avec un abrégé de l’histoire de ses princes (Toul, 1704).
Histoire ecclésiastique et politique de la ville et du diocèse de Toul (Toul, 1707).
Pouillé ecclésiastique et civil du diocèse de Toul, 2 Vols. (Toul, 1711). As it did not suit the taste and policies of the living Duke of Lorraine, the latter obtained a royal decree forbidding the sale of the work in the Duchies of Lorraine and Bar. Already before that, the Duke of Lorraine had commissioned Louis Hugo to write a more favorable history of the Dukes of Lorraine, to counter the picture rising up from earlier works by Benoît.
Supplément à l’histoire de la maison de Lorraine et remarques sur le traité historique et critique de l’origine de la généalogie de la maison de Lorraine (Berlin, 1711). Disqualifying Hugo’s Traité historique et critique de l’origine de la généalogie de la maison de Lorraine.
Réplique aux deux lettres qui servent d’apologie du traité historique sur l’origine de la maison de Lorraine, avec la suite des remarques critiques sur le même traité (Toul, 1713). Yet another episode in the conflict between our Franciscan and Louis Hugo. In the end, the Duke of Lorraine dismissed Hugo as the official historian for his Duchy.
Histoire ecclésiastique et civile de la ville et du diocèse de Metz (1716)>>>>.
Histoire du diocèse de Verdun (incomplete)>>>>
Recueil des hommes illustres du diocèse de Toul (incomplete)>>>>
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 41; E. Martin, ‘Le P. Benoît de Toul’, Études franciscaines 41 (1929), 270-293, 392-415; A. Teetaert, ‘Benoit de Toul’, DHGE VIII, 265-269.
Benedictus Gaeta (Benedetto Gaeta, ca. 1559-15 March 1630)
OFMRif. Friar of the Sicilian province. Born at Francroforte (Syracuse Diocese). Was already a secular priest when he decided to join the Riformati at the San Francesco friary of Agrigento. Took his profession on 27 November 1589. Novice master for ca. 38 years, as well as confessor of the Poor Clares of the royal Poor Clare monastery at Naples for more than three years. Productive spiritual author, yet none of his works seem to have been edited.
literature
DSpir VI, 30; >>>>
Benedictus Gualdinus (Benedict Kelsternbasset,
OFMCap. Of English descent, he entered the order in the Normandy province. After a career in various French provinces, he died at Alençon on 28 May 1698. Author.
manuscripts/editions
Homo Sensatus, Secundum Illa Verba: ‘Homo Sensatus Credit Legi Dei et Lex Illi Fidelis’>>>>
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 40; Pellegrino da Forli, Annali dell’ordine dei frati minori cappuccini (Milan, 1884) III, 562-564; A. Teetaert, ‘Benoit Gualdinus’, DHGE VIII, 210-211; >>>>>
Benedictus Genuensis (Benedetto de’Barbieri, d. 1795)
OFMCap. Friar from the Genoa province. Author.
manuscripts/editions
Raccolta di alcune orazioni panegiriche (Genoa, 1787).
Triennium Philosophicum, 2 Vols.: MS Voltri, Biblioteca dei Cappuccini (unnumbered manuscript? Apparently only containing the first volume).
Orazioni panegiriche (Genoa, s.a.). This work can also be found in the 1787 editon of the Raccolta.
literature
Johannes Maria von Regensburg, Appendix ad Bibliothecam Scriptorum Capuccinorum (Rome, 1852), 15; F. Molfino, Cappuccini liguri (Genoa, 1909), 32; Francesco Zaverio, I cappuccini Genovesi, I: Note biografiche (Genoa, 11912), 24; A. Teetaert, ‘Bénigne de Gênes’, DHGE VII, 1325.
Benedictus Polonus (mid 13th cent.)
Travel companion of Giovanni di PianCarpine (Johannes de Plano Carpini) on the journey to Mongolia in 1245. Like Giovanni, Benedict produced an itinerary/history of his adventures. This work itself seemingly has not survived. An anonymous scribe from near Cologne reworked Bendicts’ account into a concise Relatio (1247).
editions
Relation des mongols ou tartares par Jean du Plan de Carpin. Première édition complète publiée d'Après les manuscrits de Leyde, de Paris, et de Londres, cur. M. d'Avezac (Paris, 1838), Appendix: De Itinere Fratrum Minorum ad Tartaros quae frater Benedictus Polonus viva voce retulit; Sinica Franciscana, cur, A. van den Wyngaert, I. (Florence/Quarracchi, 1929), 131-143.
literature
Pullé, Historia Mongolorum (Florence, 1913), 121-124; A. Van den Wyngaert, ‘Benoit de Pologne’, DHGE VIII, 250; B.Roest, Reading the Book of History. Intellecual contexts and educational functions of franciscan historiography (1226-ca. 1350) (Groningen, 1996), 114-115, 121.
Benedictus Sinigardi (Benedetto Sinigardi Aretino)
First provincial minister of the Holy Land province
literature
Jeryldine M. Wood, ‘Piero’s Legend of the True Cross and the friars of San Francesco [Sansepolcro]’, in: The Cambridge Companion to Piero della Francesca, 51-65, 205-214.
OFMConv. Novice master in Luzern. Author of confession manuals, novice training treatises and related works, as well as polemical historical works.
literature
DSpir XIV, 827.
Benignus Fremaldus (Bénigne Fremaut,
OFMRec. Belgian friar, spiritual reformer, hagiographer and historian. Entered the religious life as a Franciscan novice at Ypres (Ieper) in 1670 in Flanders. In 11680, the general of the order Joseph Ximenes Samaniego asked for several friars from Flanders to introduce Recollect reforms in Naples. Benignus was enthrusted with the coordination of this endeavour, which apparently did not succeed. After his fellow flemish friars had returned to Belgium, Benignus stayed for two years in Italy, working with the successor of Wadding, father Harold, and doing research in a number of Italian friaries. After his return to Belgium, Benignus began to write a number of works based on his research. His main publication is De geestelijke palmboom, 12 Vols. (Bruges (?), 1693-1720). Benignus also fulfilled several administratiev and spiritual charges. He was, for instance, vicar at Eeklo and Diksmuiden (Dixmude), spiritual director and confessor (a.o. for the Urbanist Poor Clares of Ghent and tertiary sisters) etc.
editions
De geestelijke palmboom, 12 Vols. (Bruges (?), 1693-1720). This work was re-edited between 1859-1871 by Ladislaus van den Berk and also appeared in a number of Italian and French adaptations. See for instance Paul Guérin, Le palmier séraphique (Malvoisin-Bar-le-Duc, 1872); Léon de Clary, L’auréole séraphique, 4 Vols. (1883-1884), itself translated into Italian as the L’aureola serafica, and first of all Mazzara’s Leggendario franciscano (1721).
literature
DHGE XVIII, 1240f
Benignus Maria a. S. Alosio>>?
>>>
manuscripts
Theologiae Scholastico-Dogmaticae Praelectiones: Naples, Naz. VII.B.66 (sec. XVIII).
Benignus de Condom (Bénigne de Condom, d. 1697)
OFMCap. Friar from the Aquitanian province. Historian. His works, the Annales du couvent d’Auch, and the Registre des miracles de Notre-Dame de Médoux, seemingly are lost.
literature
Apollinaro di Valencia, Bibliotheca fratrum minorum capuccinorum provinciae Occitaniae et Aquitaniae (Nemours, 1894), 44; Eduard d’Alençon, Bibliotheca Mariana Ordinis Minorum Capuccinorum (Rome, 1910), 10; Irénée d’Aulon, Bibliographie des frères mineurs capuchins de la province de Toulouse (1582-1928) (Toulouse, 1928), 7; A. Teetaert, ‘Bénigne de Condom’, DHGE VII, 1321-1322.
Benjamin de Carcassonne (d. 1708)
OFMCap. Provincial of the Toulouse province. Historian.
editions
Histoire de l’église de Notre-Dame de Saint Sauveur, en laquelle fut fondé et establi le couvent des Pères capucins, l’an 1592. Mémoire historique de la fondation du couvent de Carcassonne depuis l’an 1592 jusqu’en l’an 1689, ed. D. Mahul, in: Cartulaire et archives des communes de l’ancien diocèse et de l’arrondissement de Carcassonne, Vols. V-VI (Paris, 1871).
literature
Apollinaro de Valencia, Bibliotheca fratrum minorum capuccinorum provinciae Occitaniae et Aquitaniae (Nemours, 1894), 44-45; Eduard d’Alençon, Bibliotheca mariana ordinis fratrum minorum capuccinorum (Rome, 1910), 10; Irénée d’Aulon, Bibliographie des frères mineurs capuchins de la province de Toulouse (Toulouse, 1928), 8; A. Teetaert, ‘Benjamin de Carcassonne’, DHGE VII, 1343.
Benno de Stans (Benno von Stans/Benno Lussi,
OFMCap. Swiss friar. Made a career as a lector, guardian, definitor, custos and provincial. Known for his commentary on the Third order rule and for his hagiographical biography of the Unterwalden hermit Nikolaus von Flue.
editions
Wunder- und Tugendt-Stern, der in dem schweizerischen Alp-Gebürg entstanden, von sonderen göttlichen Gnadenstrahlen erleuchtet, mit Glantz sonderer Heiligkeit geschinen, dass ist Übernatürliches Leben, heiligster Wandel und grosse Wunder-Werck des Villseeligen Bruder Clausen von Unterwalden (Lucerna, 1732)
Regelbüchlein des dritten Ordens (Stans, 1730 & 1734).
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca scriptorum ordinis minorum capuccinorum (Venice, 1747), 42; L. Signer, ‘Pflege des Schrifttums in der Schweizer Provinz’, in: Die schweizerische Kapuzinerprovinz (Einsiedeln, 1928), 345-347.
Benno Mayr (fl. seventeenth century)
OFM. German friar and Scotist theologian
editions
Quaestiones Selectae ex Libro I Sententiarum de Scientia Dei ad Mentem Doctoris Subtilis (Ingolstadt, 1680).
Bentivenga de Bentivenghi (Bentivenga da Bentivengis, d. 1289/90)
Born in Aquasparta. Became in 1276 bishop of Todi and in 1278 cardinal-archbishop of Albano and papal penitentiary. He was a prolific preacher and was involved with the redaction of the papal decree Exiit qui seminat of Nicholas III. No works seem to have survived, although he is mentioned as the author of a sermon collection and a Veritatis Theologicae Volumen.
literature
Salimbene, Cronica, ed. O. Holder-Egger, MGH Scriptores XXXII, 498; Wadding, Scriptores, 53 [check!]; Sbaralea, Supplementum I, 125 (ed. 1806, p. 131); Der Registerband des Cardinal-Grosspänitentiars Bentivenga (Mainz, 1890); AF II, 91-92 105-106; AF III, 300-309-420; Eubel, Hierarchia catholica I, 9, 54; Zawart, 286; AFH, 2 (1909), 461 & 6 (1913), 10; A. Teetaert, ‘Bentivenga de Bentivengis’, DHGE VIII, 281; Schneyer, I, 39.
Benvenuto Silvola da Milano (d. 1778)
Chronicler
literature
Anacleto Mosconi, `I cronisti delle provincie Osservante e Riformata di Milano: P. Bernardino Burocco da Monza (d. 1746) e P. Benvenuto Silvola da Milano (d. 1778)', AFH, 71 (1978), 130-149. (esp. 127-49); Anacleto Mosconi, ‘Un curioso cronista milanese del Settecento. Il francescano Benvenuto Silvola’, Civiltà Ambrosiana 15 (1998), 444-447.
Historian of the Upper Germany province.
editions
De ortu et progressu Provinciae Argentinensis, ed. M. Sehi, in: Alemania Franciscana Antiqua XII (1964).
Berengarius de Bardaxi (Berenguer de Bardaxi, d. 1616)
OFM. Observant friar from Saragossa. Taught theology at the Sta Maria and San Francisco convents in his home town, before he became provincial of Aragon. King Philip III commended him for the episcopal see of Huesca, a position he obtained in 13 April 1608. Obtained great wealth for his diocese, combing this with great personal austerity. Organised a synod in 1611 and performed as the orator at the provincial council of Saragossa in 1614. He died on December 20, 1615.
editions
Proprium Sanctorum Diocesis Oscensis, Apostolicae Sedis Auctoritate (…) (Saragossa, 1610?). Later editions followed.
Diferentes oraciones sagrades (Huesca, 1608).
Sermones (Huesca, 1614).
literature
F. de Latassa, Biblioteca nueva de los escritos aragoneses (Pamplona, 1789) II, 200-202; J. Coignet, ‘Bardaxi’, DHGE VI, 762.
Berengarius de Malabosco (late thirteenth-early fourteenth cent.)
Custos of the Franciscan custody of Toulouse, canonist
manuscripts
Summa super Titulo de Actionibus (?): Seo de Urgel, Biblioteca Capitular 2042 ff. 125ra-135va (ca. 1300)
literature
AFH, 17 (1924), 335> check!
Bernardettus Vercellensis (late 15th cent.)
>>
manuscripts
Sermo de Bonaventura: MS Napoli, Biblioteca Naz. VIII.AA.30, ff. 112a-114c (dopo 1450) [Inc.: Volavit ad me unus de seraphim. Scribuntur hec verba Isaye 4c. Iesus Nazarenus crucifixus rex Iudeorum fratres carissimi…; Expl.: In hac vita gratiam et fidem. Amen.]
literature
Manoscritti francescani della Biblioteca Nazionale di Napoli, ed. C. Cenci (Napoli 1971), II, 774
Bernardinus Catastini (
OFMCap>>
literature
Giacomo Carlini, Bernardino Catastini (1636-1718). Un frate aretino tra papi, re e principi d'Europa (Florence, 1998). Cf. short review in AFH 96 (2003), 272.
Bernardinus d’Alento (Bernardino Cilento/d’Alento ,
OFMCap. Neapolitan friar. Guardian, definitor and several times provincial of his province. He died at Naples in or around 1576. Wrote several works, all of which seem to have remained unedited.
manuscripts/editions
Ascetiche operette
Opere attenenti alle virtu dello stato de’ religioso
Enchiridion della religiosa perfezione, ossia delle virtu competenti ai religiosi
Vari sermoni/Panegirici
Quaresimale
literature
Z. Boverio, Annales Ordinis Minorum Capuccinorum (Lyon, 1639) II, 238; Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 44; Apolinaro di Valencia, Bibliotheca Fratrum Minorum Capuccinorum Provinciae Neapolitanae (Naples, 1886), 52-53; A. Teetaert, ‘Bernardin d’Alento’, DHGE VIII, 782; DBI>>>
Bernardinus d’Alhama (Bernardino d’Alhalma, d. 1593)
OFMCap. Spanish friar. Travelled to Italy after his training in the liberal arts and the studia humanitatis. In Italy, he joined the Capuchins (Roman province). In 1578, Bernardino and several other friars were sent to Barcelona, to build up the Catelan Capuchin province (the first Capuchin province in Spain). Bernardino is known to have fulfilled the charges of novice master, guardian and provincial vicar (1582-1584, 1590-1592). He was fundamental in training the first generation of Spanish Capuchins. He also impressed his contemporaries with his service to the sufferers of the plague in Barcelona, in 1589. In 1592, Bernardino returned to Rome, to help prepare, as a general custos, the Capuchin general chapter. He fell ill and died on January 14, 1593. Works?
literature
Michel de Valladolid, Cronica de los Capuchinos de Cataluña, MS Barcelona, Biblioteca Universitaria 16.1.2 (16.1.4.); Z. Boverio, Annales Ordinis Minorum Capuccinorum (Lyon, 1639) II, 516; Biographia hispano-capuchina (Barcelona, 1891), 61-67; Martin de Barcelona, ‘Bernardin d’Alhama’, DHGE VIII, 782.
Bernardinus d’Arezzo (Bernardino d’Arezzo
OFMCap. Italian friar from Terra del Sole (Forli). Born on 8 January 1632 (?). Entered the Capuchins in the Tuscan province, in Cortona (26 May 1652). For some time lector and novice master/magister iuvenum. Provincial minister in 1671, 1678 and 1684. General definitor in 1685 and minister general in 1691. Was able to expand the order into Poland. Travelled around in the Capuchin order provinces. An account of his visitations was made by his secretary Filippo Bernardi da Firenze (Relazione del viaggio fatto dal P. Bernardino d’Arezzo e suoi compagni in occasione di visitare la religione dei cappuccini divisa in quatro parti: Spagna, Francia, Fiandra e Germania, Italia. This work apparently is to be found in the provincial archives of the Florentine Capuchins). Bernardino handed over his charge in 1687, after which pope Clement XI made him a consultant for the Congregatio Ritae and for the committee in charge of the Index Librorum Prohibitorum. Bernardino eventually retired in the Arezzo convent, where he died on 11 March 1718. He left at least one work behind.
editions
Il systema o consistente governo delle repubbliche christiane (Lucca, 1672).
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 42-43; Pellegrino da Forli, Annali dell’ordine dei frati minori cappuccini (Milan, 1884), 441-446; Sisto da Pisa, Storia dei cappuccuni toscani (Florence, 1906-1909) I, 452, 504, 508, 527, 552, 564, 575, 584, 617, 619, 625, II, 12, 44, 53, 67, 72, 85, 90, 103, 127, 144, 198, 215, 222, 287, 299, 301, 329-331, 349; A. Teetaert, ‘Bernardin d’Arezzo’, DHGE VIII, 783; DBI>>>>
Bernardino de Cárdenas (1579, La Paz-1668, Santa Cruz, Bolivia)
OFM. Born at Paz, near Arequipa (Peru). Took the Franciscan habit at an early age at Lima. Lector of philosophy and theology. Subsequently provincial definitor, and visitator of the Franciscan Los Charcas province. From 1620 onwards, he embarked on a missionary career, showing a keen interest in the needs of the indigenous populations. Active in Peru, the Chaco area, Tucuman and Paraguay. The Spanish king appointed him bishop of l’Assuncion, an appointment that only reached him in 1641. Due to troubles with the Jesuites and European settlers, Bernardino was chased from his diocese. He received another episcopal charge, that of Santa Cruz de la Sierra (Colombia) in 1668, where he died shortly thereafter.
manucripts
Provisión sobre no vender vino ni chicha a los indios: Madrid, Nac., 3042 [Castro, Madrid, 179]
Memorial de Cosas del Perú: Madrid, Nac., 3198 [Castro, Madrid, no.90]
editions
Provisión, in: Collección de documentos inéditos relativos al descubrimiento (...) de América y Oceanía, I Serie, VII (Madrid, 1867), 496-574.
Dictamen de Fr. Bernardin de Cardenas sobre que no se venda chicha ne vino á los Indios (1 October October 1639), edited in: Colección de documentos inéditos relativos al descubrimiento (...) de América y Oceanía, I Serie, VIII (Madrid, 1867), 496-514.
Memorial y relación verdadera para el rey nostro señor y su real consejo de Indias de cosas de reyno de Perú (ed. Madrid, 1634).
Testimonio laudatorio dell’Illmo Cárdenas en favor de los misioneros, edited in: Hernandez, Organización social de las doctrinas guarantes, II (Barcelona, 1913), 708.
Grandes alabanzes que á las doctrines da el Illmo. Sr. Cárdenas, obispo de Paraguay en carta a P. José Cataldino, edited in: Hernandez, Organización social de las doctrinas guarantes, II (Barcelona, 1913), 709.
Juicio muy favorable del Illmo. Sr. Cárdenas, depues de visitar la recucción de los jesuitas llamada San Ignacio del Paraguay, edited in: Hernandez, Organización social de las doctrinas guarantes, II (Barcelona, 1913), 710.
Carta del Illmo. Sr. Cárdenas, obispo de Paraguay, en abono de las doctrinas y de todos los ministerios de los jesuitas en su obispado (May 6, 1644), edited in: Hernandez, Organización social de las doctrinas guarantes, II (Barcelona, 1913), 711-713 & also edited in: Pastells, Historia de la Compañia de Jesús en la provincia del Paraguay, II (Madrid, 1915), 87-88.
Carta de fray Bernardino de Cárdenas, dirigida a los PP. Adriano Silverio y Lúis y al superior de las misiones del Paraguay, edited in: Pastells, Historia de la Compañia de Jesús en la provincia del Paraguay, II (Madrid, 1915), 80.
Defensa que hace el Sr. Obispo Fr. Bernardino de Cárdemas al gobernador D. Jacinto de Laris, edited in: Pastells, Historia de la Compañia de Jesús en la provincia del Paraguay, II (Madrid, 1915), 168-169, 171.
Carta del obispo del Paraguay D. Fray Bernardino de Cárdenas al Virrei Conde de Salvatierra, edited in: Pastells, Historia de la Compañia de Jesús en la provincia del Paraguay, II (Madrid, 1915), 269-272.
literature:
Collección general de documentos tocantes a la persecucion que los regulares de la Compañia suscitaron y seguiron tenazmente por medio de sus jueces conservadores, y ganando algunos ministros seculares desde 1644 hasta 1660, contra el Illmo. y redmo. Sr. Fr. D. Bernardino de Cardenas, 4 Vols. (Madrid, 1768-1770); Juan de San Diego y Villaron, Discorso de la vida meritos y trabajos del Illmo. Sr. Obispo del Paraguay y verdaderas desnudas con las quales si prueva quan inocentemente ha padecido en defensa de la dignidad episcopal desde el año 1644 en lo que hecharon de su dioecesis hasta el de 1657 en que se halla fuera de ella (s.l. & s.a (Madrid, ca, 1700); Pedro Gual, Cuestion canonica entre el Ilmo senor obispo del Paraguay y los RR.PP. jesuitas (Lima, 1879); M. da Civezza, Storia universale delle missioni francescane VII, 2nd part, 138-153; M. da Civezza, Saggio di bibliografia sanfrancescana, 81-82, n. 118, 541, 657; Lemmens, Geschichte der Franziskanermissionen, 317-318, 330-331; AIA, 33 (1930), 332; A. Van den Wyngaert, ‘Bernardin de Cardenas’, DHGE VIII, 801-802; Fidel de Lejarza, ‘Las borracheras y el problema de las conversiones en India’, AIA, 1 (1941), 131-42, 229-50; LthK, 2 (1994), 943; Wolfgang Priewasser, El Il.mo Don fray Bernardino de Cárdenas (Asunción, Fondo Nacional de la Cultura y las Artyes – Academia Paraguaya de la Historia, 2000).
Bernardinus de Capurso (fl. ca. 1650)
OFMCap. Friar from the Bari province. Elected provincial minister in 1650. Known for several letters and for a work on the spiritual affiliation of the various orders of Friars Minor, replete with lists of provincials and definitors.
manuscripts/editions
Epistolae/lettere: to be found in the Archives of the Capuchins at Rome
La figliuolanza spirituale della religione minoritica di san Francesco d’Assisi (Naples, 1644).
literature
Salvatore di Valenzano, I cappuccini nelle Puglie (Bari, 1926), 297-298; A. Teetaert, ‘Bernardin de Capurso’, DHGE VIII, 786; LexCap>>>; DBI>>>
Bernardinus de Carpentras (Bernardin de Carpentras, d. 1714)
OFMCap. Friar from the Vaucluse area and member of the Provence province. Atcive as a lector of philosophy and as definitor for his province.
editions
Antiqua Priscorum Hominum Philosophia Evidentibus Demonstrationibus cum Vera Scientiae Methodo Restituta, 4 Vols. (Lyon, 1694)
Fysica>>>>
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 44; Pellegrino da Forli, Annali dell’ordine dei frati minori cappuccini (Milan, 1885) IV, 371-373; A. Teetaert, ‘Bernardin de Carpentras’, DHGE VIII, 786-787; LexCap>>>; DBI>>>
Bernardino della Chiesa (1644, Venice - 1721, Linqing)
OFM. Born on 8 May 1644 at Venice. Took the habit at Assisi in 1663. For some time guardian at Orvieto (1674-1680). Thereafter he departed for China to work as a missionary. Long and eventful missionary career. Author?
literature
M. da Civezza, Storia universale delle missioni francescane VII, 3rd part, 61 ff; Acta Ordinis Minorum (Rome, 1921), 132-138 & Acta Ordinis Minorum (Rome, 1925), 283-285; Heeren, ‘Bishop della Chiesa and the story of his lost grave’, The Journal of the Royal Asiatic Society (The North China Branch) (1923), 182-199; Idem, ‘Some new light on the life and times of Bishop della Chiesa’, The Journal of the Royal Asiatic Society (The North China Branch) (1925), 87-109; L. Lemmens, Geschichte der Franziskanermissionen (Munster, 1929), 129-134; A. Van den Wyngaert, ‘Bernardin della Chiesa’, DHGE VIII, 787-788; A. van den Wyngaert, AFH 31 (1938), 17-47; 35 (1942), 3-34; 38 (1945), 82-108; Antonianum, 22 (1947), 65-91.
Bernardinus Aquilanus (Bernardino di Fossa/Bernardino Amici, 1420-1503), beatus>>
OMObs. Born in Fossa, Italy. Studied law at Perugia. One day, he had a conversion experience after hearing a sermon by Giacomo della Marca. Joined the Observants in 1445. Spent most of his life in and near Aquila, where he died in 1503. Renowned preacher and historiographer. Received the position of apostolic preacher, was provincial vicar of the Observants of his province for 10 years (1460s), in which capacity he issued new provincial constitutions, and also general procurator of the Observants (1467). More than 300 of his sermons are extant, as well as several chronicles, quaestiones, and hagiographical works. In his Chronica Fratrum Minorum Observantiae, written ca. 1480, he sketches the origin and development of the Observant movement, tracing it back to the activities of Angelo Clareno and Paoluccio Trinci.
manuscripts
Centurio(Sermones): Venice, Marciana Z.L. LXXXIX Bess (autograph) ff. I-IX & 1-350 [Proemium, Inc: Centurio autem et qui cum eo erant custodientes Jesum viso terraemotu et his, quae fiebant, timmuerunt valde dicentes: vere filius Dei erat iste [Math. 28, 54] (…) Centurio a centenerio dicitur, et quia hoc volumen centenarios sermonum continet, merito centurio vocari potest et, ut vocetur, decerno.' ]
De Quolibet Statu Fidelium: Venice, Marciana Z.L. CXLIII Bess. ff. 1-216 [Deals with the life of the believer in his different states: The first part is called de statu fidelium laborioso. This part consists of the work consists of 52 sermones de tempore (a dominica septuagesimae usque ad feriam tertiam resurrectionis [Quadragesimale] (ff. 1-103). The second part, de statu fidelium periculoso, deals with the moment of death. This part consists of 40 Sermones de mortuis (ff. 104-126). It ends with the statement: `Cum plerique fratres minores me saepius incitaverint, ut pro praedicatione ad funera sermones aliquos ordinarem, eo maxime, quia in nostra civitate Aquilae saepissime ad ea praedicare contingit, eorum inclinatus sum precibus rem ipsam aggredi.' [This part was printed in 1572 as the Funerale] The third part, de statu fidelium glorioso (ff. 128-216) contains 53 sermones de sanctis. The last one deals with S. Bernardinus of Siena.
Questiones Duae [ff. 229-230: Quomodo liceat procuratori fratrum minorum recipere pecunias quae offeruntur in sepultura, ubi corpus S. bernardini requiescit, et in utilitate fratrum vel aliorum expendere? Inc.: Casus talis est. Corpus S. bernardinis ordinis minorum requiescit in sepultura per crates ferreas undique clausa (…) Expl. Praedicta scripsi ad hoc, ut conscientiae nostrae in bona pace remaneant & ff. 230-231: Utrum fratres eremitani S. Augustini sint fratribus minoribus praeferendi vel e contra? Inc: Primo videtur, quod nomen debet esse conveniens rei (…) Expl.: Haec scripsi , quia quandoque reperi me in talis contentionibus, plerique vero in hoc puncto claudicant.] Venice, Marciana Z.L. CXLIII Bess ff. 229-231.
Tractatus Praedicabilis Intitulatus de Floribus: Venice, Marciana Z.L. CXLIII Bess. ff. 218-223 [three sermons, two about good works and the third on the love for one's enemies]
Sermones Diversi: L'Aquila Archivio di Stato 11 (Autograph). [f. Vv:`Perlegi ego Antonius u.j.d. minimus de Fossa hujus beati patris Bernardini de Fossa itidem ex fratre pronepos opus hoc et pluries suspiravi et nonnullas lacrimas effudi, cum tot bona et sancta dicta hic considerarem annotata, quae jam conscripta et exemplata perfecta erant et ordinatissime in alio libro, dicto nempe Quodlibetum vel Centurio (…).' The manuscript contains 154 sermons/sermon outlines with praedicable materials `de Virgine gloriosa secundum dicta Dantis; de verbo Dei; de impedimentis omnium bonorum; de jejunio; de ludo; de peccato in communi; de honore parentum; de pace; de passione Domini; de resurrectione Domini; de quocumque sancto; de abdicatione saeculi; de obedientia; de oratione etc. The first sermon of this collection was edited twice: Un sermone del B. Bernardino Amici da fossa sulla Vergine Gloriosa, ed. Leosini (Aquila, 1865) & Beati Bernardini de Fossa super Laude ad Beatam Virginem in 33. Cantico Paradisi Dantis Alighieri (Florence, 1896).
De Conventu S. Angeli de Ocra: Venice, Marc. Z.L. CXLIII Bess. ff. 233-236. [Short work, written in the Italian
vernacular, about the way in which the convent s. Angelus de Ocra became observant in 1481.]
Chronica Fratrum Minorum de Observantia [written ca. 1480]: Naples, Naz. VIII.C.12
Modus Vivendi cum Conventualibus: Naples, Naz. XII.G.5 ff. 280-2; I.H.43 ff. 292-3.
(?) Vita B. Bernardini Senensis>> probably spurious.
editions
Chronica Fratrum Minorum Observantiae, ed. L. Lemmens, Fragmenta Franciscana (Rome, 1902)
Provinciae B. Bernardini Coenobia. Printed as an appendix of the Peregrinus, ed. Antonius Amicius (Venice, 1572 & 1612); Chronica Fratrum Minorum Observantiae, ed. L. Lemmens, Fragmenta Franciscana (Rome, 1902), 115-126
Admonitioni del beato Bernardino Aquilano da Fossa nell'anno 1491 composte, ed. Antonio D'Amici (Venice, Jacomo di Vidali et compagni, 1572) [A short cathechism, written in the Italian vernacular, concerning the articles of faith the Pater Noster, divine and ecclesiastical precepts and confession.]
Funerale B. Bernardini Aquilanae de Fossa (Venice, 1572) [=second part of De Quolibet Statu Fidelium]
Peregrinus, ed. Antonius Amicius (Venice, 1572). Treatise of sermons> 25 short sermons (sermones diaetae), dealing with different topics (starting with peregrinus and ending with ingratitudino). Work written by Bernardinus in 1498. On f. 1 of the edition, we find: `Cum diu desideraverim habere tractatulum unum de sermonibus brevibus et compendiosis, qui esset meus familiaris et socius, cogitavi imponere nomen peregrinus.']
Sermones Amici Dicti (Basel, 1495 & 1501/Lyon, 1503) [??]
Tractatus de Nubere Volentium Doctrina[= three sermons from the Centurio collection, see MS ff. 46, 102, 103] in: Tractatus Universi Juris Illustrium in utraque tum Pontificii, tum Caesarei Juris Facultate Jureconsultorum de Matrimonio et Dote, IX, ed. Antonius Amucius (Venice, 1584), ff. 113r-v
Vita S. Bernardini Senensis, ed. Carolus de Darleriis in: Carolum de Darleriis Breviario Romano (Cremona, 1499)
Vita del venerabile p. fr. Filippo dell'Aquila (Rome, 1572); Vita del venerabile p. fr. Filippo dell'Aquila scritta nell'anno 1456 dal beato Bernardino da Fossa, ed. Ugo da Pescocostanzo (Rome, 1870). [Work written in the Italian vernacular]
literature
Mariano da Firenze, Compendium Chronicarum, AFH 4 (1911), 334; Wadding, Scriptores, 40-1; Sbaralea, Supplementum I, 131f.; Juan de San Antonio, Bibliotheca Universa Franciscana [BUF], I. (Madrid, 1732); Ugo da Pescocostanza, Vita del beato Bernardino da Fossa (Naples, 1872); Coletti, Monografia del B. Bernardino da Fossa (Torino, 1909); Zawart, 317-8; A. Van den Wyngaert, ‘Bernardin de Fossa’, DHGE VIII, 792; DBI, II, 778-780; ECATT II, 1404f; DictSpir, I, 1514; A. de Amicis, L'Araldo dell'amore. Bernardino da Fossa (Benevagienna, 1951); S. da Campagnola, Le origini francescane come problema storiografico (Perugia, 1974), 89ff; LMA, I, 973; LThK, II³, 278; G.G. Merlo, `Dal deserto alla folla: persistenti tensioni del francescanesimo', in: Predicazione francescana e società veneta nel Quattrocento: committenza, ascolto, ricezione, Atti del II Convegno internazionale di studi francescani, Padova, 26-27-28 Marzo 1987 (Padua, 1995²), 55-69; Roberto Zavalloni, ‘Bernardino da Fossa (1421-1503)’, in: Mistici francescani. Secolo XV, 845-848; Santa Casciani, ‘La ‘Passione’ del beato Bernardino da Fossa e il ‘topos’ del Christus patiens’, Bollettino Dep. Abruz. Storia Patria 87 (1997), 95-137.
Bernardinus de Arevalo (Bernardino de Arevallo,
Spanish friar. Born in Valladolid. Took profession among the Franciscan friars of the Villacrecian reform in the Abrojo custody. Later, he could be found among the strict Recollect reform. Provincial minister of the Concepción province and superior of the Franciscan missions to Spanish America (West India). Renowned preacher. Left behind a sermon collection, as well as other works.
manuscripts and editions
Decisiones/Comiénzanse ciertas decisiones con sus probaciones acerca del estado y manera de vivir de los frailes Menores, compuestas por estilo de conclusiones por el muy reverendo y aprobado padre fray Bernardino de Arévalo, de esta provincia de la Concepción de nuestra Señora, y morador de la casa del Abrojo; y puestas por estilo de cuestiones por el padre fray Alonso de Covarrubias y romanzadas por el sobredicho padre que compuso el ‘Manual’ [namely the Manual per declarar la Regle en solos los preceptos obligatorios/Compendium de observantia Regulae Minorum, written around 1550 by García del Castillo, provincial minister of the Concepción province 1548-1551 and editor of several of Bernardino de Arévalo’s works. This Manual can be found in Burdeos, Biblioteca prov. 797 ff. 111r-433r, and some fragments have been edited in Isaac Vázquez Janeiro, ‘Conciencia eclesial e interpretación de la Regla Franciscana. Textos originales del siglo XVI. Introducción y edición’, Antonianum 57 (1982), 347-605: 593-604]; MS Burdeos, Biblioteca Prov. 797 ff. 436r-517r. Some fragments edited in Isaac Vázquez Janeiro, ‘Conciencia eclesial e interpretación de la Regla Franciscana. Textos originales del siglo XVI. Introducción y edición’, Antonianum 57 (1982), 347-605: 573-578. [a series of clarifications concerning the Franciscan made by Bernardino on the general chapter of Burgos (1523) on behalf of the Recollects of the Immaculada Concepción province]
Tratado muy provechoso/Síguese un tratado muy provechoso de muchos avisos que tocan a nuestra Regla y estado, el cual compuso el muy Dro. Padre fray Bernardino de Arévalo, de la Orden de nuestro seráfico padre san Francisco: MS Sevilla, Archivo del convento de San Buenaventura, sign. 122 2a pieza (Preámbulo ff. 1-3r; De la obediencia ff. 3r-6r; De la pobreza ff. 6r-24r; De la conversación externa ff. 24r-26r; De las monjas ff. 26r-28v; De andar a pie ff. 28v-31r; De spirituali observantia ff. 31r-33v; De la pobreza ff. 33v-36v). Some fragments edited in Isaac Vázquez Janeiro, ‘Conciencia eclesial e interpretación de la Regla Franciscana. Textos originales del siglo XVI. Introducción y edición’, Antonianum 57 (1982), 347-605: 585-592.
De Correptione Fraterna (Methymnae Campi, 1557 & 1571)
Expositio Regulae Seraphicae
De Perfecto Statu Paupertatis Religiosae Fr. Min. (Hispali, 1575)
De Libertate Indorum>>
Decisiones Dubiorum 18 circa Statum Fr. Minorum>>
Sermones>>
De Libertate Indiorum>>>?
literature
Wadding, Annales Minorum IX (ad ann. 1415, n. xxxix) & XVI (ad ann, 1528, n. vi); Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908), 132; Juan de San Antonio, Bibliotheca Universa Franciscana (Madrid, 1732) I,>>>>; A. Van den Wyngaert, ‘Bernardin d’Arevallo’, DHGE VIII, 782; DSpir I, 1514-15; AIA 29 (1928), 243-244; AIA ns 33 (1973), 40-41; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 88 (no. 122).
Bernardinus de Avolio (Bernardino d’Avolio,
OFMCap. Entered the order in December 1774 (in the Foggia). Studied at Naples, and thereafter fulfilled positions in the Naples province as a vicar, guardian, lector, novice master, definitor and provincial (1816-1819). On December 8, 1819, he was appointed bishop of Trivento. He died on 18 July 1821. No works extant?
literature
B. Latiano, Memorie storiche dei conventi e dei cappuccini della monastica provincia di S. Angelo (Benevento, 1906), 347-350; A. Teetaert, ‘Bernardin d’Avolio’, DHGE VIII, 806.
OFMObs (1500), later OFMCap (1533). Born near Asti in the castle of Rinco. Very devoted to humanist studies in his youth. Was sent to Rome for further studies at the age of fifteen. There he opted for a religious life and joined the Observants in 1499. He studied theology, and became well-known as an expositor of Scotist philosophy. Provincial minister, and later procurator of the order. End 1533, he switched to the Cappucin branch. There he became an important organiser or the young OFMCap branch as general vicar/minister general (1535-38, 1546-52) and as general procurator (1538-1546, 1552-1554). Responsible for a series of new constitutions. (1536). Tried to establish a studium generale in Milan for the OFMCap, yet this initative did not succeed. The last years of his life, he taught theology at Rome (1555-1557)
editions
Orationum Spiritualium (…) (Milan, 1535);Orazione devote, edited in AO 94 (1978), 380-383 and in I frati cappuccini. Documenti e testimonianze del primo secolo, parte terza: Santitá e apostolato, ed. Costanzo Cargnoni (Perugia, 1991), 40-43, >>. [According to early Capuchin historiographical tradition, these were àlcune divote orationi per instruttione de’ frati, le quali egli usva e nelle quali si contengono alcuni essercitij i quali orando mentalmente egli era usato a fare…’, MOHC VI, 22. C. Cargnoni, 41 (Introduzione): ‘Il tema fondamentale di queste preghiere è infatti l’amore colto nella sua dimensione trinitaria, cristologica, mariana ed ecclesiale. In esso si risolve il significato profondo di ‘devozione’. Goal of this cultivation of spiritual love is a programme of interior reform and apostolic ‘elan’. Hence this differs from the mystical love of late medieval mystics, which is a programme towards mystical union for the elect,. C. Cargnoni, 42 (Introduzione): ‘Bernardino d’Asti manifesta in queste ‘orazioni devote’ sopratutto una vita ed esperienza di preghiera, ma non è difficile ravvisare, al di là delle diverse espressioni affettive, una vera dottrina, una ‘teoria’ di vita spirituale centrata ‘nel foco del divino amore’, nell’‘eccellentissimo sacramento’ dell’Eucaristia, e alimentata da un profondo sentimento di umiltà e di compunzione, dalla contemplazione dei misteri di Cristo e dei benefici di Dio e dalla devozione alla Vergine, agli angeli e ai santi, aperta ad una dimensione cattolica e apostolica, sempre in lotta contro ‘ogni vizioso amore di me medesimo, del mondo e della carne e de tutte le sue delettazioni e vanità’, in continuo esercizio delle virtù e della preghiera di lode nelle sue diverse sfumature.’
Litterae P. Bernardini Astensis Generalis Ordinis Nostri ad Fratres Provinciae Sancti Angeli, in: Analecta Ordinis Minorum Capuccinorum, XXIV, 1 (1908), 20-21.
Epistola de Peculiaribus Fratris Minoris Capuccini Virtutibus Caritate Scilicet et Paupertate (6 June, 1548), edited in: Litterae Circulares Superiorum Generalium Ordinis Fratrum Minorum Capuccinorum (1548-1803), ed. Melchior a Pobladura, Monumenta Historica Ordinis Minorum Capuccinorum VIII (Rome, 1960), 3-10. [General letter in Italian to friars of the Capuchin order, sent from the Capuchin convent at Castrogiovanni (Sicily), in which Bernardino discusses charity and poverty as the most beautiful adornments of the Capuchin religious life.]
Lettere de electione e de la reprensione, edited in: I frati cappuccini. Documenti e testimonianze del primo secolo, parte terza: Santitá e apostolato, ed. Costanzo Cargnoni (Perugia, 1991), 44-45.[two ‘lettere circolare’ concerning the election of Capuchin superiors and their correction. These letters are found in the Biblioteca Provinciale de l’Aquila, Cod. 203, a manuscript that also contains Capuchin rule commentaries, general chapter ordinations, obedience formularies and related materials useful for provincial superiors
Iudicium de Minoritani Pallii Usu (Rome, 1550)
For more information, see also the literature below
literature
Wadding, Scriptores (ed. Rome, 1906), 41; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 132; Bernardo di Bologna, Historia Ordinis Fratrum Minorum Cappucinorum (1525-1593), ed. C. di Melchiorre da Pobladura, in: Monumenta Historica Ordinis Minorum Capuccinorum, III (Assisi, 1940), 180-194; Matteo da Salò, Historia Capuccina, ed. C. di Melchiorre da Pobladura (Rome. 1950), VI, 6-32; Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Min. S. Francisci Capuccininorum (Venice, 1747), 45-46; Z. Boverio, Annalium seu Sacrarum Historiarum Ordinis Minorum S. Francisci qui Capuccini Nuncupantur (…) I (Lyon, 1632), 202-220, 235-237, 272, 379-380, 426-428, 510-526; A. Teetaert, ‘Bernardin d’Asti’, DHGE VIII, 783-785; Diz. Biogr. Ital., 15, 197-198; M. da Pobladura, Historia Generalis Ordinis Fratrum Minorum Capuccinorum (…) I (Rome, 1947), 41-48, 51-52, 214-222; M. D'Alatri, Bartolomeo d'Asti, padre della riforma cappuccina>>>; L. Iriarte, Der Franziskusorden (Altötting, 1984), 157ff; LThK, II³, 277;>>to be continued.
Bernardinus de Balbano (Bernardino da Balvano d. ca. 1569)
OFMCap. Italian friar. Born at the beginning of the sixteenth century in Balvano (Potenza). Active as (anti-heretical) preacher, especially in Apulia, Sicily and Calabria. During one of his anti-heretical campains, he suffered physical assault (1553, Lecce) Prolific author in Latin and Italian, esp. of mystical and devotional works. In 1543, he was elected provincial minister of the St. Jerome province. Guardian of the Potenza convent in 1554. Allegedly he was chosen provincial minister of the new Basilicata province in 1560 (until 1562 and again elected in 1568). Died in the odour of sanctity.
editions
Meditationes de Vita Christi et Eius Matris Virginis Mariae, 2 Vols. >>
Il mistero della flagellazione di N.S. Gesù Cristo ridotto in forma di meditazione per tutti i giorni della settimana (Venice, 1537, 1559 & 1589) [French version published in Paris, 1601/ Douai, 1605/Rouen, 1618; German version published in Trèves, 1618; Latin version Mysterium Flagellationis D.N.J.C. Pro Singulis Diebus Hebdomadae published in Cologna, 1625]
De Novem Effusionibus Sanguinis D.N.J.C. (Venice, 1559/Paris, 1601)
De Septem Regulis Bene Vivendi/Le sette regole di ben vivere, found as an attachment in several old editions of the Specchio d’Orazione. Amounts to a short guidebook for devout Christian life.
Tractatus de Gloria Paradisi/Trattao sulla Gloria del Paradiso>>>
Tractatus de Praedestinatione et Libero Hominis Arbitrio (Venice, 1593).
Operetta nuova, nella quale si contengono otto prediche dela predestinatione et una della conceptione della Vergine (Messina, 1561). [same work as the previous one?]
Specchio d'Orazione, nel quale con brevità si contengono la necessità, e i frutti di quella/Specchio di oratione nel quale con brevità si contiene d’essa sacrosanta oratione la necessità e utilità con l’ordine e regole si ha d’essercitare e gli suoi frutti, utile e necessario a tutti i fideli cristiani (Messina: per Pietro Spira, 1553 & 1573/Rome, 1556 & 1566/Parma, 1556 & 1566/Venice, 1564, 1566 & 1593/Carmagnola, 1581/Bologna, 1605). A corrected partial reprint of the 1553 Medina edition can be found in: I Frati Cappuccini. Documenti e testimoninze del primo secolo, III/1: Santità e apostolato, ed. C. Cargnoni (Rome, 1991), 555-636 [Also a Spanish translation, that came out in Zaragosa, 1604, a French translation in Paris, 1601, and a Latin translation, made by a Cartusian from Brescia (Monachii, 1627). Bernardino unfolded his treatise on prayer in the course of a quaresimal preaching tour at Messina in 1553. On request of his audience, it soon was printed by the local printing press of Pietro Spira, after which several other Italian editions folowed, making it one of the more succesful works of spiritual edification from the mid sixteenth century. It stands in the venerable late medieval tradition of Speculum literature. The work is meant to function as a mirror reflecting the light of prayer, as it shines in the word of God (the Bible). In its 33 short chapters the work unites and elucidates in an accessible fashion all biblical materials of interest for all those (lay and clerics alike) who want to engage in serious (mental or interior) prayer that moves from devout reading of the biblical text to meditation and to prayer in the strict sense of the word, opening the mind to a true contemplation of the biblical truths and the mysteries of Christ. Therewith the devout Christian has at his/hers disposal a complete and precise grasp of the activity of prayer, its various modes, preparations and conditions, as well as its necessity and usefulness according to the commands and the rules provided by the biblical text. Hence the introductory letter of Bernardino addressed at Vincenzo Gaza, inserted in I Frati Cappuccini. Documenti e testimoninze del primo secolo, III/1: Santità e apostolato, ed. C. Cargnoni (Rome, 1991), 103-104 states: ‘Sancta ex pagina quidquid fere quod orantis est sparsim insertum in unum redegi, veluti in speculum, in quo quidem qui prius tenebrarum caligine abtecti fuerunt, luce clarius speculari possint, quid sit oratio ipsa, quot eius species preparationesque ipsius et conditiones, quamve necessaria et utilis. Orandi etiam videtur et modus. Eodem insuper et ad Deum et ad sanctos qualiter orationes offerant, lucidissime cernitur. Unde et poterint oratores et imitari quod cupiant et fugere quod oportet.’ Clear that for Bernardino the Bible is the ultimate prayerbook and that the fundamental object of prayer are the mysteries of Christ suffering, Christ victorious and Christ divine.]
literature
Diz. Biogr. Ital., XV, 198-200; A. Teetaert, ‘Bernardin de Balbano’, DHGE VIII, 785-786; Dict.Spir, I, 1515; Wadding, Scriptores (ed. Rome, 1906), 41; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 132; Bullarium Ordinis FF. Minorum s.P. Francisci Capucinorum, III (Rome, 1745), 48ff.; Z. Boverio, Annales Ordinis Minorum Capuccinorum/Annalium seu Sacrarum Historiarum Ordinis Minorum s. Francisci qui Capuccini Nuncupantur, I (Lyon, 1632), 553f.; Frutti Serafici, Overo Laconismo delle Vite dell'Huomini più Illustri in Sanctità e Dottrina de' Frati Minori Capuccini (Rome, 1656), 59f.; Dionigi da Genova, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum S. Francisci Capucinorum (Genua, 1691), 56f, 239; Bernardo da Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum (Venice, 1747), 43ff., 185; Francesco da Vicenza, Appendice a gli scrittori cappuccini calabresi (Umbertide, 1916), 5-9; Lexicon Capuccinorum (Rome, 1951), col. 201; Ottaviano Schmucki, ‘Lo ‘Specchio di oratione’ del P. Bernardino da Balvano, OFMCap.’, Italia Francescana 65 (1990), 5-32.
Bernardinus de Barducis
(Bernardinus de Florentia, fl. late
Regent lector of the St. Croce convent in Florence in 1473.
manuscripts/editions
Dialogus de Laudibus Castitatis et Virginitatis (1471)
Commentary on the Epistolae of Basil.
literature
Franciscan Studies, 23 (1963), 143ff.
Bernardinus de Busti († 8, 05, 1513, Mallegnano)
OFMObs. Born in Milan (member of the important de Busti family). Entered the order in 1475, after receiving a profound education. Trained in homiletic techniques by Michele da Carcano. Important preacher, ascetical and homiletical author. Wrote an influential Mariale (63 sermons) with specific Franciscan mariologist positions. Defender of the so-called Montes Pietatis. Promoted the tertiary order and the veneration of St. Joseph.
manuscripts and editions
Sermo: Ansbach, Staatliche Bibl. Lat. 9 (ca. 1504) ff. 123-126v.
Mariala: a.o MS: Oldenburg, Landesbibliothek Cim I 25 (ini. 16c.) ff. 2-69v; Olomouc SVK MI 406/a (15th cent.) ff. 218v-223; Munich, Bayerische Staatsbibliothek Lat. 14053 (15th cent.) ff. 69ra-73va [many more mss]
Officium Immaculatae Conceptionis Gloriosae Virginis Mariae: Olomouc SVK MI 406/a (15th cent.) ff. 146-158.
Rosarium Sermonum Praedicabilium: a.o. MS: Osnabrück, Gymnasium Carolinum, 22 (fine 15c.)
Mariale de Singulis Festivitatibus B.V.M [63 treatises/sermons, amounting to a mariological treatise] See: Gesamtkatalog der Wiegendrucke, V. no. 5802-5813. Edited as Mariale (Milano: U. Scinzenzeler, 1492) [only the first part of the work] Later editions: Milano: L. Pachel, 1493; Strasbourg: M. Flach, 1496 & 1498. Final edition: Cologne, 1607. See also: Bernardino de Busti e il Mariala, Busto, 1982.
Rosarium Sermonum Praedicabilium ad faciliorem predicantium commoditatem noviter compilatum (Venice: G. Arrivabene, 1498 & Lyon, 1502/1507/1513/1525/1625 & Brixiae, 1588 & Cologne, 1607). See: Catalogo degli incunaboli della biblioteca comunale di Assisi, cur. G. Zaccaria, Biblioteca di bibliografia Italia, XXXVIII (Florence, 1961), no. 119-122. [80 sermons for the quaresimal period and other days of the liturgical year, presented in a handy compilatory format (also indicated in the title: a real florilegium!), and furnished with three indices: one referring to the rubrics, one alphabetical index, and a table following the liturgical year. It has been remarked that Bernardino’s sermons develop their theme with recourse to rationes, auctoritates and exempla (in agreement with the exhortations found in the later medieval Artes praedicandi), and that the auctoritates in particular were favoured: not only patristic authors, medieval theologians, canonist materials, and medieval non-religous literature (Walter of Châtillon and Matthew of Vendôme) but also a wide range of literary and philosophical authoritates from (pagan) Antiquity, predominantly gathered via the Speculum Doctrinale of Vincent of Beauvais, and other popular compilations. One of the sermons, namely sermo 27: De imitatione Christi per assumptionem status tertii ordinis has also been published in Antonius de Sillis, Studia, originem, provectum atque complementum Tertii Ordinis de Poenitentia S. Francisci concernentia (Naples, 1621/reprint Rome, 1997), 68-85.]
Thesauro Spirituale. Corona della beatissima Vergine Maria (Milan: G.A. de Honate, 1488 & 1489; Milan: Ulderico Scinzenzeler, 1492; Brescia 1588 & Cologne 1588) [in last mentioned edition published as Opera Omnia Bernardini de Bustis] [The Thesauro consists of liturgical treatises on the Virgin and Christ, consisting of four liturgical works and in addition a series of 63 sermons or chapters, which als are sometimes found separately under the name Corona]
1. Officium et Missa Gloriosissimi Nominis Iesu Officium et Missa Immaculatae Conceptionis Beatae Mariae Virginis [received papal approbation by Sixtus IV, 4 October 1480]
2. Officium et Missa de Gaudiis Beatae Mariae Virginis
3. Officium et Missa Sanctae Crucis et Passionis Domini
4. Officium de Planctu Beatae Mariae Virginis.
See: Gesamtkatalog der Wiegendrucke, V. no. 5802-5813
The Officium et Missa Immaculatae Conceptionis Beatae Mariae Virginis has also been published in old editions of the Mariala (but non in the 1607 edition). [See also: G. Galli, Due ignote edizioni quattrocentine della `Corona della beatissima Vergine Maria' di fra' B. de Busti. in: Misc. Bibliografica in Mem. Don T. Accurti. cur. L. Donati (Rome, 1947), 103-124.
Defensorium Montis Pietatis Contra Figmenta Omnia Aemulae Falsitatis (Milano: Ulrich Scinzenzeler, 1497/Lyon, 1518) Several subsequent editions. [See: Catalogo degli incunaboli della biblioteca comunale di Assisi. cur. G. Zaccaria, Biblioteca di bibliografia Italia, XXXVIII, Firenze 1961, no. 117; Anna A. Villa, Bernardino de Busti e la polemica antiebreica. in: Il franciscanesimo in Lombardia (Milano, 1983), 49-52.]
Tractatus de Imitatione Christi (Napoli, 1621) [treatise on the excellence of the third order. Cf also his Rosarium sermonum, sermo 27: De imitatione Christi per assumptionem status tertii ordinis.]
(?) Consilium de Retrovendendo et de Pacto Retrovendendi. [mentioned in several old catalogues, such as Sbaralea, Supplementum I.133. It probably is a precursor of the Defensorium or the same work]
literature
E. Sedulio, Historia Seraphica, Antwerpen 1613, 115; Glassberger, Chronica, AF II.396f; Wadding, Scriptores, 38ff, 55; Wadding, Annales Minorum, XIII³.508; XIV³.107, 293; XV³.261s; Gubernatis, Orbis Seraphicus (Rome-Lyon, 1682-1685) III, 77; Sbaraglia, Supplementum (ed. Rome, 1908) I,133-134; Anscar Zawart, The History of Franciscan Preaching and of Franciscan Preachers (1209-1927), A Bio-bibliographical Study [= Franciscan Studies, 7] (New York, 1928), 318; P.M Sevesi, S. Maria della Misericordia in Melegnano, Melegnano 1932, 57-66; Gesamtkatalog der Wiegendrucke, no. 5803-5806; F. Cucchi, La meditazione universale della Sanctissima Vergine negli scritti di Bernardino de Busti (Milan 1945); J. Goyens, ‘Bernardin de’Busti’, DHGE VIII, 786; Dict.Spir, I, 1515 & V, 1346; ECatt.II.1405s; LThK II², 251 & LThK II³. 278; LMA I.1972; Bibliotheca Sanctorum III.616-618; A. Emmen, Einführung in die Mariologie der Oxforder Franziskanerschule. Franz. Stud. 39 (1957) 116s, 120, 146, 196s, 202s; K. Balic, Die Corredemptrixfrage innerhalb der Franzisk. Theologie. Franz. Stud. 39 (1957) 219, 238-44, 255, 262, 265; M, Mückshoff, Die mariologische Prädestination im Denken der franzisk. Theologie. Franz. Stud. 39 (1957) 449s; M. Petrocchi, La devozione all Vergine negli scritti di pietà del cinquecento italiano. in: Problemi di vita relig. in Italia nel Cinquecento (Padua, 1960), 281s; DBI XV.593-595; R. Rusconi, ‘La predicazione francescana sulla penitenza alla fine del Quattrocento nel `Rosarium Sermonum' di Bernardino Busti’, Studia Patavina 22 (1975), 68-95; Bernardino de Busti e il Mariala (Busto, 1982); Anna A. Villa, `Bernardino de Busti e la polemica antiebreica', in: Il franciscanesimo in Lombardia (Milan, 1983), 49-52; H.-M. Kirn, ‘Antijudaismus und spätmittelalerliche Bussfrömmigkeit: die Predigten des Franziskaners Bernhardin von Busti’, Zeitschrift für Kirchengschichte 108 (1997), 147-175; María Elisa Lage Cotos, ‘‘Auctoritates’ clásicas para la salvación humana: el ‘Rosarium sermonum’ de Bernardino de Bustis’, Euphrosyne 27 (1999), 165-177; Costanzo Cargnoni, ‘Frati minori osservanti e letteratura spirituale nel ’400 e primo `500. Fra pietà e devozione’, in: Il beato Antonio da Stroncone. III Atti delle giornate di studio. Stroncone, 4 maggio 1996 e 29 novembre 1997, ed. Mario Sensi (Perugia, Ed. Porziuncola 1999); Roberto Zavalloni, ‘Bernardino de Bustis’, in: Mistici francescani. Secolo XV, 849-852; Roberto Ferrari, L’azione dei Minori Osservanti nei Monti di Pietà. Il “Defensorium” di Bernardino de Bustis, Diss. (Roma, Alfonsiana, 2000/1); María Elisa Lage Cotos, Poesía y predicación, latín y vulgar en el ‘Rosarium sermonum’ de Bernardino de Bustis’, in: Poesía latina medieval, 369-384 [cf. Medioevo Latino 27 (2006), 100 (no. 692]
Bernardinus Caimi da Milano (Bernardino Caimi da Milano, fl. ca. 1470, beatus)
OMObs. Brother of friar Bartolomeo Caimi. Active in Milan in 1474. Guardian of the Lodi convent in 1475 and custos of the Holy Land in 1478. Later he apparently is guardian of the Milan S. Angelo convent (ca. 1479-81). In 1483 he was appointed crusade preacher against the Turcs by Angelo Carletti da Chivasso, with the authorisation of pope Sixtus IV. Later that yar, the same pope appointed him to the position of papal nuntius in Spain (Castille), and in 1483-4 he is found as the provincial vicar of the Observants in Milan, and as commissioner in Calabria to solve poblems resulting from the ambitions of Francesco da Filocastri, the viar of the Calabrian province. Once more custos of the Holy Land in 1487-9. Chosen as definitor general of the Observants at the general chapter of 1490, and provincial vicar of the Observants of Milan between 1490-3. Established the convent S. Maria delle Grazie (Sacro Monte di Varallo), where he erected a reproduction of the Holy Land Passion sanctuary, to commemorate the passion of Christ (cf. the study of Galloni mentioned below). Again definitor general in 1495 and guardian of S. Angelo in Milan in 1497. Again provincial vicar in 1498-1499. In his sermons, he is heavily dependent upon Bernardino da Siena (See for his reception of the Franciscan tradition the article of Piana).
manuscripts
Sermones de Tempore [109 sermons for the sundays and principal feast days of the liturgical year]: MS Como, Biblioteca Comunale cod. I.3.17, prima parte del manoscritto ff. 1r-266a (missing ff. 2231-240) [Inc: Voca operarios et redde illis mercedem; expl.: Deum videre et Deum habere in eternum [et]ultra. Quod nobis concedat ipse benedictus [Deus] qui vivit. See for an in-depth description C. Piana, 1971, 307-310, 312ff. Interesting in particular are some of his sermons for Passion Sunday (Sermo de Morte (f. 71d) and Sermo de octo remediis contra mortem (ff. 77a)), a sermon held on Palm Sunday (Sermo de pace et remissione iniuriarum, f. 96d), and a Sermo de preparatione ad suscipiendum comunionem sacratissimam (f. 113c) meant for the feria quinta]
Quadragesimale de articulis fidei [79 sermons, produced ca. 1488]: MS Como, Bibl. Comunale I.3.17. seconda parte del manoscritto ff. 1r-224d [inc.: Incipit XL.le de articulis fidei et primo de fide…; expl.: Et per exemplum quod habes in vita S. Francisci […] de latrone illo. Finis. Frater Bernardinus de Mediolano de Caymis. See: Piana, 1971, 307, 309, 310ff. These 79 sermons together can be divided in i.) twelve catechistic sermons on Christian faith, and ii.) a series of sermons explaining the Credo according to its twelve articles, interspersed with sermons with more moral instruction. The sermons were clearly written by Bernardino to help him with his preaching activities, and draw on a wealth of sources. Strong influence of Bernardino da Siena’s Sermones de Christianae Religione (cf. Piana, 1971, 316ff. ]
Responsio Facta per fr. Bernardinum de Caymis:MS Milano, Archivio dell'E.C.A., cartella di Giovanni Rottole [See: C. Piana, 307; G. Barbieri, Origini del capitalismo Lombardo. Studi e documenti sull'economia Milanese del periodo ducale (Milano, 1961), 184 & tav. 44 [photographical reproduction of the Responsio]
literature
Petrus Rodulphius Tossianensis, Historiarum Seraphicae Religionis Libri Tres (Venezia, 1586), 311; Wadding, Scriptores, 42a; Ioannes a S. Antonio, BUF, I, 209; Sbaralea, Supplementum I (Roma, 1908), 134; E. Motta, Il B. Bernardino Caimi predicatore. Documenti e lettere inedite (Milano, 1891)[parecche lettere Italiane]; E. Motta, Il beato Bernardino Caimi, fondatore del santuario di Varallo (Milan, 1891); P. Galloni, Sacro Monte di Varallo. Origine e svolgimento delle opere d’arte (Varallo, 1914); P.M. Sevesi, `Il B. Bernardino Caimi da Milano predicatore della Crociata', AFH, 19 (1926), 300; A. Salsa, Biografia del B. Bernardino Caimi (Varallo Sesia, 1928); J. Goyens, ‘Bernardin de Chaimis’, DHGE VIII, 787; P.M. Sevesi, ‘Il B. Michele Carcano e il Consorzio della Carità di Milano’, AFH 46 (1953), 270; C. Piana, ‘Il Beato Bernardino Caimi da Milano. Un epigono della predicazione Bernardiniana nell'ultimo Quattrocento’, AFH 64 (1971), 303-336; Luisa Gatti-Perer, ‘Gli studi sulle origini del Sacro Monte di Varallo e sulla personalità di Bernardino Caimi’, in: Arte, religione, comunità nell’Italia rinascimentale e barocca. Atti del Convegno di studi in occasione del V centenario di fondazione del santuario della Beata Vergine dei Miracoli di Saronno (1498-1998) (Saronno, 9 maggio 1998), ed. Lucia Saccardo & Danilo Zardin (Milano, Vita e Pensiero, 2000), 95-119; Pier Giorgio Longo, ‘Bernardino Caimi, francescano osservante: tra ‘eremitorio’ e città’, Novarien 29 (2000), 9-26.
OFMObs (1532), OFMCap (1534). Born at 25 November 1514. Entered the Observants in the Umbrian province. After he made his profession, he soon switched to the Capuchins. Several times guardian and novice master. Provincial minister between 1558-1561. Promoted the establishment of a ‘Monte frumentario’ (1570-5) in Colpetrazzo, to help poor citizens. Preacher, as well as historian of the order, after he wrote the Vita di alcuni santi frati cappuccini (1580). His main work is the Semplice et divota historia dell'origine della Congregazione de'Frati Cappuccini (1525-1593), a rather objective form of contemporary historiography, which he wrote on request of cardinal protector Giulio Antonio Sartori after 1578. There are several versions/reworkings of this work, in several manuscript copies (see DBI, IX, 204). In 1585, the general vicar Girolamo di Mercato Saraceno asked Bernardino and Mario da Mercato Saraceno to revise their various historical works for publication. After the death of Mario, the general chapter and Girolamo’s successor (Apollonio da Brescia) were less impressed with Bernardino’s work(not eulogical enough towards the order). They wanted him to stop and to have everything reworked by Matteo Bellintani di Salo (who around 1787 was asked to write a completely new work). Yet on request of Federico Cesi , the duke of Aquasparta, Bernardino nevertheless finished his chronicle in 1594, and dedicated it to Federico Cesi. It was edited and published in 1939-41
editions:
Semplice e divota historia dell'origine della Congregazione de'Frati Cappuccini (1525-1593), ed. Melchior de Pobladura/ Historia Ordinis Fratrum Minorum Cappuccinorum (1525-1593), ed. Melchior de Pobladura, 3 Vols., Monumenta Historica Ordinis Minorum Capuccinorum 2-4 (Assisi-Rome, 1939/1941).
Vita di alcuni santi frati cappuccini, see: Liber memorialis Ordinis Frarum Minorum S. Francisci Capuccinorum quarto jam pleno saeculo ab Ordine condito (1528-1928), Analecta Ordinis XLIV Supplementum (Rome, 1928), 131-173. It was the vicar general Girolamo di Montefiori, who asked Bernardino in 1575 to compile edificatory lives of important Capuchins. This resulted in the Raccolta, which eventually was amplified and complete by Girolamo himself (adding 24 biographical lemmata after 1581).
literature
Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 134; Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 44; Francesco da Vicenza, Gli scrittori cappuccini della provincia serafica (Foligno, 1922), 27-36; Francesco da Vicenza, `Il P. Bernardino da Colpetrazzo e i Monti Frumentari', L'Italia Francescana, II,2 (1927), 131-137; Frédégand d’Anvers, ‘La vita dei primi frati minori cappuccini secondo la cronica di Bernardino da Colpetrazzo’, in: Liber Memorialis Ordinis Fratrum Minorum Capuccinorum (Rome, 1928), 131-136; A. Teetaert, ‘Bernardin de Colpetrazzo’, DHGE VIII, 788-789; Melchior de Pobladura, ‘Disquisitio critica de vita et scriptis P. Bernardini a Colpetrazzo’, Collectanea Franciscana 9, 1 (1939), 34-72 [See also his prolegomena in the edition of the Semplice e divota historia]; L. Perni, ‘Bernardino da Colpetrazzo’, Diz. Biogr. Ital., IX, 203-4; M. D’Alatri, ‘La riforma cappuccina vista da due cronisti del Cinquecento’, Collectanea Franciscana 48 (1978), 399-411; C. Cargnoni, ‘Sviluppo della riforma cappuccina nella storiografia dei primi cronisti’, L’Italia francescana 54 (1979), 389-408; LThK, II³, 278.; Christopher John Popravak, Desire extinguished, desire enflamed. Axcetical construction of a capuchin subjectivity (1552-1628), Phil. Diss. (Michigan, 1998).
Bernardinus de Condom (Bernardin de Condom, d. 1651)
OFMCap. Member of the Aquitaine province. Was asked by his provincial (Simon de Mont-de-Marsan) in 1645 to write the Annales or Memorabilia of the Capuchin Aquitaine province. The result was quite a solid work of chronography, which later found some continuations of lesser caliber.
editions
Annales/Memorabilia
literature
Apolinaro de Valencia, Histoire des capucins de la province de Toulouse (Toulouse, 1897) II, 321; Irénée d’Aulon, Bibliographie des frères mineurs capucins de la province de Toulouse (1582-1928) (Toulouse, 1928), 8; A. Teetaert, ‘Bernardin de Condom’, DHGE VIII, 789.
Bernardinus de Corbera (
OFM. Born in Marón and friar of the Andalusian province. Guardian of the Mt. Calvary convent near Osuna. Died in Sevilla. Spiritual author and popular confessor. Died on 16 November 1652.
editions
Espejo de perfectiòn y ejercicios de virtud para Religiosas y Esposas de Jesucristo (Sevilla, 1647).
literature
AIA, 5 (1916), 44-45; AIA 21 (1924), 330-331; Dict.Spir, I, 1515-1516; José Simón Díaz, Bibliografía de la literatura hispánica, 11 Vols. (Madrid, 1960-1976) IX, no. 923; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 105 (no. 248).
Bernardinus de Cuneo (Bernardino da Cuneo, d. 1823)
OFMCap. Friar from the Piemont area. Taught philosophy and theology in the order. Also active as a preacher. Author.
editions
Istruzioni oratorie ovvero conferenze intorno all’arte rettorica (Florence, 1808).
Riflessioni cristiane intorno alla divina Provvidenza (Cuneo, 1805 & 1815).
Orazioni sacre disposte in decadi, 2 Vols. (Cuneo, 1817) [includes at the end the Ottavario di discorsi per i morti, sermoni di professione religiosa e di altre occorrenze]
Prediche quaresimali con parecchi esordi suppletivi ad altre solennità dell’anno, 2 Vols. (Cuneo, 1817).
Dissertatio Historico-Scholastico-Dogmatica, in Qua Libertas Humanae Mentis a Triplici Errore, Triplici Propositione Vindicatur, Adduntur Quaestiones Adiaphorae de Regimine Ecclesiae, de Intentione Ministri Sacramentorum Aliaque (Cuneo, 1821).
literature
Johann von Regensburg, Appendix ad Bibliothecam Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Rome, 1852), 15-16; A. Teetaert, ‘Bernardin de Cuneo’, DHGE VIII, 789-790.
Bernardinus de Feltre (Martino Tomitano/Bernardinus Feltrensis; 1439 Feltre - 1494, Pavia) beatus
(feast 28 september)
OMObs. Born in Feltre. In 1456, at the age of 17, when student of law at the university of Padua, he was converted to the religious life, after hearning a sermon by Giovanni della Marca. Entered the Observants in the Venetian province, taking on the name Bernardino. Ordained priest in 1463. At first foremost active as a convent lector. On 19 May 1469, he received the nomination to preach (during the Chapter of Verona). To overcome his reluctance to preach publicly, he immediately was asked to preach publicly on the Feast day of Bernardino da Siena. After this, Bernardino da Feltre developed into a renowned Lent preacher and popular missionary, working in nearly all the important urban centres of Italy. Received the title of ‘apostolic preacher’ in 1481. Preached against usury and involved in the foundation of Montes Pietatis. Through his sermons (‘sermoni mescidati’) and exhortations, he became an important promotor of Eucharist devotions, the devotion towards the holy name of Jesus, the immaculate conception of Mary, and the cult of St. Joseph. Like his fellow Franciscan Observant colleagues, but more harsh than some of them, strong emphasis on social themes (celibacy, matrimony (fighting the ‘mortal sin’ of extra-marital fornication), family life (hierarchical relation man-woman-children), behaviour and obligations of women as maidens, wives, mothers and widows (stong misogynist streaks), the moral and religious education of children inside and outside the family, damnation of games, plays and other forms of entertainment, the responsibility of urban authorities for social and religious ‘peace and justice’ [cf. Semo de Re Publica per feria sexta post Pascha in Pavia, Sermoni II, 147-163]). Also expressed a vehement hatred towards the Jews and repeatedly roused his public to take action against them (to such an extent that local authorities saw themselves forced to appeal to Bernardino's superiors, in order to keep him in check. Cf. Vian (1970), 196f). Bernardino da Feltre died in Pavia, on 28 September 1494. His local cult in the dioceses of Feltre and Pavia and in the Franciscan order was approved by Innocent X (1654). Officially beatifed by Benedict XIII (1728). Although Bernardino’s preaching was renowned (and depicted in various cities (Cf. Vian (1970), 201)), most of his sermons for a long time seemed lost. In 1937, Carlo Varischi da Milano unearthed two full sermon cycles (with additional sermons): a Quadragesimale based on Bernardino’s preaching in Pavia (1493) and an Advent cycle based on Bernardino’s preaching in Brescia (1493). The scriptor of these manuscripts, which formed the basis of the editions mentioned below, was friar minor Bernardino Bulgarino da Brescia. The scholarly of work of Meneghin (1964 & 1966) has established that Bernardino Bulgarino cannot in all instances be seen as the direct witness of the sermons he copied down, but probably also worked on the basis of older manuscript copies that represented reportations of the actual sermons. These reportations might have been the work of the Franciscan preacher and copyist Giacomo da Grumello.
manuscripts and editions of Latin works
Sermones Quadragesimales quos predicavit in Civitatem Papie anno Domini MCCCCLXXXXIII [78 sermons] Edited in: Sermoni del beato Bernardino Tomitano da Feltre nella redazione di fra Bernardino Bulgarino da Brescia, minore osservante. Il Quaresimale di Pavia del 1493, cur. Carlo Varischi da Milano, I (Milano, 1940) [27 sermons, from Domenica in Quinquagesima to Sabbato post tertiam dominicam Quadragesime] & Sermoni del beato Bernardinus Tomatino da Feltre nella redazione di fra Bernardino Bulgarino da Brescia, minore osservante, 3 Vols, ed. Carlo Varischi (Milan, 1964), Vol. I & II, 7-460 [Based on the manuscript produced by Bernardino Bulgarino da Brescia from earlier reportationes. See for manuscript variants and their edition also V. Meneghin, `Due sermoni inediti del B. Bernardino da Feltre', Studi Francescani, 61 (1964), 212-261. Cf. V. Meneghin, `I Sermoni del B. Bernardino da Feltre nella loro recente edizione', AFH, 59 (1966), 141-157; P. de Alcántara Martinez, `Dos sermones inéditos sobre S. José del beato Bernardino de Feltre', AFH, 71 (1978), 65-111 (Studio ed edizione dei Sermones de S. Joseph, trovati nella bibioteca Naz di Napoli, V.H. 125 ff. 14r-21v); F. Casolini, `Sermoni del B. Bernardino da Feltre nella monumentale edizione milanese', Frate Francescano, 32 (1965), 82-84; V. Meneghin, `I sermoni del B. Bernardino da Feltre nella loro recente edizione', AFH, 59 (1966), 141-157; N. Vian, `Il beato bernardino da Feltre in edizione e studi recenti', Riv. Storia Chiesa Italia, 24 (1970), 193-203. It is clear that many of Bernardino’s sermons deal with issues of confession and preparation towards it.]
Sermoni varii [8 sermons] Edited as: Sermoni del beato bernardinus Tomatino da Feltre nella redazione di fra Bernardino Bulgarino da Brescia, minore osservante, 3 Vols, ed. C. Varischi (Milan, 1964), Vol.II, 461-537 [See: F. Casolini, `Sermoni del B. Bernardino da Feltre nella monumentale edizione milanese', Frate Francescano, 32 (1965), 82-84; V. Meneghin, `I sermoni del B. Bernardino da Feltre nella loro recente edizione', AFH, 59 (1966), 141-157; N. Vian, `Il beato bernardino da Feltre in edizione e studi recenti', Riv. Storia Chiesa Italia, 24 (1970), 193-203.]
Notae variae Edited as: Bernardino Bulgarino da Brescia, minore osservante, 3 Vols, ed. C. Varischi (Milan, 1964), Vol.II, 539-548.
Sermones de Adventu [33 sermons, Brescia, 1493] Edited as: Sermoni del beato bernardinus Tomatino da Feltre nella redazione di fra Bernardino Bulgarino da Brescia, minore osservante, 3 Vols, ed. C. Varischi (Milan, 1964), III. [See: F. Casolini, `Sermoni del B. Bernardino da Feltre nella monumentale edizione milanese', Frate Francescano, 32 (1965), 82-84; V. Meneghin, `I sermoni del B. Bernardino da Feltre nella loro recente edizione', AFH, 59 (1966), 141-157; N. Vian, `Il beato bernardino da Feltre in edizione e studi recenti', Riv. Storia Chiesa Italia, 24 (1970), 193-203.
Sermo ‘Fulcite me Floribus’ Edited as: Cinque prediche a monache di due celebri Francescani del sec. XV (Prato,. 1881)
Sermo de sacratissima Virgine Dei Genetrice Maria: MS Pavia, Bib. Univ., 2094 f. 235r [Prologus] [See: V. Doucet, ‘De operibus manuscriptis fr. Petri Joan. Olivi in Bibliotheca Universitatis Patavinae Asservatis’, AFH, 28 (1935), 181.]
Eulogical sermon on Bernardino da Siena, edited in Carlo da Milano, ‘Panegirico inedito in onore di S. Bernardino tenuto a Firenze il 21 maggio 1493 dal B. Bernardino da Feltre’, Bulletino di studi bernardiniani 3 (1937), 99-118.
Sermones de seraphico P.N. Francisco [2 sermons]: MS: Pavia, Bib. Univ., 2094 ff, 342r-3r & 343v-4v [See: V. Doucet, ‘De operibus manuscriptis fr. Petri Joan. Olivi in Bibliotheca Universitatis Patavinae Asservatis’, AFH, 28 (1935), 181.
Litterae
1. 5 letters to the ruling council of Reggio, 1487-1492. Edited in: G. Saccani,`La predicazione del B. Bernardino da Feltre in Reggio Emilia', AFH, 19 (1926), 226-246. [ed. 230-246.]
2. 3 autograph letters, edited in: Miscellanea Francescana (1910), 96
? De perfectione Christiana (Venice, 1533)
? De Expugnatione Paradisi (Venice, 1554)
non latin works
(?) Predica alle persone che desiderano imparara la via del Paradiso: MS Roma Biblioteca Vallicelliana E.I.3, 4 & edited in: Predica devotissima del B. Bernardino Tomatino da Feltre (Venezia, 1557)
Sermo [volgare]: MS: Bologna, Archivio arcivescovile>> [See: C. Piana, `Un sermone sconosciuto del B. Bernardino da Feltre, tenuto a religiose' Studi francescani, 12/37 (1940), 53-71.
Confessione generale del beato Bernardino da Feltre molto utílissima (a.o. Milan, 1510/Venice, 1520) [Widely distributed confession manual for use by penitents. The first lines of the proemium give the aim of the work: ‘Considerando molte volte quanto la humana fragilitate sia facile al peccare & quanti errori per ignorantia commettono: deliberai ordinare questa breve & utile forma di confessione: accio che lo indotto peccatore legendola cognosca & so aricordi piu aptamente li suoi peccati & possa redurseli a memoria: & de quelli dolendose possa meglio a Dio satisfar: confessarsi ordinamente & con divotione secondo che in questo libreto scripto trovarai.’/Tractatus de Modo Confitendi (Brescia, 1642 & Pavia, 1603). Also edited as Tractatus de Modo Confitendi (Brescia, 1542). Work also gives interesting list of possible sins in different ‘states’ of life: religious people, teachers, judges, lawyers, notaries, doctors, merchants etc.>> coheres with the new ‘ad status’ approach of the Observant preachers and educators, who wanted to arrive at an encompassing moral guide for all people in all walks of life in the community. This is also visible in sermons of Bernardino da Siena, in the Rosarium Sermonum of the Observant friar Bernardino Busti da Milano, and in the treatises of Cherubino da Spoleto]
(?) Discorsi della Natività di Nostro Signore Gesù Cristo: MS: Padova, Biblioteca del Museo Civico G.M. 448. Edited in : Vittorino da Feltre ed. A. dal Zotto (Feltre, 1898).
>>>V. Meneghin, Un ritratto sconosciuto del beato Bernardino da Feltre, Estratto dell'Archivio storico di belluno, Feltre e Cadoro, 211-212, (1975) (Belluno, 1975)
>> De Ascensione Domini & Quod Christus non Potest Entrare Civitatem Mantuam [Sermones an. 1493, MS Padua UB, Cod, 2027 ff. 36v-38v & 433r-445v], edited in: V. Meneghin, `Due sermoni inediti del B. Bernardino da Feltre', Studi Franc., 61 (1964), 212-261.
Sermo de Religione: MS Naples Naz., V.H.125 ff. 64r-67v
vitae
Bernardino Goslino, Vita beati Bernardini (1523), ed. A. Ghinato, Le Venezie francescane 25 (1958), 1-43; 27 (1960), 1-24; 28 (1961), 1-24. [This vita makes use of the (now lost?) diary of Francesco Canali, for a long time Bernardino da Feltre’s socius.]; Vita del Beato Bernardino da Feltre detto il Piccolino, scritta da Bartolomeo Simoni da Marostica, ed. Francesco Ferrari (Archivio Storico Francescano Veneto, 2000); B. Simoni da Marostica, Vita del beato Bernardino da Feltre detto il Piccolino, ed. F. Ferraro (Venice: Archivio Storico Francescano Veneto, 2002). For these and other vitae, see also: Wadding, Annales Ordinis Minorum XI (Quaracchi, 1931), 509-511, XIII (Quaracchi, 1932), 507-508, 538-539, XIV (Quaracchi, 1933), passim; XV (Quaracchi, 1933), passim; AASS Sept. VII (Antwerp, 1760), 874-983.
literature
Sbaralea, Suppl., I, 140; DS I, 1516; LMA, I, 1972-3; LThK, II², 251 & LThK, II³, 278; DHGE, VIII, 790-791; Indice generale degli incunaboli delle biblioteche d'Italia, IV (Rome, 1965), no. 6693; Atti di beatificazione e canonizazione del beato Bernardino da Feltre (Rome, 1696); Vecellio, Lettere di uomini celebri al beato Bernardino Tomitano da Feltre (Feltre, 1894); P.L. da Besse, Le bienheureux Bernardinus de Feltre et son oeuvre, 2 Vols. (Paris, 1902); Corna, ‘I francescani e l’origine del monte di pietà di Piacenza’, AFH 2 (1909), 32-46, 216-231; Saccani, ‘La predicazione del beato Bernardino da Feltre in Reggio Emilia’, AFH 19 (1926), 226-246; Fausta Casolini, Bernardino da Feltre-il martello degli usurai, Vita e Pensiero (Milan, 1939); Alfonso M. Berengo, La predica su `l'umiltà' del b. Bernardino da Feltre (Verona, 1942); G. Ballardini, `I banchieri ebrei e le origini del monte di Pietà a Faenza', Studi Romagnoli, 5 (1954), 445-451; A. Ghinato, `Ebrei e predicatori francescani in Verona nel secolo XV', AFH, 50 (1957), 236-244; G. Barbieri, Il beato Bernardino da Feltre nella storia sociale del Rinascimento (Milan, 1962); G. Biasuz, `Precisazioni sulla data di composizione della vita del b. Bernardino scritto da b. Guslino', Archivio storico di Belluno, Feltre e Cadore, 36/172 (1965), 33-55; F. Casolini, `Sermoni del B. Bernardino da Feltre nella monumentale edizione milanese', Frate Francescano, 32 (1965), 82-84; L. Sbriziolo, ‘Una precisazione cronologica per il biografo principe di Bernardino da Feltre’, Ateneo veneto n.s. 4 (1966), 151-158; V. Meneghin, `I sermoni del B. Bernardino da Feltre nella loro recente edizione', AFH, 59 (1966), 141-157; V. Meneghin, Documenti vari intorno al beato B. da Feltre (Rome, 1966); Vittorino Meneghin, Iconografia del B. Bernardino Tomitano da Feltre (Venice, 1967); N. Vian, `Il beato bernardino da Feltre in edizione e studi recenti', Rivista di Storia della Chiesa in Italia 24 (1970), 193-203; V. Meneghin, Bernardino da Feltre e i Monti di Pietà (Vicenza, 1974); Idem, Un ritratto sconosciuto del beato Bernardino da Feltre, Estratto dell'Archivio storico di belluno, Feltre e Cadoro, 211-212, (1975) (Belluno, 1975); M. Giuseppina Muzzarelli, `Appunti per un' analisi della struttura del `Sermones' di Bernardino da Feltre', Rivista di Storia della Chiesa in Italia 32 (1978), 153-180; R. Segre, `Bernardino da feltre, i monti di Pietà e i banchi ebraici', Rivista Storica Italiana 90 (1978), 818-833; V. Meneghin, AFH, 73 (1980), 688-703; M. Monaco, ‘Aspetti di vita privata e pubblica nelle città italiane centro-settentrionale durante il XV secolo nelle prediche del beato Bernardino da Feltre francescano dell’Osservanza’, in: L’uomo e la storia. Studi storici in onore di Massimo Petrocchi (Rome, 1983) I, 77-196; G. Barbieri, `La funzione storica dei Monti di Pietà nei sermoni del beato Bernardino da Feltre', Economia e storia, 2a ser., 5 (Milan, 1984), 261-271; Michele Monaco, `I confessionali del beato Bernardino da Feltre: una rapida indagine storiografica e religiosa tra Quattrocento e Cinquecento', in: Cultura e società nell'Itali medievale. Studi per Paolo Brezzi, Studi storici, 184-192 (Rome, 1988), II, 519-533; P.L. Spaggiari, Bernardino da Feltre e le origini della Banca del Monte di Parma (Parma, 1993); V. Meneghin, Il convento di S. Spirito di Feltre e la sua biblioteca (Vicenza, 1993); Giampaolo Paludet, Bernardino da Feltre, piccolo e poverello. Nel quinto centenario del beato transito 1494-1994, Libreria Internazionale Edizioni Francescane (Venice, 1993); Luciano Orabona, Medioevo cristiano e pensiero economico (Aversa, 1993); A. Luise, Alza la voce come una bella tromba. Aspetti dell predicazione del beato Bernardino da Feltre (Belluno, 1994); Edoardo Marcellino Ripamonti, Bernardino da Feltre `Piccolino e poverello' (Feltre 1439-Pavia, 1494), Edizioni Biblioteca Francescana (Milan, 1994); Bernardino da Feltre a Pavia. La predicazione e la fondazione del Monte di Pietà, ed. R. Crotti Pasi. Atti della giornata di studio, Palazzo centrale dell'Università, Aula Foscoliana, Pavia, 30 ottobre 1993 (Como, 1994); Maria G. Muzzarelli, Penitenze nel Medioevo. Uomini e modelli a confronto (Bologna, 1994); Nazzareno Fabbretti, `Un piccolo frate flagello degli usurai', Vita Pastorale, 83/2 (1995), 131-133; L. Doglioni, `B. Tomatino de Feltre e il suo tempo', Riv. Stor. Chiesa Ital., 49 (1995), 596-599; G.P. Pacini, `Predicazione di minori osservanti a Vicenza: fondazioni, confraternite, devozioni', in: Predicazione francescana e società veneta nel Quattrocento: committenza, ascolto, ricezione, Atti del II Convegno internazionale di studi francescani, Padova, 26-27-28 marzo 1987 (Padua, 1995), 235-245; D. Gobi, `Presenze minoritiche nel Quattrocento trentino', in: Predicazione francescana e società veneta nel Quattrocento, 221-233; D. Gallo, `Predicatori francescani nella cattedrale di Padova durante il Quattrocento', in: Predicazione francescana e società veneta nel Quattrocento, 145-183; D. Rigaux, ‘Bernardino da Feltre’, Diz.Enc.Med. I, 231; Roberto Zavalloni, ‘Bernardino da Feltre (1439-1494)’, Mistici francescani. Secolo XV, 841-844; Luiz Pérez Simón, ‘Beato Bernardino de Feltre. Presbítero franciscano (1439-1494)’, in: Nuevo Año cristiano (Madrid: EDIBESA, 2001-2002) IX, 556-558 (28 Sept.); Francesco Santucci, ‘Una lauda dedicata al ‘Beato Bernardino da Feltro”, in: Monti di Pietà e Monti Frumentari tra Umbria e Marche (Foligno: Cassa di Risparmio di Foligno S.p.A., 2006).
Bernardinus de Flandria (Bernardin de Flandre, d. 1621)
OFMCap. First a member of the Roman province. In 1584, he was sent to the new Toulouse province, and had an important role in etablishing the Capuchin network there, helping to found convents, and active as a definitor and a guardian for various different houses. In or after 1612, he was asked to start the Chronique de la province de Toulouse. This work, which found a continuation by Onophre de Bonnes (d. 1659) apparently has been lost around 1800, but before was an important source for other seventeenth century Capuchin chronicles.
literature
Apollinaire de Valence, Histoire des capuchins de la province de Toulouse (Toulouse, 1897) I, 33, 41, 48, 50, 57, 171, II, 212-214, III, 152, 155; Irénée d’Aulon, Bibliographie des frères mineurs capucins de la province de Toulouse (Toulouse, 1928), 8; A. Teetaert, ‘Bernardin de Flandre’, DHGE VIII, 791; >>>
Bernardinus de Foligno d. 1515
OMObs>>
manuscripts/editions
Sermonarium>>?
literature
Zawart, 318-9.
Bernardinus de Fondagno (Bernardino di Fondagno, d. 1704)
OFMCap. Tuscan friar. Thomist theologian and order historian. Taught philosophy and theology in various Capuchin houses, to die at Lucca, on 11 October 1704. Wrote historical, and theological (mariological) works.
manuscripts/editions
Vita di Giovanni-Francesco Torre di Lucca: MS Florence, Archivo dei Cappuccini>>>>
Cronaca: MS Milan, Archivo di Stato Fondo religione, conventi cappuccini, atti storico religiosi, busta 22. [check!]. Bernardino took on this work during a stint as the provincial archivist and secretary.
Il tesoro di gratia di Maria vergine acquistato da lei con atti meritorii, si dimostra esser trascendente ogni peso, numero, misura e stima di qualunque creato naturale intendimento (Lucca, 1694). An appendix to this work is the Galeria spirituale di Maria Madre vergine. The Tesoro is a peculiar mix of theological and analoguous mathematical reasoning.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 444; Sisto da Pisa Storia dei cappuccini toscani (Florence, 1909) II, 239-241; Édouard d’Alençon, Bibliotheca mariana ordinis minorum capuccinorum (Rome, 1910), 11; A. Teetaert, ‘Bernardin de Fondagno’, DHGE VIII, 791.
Bernardinus de Hungaria (Bernardino di Ungaro, d. 1664)
OFMCap. Member of the Roman province. Active as a missionary in the Loango kingdom (Africa). Died there on June 18, 1664. A history of his work and missionary letters survive.
manuscripts/editions
Ausszug eines Missive oder Sendschreiben dess P. Bernardini von Ungaro Capucciner Ordens Missionarii in Bekehrung des Konigs von Loango und seiner Aethiopischen unglaubigen Mohren an die Capucciner zu Lyon in Frankreich, auss der Frantsosischen in die Teutsche Sprache Uebersetzt, edited in: Die Missionen des Franziskanerordens (Aschaffenburg, 1667), 93-98.
Historia Peregrinationis et Missionis P. Bernardini Hungari, addita relatione de moribus incolarum regni Loangi.>>>?
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 45; A. Teetaert, ‘Bernardin de Hongrie’, DHGE VIII, 793; LexCap>>>
Bernardinus de Inurrigarro
(Bernardino de Inurrigarro, fl. c.
OFM. Member of the Cantabria province
literature
AIA 27 (1927), 50; AIA 15 (1955), 319-320; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 130 (no. 436).
Bernardinus de Jesi (Bernardino da Jesi, d. 1726)
OFMCap. Friar from the Marches. Entered the order on January 11, 1660. Active as provincial secretary/archivist and eulogic church historian.
manuscripts
Annali della provincia della Marca del sagro giardino religiosamente fiorito di virtu religiose raccolte e descritte, incominciando dall’anno di Cristo 1710 fino al 1715: MS Ascoli Piceno, Biblioteca Comunale>>
Serie cronologia di molte tra le altre azione fatte dagli imperatori e re di Francia, massime di quelli della rale stirpe dei Borboni con l’aggiunta dei soccorsi dei medesimi dati alla santa Chiesa, dei pontifici rifugiati in Francia e dei privilegi che godono i re di Francia: MS Jesi, Biblioteca Comunale, >>
I gigli triomfanti nelli croci segnati di Gerosolima, ovvero le sacre historie delle crociate e lega delle milizie cristiane delli croci segnati per la liberazione del Santo Sepolcro: MS Jesi, Biblioteca Comunale, >>
literature
Giuseppe da Fermo, Gli scrittori cappuccini delle Marche (Jesi, 1928), 17; A. Teetaert, ‘Bernardin de Jési’, DHGE VIII, 793; LexCap>>>
Bernardinus de Laredo (Bernardino de Laredo, 1482, Sevilla - 1540, Sevilla)
Friar from the Los Angeles province. Born at Sevilla in 1482 in a family of (low) noble descent. Studied (from c. 1495) Latin, the liberal arts, medicine and theology. Entered the order in 1510 as lay conversus. Spent large part of his religious life in the convent of San Franciso del Monte (Villaverde, ca. 30 km to the north of Sevilla). Functioned as medical consultant for the Franciscan convents in the province and cared for the sick in Andalusia. In the course of these activities, he composed two works of medicine (Metaphora Medicinae & Modus Faciendi Cum Ordine Medicandi, partly in Latin, partly in Castilian) that had considerable success. Due to his medical reputation, he also was called to the Portuguese royal court, where he treated in particular queen Catherina (sister of king/emperor Charles V, and wife of Juan III of Portugal). Aside from his medical works, Bernardino also composed several more spiritual works, notably the Subida del Monte Sion (two editions: 1535, 1538), and the Josephina. It seems that these spiritual works (both the Josephina and the second edition of the Subida del Monte Sion) had considerable impact on the spirituality of Theresa of Avila and John of the cross.
editions:
Metaphora Medicinae (Sevilla, 1522, 1536)
Modus Faciendi cum ordine Medicandi (Sevilla, 1527, 1534, 1542/Alcalá, 1627)
Josephina. Was published as an appendix to sixteenth-century editions of the Subida. For a French translation of the work, see Josephina, trans. Michelangelo de Narbonne (Toulouse, 1925) [The work presents Joseph as the greatest saint after Mary and a most powerful intercessor. It reacts against the dominant idea that Saint Joseph was an old man. The work is much influenced by ideas derived from Gerson and Pelbartus de Temesvar OFM (d. 1504)]
Subida del Monte Sión (two main redactions: Sevilla, 1535 [first edition]; Sevilla,1538 [second edition]/Medina del Campo, 1542/Valencia: F. Mey, 1590/Alcalá de Henares, 1617). Modern re-issue of the second edition in: Misticos Franciscanos Tomo II, Biblioteca Autores Cristianos 44 (Madrid, 1948), 15-443 [does not contain the Josephina], in: Via Spiritus, edited in: Bernabé de Palma, Via Spiritus - Bernardino de Laredo, Subida del Monte Sión, ed. Teodoro H. Martín, Clasicos de Espiritualidad (Madrid: Biblioteca de Autores Cristianos, 1998), and in Bernardino de Laredo, Subida del Monte Sión, ed. Alegría Alonso González, Mercedes García Trascasas & Bertha Gutiérrez Rodilla, Colección Espirituales Españoles. Serie Mayor, 3 - Textos, 51 (Madrid, Fundación Universitaria Española - Salamanca, Universidad Pontificia, 2000). The second edition of the Subida (which presents more a mysticism of love (downplaying the intellectual faculties) than the first version, shows more terminological innovation, with the help of concepts from the Pseudo-Dionysian tradition, from Hugh of Balma, Hendrik Herp, and Francisco de Osuna) consists of three books, each of which elaborates an aspect of the exhortation of Christ: ‘Qui vult venire post me, abneget semetipsum, tollat crucem suam et sequatur me.’ [cf. Matthew 16, 24] Each book is divided in three weeks, with series of appropriate meditations. Book one focuses on self-knowledge. Book two centres on the humanity of Christ (and especially the mysteries of the Nativity, the Passion, and Christ’s glorification). Book three deals with the perfect kind of contemplation leading to unification with God. One could argue that Bernardino therewith follows the Bonaventurean division of the mystical ascent (cf. De Triplica Via) into the purgative, illuminative, and unifying way, and comes close to the mysticism put forward by Francisco de Osuna. Some scholars (notably Ros (1936-1937) & Ros (1948)) see in this kind of mysticism a typical Spanish Franciscan school of mystical thought (with as main protagonists Bernardino Laredo, Francisco de Osuna, Pedro de Alcantara, and Francisco Ortiz).
literature
B. Foronda, ‘Fray Bernardino de Laredo: su vida, sus escritos y su doctrina teológica ascético mística’, AIA 33 (1930), 213-250, 497-526; A. Van den Wyngaert, ‘Bernardin de Laredo’, DHGE VIII, 794-795; F. de Ros, Le Père François d’Osuna (Paris, 1936-1937); Fidele de Ros, ‘Harpius et Laredo’, Revue d’Ascétique et de Mystique 20 (1939), 265-285; F. de Ros, Un inspirateur de S. Thérèse, le frère Bernardin de Laredo (Paris, 1948); R. Hoornaert, ‘Bernardin de Laredo et la Subida del Monte Sion’, Les Lettres Romanes 6 (1952), 233-239; R. Ricard & F. de Ros, ‘‘La Fonte’ de saint Jean de la Croix et un chapitre de Laredo’, Bulletin hispanique 58 (1956), 265-274; Santiago Alcaida, ‘La espiritualidad franciscana en fray Bernardino de Laredo’, Bol. Socied. Esp. Farmacia 7/25-26 (Madrid, 1956), 32*, 33*-40*; Sebastián Folch Jou, ‘Fr. Bernardino de Laredo a través de sus obras científicas’, Boletín de la sociedad española de historia de la farmacia 7 (1956), 21-31; I. Behn, Spanische Mystik. Darstellung und Deutung (Düsseldorf, 1957), 125-160; Isaías Rodríguez, ‘Autores espirituales españoles (1500-1700)’, Repertorio de Historia de las Ciencias eclesiasticas en España 3 (siglos xiii-xvi) (Salamanca, 1971), 508-509; Cristóbal Cuevas Garcia, La prosa métrica, Teoria, Fray Bernardino de Laredo (Granada, 1972); Diego Gracia y Guillén, ‘La fisiología escolástica de Fr. Bernardino de Laredo’, Cuadernos de historia de la medicina española 12 (1973), 125-192; T.M. Hernández, Enrique Herp (Harpius) en las letras españolas (Avila, 1973), 65-81 & passim; DSpir IX, 277-281; LThK, II³, 278-9; José Damián Badia Pérez, Jesucristo en la vida y obra de Bernardino de Laredo, Diss. (Pamplona, 1998); Francisco de Asís Chavero Blanco, ‘Fray Bernardino de Laredo y su Subida al Monte Sión. Una visión cristiana del hombre’, in: El Franciscanismo en Andalucía. Conferencias del IV Curso de Verano. San Francisco en la cultura Andaluza e Hispano Americana. Priego de Córdoba, 30 de Julio a 8 de agosto de 1998, ed. M. Peláez del Rosal (Córdoba, Caja Sur. Obra Social y Cultural, 2000), 585-618; Enrique Llamas, ‘El siglo XVII, Siglo de Oro de la Corredención Mariana’, Salmanticensis 52 (2005), 213-253.
Bernardinus de Madrid (Bernardino de Madrid, fl. late 17th cent.)
OFMCap. Castilian friar. Preacher at the Spanish Royal court. Also active as a guardian, definitor and provincial (1691-1695) of the Castilian order province. Three of his funerary sermons held at the funeral of Charles II of Spain apparently were printed at Madrid in 1700.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 45; A. Teetaert, ‘Bernardin de Madrid’, DHGE VIII, 795-796; LexCap>>>
Bernardinus de Manlleu (Bernardino de Manlleu,
OFMCap. Catelan friar. Entered the order at Barcelona (Sarrià convent), on 25 September 1605. Guardian, definitor and custodian of this recently erected Capuchin province. Involved as a negociator between the council of Barcelona and the Spanish king Filip IV (and his main representant, the Duke of Olivares) during the Catelan revolt of 1640-1642. A part of Bernardino’s diplomatic correspondence has been published. A number of his letters survived in manuscript format as well.
manuscripts/editions
Cartas diplomaticas, in: Coroleu, Claris y son temps (Barcelona, 1880) & in: Miguel de Parets, Memorial histórico español (Madrid, 1888) Vols. XX-XXI.
Cartas: MS Paris, Bibliothèque Nationale, Esp. & Port>>> Cf. Les manuscrits espagnols et portugais à la Bibliothèque nationale de Paris (Paris, 1892), 108.
literature
Miguel de Valladolid, Chronica de los capuchinos de Cataluña, MS Barcelona, Biblioteca universitaria cod. 16.1.4 ff.>>; Les manuscrits espagnols et portugais a la Bibliothèque nationale de Paris (Paris, 1892), 108; F. de Sagarra y Siscar, Sant Vicens de Sarrià (Barcelona, 1921), 191-192; Martin de Barcelona, ‘Bernardin de Manlleu’, DHGE VIII, 795-796.
Bernardinus de Montolmo
(Bernardino Ducaina da Montolmo,
OFMConv & OFMCap. Renowned Scotist theologian as a conventual friar (nicknamed oculus Scoti). Experienced a spiritual crisis when reading the Liber de Conformitate during a sojourn at Pisa. After a spiritual retreat among reformist Conventuals in the hermitage S.Angelo in Vado, Bernardino entered the Capuchin order in 1534/5. Took part in the Capuchin general chapter of 1536, where he was elected general definitor. He was re-confirmed in this position in 1536, 1546, 1549, 1552, 1555. He also was active as a novice master and teacher of new Capuchin friars (a.o. the teacher of Mario da Mercato Saraceno and Bernardino da Colpetrazzo), and in 1540 he was appointed provincial vicar of the new Naples province. Both in his administrative charges and in other contexts, Bernardino lived and propagated an ascetical life of prayer with anti-intellectual overtones. He died at Macerata, around 1565. As a Capuchin, Bernardino produced a concise Meditazione della Passione, meditating in 50 little ‘contemplazioni’ on episodes from the Passion, calling up the reader to combine each meditation with a small but intensive affective prayer. In this way, Bernardino provides an itinerary towards a conformity with the crucified Christ, starting in the introduction with the interior and exterior conditions conducive to meditating the Passion. Cargnoni, I fratri cappuccini. Documenti e testimonianze del primo secolo, ed. Costanzo Cargnoni (Perugia, 1991) III, 531 suggests that the spirituality of the work is related to that found in Corona del Nome di Iesú of Molfetta, the meditations on the mysteries of Christ found in Bernardino da Balvano, Paolo Manassei and the Corone spirituali of Mattia Bellintani da Salò.
editions
Commentaria super IV Libros Sententiarum Juxta Mentem Scoti >>>>
Meditazione della Passione del nostro Signor Iesu Cristo, edited in: I fratri cappuccini. Documenti e testimonianze del primo secolo, ed. Costanzo Cargnoni (Perugia, 1991) III, 532-540.
literature
Z. Boverio, Annales Ordinis Minorum Capuccinorum (Lyon, 1632) I, 625-635; Analecta Ordinis Minorum Capuccinorum 5 (1889), 57, 73-77; Analecta Ordinis Minorum Capuccinorum 43 (1927), 282-286; Giuseppe da Fermo, Gli scrittori cappuccini delle Marche (Jesi, 1928), 15-16; Hilarin von Luzern, ‘Die Studien im I. Jahrhundert des Kapuzinerordens’, Liber Memorialis Ordinis Fratrum Minorum Capuccinorum (Rome, 1928), 93; A. Teetaert, ‘Bernardin de Montolmo’, DHGE VIII, 796; LexCap. 204; C. Cargnoni, Bernardino da Montolmo’, DBI, IX (Rome, 1966), 208-9; C. Cargnoni, ‘Fonti, tendenze e sviluppi (…)’, Collectanea Franciscana 48 (1978), 325f;
Bernardinus de Nuceria (Bernardino da Nocera, d. 1635)
OFMCap. Umbrian friar. Active as a lector of philosophy and theology, preacher, and administrator (guardian, definitor). He died at the Bevagna convent, in July 1635.
manuscripts
Commentaria in Logicam Aristotelis, ex Toleto Praecipue necnon ex Aliis Auctoribus Collecta
Commentaria in Summulis
Commentaria in Aristotelis Philosophiam
Commentaria in Libros de Anima
Explanatio in D. Bonaventuram Doctorem Seraphicum super I-IV Sententiarum Librum
Tractatus Theologicus de Passione Christi et de Beata Virgine
Epistola de Immaculata B.V. Mariae Conceptione: MS BAV Barber. Lat. 1043 ff. 218-231. This letter, dated 26 May 1619, is adressed at Giovanni Rosa Davila, the prior of the regular canons at the monastery of San Giovani da Cavero.
Discorsi XL per le quarant’ore/Pro Oratione Quadraginta Horarum Fr. Bernardini de Nuceria: MS Assisi Archivo Provinziale dei Cappuccini>>
Angeleida, ovvero combattimento angelico, principiato in celo e proseguito in terra, dove, si spiegano con metodo oratorio tutte le materie che da sacri teologi e autori si disputano degli angeli, provati con esempi, scritture e sentenze de’Patri, 5 Vols.>>>
literature
É. d’Alençon, Bibliotheca mariana ordinis minorum capuccinorum (Rome, 1910), 11; Francesco da Vicenza, Gli scrittori cappuccini della provincia serafica (Foligno, 1922), 96-99; A. Teetaert, ‘Bernardin de Nocera’, DHGE VIII, 796-797; LexCap>>>
Bernardinus de Orciano (d. 1622)
OFMCap. Italian friars from the Marches. Entered the order at Camerino on May 20, 1588. He was engaged in several hagiographical and historical efforts. He died at Lorette in December 1622.
manuscripts
Vita e gesta dei frati morti in concetto di santità e delle cose piu rimarchevoli succeduta in provincia delle Marche dopo la morte del Padre Girolamo da Montefiore ultimo scrittore.>>>
Alcuni documenti relativi alla storia dell’ordine dei cappuccini, cioè lettere dirette al Padre Girolamo da Salo.>>>
Vita e gesta di S. Serafino da Montegranaro, laico cappuccino.>>>
Bernardino da Orciano, Chroniche. “Biografie” di cappuccini delle Marche nel primo secolo della Riforma, ed. Renato Raffaele Lupi, Miscellanea di Testi Cappuccini, 4 (Rome, Istituto Storico dei Cappuccini, 2004).
literature
Giuseppe da Fermo, Gli scrittori cappuccini delle Marche (Jesi, 1928), 16; A. Teetaert, ‘Bernardin d’Orciano’, DHGE VIII, 797.
Bernardinus de Paris (ca. 1605-1685, S. Jacques de Paris)
OFMCap. French friar from the Parisian province.. Entered the order in 1622 at Paris. Theologian. After his profession and his priest training, he was for a while involved in visiting prisoners. He also became active as a novice master during a large part of his religious life in several convents of his province, as well as a spiritual guidesman of several female religious communities. In 1640, he became guardian of the Étampes convent, a function that he kept for ca. 30 years. In the course of his life, he faught Jansenist tendencies.
manuscripts and editions
La Communion de Jésus-Christ au Cénacle, prenant son propre Corps avec ses Apostres, pour servir de modelle à la Communion des fidèles (Paris: Thierry, 1658)
Le céleste amour de Marie (Paris: Thierry, 1659)
Les entretiens intérieurs du Fils du Dieu au sein de sa Mère>>??
Le Pur esprit du Christianisme renouvelé en saint François d'Assise/L'esprit de S. François formé sur celuy de Jésus-Christ où ses Enfants sont instruicts des voyes qu'ils doivent tenir pour concevoir le premier esprit de leur saint Père (…) (Paris: Thierry, 1660 & 1662) New edition in two volumes by Apollinaire de Valence, in 1888.
Le journée intérieure du religieux (Paris: Thierry, 1661/1663).
L'esprit de la mendicité évangélique, ou les entretiens célestes et familiers des Enfans de saint François, avec une conduite pour la confession et la communion (Paris: Thierry, 1662).
L'Intérieur de Jésus-Christ en l'Eucharistie (…) 52 méditations (Paris: Thierry, 1671)
La communion de la Mère de Dieu Marie Vierge recevant le corps de son Fils en l'eucharistie, dédiée à la Reyne de France (Paris: Thierry, 1672); La Communion de Marie, ed. Théodose de Massat, Voix Franciscaines (Toulouse, 1914).
Le parfait novice instruit des voyes qu’il doit tenir pour arriver à la perfection de son estat (Paris: Thierry, 1668).
La sainteté de Dieu exprimée en Jésus-Christ, pour servir d’exemplaire à la sainteté de tous les états que les fidèles peuvent porter dans le Christ (Paris, 1674).
De Sanctitate Sacerdotum (paris: Thierry, 1675)
De Vita Interiori Filiorum s. François (Paris: Thierry, 1677).
Le religieux ou le chrétien en solitude (Paris, 1677).
Instructiones pro Missionariis (Paris: Thierry, 1677).
Regulae Interiores (Paris: Thierry, 1677).
La Réligieuse en son cloître (Paris:Thierry, 1677).
Vita Poenitens D.N.J.C. (Paris: Thierry, 1679).
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 46; Édouard d’Alençon, Bibliotheca mariana ordinis minorum capuccinorum (Rome, 1910), 12; Ubald d’Alençon, ‘La spiritualité franciscaine’, Études franciscaines 39 (1927), 468-469; A. Teetaert, ‘Bernardin de Paris’, DHGE VIII, 797-798; DictSpir, I, 1516-1517; C. Bérubé, L'amour de Dieu selon Jean Duns Scot, Porète, Eckhart, Benoît de Canfiel et les Capucins, Bibl. Seraphico-Cappuccina 53 (Rome, 1997).
Bernardinus de Picquigny
(Bernardin de Picquigny,
OFMCap. Friar from the Parisian province. Fulfilled several functions in the order (lector, guardian, provincial definitor). Spent the last years of his life in the city of Paris. Wrote several exegetical, spiritual and ascetical works.
editions
Epistolarum Pauli Triplex Expositio (Paris, 1703). This is Bernardin’s main work. It was reprinted several times. Bernardin also compiled an abbreviated French version: Explication des épîtres de saint Paul, 3 Vols (Paris, 1707). This abbreviation again appeared more than once. [Hildebrand remarks that his fellow friar Georges Godier d’Amiens had published a comparable work between 1659 and 1664]
Triplex Expositio in Sacrosancta D.N.J.C. Evangelia (Paris , 1726). He wrote this work on request of the pope. It was published posthumously.
>>>various spiritual and ascetical works
Opera Omnia, ed. Vivès, 5 Vols. (Paris, 1870-1872). This contains the Epistolarum Pauli Triplex Expositio, the Triplex Expositio in Sacrosancta D.N.J.C. Evangelia, and several ascetical texts, but not the French Explication des épîtres de saint Paul.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 46; P. Hildebrand, ‘Bernardin de Picquigny’, DHGE VIII, 798; DSpir I, 1517-1518.
Bernardinus de Poitiers
(Bernardin de Poitiers, fl. mid
OFMCap. Friar from the Tours province. Engaged in anti-Protestant polemics.
editions
Thèses royales adressées aux messieurs de la religion prétendue réformée (Poitiers, 1660).
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 46; A. Teetaert, ‘Bernardin de Poitiers’, DHGE VIII, 798; LexCap>>>
Bernardinus de Pontremoli (Bernardino Campi/Bernardino da Pontremoli, d. 1716)
OFMCap. Friar from the Genoa province. Historian.
manuscripts
Successi memorabili della Lunigiana: MS Genoa, Biblioteca Comunale 31-2-43, cod. 228. It amounts to a history of the Lunigiana region (between Liguria and Tuscany), replete with lists of important religious people originating from there.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 46-47; Fr. Molfino, Cappuccini liguri (Genoa, 1909), 2; I cappuccini genovesi (genoa, 1912) I, 24-25; A. Teetaert, ‘Bernardin de Pontremoli’, DHGE VIII, 798; LexCap>>>
Bernardinus de Rechanato (late fifteenth century)
>>
editions
Aflaatbrief voor de leden van de broederschap van de heilige Franciscus en Anthonius van Padua verbonden aan de Franciscaanse kerk te Parijs ten gunste van het college voor ordestudenten (Gouda, ca. 1490 [single printed leaf]
Bernardinus de Reggio (`Giorgio', ca.
OMObs & OFMCap. Italian friar from Calabria. Entered the Observant branch of the order together with Luigi Comi da Reggio, who was to become a close friend and companion. After studies at the order studium of Brescia under Francesco Lycheto, an exponent of late medieval Scotism (and later minister general), Bernardino was sent to Paris, to continue his studies. Became doctor of theology and returned to Italy to teach, earning the nickname ‘Giorgio’, an allusion to Francesco Giorgio Zorsi, a learned Franciscan friar renowned for his learning. Together with Luigi and other friars, Bernardino began to push for a more austere lifestyle, in accordance with the Rule of Francis. Due to opposition from his Observant order superiors, Bernardino, Luigi and ca. 30 other Calabrian friars eventually opted for the Capuchins (1532). The Capuchin vicar general Luigi da Fossombrone made first Luigi and after him Bernardino provincial vicar of the Capuchin Calabrian province. Bernardino died on 21 December 1536.
editions
Commentaria in Librum Primum Scripti Oxoniensis Joannis Duns Scoti, 3 Vols>>
Adnotationes in Sacram Divinam Scripturam>>
Conceptus Quadragesimalis>>
Chronicon Rhegii>>
Vita S. Eliae Abbatis Bozzettae (a translation from Greek into Latin)
literature
Z. Boverio, Annales Ordinis Minorum Capuccinorum (Lyon, 1632) I, 132-135, 178-179, 183-184, 226-232; L. Wadding, Scriptores (ed. Rome, 1906) 43; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 136; Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 47; Francesco da Vicenza, Gli scrittori cappuccini calabresi (Catanzaro, 1914), 17-19; Dominique de Caylus, ‘ce que les capucins doivent au bienh. Matthieu de Basci et au P. Ludovic de Fossombrone’, Études franciscaines 38 (1926), 600-608; Édouard d’Alençon, ‘De capitulo generali O.M.Cap. 1535 celebrato et anno subsequente renovato nova et vetera’, Analecta Ordinis Minorum Capuccinorum 43 (1927), 286, n. 1; A. Teetaert, ‘Bernardin de Reggio’, DHGE VIII, 799; DBI XV, 213-215
Bernardinus de Sahagún (1499, Sahagún - 1590, Mexico)
OFMObs. Spanish friar. Born in Sahagun (Leon). Studied at Salamanca University (1512-1514) and entered the Franciscan order in the local San Francisco Convent (Santiago province). Travelled to Nueva España in 1529, in a group of 30 friars led by Antonio de Ciudad Rodrigo. Became teacher at the Santa Cruz collegium in Tlatelolco (near Mexico), founded for the sons of Aztek nobles (1536). Became one of the first experts in Old Mexican languages and history. Died on 23 October 1590 in Mexico. His main work is the Historia general de las cosas de Nueva España, an encyclopaedia of indigenous cultures and their history. His allegedly objective stance as a historian and ethnorapher/linguist caused problems with his own order, as well as with Spanish conquistadores and the King of Spain. His Historia was confiscated in 1577. With the Psalmodia Cristiana (Mexico, 1583) as the major exception, most of his works - several of which apparently still are available in manuscript format, whereas others were lost over the centuries - have been published for the first time in the nineteenth century and after.
editions:
Evangelium, Epistolarium et Lectionarium Aztecum, sive Mexicanum, ex Antiquo Codice Mexiacno nuper Reperto Desumptum, cum Interpretatione Adnotationibus Glossario, ed. Bernardinus Bionelli (Milan: Jos. Bernardini Qm. Johannis, 1858).
Vida de San Bernardino de Sena (A Nahuatl translation of the Vita Bernardini Senensis, written by Marcus of Lisbon). This translation received its first edition by L. Oliger, in: Bulletino di Studi Bernardiniani 2 (1936), 207-212.
Psalmodia Christiana y Sermonario de los Sanctos del Año, en Lengua Mexican (…) Ordenada en Cantares o Psalmos para que canten los Indios en los Areitos que hacen en las Iglesias (Mexico: Pedro Ocharte, 1583).
Catecismo de la Doctrina Cristiana, en Lengua Mejicana (Mexico: Pedro Ocharte, 1583)?
Historia general de las cosas de Nueva España, ed. Carlos Bustamente, 4 Vols. (Mexico, 1829/1830); Historia general de las cosas de Nueva España, Mexican Antiquities, 7 Vols. (London, 1841-1848); Historia general de las cosas de Nueva España, ed. Ireneo Paz, 4 Vols. [=reproduction with annotation of the 1829/1830 edition] (Mexico, 1890-1895); Códice florentino de la ‘Historia general de las cosas de Nueva España’, ed. Giunti Barbèra, 3 Vols. (Florence, 1979); Historia general de las cosas de Nueva España, 6 Vols. (Mexico, 1981); Historia general de las cosas de Nueva España, ed. Wigberto Jimenez Moreno, 2 Vols. (Mexico, 1938/Madrid, 1988); General History of the Things of New Spain: The Florentine Codex, transl. Arthur J.O. Anderson & Charles E. Dribble (Santa Fe, 1950); Cinzia Lodi, L’aparato illustrativo del Codice Fiorentino della ‘Historia general de las cosas de Nueva España de fra Bernardino de Sahagún, Diss University of Florence (Florence, 1995).
Breve Compendio de los Ritos Idolátricos de Nueva España, ed. L. Oliger, in: Antonianum, 17 (1942), 3-38, 133-174; Ritos y Costumbres Aztecas (Madrid, 1944); Sterbende Götter und Christliche Heilsbotschaft, ed. W. Lehmann (1949).
Cantares Mejicanos y Otros Opúscolos. Facsimile edition in: Cantares en idioma mexicano. Reproducción facsímile del manoscrito original existente en la Biblioteca Nacional, que se imprime por acuerdo del M. González Cosío, Secretario de Fomento, en el taller de fotolipia del mismo Ministerio bajo la dirección de A. Peñafiel (Mexico, 1904-1906).
Libro de la Venida de los Primeros Padres, y las Pláticas que Tuvieron con los Sacerdotes de los Indios, en Español y Mejicano, ed. José M. Pou y Martí, Miscellanea Francesco Ehrle (Rome, 1924) III, 281-333. Re-edited separately as El Libro Perdido de las Pláticas o Coloquios de los Doce Primeros Misioneros de México (Mexico, 1944/Rome, 1962); Coloquios y Doctrina Cristiana, facsimile edition, introd. & annotation Miguel León-Portilla (Rome, 1924/Mexico, 1986); Christian Duverger, La conversión de los Indios de Nueva España con el texto de los ‘Coloquios de los Doce’ de Bernardino de Sahagún (1564) (Mexico, 1993)
Fray Bernardino de Sahagún, adiciones, apéndices a la postilla y ejercicio de lo cotidiano, ed. A.J.O. Anderson, Colección Facsímiles de lingüística y filología nahuas, 6 (México, 1993).
Primeros Memoriales, trans. Thelma D. Sullivan (Norman: University of Oklahoma Press, 1997).
Calendario Majicano, Latino y Castellano:>> no edition available
Vocabulario Trilingüe Castellano, Latino y Mejicano:>> no edition available
Doctrina Cristiana, en Mejicano:>> no edition available
Arte Divinatoria:>> no edition available
Sermones Dominicales y de Santos, en Lengua Mejicana:>> no edition available
Sermones de Adviento, Navididad, Cuaresma y Resurrección:>> no edition available
Ejercicios Cuotidianos, en Lengua Mejicana:>> no edition available
Manual del Cristiano:>> no edition available
Libro de Oro y Tesoro Índico:>> no edition available
Leche Espiritual:>> no edition available
Espiritual Manjar Sólido:>> no edition available
Vida de Jesucristo en Verso Mejicano:>> no edition available
Calepino o Diccionario Mejicano:>> no edition available
Regla de los Casados:>> no edition available
Declaración del Símbolo por Manera de Diálogo:>> no edition available
Tratado de las Virtudes Teologales, en Mejicano:>> no edition available
Lumbre Espiritual:>> no edition available
Los Mandamientos de los Casados:>> no edition available
Impedimentos del Matrimonio:>> no edition available
Doctrina Cristiana:>> no edition available?
Declaración Parafrástica y Símbolo ‘Quicumque Vult’:>> no edition available
Arte de la Lengua Mejicana:>> no edition available
Fruta Espiritual:>> no edition available
Regla de los Casados:>> no edition available
Pláticas para Después del Bautismo de los Niños: MS Viñaza, 256. >> no edition available
Bordón Espiritual:>> no edition available
Escalera Espiritual:>> no edition available
Espejo Espiritual:>> no edition available
literature
Wadding, Scriptores (ed. Rome, 1906), 137; J. Garcia Icazbalceta, Bibliografia mexicana del siglo XVI (Mexico, 1886), 247-322; J. Bauman, ‘Bernardino de Sahagun (d. 1590) en zijn wetenschappelijke missie-arbeid onder de Azteken’, Collectanea Franciscana Neerlandica 1 (1927), 241-266 [check: 3 (1929)?]; José M. Pou y Martí, ‘El libro perdido de las pláticas y coloquios de los doce primeros misioneros en Méjico’, in: Miscellanea Fr. Ehrle (Rome, 1924) III, 281-333; J. Goyens, ‘Bernardin de Sahagun’, DHGE VIII, 799-800; Livario Oliger, ‘Bernardino de Sahagún e una vita di s. Bernardino in lingue nathuatl’, Bolletino di studi Bernardiniani 2 (1936), 3-8; Wigberto Jiménez Moreno, Fr. Bernardino de Sahagún y su obra (Mexico: Porrúa e Hijos, 1938); Livario Oliger, ‘Breve compendio de los ritos idolátricos de Nueva España, auctore Bernardino de Sahagún, OFM, Pio V dicatum’, Antonianum 17 (1942), 3-38, 133-174; Conde de Castillo-Fiel, ‘La civilización azteca, según el franciscano Fr. Bernardino de Sahagún’, Verdad y Vida 2 (1944), 758-779 & 3 (1945), 596-619; Leonardo Gutiérrez-Colomer, Contribución al estudio fármaco-botánico de la flora de México que describe Sahagún en el siglo XVI (Madrid, 1948); Sterbende Gotter und christliche Heilsbotschaft: Wechselreden indianischer Vornehmer und spanischer Glaubensapostel in Mexiko 1524, ed. G. Kutscher, Spanischer und mexikanischer Text mit deutscher Übersetzung von Walter Lehmann, Quellenwerke zur alten Geschichte Amerikas aufgezeichnet in den Sprachen der Eingeborenen, III (Stuttgart, 1949); Luis Nicolau d’Olwer, Historiadores de América. Fr. Bernardino de Sahagún (1499-1590), Instituto Panamericano de Geografía e Historia. Comisión de Historia, 40, Historiadores de América, IX (Mexico: D.F. Editorial Cultura, 1952); Angel Maria Garibay K., Fr. Bernardino de Sahagún. Relación de los textos que no aprovechó en su obra. Su método de investigación, Aportaciones a la investigación folklórica de Méjico (Mexico: Sociedad Folklórica de Méjico, 1953); Luis M. Diéguez, ‘Nuevos estudios sobre Fr. Bernardino de Sahagún’, Liceo franciscano 8 (1955), 99-107; Miguel León-Portilla, ‘Los huaxtecos, según los informantes de Sahagún’, Estudios de cultura nahuatl 5 (Mexico, 1965), 15-29; M. León-Portilla, Significado de la obra de Fr. Bernardino de Sahagún, alumno de Salamanca, ‘Padre de la antropología en el Nuevo Mundo’ (Salamanca: U of Salamanca Press, 1966); Francisco Jordá Cerdá, ‘Homenaje a Fr. Bernardino de Sahagún’, Zephyrus 17 (Salamanca, 1966), 131-133; Luis Rubluo, Sahagún y los refranes de los antiguos mejicanos (S.L.: Dirección general de Prensa, Memorias y Publicaciones de la Secretaría de Hacienda y Crédito Público, 1966); Manuel Ballesteros Gaibrois, Vida e Obra de Fray B. de Sahagún (Léon, 1973); Leandro Tormo, ‘Bernardino de Sahagún’, Diccionario de historia eclesiástica de España, 4 Vols. (Madrid, 1972-1975) IV, 2135; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 175-175 (no. 761); J. García Icazbalceta, Bibliografía Mexicana del siglo XVI (Mexico, 1981³), 322-387; H. Wissmann, Sind doch die Götter auch gestorben (Göttingen, 1981); A.H. de Léon-Portilla (ed.), Bernardino de Sahagún (Mexico, 1990); LThK, 3rd ed. II, 279; Christian Duverger, La conversión de los Indios de Nueva España con el texto de los ‘Coloquios de los Doce’ de Bernardino de Sahagún (1564) (Mexico, 1993); R.M. Berrio, ‘Bernardino de Sahagún y la antropología cultural de los siglos XIX-XX’, in: Los castellanos y leoneses I (1996), 335-340; J. Llorente Resines, ‘Sobre el catecismo pictográfico atribuido a Bernardino de Sahagún’, Estudios de historia social y económica de América 12 (1995), 325-330. [Appeared in more detail in Estud. August. 31 (1996), 245-298, 449-548]; Luis Reyes Garcia, Documentos Nahuas de la Ciudad de México del siglo XVI (Mexico: Archivo General de la Nación-Centro de Investigaciones y Estudios Superiores en Antropología Social, 1996) [also dealing with Sahagun’s Exercicio Quotidiano]; V.C. Renstrom, ‘Censoring Encyclopedic Knowledge: The case of Sahagun and Sixteenth Century Spanish America’, in: Pre-Modern Encyclopedic Texts, ed. Peter Brinkley (Leiden-Boston: Brill, 1997), 315-325; Fabio Trancarelli, ‘Da Sahagún alla Nuova Spagna. La coesistenza di culture nel Vecchio e nel Nuovo Mondo’, Flor. 12 (1998), 119-137; Miguel Leon-Portilla, Bernardino de Sahagún: pionero de la antropologia, Cultura Náhuatl, Monografias 24 (México, 1999); Ramón Pereira Somoza, Valoración de la cultura y la religión nahuas en relación con la Evangelización en la ‘Historia general de la Nueva España’ de fray Bernardino de Sahagún, Thesis ad Doctoratum in Sacra Theologia totaliter edita (Rome, 2001); David Carrasco, City of sacrifice. The Aztec Empire and the role of violence in civilization (Boston, 1999); Walden Browne, Sahagún and the transition to modernity (Norman, University of Oklahoma Press, 2000); Representing Aztec Ritual: Performance, text, and image in the work of Sahagún, ed. Eliose Quiñones Keber (Boulder: University Press of Colorado, 2002) [cf. Americas 60 (2004), 467-469]; Miguel León-Portilla, Bernardino de Sahagún: First Anthropologist, trans. Mauricio J. Mixco (Norman: University of Oklahoma Press, 2002) [cf. Americas 60 (2003), 144-145]; Javier Péres Gil, Juan José Sánchez Badiola & José R. Sola Alonso, ‘El convento de San Francisco de Sahagún y su iglesia de la Peregrina’, Archivo Ibero-Americano 62 (2002), 643-711; Sahagún at 500: Essays on the Quincentenary of the Birth of Fr. Bernardino de Sahagún, ed. John Frederick Schwaller, Publications of the Academy of American Franciscan History. Franciscan Publications in Nathuatl, Series 3 (Berkeley CA, 2003); Márcia Helena Alvim, ‘Um franciscano no Novo Mundo: frei Bernardino de Sahagún’, Estudos Ibero-Americanos 31 (2005), 51-60.
Bernardinus de Saluzzo (Bernardino di Saluzzo,
OFMCap. Minister general of the Capuchin order (1709-1710). Author?
literature
Pellegrino da Forlì, Annali dell’ordine dei frati minori cappuccini (Milan, 1885) IV, 209-213; A. Teetaert, ‘Bernardin de Saluzzo’, DHGE VIII, 801.
Bernardinus de Sancto Angelo in Vado (Bernardino de Sant’Angelo in Vado/Bernardino Franceschini, d. 1752)
OFMCap. Friar of the Marches. Active as a lector, guardian, definitor and provincial minister (1706-1709). Afterwards he became a colsultant for the Capuchin minister general Michelangelo da Ragusa. Elected general definitor and procurator at the 1719 chapter. On 21 September 1721, pope Innocent XIII suggested that he became the new vicar general of the Capuchin order, to succeed Giovanni Antonio di Firenze. Bernardino died at Ancona, in 1752. He wrote a number of theological and exegetical works, most of which apparently have not yet been edited.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 47-48; É. d’Alençon, Bibliotheca Mariana Ordinis Minorum Capuccinorum (Rome, 1910), 12; Giuseppe da Fermo, Gli scrittori cappuccini delle Marche (Iesi, 1928), 18-10; A. Teetaert, ‘Bernardin de Sant’Angelo in Vado’, DHGE VIII, 801; Lex.Cap.,>>>
Bernardinus de Treviso (fl. late
Italian friar. Master of theology at Ferrara and active at Bologna. Active philosophocal author.
manuscripts
Comm. in Librum Meteororum Aristotelis (between 1491-1499): MS Boblogna, Biblioteca Universitaria Lat. 1664
De Iudicali Astronomia:>>>>>
literature
C. Piana, ‘Lo studio di S. Francesco a Ferrara’, AFH 61 (1968), 145-146.
Bernardinus Gandensis (Bernardus van Gent/Jakob de Caesteker, d. 1732)
OFMCap. Flemish friar. Joined the order in 1678. Lector and guardian. During a stint as a lector of theology (1695-1699), he wrote a Dutch exposition of the Franciscan rule (Uytlegginghe op den reghel der Minder-Broeders). This work was very well-received within the Capuchin order, receiving French and German translations. Another of his works - a short instruction for the papal syndic- also survives.
editions
Uytlegginghe op den reghel der Minder-Broeders (Ghent, 1705).
Korte onderrichtinghe voor den Pauselycken Syndicus (Ghent, 1718).
literature
Biographie nationale de Belgique IV, 861; Lambert van Velp, Necrologium (Tilburg, 1897), 72; Franciscaansch Leven XVII (Breda, 1934), 26-31; P. Hildebrand, ‘Bernardin de Gand’, DHGE VIII, 792.
Bernardinus Gonzalez (Bernardino González, fl. c. 1700)
OFM. Friar of the Concepción province. Arabist.
literature
Atanasio López, ‘P. Fr. Bernardino González, insigne arabista’, El Eco Franciscano 34 (1917), 286-288; AIA 29 (1928), 361; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 122 (no. 367).
Bernardinus Guslino (fl. late fifteenth century)
Biographer of Bernardinus de Feltre.
editions/literature
G. Biasuz, `Precizazione sulla data di composizione della vita del beato Bernardino, scritta dal Bernardino Guslino', Arch. Stor. Belluno, feltre e Cadore, 36 (1965), 33-55; Lia Sbriziolo, `Una precisazione cronologia per il biografo principe di Bernardino da Feltre', Ateneo Veneto, n.s. 4 (1966), 151-158. >>see also the lemma on Bernardinus de Feltre.
Bernardinus Jiménez (Bernardino Jiménez, fl. second half
OFM. Preacher of the Cartagena province.
literature
AIA 36 (1933), 130-131; AIA 20 (1980), 132; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 131 (no. 446).
Bernardinus Ochino (
OFMObs, OFMCap, and Protestant. Born in Siena, entered the Observant branch of the Franciscan order in 1504 (Capriola convent), and studied Latin, Hebrew, theology and Medicine. For his medical studies, he probably temporarily left the order (before 1510). After re-entering the order, he made career in the Observant branch as provincial of Siena (1523), commissioner at Venice (1531), and Vicar general of the Cismontan provinces (1533). In 1534, he enters the Capuchin fold, where he becomes General Definitor in 1535 and General Vicar in 1538. By that time, he had become one of the most renowned preachers of his time, famous for his Lenten sermon tours in Rome (1534-5), Naples (1536), Perugia, Florence, and Venice (1538), Siena (1539), Modena, Lucca and Perugia (1540), and Naples (1541). Became very active in the production of legislative texts for the new Capuchin order (cf. his role in the wording of the constitutions of 1536 and his refusal to accept in the Capuchin world the existing culture of learning and the dominance of secular philosophy). After his re-election as General Vicar of the Capuchins around 1541, he continues to preach (Bologna and Venice, 1542, and special courses on the Pauline Epistles at Verona), but his increasingly reformist viewpoints draw the attention of Theatines and Dominicans, who accuse him of heresy. When the inquisition and pope Paul III invites him to Rome, Bernardinus eventually decides not to go (partly on the advice of his friend Pietro Martiro Vermigli) but, with the help of the Duchess of Camerino and the Duchess of Ferrara, he flees to Zürich, and from there to Geneva (1542). In Geneva, Bernardinus established a protestant Italian church, and receives from Calvin the authorisation to preach [This deed greatly discredited the Capuchin Order, which almost was disbanded by Pope Paul III, were it not for the defense put forward by Cardinal Severino]. In 1543, Bernardinus writes from Geneva a letter to Siena to justify his movements and decisions, the so-called Epistolla alli molti signori di Balia della Città di Sienna. This is followed by a series of other letters and apologies. In 1544, Bernardinus marries in Geneva an Italian woman from Lucca (with whom he has four sons and two daughters). In 1545, Bernardinus and his family travel via Basel and Strasbourg to Augsburg. When Charles V (after his victory over the Smalkald coalition) tries to obtain his extradition, Bernardinus and his family travel to England with their friend Pietro Martiro (invited by Cramner), where he again preaches to Protestant Italian exiles. In 1553, after Queen Mary has ascended the English throne, Bernardinus goes back via Strasbourg and Basel to Geneva (1553). There he disapproves of the Calvin’s persecution of Michel Servet and gets into trouble about his theological writings. He leaves Geneva, travelling via Chiavenna back to Basel. There he is invited by Italian Protestants to come to Zürich (1554/1555), where he is active until 1563 (in the circle of Pietro Martiro Vermigli, Sozzini, Francesco Betti, Lismanini, and Isabella Manriquez). In that year, he is accused of doctrinal errors against the Protestant faith and has to leave town, and - when Basel and Mulhouse do not want to take him in - travels to Neurenberg and from there to Cracow in Poland. In Cracow, where he receives protection from prince Radziwill, he gains authorisation to preach, but yet again arouses opposition towards his viewpoints, and falls victim to an edict of the papal nuntius, ordering all dissident foreigners to leave. This forces Bernardinus to go to Austerlitz (Slavkov), where he dies at the age of 76 of the plague in December 1564, in the house of the Venetian Anabaptist Niccolò Paruta. Three of his sons had succumbed to the same disease earlier on at Pinczow, whereas his wife had died as a result of an accident in 1563.
editions
I. from his catholic period
Dialogo in che modo la persona debbia reggere bene se stessa (Naples, 1536); Dialoghi quattro del R. Fr. Bernardino da Siena detto il Scapuzzino, ove si contengono del Ladrone in croce qual salvossi, del pentirsi presto, del peregrinaggio per andare al Paradiso, della divina professione con un spirituale testamento (Venice: Niccolò Aristotile detto Il Zoppino, 1540). These two works were combined in the Dialoghi Sette del reverendo Padre frate Bernardino Occhino Senese Generale de’ frati Capuzzini, dove si contiene: Nel primo dell’Innamorarsi di Dio, nel secondo il modo di diventar felice, nel terzo di conoscer se stesso, nel quarto del latrone buono, nel quinto del pelegrinaggio per andar al paradiso, nel sesto de la disputa di Christo con l’anima, nel settimo et ultimo della divina professione con un spirituale testamento (Venice: Niccolò Aristotile detto Il Zoppino, 1540 & 1542). The 1542 edition was reprinted by K. Benrath in the fifth volume of the series Biblioteca della Riforma Itliana (Rome-Florence, 1884). A new and critical edition appeared as: Bernardino Ochino, I ‘Dialogi sette’ e altri scritti del tempo della fuga, ed. Ugo Rozzo (Turin, 1985). The work has also been included (a corrected version of the 1542 edition) in I fratri cappuccini. Documenti e testimonianze del primo secolo, ed. Costanzo Cargnoni (Perugia, 1991) III, testo VI (pp. 445-529)& sez. II, doc. 2. See also: R. Belladonna, ‘Bernardino Ochino’s Fourth Dialogue (‘Dialogo del Ladrone in Croce’) and Ubertino da Casale’s ‘Arbor vitae’: adaptation and ambiguity’, Bibliothèque de Human. Renaiss. 47 (1985), 125-165; R. Belladonna, ‘Motivi umanistici e ascetismo medievale nel Dialogo quarto di Bernardino Ochino’, in: Validità perenne dell’umanesimo. Atti dei Convegni internazionali del Centro di studi umanistici ‘Angelo Poliziano’, ed. G. Tarugi (Florence, 1986), 21-33; B. Nicolini, ‘D’una sconosciuta edizione di un dialogo dell’Ochino’, in: Idem, Ideali e passioni nell’Italia religiosa del Cinquecento (Bologna, 1962), 143-146. [These dialogues to a large extent reflect conversations held with the Duchess of Camerino (Catarina Cybo) in March 1538, and spiritual encounters Vittoria Colonna, Valdéz, Carnesecchi, Pietro Martyro Vermigli, Giberti, and other ‘spiritual friends. The first Dialogue sets the tone, indicating that the growth of divine love in the soul should be cultivated by contemplating the created world as a ladder towards the Divine, by a proper ‘lectio divina’ (devotional and hagiographical texts, and particularly works that help to contemplate Christ’s virtues and perfections, and especially Christ Passion, the contemplation of which is the golden road towards a proper love of God). The other dialogues develop the theme of the love of God in the soul, leading to penitence, proper happiness, self-control and self-knowledge, and a way of life as devout servant of God in conformity with the evangelical councils of obedience, poverty and chastity: ‘In prima prometto vivere sempre in povertà, cioè senza amore a cose create, e con vero lume di saper sempre ch’io non ho, non posso, non volgio, non so e non ho alcuna cosa. Prometto ancora a Dio somma obedienza di sempre essequire con tutte le mie forze tutte le divine inspirazioni, e mai non repugnare, e cosí allora per sempre mi determino fare. Prometto ancora a Dio somma castità d’essere sempre col core e con la mente immaculata e netta di sorte tale che non voglio mai pensare, desiderare, consentire, né volere cosa che dispiacia a Dio, imo ancora non macular la mente con pensare a creatura alcuna, overo amarla, ma sempre tutta stare unita e raccolta in Dio; e cosí prometto servir al mio Signor, sempre immacolata e pura, imo tirare al suo servizio, quanto mi sarà possibile, tutte le damigelle de la casa mia, cioè tutte le potenzie de l’anima.’ I fratri cappuccini. Documenti e testimonianze del primo secolo, ed. Costanzo Cargnoni (Perugia, 1991) III, 528.]
Prediche Nove Predicate (…) nella inclita Città di Vinegia del M.D.XXXIX (Venice: Niccolò Aristotile de Ferrara, 1541/Venice: Bindoni & Pasini, 1541/Venice: Bernardino de Viano de Lexona Vercellense, 1541) [Contains 8 sermons held at Venice (1539), and one sermon held at Perugia (1539). The edition by Bernardino de Viano also contains 5 Sermons held at Lucca (1538)]
II. from his protestant period
Epistola alli molti signori di Balia della Città di Sienna (Geneva, 1543).
Epistola magistri Hieronimi Lucensis ad Bernardinum Ochino cum Responsione Eiusdem Bernardini (Geneva, 1543).
Responsio Bernardini Ochino ad Marcum Brixiensem Abbatem Ordinis S. Benedicti (Geneva, 1543).
Bernardini Ochino Responsio ad Mutium Justinopolitanum qua Rationem Reddit Sui Discessu ab Italia (Geneva, 1543).
Prediche di Bernardino Ochino da Siena novellamente ristampate et con grande diligenza rivedute, 5 Vols. (Geneva & Basel, 1542-1562). [Volume one contains 50 sermons; Volume two contains 65 sermons; Volume three 79 sermons (della Fede, Speranza et Carità); Volume four 51 sermons (dell’anima et di diversi diverse cose utili et necessarie); Volume five 50 sermons (that were never published before)]
XX Predige (Geneva, 1545)
Espositione de Bernardino Ochino di Siena sopra la Epistola di S. Paolo alli Romani (Geneva, 1545) [later translations followed in Latin and German, which were printed at Augsburg]
Expositione sopra la Epistola di S. Paolo alli Galati (Geneva, 1546) [also a German translation]
Riposta alla false calumni di Fra Ambrosio Caterino (Augsburg, 1546).
A Tragoedie or Dialogue of the Injust Usurped Primacie of the Bishop of Rome and of All the Just Abolishing of the Same, made by Bernard Ochino an Italian and translated out of Latine into Englische by M. John Ponet (London, 1549)
Apologi nelli quali si scuoprono li abusi, schiocheze, superstitioni, errori, idolatrie e impietà della sinagoga del papa e specialmente de suoi preti, monaci e frati (Geneva, 1554) [A lenghty anti-catholic diatribe and apology, which also received a much-revised German edition in five volumes under the title: Des hochgelehrten und Gottsäligen mans Bernhard Ochino von Senis fünff Bücher siner Apologen (…) durch Christoff Wirsung verdeutscht (Augsburg, 1559)].
Dialogo del Purgatorio (Zürich, 1556) [with Latin and German translation by the Son of Zwingli. A French translation appeared in 1562]
Syncerae et Verae Doctrinae de Caena Domini Expositio & Defensio contra libros tres Joachimi Westphali Hamburgensis Ecclesiae Praedicatoris (Zürich, 1556) [Defense of Zwinglian ideas against Calvin]
Disputa di M. Bernardino Ochino intorno alla presenza del corpo di Gesu Christo nel sacramento della cena (Basel, 1561).
Prediche di M. Bernardino Ochino Senese, nomate Laberinti del libero o vero servo arbitrio, prescienza, predestinazione et libertà divina, et del modo per uscirne (Basel, 1561)
Tractatio de Conciliatione Controversiae inter Reformatas Ecclesias (Basel, 1561).
Il catechismo o vera institutione christiana di M. Bernardino Ochino da Siena, in forma di Dialogo , Interlocutori, il Ministro, et Illuminato (Basel, 1561/1562).
Bernardini Ochini Senensis Dialogi XXX, in duos libros divisi, quorum primus est de Messia, continetque dialogos XVIII. Secundus est, cum rebus variis, tum potissimum de Trinitate (Basel, 1563) [Translated from Italian into Latin by S. Castellione. This work caused much hostility in the Zurich reformed camp. They saw in one of the dialogues a defense of polygamy. This resulted into a fierce polemics, ending with Bernardino’s expulsion]
For more information on Bernardino’s works, see: K. Benrath, Bernardino Ochino von Siena. Ein Beitrag zur Geschichte der Reformation, 2nd Edition (Brunswick, 1892), 314-323; K. Benrath, ‘Lettere sconosciute di Bernardino Ochino’, Rivista cristiana (1900),>>; P. Piccolomini, ‘Due lettere inedite di Bernardino Ochino’, Archivio della R. società romana di storia patria 28 (1905), 201-207; B. Nicolini, Il pensiero di Bernardino Ochino (Naples, 1939), 95-110; B. Nicolini, ‘Bernardino Ochino, frate dell’Osservanza di S. Francesco’, Atti dell’Accademia Pontaniana 2 (1949), 87-100; B. Nicolini, ‘Bernardino Ochino. Saggio biografico’, Biblion. Rivista di filologia, storia e bibliografia 1 (1959), 5-25; Ph. Mc. Nair & J. Tedeschi, ‘New Light on Ochino’, Bibliothèque d’Humanisme et Renaissance 35 (1973), 289-301; Ugo Rozzo, ‘Nuovi contributi su Bernardino Ochino’, Bullettino della Società di studi Valdesi 146 (1979), 51-83.
literature
Aside from the literature mentione above, see: P. Hildebrand, ‘L’Ordre de S. François dans les oeuvres d’Ochino’, Neerlandica Franciscana 2 (1919), 209-224; Lexicon Capuccinorum (Rome, 1951), 1234-1236; Catholicisme Hier Aujourd’hui Demain IX, 1485-1487; DThCat XI, 916-928; D. Bertrand-Barraud, Les idées philosophiques de Bernardin Ochin, de Sienne (Paris, 1924); F. Callaey, ‘Bernardin Ochino, fautore della pseudo-Riforma’, Italia francescana 6 (1931), 158-183; P. Hildebrand, ‘Bernardin de Sienne’, DHGE VIII, 804-806; P. Simoncelli, `Ochino, Bernardino, Italian theologian and reformer', The Oxford Encyclopedia of the Reformation III, 166-167; Emidio Campi, ``Non vi si pensa quanta sangue costa'. Michelangelo, Vittorio Colonna e Bernardino Ochino', in: Dall'Academia neoplatonica fiorentina alla Riforma, 67-135; G. Fragnito, ‘Gli ‘spirituali’ e la fuga di Bernardino Ochino’, Rivista della Storia Italiana 84 (1972), 777-811; C. Cargnoni, ‘Ochino (Bernardin; Tomasini da Siena)’, DSpir XI (Paris, 1982), 575-591; Emidio Campi, ‘Bernardino Ochino’s Christology and ‘‘Mariology’’ in his writings of the Italian Period (1538-1542)’, in: Protestant History and identity in sixteenth-century Europe, Volume I: The Medieval Inheritance, St. Andrews Studies in Reformation History (Aldershot-Brookfield Vt: Avebury, 1996), 108-122; Giuseppe Alberigo, ‘Ochino, Bernardino’, LThK, 3rd ed. VII, 1047f; S. Cavallotto, ‘Ochino Bernardino’, Lexicon. Dizionario dei Teologi, 942-943; Miguel Gotor, ‘Tradizione inquisitoriale e memoria eterodossa: un cartello di sfida di Bernardino al cardinale Carafa (1543-1628)’, Arch. Ital. Storia Pietà 12 (2000), 89-142; Hildebrand van Hooglede, ‘L’Ordre de S. François dans les oeuvres d’Ochin’, in: Idem, Miscellanea IV, 1753-1768; Miguel Gotor, “Un paradosso ombreggiato da oscuro enigma’: il mito delle origini e Bernardino Ochino nella storiografia cappuccina tra Cinque e Seicento’, in: Nunc alia tempora, alia mores, 211-232.
Bernardinus Senensis (Bernardino degli Albizzeschi da Siena, 1380-1444), Sanctus
OFMConv & OFMObs. Famous theologian and preacher. Born in Massa Marittima (Tuscany) in the noble Albizzeschi family. Orphaned at a young age, he was raies by his uncles. Entered the Franciscan order in September 1402, at the age of 22 after studies in canon law. Entered the Observant movement (in the Colombaio ‘romitorio’ near Siena) before he became priest in 1404, and became one of the leading figures in the expansion of the Observance in Italy. Renowned for his preaching tours (therewith presenting a strong example of Observant itinerant preaching), his expositions of moral theology, and his activities as educator of a whole generation of famous Observant Franciscan preachers. Was accused of heresy in 1423 but acquitted in 1427. Several attempts later on to persecute him/slander him for his special veneration of the name of Jesus (esp. his use of a wooden table with the monogram YHS, which he held out to the public at the end of his public sermons, so that they could kiss it). Between 1438 and 1442 vicar of the Italian Observants. His sermons and theological expositions were widely dissiminated and received many editions in subsequent centuries. Also known for compiling excerpts from medieval Apocalypse commentaries. (Autograph: ms Napels, Naz. VI A. 19). The Apocalypse commentary that survives under his name and survives in several old editions, should be ascribed to another, late thirteenth century friar (see: Anonymus, Pseudo Bernardinus).>>>> In his preaching technique, Bernardino evolved significantly, both in the increasing frequency of sermons for the complete Advent period, and in his free choise of biblical themes, rather independent from the liturgical readings of the day, so to obtain themes commensurate with his moral-catechistic programme (see on this the studies of Delcorno). He also refined and simplified the structure of his sermon, making them easy to remember (following in the footsteps of the advice given in the Ars Faciendi Sermones of Géraud du Pescher, and resembling the memory advice given in the Regulae Memoriae Artificialis of the conventual friar Ludovico da Pirano). Bernardino was canonized in 1450.
manuscripts
Tractatus de Restitutionibus: a.o. MS Washington D.C., Holy Name College, no. 5 & no. 16.; London, Sir John Soane Museum 10 (15th cent.) ff. 138-185v [this MS also contains works of John Capistrano, John of Prato etc.]
De Simonia: London, Sir John Soane Museum 10 (15th cent.) ff. 118-134v
Quadragesimale de Christiana Religione: Trento Fondaz. Bibl. S. Bernardino 303 ff. 1ra-327rb (an. 1439); Sydney, Univ. Library Nicholson 20 ff. 1-258rb (16th cent.); Colmar, Bibl. Publ. 209
De Vita Christiana: Oxford, Bodl. Canon Misc. 312 ff. 44-77 (an. 1437); Terni BC 179 (15th cent. Ff. 13-34v.
Speculum Amatorum Mundi: Würzburg, Univ. Bibl. Benedikt. Provenienz M.CH.O. 25 ff. 2r-40r (15th cent.)
Sermones: Olomouc SVK MI 155 (15th cent.) ff. 333v-338, 445-584v, 634-635; Terni BC 179 (15th cent.) ff. 58-63
(Pseudo?) Speculum Peccatorum: Augsburg, Univ. Bibl. Cod. II.1.2° 12 (later 15th cent.) ff. 38ra-43r [also ascribed to Nicolaus von Dinkelsbühl]; Wolfenbüttel, Herzog Augustbibl. Extravagantes 207, 2 ff. 34v-41v(15th cent.)
>>to be continued
editions
For the incunable editions, see: Gesamtkatalog der Wiegendrucke, III (Leipzig, 1928), 644-654. Among the other (older) Opera Omnia editions, we can point at: S. Bernardini Senensis, Opera Quae Extant Omnia, tam Hucusque Impressa, quam Recens Inventa, in Quatuor Tomos distincta a F. Petro Rodulphio Episcopo Senogalliae Restituta et Apostillys Illustrata, 2 Vols. (Venice, 1591); S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Opera et Labore (…) Ioannis de La Haye, 4 Vols. (Paris, 1635/Venice: Poletti, 1745); S. Bernardini Senensis (…) Opera Omnia (…) Editio Novissima (…), 5 Vols. (Lyon, 1650); S. Bernardini Senensis Opera Omnia Editio Novissima Lugdunensi postrema Emendatior et Nitidior, 4 Vols. (Venice, 1745).
The latest Opera Omnia edition, which contains most (but not all!) of Bernardine's Latin works, is: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965). [See also: Dionysius Pacetti, De Sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, Commissio Operibus S. Bernardini Senensis Edendis Praeposita, I (Ad Claras Aquas/Quaracchi, 1947). This contains a ratio edendi and a full description of manuscripts used]
Here, I will first present the Latin sermons as they are edited in the Quaracchi edition. Thereafter, I will present other Latin sermons (authentic and possible spurious ones), followed by editions of the various vernacular collections. Currently, the best introduction into the extant works of Bernardino is given in Mormando, The Preacher’s Demons, 40ff.
edited Latin works
Quadragesimale de Christiana Religione [67 sermons, composed between 1430-1436] Found in several old Opera Omnia editions, as well as separately (a.o. Basel, 1490 & Lyon, 1498). A critical edition can be found in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume I and II. The sermons for the period between the Feria sexta in Parasceve and Sabbato sancto (Volume II, 187-308) form together the Tractatus de Passione Domini nostri Iesu Christi. The sermons for the period between Dominica Resurrectionis and Dominica in Octava Resurrectionis (Volume II, 309-472) form together the Tractatus de Gloria Paradisi.
1. Proemium. [Dominica in Quinquagesima. De Mane] I, 3-4.
2. De christianae Fidei Firmitate. [Sermo I-Dominica in Quinquagesima. De Mane] I, 5-19.
3. De Fidei Necessitate, Aequitate et Dignitate. [Sermo II-Dominica in Quinquagesima. Infra Diem] I, 20-28. . [See also Appendix, 535-541]
4. Quod Fides est una et determinate, ad quam de Necessitate quilibet obligatur. [Sermo III-Feria secnda post Dominicam in Quinquagesima] I, 29-37. [See also Appendix, 535-541]
5. De Fidei Nonilitate. [Sermo IV-Feria tertia post Dominicam in Quinquagesima] I, 39-47.
6. De sacro Ieiunio. [Sermo V-In Die Cinerum] I, 48-61.
7. De dominica Oratione. [Sermo VI-Feria quinta post Cinerum] I, 62-75.
8. De Eleemosyna [Sermo VII-Feria sexta post Cinerum] I, 76-85.
9. Quare Adversa dantur Iustis multis Rationibus demonstrantur. [Sermo VIII-Sabbato post Cinerum] I, 86-94.
10. De Honore et Cultu Dei seu sanctissimae Trinitatis. [Sermo IX-Dominica prima in Quadragesima. De Mane] I, 95-104.
11. De Idolatriae Cultu. [Sermo X-Dominica prima in Quadragesimaa.Infra Diem] I, 105-118.
12. De ultimo Iudicio. [Sermo XI-Feria secunda post Dominicam I in Quadragesima] I, 119-131.
13. De vera Contritione. [Sermo XII-Feria tertia post I Dominicam in Quadragesima] I, 132-140.
14. De duodecim Periculis quae insperato superveniunt Peccatoribus in ulotimo Fine. [Sermo XIII-Feria quarta post I Dominicam in Quadragesima] I, 141-154.
15. De duodecim Doloribus quos patitur Peccator in Hora Mortis. [Sermo XIV-Feria quinta post I Dominicam in Quadragesima] I, 155-166.
16. De vera Confessione. [Sermo XV-Feria sexta post I Dominicam in Quadragesima] I, 167-180.
17. De sacra Religione. [sermo XVI-Sabbato post I Dominicam in Quadragesima] I, 181-203.
18, De Coniugii Honestate. [Sermo XVII-Dominica secunda in Quaadragesima. De Mane] I, 204-216.
19. De Pudicitia Coniugali. [Sermo XVIII-Dominica secunda in Quadragesima. Infra Diem] I, 217-226.
20. De duodecim Poenitentiae Impedimentis. [Sermo XIX-Feria secunda post II Dominicam in Quadragesima] I, 227-237.
21. Quanta Veneratione honorari debent ecclesiastici Gradus et Sacra. [Sermo XX-Feria tertia post II Dominicam in Quadragesima] I, 238-255.
22. De Consuetudine Mala et Remediis contra eam. [Sermo XXI-Feria quarta post Dominicam II in Quadragesima] I, 256-271.
23. Quare prospera Peccatoribus a Domino tribuuntur. [Sermo XXII-Feria quinta post II Dominicam in Quadragesima] I, 272-281.
24. De pestifera Detractione. [Sermo XXIII-Feria sexta post II Dominicam in Quadragesima] I, 282-293.
25. de Filio prodigo, ubi moraliter Evangelium declaratur. [Sermo XXIV-Sabbato post II Dominicam in Quadragesima] I, 294-307.
26. Contra Guelfos et Ghibellinos et quascumue alias Divisiones et Partes. [Sermo XXV-Dominica tertia in Quadragesima. De Mane] I, 308-321. [See also Appendix, 541-543]
27. Contra Insignia distinguentia inter Partes. [Sermo XXVI-Dominica tertia in Quadragesima. Infra Diem] I, 321-332.
28. In qua ponitur duodecim Occasiones seu Impedimenta quare Homo non credit. [Sermo XXVII-Feria secunda post III Dominicam in Quadragesima] I, 333-343.
29. Quod quilibet tenetur indulgere seu dimittere Inimicis. [Sermo XXVIII-Feria tertia post III Dominicam in Quadragesima] I, 344-354.
30. De honore Parentum. [Sermo XXIX-Feria quarta post III Dominicam in Quadragesima] I, 355-366. [See also Appendix, 544]
31. De Timore Dei. [Sermo XXX-Feria quinta post Dominicam in Quadragesima] I, 367-376.
32. De Mendacio exsecrando. [Sermo XXXI-Feria sexta post III Dominicam in Quadragesima] I, 377-388. [See also Appendix, 544-545]
33. De Duplicitate. [Sermo XXXII-Sabbato post III Dominicam in Quadragesima] I, 389-399.
34. De Restitutione Alienorum. [Sermo XXXIII-Dominica quarta in Quadragesima. De Mane] I, 400-412.
35. Quis etiam restituere obligatur. [Sermo XXXIV-Dominica quarta in Quadragesima. Infra Diem] I, 413-426.
36. Quis etiam restituere obligatur; ubi declarantur quinque Quaternarii Hominum qui Usuris dant Causam efficacem. [Sermo XXXV-Feria secunda post IV Dominicam in Quadragesima] I, 427-447.
37. Quid et quantum Homo restituere teneatur. [Sermo XXXVI-Feria tertia post in IV Dominicam in Quadragesima] I, 448-464.
38. De Restitutione temporalium Rerum. [Sermo XXXVII-Feria quarta post IV Dominicam in Qudragesima] I, 465-485.
39. Quando Homo restituere obligatur. [Sermo XXXVIII-Feria quinta post IV Dominicam in Quadragesima] I, 486-499.
40. Cui Homo restituere obligatur. [Sermo XXXIX-Feria sexta post IV Dominicam in Quadragesima] I, 500-515.
41. Quo Loco et quomodo et quare Aliena restituenda sunt. [Sermo XL-Sabbato post IV Dominicam in Quadragesima] I, 516-534.
42. De horrendo Peccato Blasphemiae et de Impietatibus eius. [Sermo XLI-Dominica quinta, scilicet de Passione, in Quadragesima. De Mane] II, 5-19.
43. Contra Alearum Ludos. [Sermo XLII-Dominica Suppradicta. Infra Diem] II, 20-34.
44. De mandato divinae Dilectionis. [Sermo XLIII-Feria secunda post Dominicam de Passione] II, 35-44. [See also Appendix, 475-476]
45. Contra mundanas Vanitates et Pompas. [Sermo XLIV-Feria tertia post Dominicam de Passione] II, 45-58.
46. De Iuramento et Periurio. [Sermo XLV-Feria quarta post Dominicam de Passione] II, 59-72.
47. De Multitudine malorum quae ex Vanitatibus subsequuntur. [Sermo XLVI-Feria quinta post Dominicam de Passione] II, 73-85.
48. Contra se fardentes et capillos adulterinos portantes atque contra Feminas caudates. [Sermo XLVII-Feria sexta post Dominicam de Passione] II, 86-99.
49. De Domina honesta. [Sermo XLVIII-Sabbato post Domenicam de Passione] II, 100-109.
50. De Titulo triumphali et Magnificatione Nominis gloriosi Regis Iesu. [Sermo XLIX-Dominica Olivarum. In Mane] II, 110-124.
51. De Contemptu Mundi. [Sermo L-Dominica Olivarum. Infra Diem] II, 125-138.
52. De Animae Dignitate et de altissimis Beneficiis a Deo sibi collatis. [Sermo LI-Feria secunda post Dominicam Olivarum] II, 139-153.
53. De Salutatione angelica. [Sermo LII-Feria tertia post Dominicam Olivarum] II, 154-162.
54. De iis qui male se habent circa Dominicum Sacramentum. [Sermo LIII-Feria quarta post Dominicam Olivarum] II, 163-171.
55. De duodecim Fructibus Ligni Vitae, id est sanctissimi Sacramenti. [Sermo LIV-Feria quinta in Cena Domini] II, 172-187.
56. Circa Sacramentum Dominicae Passionis (…) De duodecim Contemplationibus Dolorum (…) de septem Verbis Christi in Cruce (…) de rationibus quare Christus voluit in Cruce mori. [Sermo LV-Feria sexta in Parasceve] II, 187-293. [See also Appendix, 476-483]
57. Quomodo quilibet praeparare se debet ad suscipiendum sanctissimum Sacramentum. [Sermo LVI-Sabbato sancto] II, 294-308.
58. De Resurrectione Capitis nostri Christi. [Sermo LVII-Dominica Resurrectionis] II, 309-328.
59. De humanae Naturae necessaria Resurrectione et Perpetuitate futura. [Sermo LVIII-Dominica Resurrectionis. Infra Diem] II, 329-339.
60. De universali Regno et Dominio Iesu Christi. [Sermo LIX-Feria secunda post resurrectionem] II, 340-353.
61. De Gloria Spirituum Beatorum in Regno Dei. [Sermo LX-Feria tertia post resurrectionem] II, 354-370.
62. De superadmirabili Gratia et Gloria Matris Dei. [Sermo LXI-Feria quarta post Resurrectionem] II, 371-397. [See also Appendix, 483-484]
63. De substantiali seu essentiali Gloria Animarum sanctarum. [Sermo LXII-Feria quinta post Resurrectionem] II, 398-406.
64. De Gloria consubstantiali Corporum beatorum. [Sermo LXIII-Feria sexta post Resurrectionem] II, 407-427.
65. De accidentali Gloria quae est in Beatis. [Sermo LXIV-Sabbato post Resurrectionem] II, 428-440.
66. Quae erunt Excercitia Beatorum. [Sermo LXV-Dominica in Octava Resurrectionis. In Mane] II, 441-451.
67. De Pugna et Saccomanno Paradisi sive caelestis Ierusalem. [Sermo LXVI-Dominica in Octava Resurrectionis. Infra Diem] II, 452-471.
68. Conclusio totius Operis. II, 472.
Quadragesimale de Evangelio Aeterno [65 sermons, composed between 1430-1444]. This collection can be found in several old Opera Omnia editions, as well as separately (a.o. Spyer, 1484; Basel, 1490). A critical edition can be found in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965),Volume III-V. The sermons for the period between Sabbato post III Dominicam in Quadragesima and Feria quarta post Dominicam de Passione (Volume IV, 117-416) are also known separately as the Tractatus de Contractibus et Usuris. The large Sermo de sacratissima Passione et Mysteriis Crucis, meant for the Feria sexta in Parasceve (Volume V, 68-170), can also be found as a separate treatise..
1. Prologus de Evangelio Aeterno. III, 3-19. [See also Appendix, 463-465.]
2. De Origine Caritatis seu divini Amoris. [Sermo I-Dominica in quinquagesima. In Mane] III, 20-29.
3. Declaratio Epistolae Pauli de laudibus Caritatis. [Sermo II-Dominica in Quinquagesima. Infra Diem] III, 30-45.
4. De Excellentia divini Amoris. [Sermo III-Feria secunda post Dominicam in Quinquagesima] III, 46-59.
5. De Affectionibus triplicis inflammati Amoris, scilicet Deit, sui et proximi, de quibus verum Carnisprivium celebratur. [Sermo IV-Feria tertia post Dominicam in Quinquagesima] III, 60-86.
6. De Mercantia divini Amoris. [Sermo V-Feria quarta in Die cinerum] III, 87-99.
7. De Fide viva et mortua. [Sermo VI-Feria quinta post Cineram] III, 100-119.
8. De proximorum Dilectione. [Sermo VII-Feria sexta post Cinerum] III, 120-133.
9. De divina Protectione, et quomodo a Deo per Angelos Iustorum Civitas et Anima ab Adversitatibuss custoditur. [Sermo VIII-Sabbato post Cinerum] III, 134-145.
10. De magna Efficacia et Fructibus Verbi Dei. [Sermo IX-Dominica prima in Quadragesima. In mane] III, 147-158. [see also Appendix, 464-465]
11. De Observantia Sabbati et Celebratione Festorum. [Sermo X-Dominica prima in Quadragesima. Infra Diem] III, 159-196.
12. De Iudicio generali [Sermo XI-Feria secunda post I Dominicam in Quadragesima] III, 197-229. [See also Appendix, 465-468]
13. De Aeternitate Infernalium Tormentorum. [Sermo XII-Feria tertia post Dominicam I in Quadragesima] III, 230-242.
14. De Fidei Improbabilitate. Contra Praesumptuosos et Curiosos quaerentes Signa, Miracula et Portenta vel naturales rationes de Fide. [Sermo XIII-Feria quarta post I Dominicam in Quadragesima] III, 243-254.
15. De Iudicio temerario, praesumptuoso et falso. [Sermo XIV-Feria quinta post I Dominicam in Quadragesima] III, 255-66.
16. De horrendo Peccato contra Naturam. [Sermo XV-Feria sexta post I Dominicam in Quadragesima] III, 267-284.
17. De Regimine Principum et quorumque Regentium. [Sermo XVI-Sabbato post I Dominicam in Quadragesima] III, 285-304.
18. De Honore Parentum. [Sermo XVII-Dominica secunda in Quadragesima. In Mane] III, 306-318.
19. De duodecim Sceleribus propter quae Deus Patrias et Regna saepe iudicat et flagellat. [Sermo XVIII-Dominica secunda in Quadragesima. Infra Diem] III, 319-329.
20. De Signis per quae cognosci potest quando Deu Iudicia sunt propinqua. [Sermo XIX-Feria secunda post II Dominicam in Quadragesima] III, 330-339.
21. De multiplici Causa quare Populi de proximo Futuraa super eos Iudicia non cognoscunt nec verentur. [Sermo XX-Feria tertia post II Dominicam in Quadragesima] III, 340-351.
22. De multiplici Hominum Ignorantia. [Sermo XXI-Feria quarta post II Dominicam in Quadragesima] III, 352-365. [See also Appendix, 468-469]
23. De Suppliciis infernalibus omnium Damnatorum et maxim quorumcumque Scelatorum. [Sermo XXII-Feria quinta post II Dominicam in Quadragesima] III, 366-379.
24. Apertis Rationibus demonstratur quod extra unicam et catholicam Fidem nemo salvari potest; et quare tanta erit Multitudo Damnatorum et tanta Paucitas Salvandorum. [Sermo XXIII-Feria sexta post II Dominicam in Quadragesima] III, 380-391.
25. De sacra Religione, et quod melius est Bonum facere ex Voto quam ex libera Voluntate. [Sermo XXIV-Sabbato post II Dominicam in Quadragesima] III, 392-435.
26. Contra Partialitates Cordis, Oris et Operis; et maxime contra Guelphos et Ghibellinos. [Sermo XXV-Dominica tertia in Quadragesima. In Mane] III, 437-449.
27. Prophetia beato Ioanni Evangelistae revelata de eisdem Partialitatibus Cordis, Oris et Operis. [Sermo XXVI-Dominica tertia in Quadragesima. Infra Diem] III, 450-460.
28. De sacra Confessione et Fructibus eius. [Sermo XXVII-Feria secunda post III Dominicam in Quadragesima] IV, 5-34.
29. De Correctione fraterna. [Sermo XXVIII-Feria tertia post III Dominicam in Quadragesima] IV, 35-55. [See also Appendix, 609-610]
30. De odibili et exsecranda Detractione. [Sermo XXIX-Feria quarta post III Dominicam in Quadragesima] IV, 56-79.
31. De Detractione et de Remediis contra eam. [Sermo XXX-Feria quinta post III Dominicam in Quadragesima] IV, 80-96.
32. De Conversione Samaritanae. Expositio Evangelii secundum mysticum Intellectum. [Sermo XXXI-Feria sexta post III Dominicam in Quadragesima] IV, 97-116.
33. De Origine Dominiorum et Rerum Translatione. [Sermo XXXII-Sabbato post III Dominicam in Quadragesima] IV, 117-139.
34. De Mercationibus et Artificibus in generali et de Conditionibus licitis et illicitis earundem. [Sermo XXXIII-Dominica quarta in Quadragesima. In Mane] IV, 140-163. [Cf. Appendix, 610-617]
35. De Temporis Ventitione, et quando hoc liceat vel non liceat. [Sermo XXXIV-Dominica quarta in Quadragesima. Infra Diem] IV, 164-188.
36. Quo Pretio aestimari debeant Res venales, et de Cupla vendentium Res maculatas. [Sermo XXXV-Feria secunda post IV Dominicam in Quadragesima] IV, 189-203.
37. De Voragine Usurarum. Ubi declaratur quid sit Usura, in quibus committi potest, et quas Excusationes assumunt qui defendunt Usuram. [Sermo XXXVI-Feria tertia post IV Dominicam in Quadragesima] IV, 204-222.
38. De Mutuo, et quomodo et quando quilibet teneatur Mutuum dare gratis. [Sermo XXXVII-Feria quarta post IV Dominicam in Quadragesima] IV, 223-240.
39. Quod Lege Naturae, Scripturae et sanctae Ecclesie prohibetur Usura. [Sermo XXXVIII-Feria quinta post IV Dominicam in Quadragesima] IV, 241-264.
40. De Contractibus Usurariis et de Securitatibus Mercantiarum ac de Varietate multiplici Cambiorum. [Sermo XXXIX-Feria sexta post IV Dominicam in Quadragesima] IV. 265-294.
41. De variis Soccidis Animalium. [Sermo XL-Sabbato post IV Dominicam in Quadragesima] IV, 295-306.
42. De impraestitis Venetorum et de Monte Florentinorum ac de Ianuensium Locis, quae idem in Substantia sunt. [Sermo XLI-Dominica V in Quadragesima, id est Dominica de Passione. In mane] IV, 307-346.
43. De Interesse. Et in quibus Casibus et quare liceat accipere ultra Sortem. [Sermo XLII-Dominica de Passione. Infra Diem] IV, 347-369.
44. Quantum Usura adversetur Deo et Usurarium Idolatrare facit. Et quam gravi Blasphemia Dei ac Fidei suae sit Usurariis faenerandi Libertatem praestare. [Sermo XLIII-Feria secunda post Dominicam de Passione] IV, 370-387.
45. Quantum et quot impiis Modis Usura Proximo sit nociva. [Sermo XLIV-Feria tertia post Dominicam de Passione] IV, 388-400.
46. Quot Pravitatibus depravetur Homo per Pravitatem Usurae. [Sermo XLV-Feria quarta post Dominicam de Passione] IV, 401-416.
47. De ardentissimo Amore sanctissimae Magdalenae. [XLVI-Feria quinta post Dominicam de Passione] IV, 417-441.
48. Descriptio Similitudinis Vanitatis mundanae quae in vanis Mulieribus regnat. [XLVII-Feria sexta post Dominicam de Passione] IV, 442-463.
49. De laudibus Virginitatis. Et de duodecim mysticis Domicellis Virginis Matris Dei. [Sermo XLVIII-Sabbato post Dominicam de Passione] IV, 464-484.
50. De glorioso Nomine Domini nostri Iesu Christi. [Sermo XLIX-Dominica Olivarum. In Mane] IV, 487-515.
51. De Pace et Concordia Inimicorum ac de Remissione Iniuriarum. [Sermo L-Dominica Olivarum. Infra Diem] IV, 516-536.
52. De admirandi Gratiis beatae Virginis. [Sermo LI-Feria secunda post Dominicam Olivarum] IV, 537-561.
53. De Conscientia Bona et Mala. [Sermo LII-Feria tertia post Dominicam Olivarum] IV, 562-584. [See also Appendix, 617-623]
54. De triplici Statu Conscientiae malae, et de Illuminatione et Reformatione eiusdem. [Sermo LIII-Feria quarta post Dominicam Olivarum] IV, 585-608.
55. De Corpore Christi et de Mirabilibus quae contingunt circa hoc Sacramentum. [Sermo LIV-Feria quinta in Cena Domini. In Mane] V, 5-42.
56. De triplici varia Sumptione quae tam Mali quam Boni assumunt Corpus Christi. [Sermo LV-In Cena Domini. Infra Diem] V, 43-67.
57. De sacratissima Passione et Mysteriis Crucis. [Sermo LVI-Feria sexta in Parasceve] V, 68-170.
58. Iterum de sanctissimo Sacramento. Et quomodo pro Die Paschatis quilibet se praeparare debet ad sacram Communionem [Sermo LVII-Sabbato Sancto] V, 171-190.
59. De Homine novo et Peregrino cui beatus Franciscus vel alius Sanctus potest appropriari. [Sermo LVIII-Feria secunda post Resurrectionem] V, 191-205.
60. De Stigmatibus sacris gloriosi Francisci. [Sermo LIX-Feria tertia post Resurrectionem] V, 206-230.
61. De Sitibus et Desideriis Animarum tam Bonis quam Malis, et de Matrimonio et Fornicatione spirituali. [Sermo LX-Feria quarta post Dominicam Resurrectionis] V, 231-245. [See also Appendix, 347-352]
62. De duodecim Gradibus divini Amoris, qui possunt gloriosae Magdalenae vel aliqui Sancto appropiari. [Sermo LXI-Feria quinta post Resurrectionem] V, 246-264.
63. De duodecim Bonis seu Gratiis ad quae valent Opera bona extra Caritatem facta. [Sermo LXII-Feria sexta post Dominicam Resurrectionis] V, 265-279. [See also Appendix, 352-355]
64. Quod Purgatorium sit multipliciter stabilitur. [sermo LXIII-Sabbato in Albis] V, 280-296.
65. De Purgatorii Statu, hoc est de Purgandorum Poenalitate, Iudunditate atque Necessitate. [Sermo LXIV-Dominica in Octava Resurrectionis. In Mane] V, 297-318.
66. De Gloria eorum qui in Caritate fideliter et triumphaliter perseverant usque in Finem. [Sermo LXV-Dominica in Octava Resurrectionis. Infra Diem] V, 319-344. [See also Appendix, 355-357]
Tractatus de Vita Christiana [three sermons/ discourses, composed before 1430]. Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume VI.
1. De christiana Modestia, quae triplex est. VI, 5-19.
2. De christiana Iustitia. VI, 20-44.
3. De Pietate christiana. VI, 45-64.
[see also Appendix, VI, 481-534.]
Tractatus de B. Virgine [11 sermons, composed between 1430 and 1440] Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume VI.
1. De glorioso Nomine Mariae, scilicet quod dicitur `Stella Maris'. VI, 65-76.
2. De glorioso Nomine Mariae, et quod interpretatur `amarum Mare'. VI, 77-87.
3. Iterum de glorioso Nomine Mariae, et quomodo Maria `Domina' interpretatur. VI, 88-98.
4. De Admirandis Gratiis B. Virginis. [Sermo in Festivitatibus beatae Virginis] [edited in Vol. IV, 537-584.]
5. De Consensu Virginali. [Sermo in sacratissimo Die Dominicae Annuntiationis in Mane] VI, 100-110.
6. Iterum de Virginali Consensu. [sermo in Annuntiatione gloriosae Virginis - infra Diem] VI, 111-121.
7. De Salutatione angelica. [edited in Vol. II, 153-162.]
8. De superadmirabili Gratia et Gloria Matris Dei. [edited in Vol. II, 371-397.]
9. De septem Verbis Virginis gloriosae in uibus septem Gradus seu Processus Amoris insinuantur. [Sermo in Visitatione beatae Mariae] VI, 123-144.
10. Sermo in Die Purificationis beatae Mariae Virginis. VI, 145-161.
11. In Assumptione gloriosae Virginis Mariae. VI, 161-181.
Tractatus de Spiritu Sancto et de Inspirationibus [six sermons, composed between 1422 and 1444] Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume VI.
1. De Donis Spiritus Sancti, et quomodo communicantur Divino Amori. [Sermo in Die Pentecostes] VI, 183-222.
2. Tractatus de Inspirationibus. Et Primo de Inspirationum varietate. [Feria II post Diem Pentecostes] VI, 223-242.
3. De Inspirationum Discretione. [Feria III post Diem Pentecostes] VI, 243-290.
4. De multiplici Lumine quo cognosci possit quae sunt Inspirationes implendae et quare merentur et quid merentur. [Feria IV post Diem Pentecostes]VI, 291-311.
5. De duodecim Fructibus Spiritus Christi et Ligni Vitae. [Feria V post Pentecosten et pro Dominica XIV post Pentecosten-De Epistola] VI, 312-319.
6. De Manifestatione Spiritus Sancti per duodecim Signa. [Feria sexta et Dominica X post Diem Pentecostes] VI, 320-331.
Tractatus de Octo Beatitudinibus Evangelicis [nine sermons, composed between 1441- and 1443] Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume VI.
1. De Excellentia et Dignitate Beatitudinum Evangelicarum et de Sufficienti Numero et Ordine Praedictarum. VI, 333-347.
2. Primo Beatitudo est Paupertas Spiritus quae Beatitudinem parit. VI, 348-364.
3. Secunda Beatitudo est Mititas. VI, 365-375.
4. Tertia Beatitudo est Luctus cui promittitur Consolatio vera. VI, 376-393.
5. Quarta Beatitudo est Esuries iustitiae seu Famelica Iustitia. VI, 394-413.
6. Quinta Beatitudo est Affectus Misericordiae. VI, 414-429.
7. Sexta Beatitudo est Munditia Cordis. VI, 430-445.
8. Septima Beatitudo est Pax. VI, 446-459.
9. Octava Beatitudo est Patientia. VI, 460-479.
Sermones de Tempore [18 sermons, composed between 1440 and 1444] Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume VII.
1. De variis Iudiciis et Tormentis inflictis Peccatoribus in Adventu iusti Iudicis Iesu Christi. [Domenica II de Adventu] VII, 7-15.
2. De sancto Ioseph Sponso beatae Virginis. [In vigilia nativitatis Domini] VII, 16-30.
3. De triplici Christi Nativitate [In nativitate Domini] VII, 31-49.
4. Sermo in Epiphania Domini. VII, 50-64.
5. De Sacrificio Abrahae. [Dominica in Quinquagesima] VII, 65-78.
6. De sacratissima Oratione et de Circumstantiis eius. [In die rogationum seu in majoribus litaniis aut pro quocumque alio tempore] VII, 79-93.
7. Sermo in Assensione Domini Nostri Iesu Christi. VII, 94-118.
8. De ascensione Sanctissima Iesu Christi. [Infra Diem] VII, 119-135.
9. De duodecim Fructibus Eleemosynae sanctae. [Dominica prima post Pentcostem] VII, 136-152.
10. Quantae Efficaciae sit in bonum atque in malum Societas bona vel mala. [Domenica III post Pentecosten] VII, 153-173.
11. De Multiloquio atque de Remediis eius necnon et de multiplici Remedio contra omnia Vitia Linguae. [Dominica V post Pentecosten] VII, 174-175.
12. De multiplicibus Rationibus quare a Deo Prospera Mundi dantur Iustis.[Dominica VIII post Pentecosten] VII, 192-201.
13. Contra Confidentium sui ipsius; et de Humiliatione Superborum et Exaltatione Humilium in Evangelio Pharisaei et Publicani. [Dominica X post Pentecosten] VII, 202-212.
14. Quanta fecerit Dominus Animae Rationali. [Dominica XI vel XXII Dominica post Pentecosten] VII, 213-227.
15. De divina Dilectione, et quare et uomodo diligendus est Deus. [Dominica XII vel XVII post Pentecosten] VII, 228-242.
16. De Calamitatibus et Miseriis Humanae Vitae et Maxime Senectutis. [Dominica XVI post Pentecosten] VII, 243-262.
17. De triplici Statu Animae, scilicet Offensionis, Illuminationis et Conversionis (De Peccatoris Conversione) [Dominica XX post Pentecosten] VII, 263-291.
18. De multiplici Veritate. [Dominica XII post Pentecosten] VII, 292-305.
Sermones de Diversis [11 sermons from different periods] Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume VII.
1. De triplici Statu Animae Iustae. VII, 309-334.
2. De Amore inter Deum et Animam. VII, 335-354.
3. De summa Perfectione evangelicae Obedientiae atque de Obedientia cuiuscumque Religionis. VII, 355-381.
4. Disputatio de Obientia et maxime de illa quae evangelica nominatur; quae per Dialogum fit. VII, 382-407.
5. De Rectoribus et Praelatis. VII, 408-420.
6. De Taciturnitate Bona et Mala. VII, 421-429.
7. De multiplici Mendacio. VII, 430-450.
8. De desiderabili Veritate. VII, 451-471.
9. De Amore proprio seu privato; et quomodo tam in Angelis quam in Hominibus Radix est omnium Malorum. VII, 472-491.
10. De Mundi Amore et malis Conditionibus eius. VII, 492-504.
11. De Exercitu Spirituum malignorum. VII, 505-525.
Sermo in Nativitate Domini. Edited in S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), VII, 529-537.
Sermones Imperfecti [25 sermons] Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume VIII.
1. De Vocatione ad Bonum operandum. [In Septuagesima et pro Dominica infra Octavam Corporis Christi et pro Dominica XIX post Pentecosten] VIII, 3-7.
2. De Conversione Seniorum. [Pro Septuagesima et pro Dominica XIX post Pentecosten] VIII, 7-11.
3. De Verbo Dei et de Conditionibus Auditorum. [In Sexagesima] VIII, 11-23.
4. De Spe. VIII, 23-25.
5. De Gradibus Amoris. VIII, 25-27.
6. De Dilectione. VIII, 27-32.
7. De Caritate Ordinata. VIII. 32-38.
8. De Dilectione. VIII, 38-40.
9. De Stimulis Amoris. VIII, 40-42.
10. De Conservatione et vera Custodia Civitatum. VIII, 42-50.
11. De Confessione. VIII, 50-53.
12. Ad Scholares. VIII, 53-57.
13. De Matrimonio Regulato, Inordinato et Separato. VIII, 57-67.
14. De Eleemosyna Descriptione, Distinctione et Obligatione. VIII, 67-76.
15. Quis potest facere Eleemosynam, quibus et de quibus. VIII, 76-84.
16. De Eleemosynae Inductione, Ordinatione et Remuneratione. VIII, 84-89.
17. De Negligentia. VIII, 89-96.
18. De Sollicitudine. VIII, 96-101.
19. Pro uno Martyre. VIII, 101.
20. De Circumstantiis. VIII, 102.
21. De triplici Statu Ecclesiae. VIII, 102.
22. De Quatuor Daemonibus Satanae Collateralibus. VIII,112-115.
23. De Confessione Peccatorum. VIII, 115-138.
24. Sermo quare Adversa dantus Malis. VIII, 138-146.
25. Sermo quare Tribulationes dantur Iustis. VIII, 146-158.
[26.] Quare dantur hic Adversa Iustis. VIII, 158-160.
Itinerarium Anni [a kind of index with themes for 221 predicable sermons during the ecclesiastical year] Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume VIII, 163-306.
Epistolae [21 letters] Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume VIII,
1. Summo Pontifici Martino V. [ante 28-01, 1428] VIII, 311.
2. Francisco Marci, dicto Pecorario, de Senis. [22-02, 1429] VIII, 311.
3. Catharinae de Columna, Comitissae Montisferetri [12-09, 1433] VIII, 312.
4. Rectoribus Civitatis Senarum. [14-01, 1434] VIII, 313.
5. Fratribus de Observantia totius Italiae. [5-08, 1438] VIII, 314.
6. Officialibus Fabricae S. Petronii Bononiae. [25-11, 1438] VIII, 315.
7. Rectoribus Civitatis Senarum. [21-01, 1439] VIII, 316. See also Paolo Vian, ‘Di un testimone vaticano della lettera di S. Bernardino ai magistrati senesi del 21 gennaio 1439’, in: Revirescunt chartae. Codices documenta textus. Miscellanea in honorem P. Caesaris Cenci OFM, ed. Alvaro Cacciotti & Pacifico Sella, Medioevo, 5 (Rome: Edizioni Antonianum, 2002), 377-400.
8. Rectoribus Podiibonitii. [13-07, 1440] VIII, 316.
9. Declaratio S. Bernardini de Senis circa aliqua dubia super Regulam Fratrum Minorum (…) Fratribus de Observantia totius Italiae [31-07, 1440] VIII, 317.
10. Magistro Iacobo Biade, Ord. Min. [27-09, 1440] VIII, 321.
11.Sorori Nicolinae Abbatissae. [10-11, 1440] VIII, 321.
12. Fratri Baptistae de Bononia. [5-01, 1441] VIII, 323.
13. Fratri Baptistae de Bononia [13-02, 1441] VIII, 325.
14. Fratri Ioanni de Capistrano. [14-02, 1441] VIII, 326.
15. Cuidam Fratri Innominato. [1-05, 1441] VIII, 327.
16. Fratri Ioanni de Capistrano. [18-05, 1441] VIII, 328.
17. Antianis Civitatis Bononiae. [20-06, 1442] VIII, 329.
18. Rectoribus Civitatis Senarum. [13-12, 1442] VIII, 329.
19. Rectoribus Civitatis Senarum. [12-02, 1443] VIII, 330.
20. Petro Thomasio de Venetiis. [14-04, 1443] VIII, 331.
21. Summo Pontifici Eugenio IV. [ca. 15-08, 1439] VIII, 332.
Postillae in Epistolas et Evangelia Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume IX.
1. Dominica I de Adventu. IX, 3-9.
2. Dominica II de Adventu. IX, 9-20.
3. Dominica III de Adventu. IX, 20-28.
4. Feria IV Quatuor temporum de Adventu. IX, 28-39.
5. Dominica IV de Adventu.IX, 39-45.
6. In Nativitate Domini. IX, 45-55.
7. In Sancti Stephani. IX, 55-56.
8. In Innocentibus. IX, 56-60.
9. Dominica infra Octavam Nativitatis. IX, 60-69.
10. In Octava Nativitatis. IX, 69-71.
11. In Vigilia Epiphaniae. IX, 71.
12. In Epiphania. IX, 71-78.
13. Dominica infra Octavam Epiphaniae. IX, 78-95.
14. Dominica II post Epiphaniam. IX, 95-105.
15. Dominica III post Epiphaniam.IX, 105-109.
16. Dominica IV Post Epiphaniam.IX, 109-113.
17. Dominica V post Epiphaniam. IX, 113-120.
18. Dominica in Octava Resurrectionis. IX, 120-126.
19. Dominica II post Pascha. IX, 126-127.
20. Dominica III post Pascha. IX, 127-131.
21. Dominica IV post Pascha. IX, 131-137.
22. Dominica V post Pascha. IX, 137-140.
23. In Litaniis. IX, 140-145.
24. In Die Ascensionis. IX, 145-155.
25. Dominica infra Octavam Ascensionis. IX, 155-157.
26. In Vigilia Pentecostes. IX, 157-160.
27. In Die pentecostes. IX, 160-171.
28. Feria II post Pentecosten..IX, 171-174.
29. Feria III post Pentcosten. IX, 174-175.
30. Feria V post Pentecosten. IX, 175-176.
31. Dominica I post Pentecosten. IX, 176-179.
32. Dominica II post Pentecosten. IX, 179-183.
33. Dominica III post Pentecosten. IX, 183-191.
34. Dominica IV post Pentecosten. IX, 191-199.
35. Dominica V post Pentecosten. IX, 199-201.
36. Dominica VI post Pentecosten. IX, 201-204.
37. Dominica VII post Pentecosten. IX, 204-210.
38. Dominica VIII post Pentecosten. IX, 210-215.
39. Dominica IX post Pentecosten. IX, 215-220.
40. Dominica X post Pentecosten. IX, 220-228.
41. Dominica XI post Pentecosten. IX, 228-229.
42. Dominica XII post Pentecosten. IX, 229-240.
43. Dominica XIII post Pentcosten. IX, 240-244.
44. Dominica XIV post Pentecosten. IX, 244-251.
45. Dominica XV post Pentecosten. IX, 251-253.
46. Dominica XVI post Pentcosten. IX, 253-259.
47. Sabbato post XVII Dom. post Pentcosten. IX, 259-261.
48. Dominica XIX post Pentecosten. IX, 261-265.
49. Dominica XX post Pentecosten. IX, 265-269.
50. Dominica XXII post Pentecosten. IX, 269-274.
51. Dominica XXIII post Pentecosten. IX, 274-279.
52. Dominica XXIV post Pentecosten. IX, 279-292.
53. In Conversione Sancti Pauli. IX, 292-300.
54. In Purificatione Beatae Mariae. IX, 300-305.
55. In Annuntiatione. IX, 305-323.
56. In Nativitate Sancti Ioannis Baptistae. IX, 323-326.
57. In Assumptione Beatae Mariae.IX, 326-331.
58. In Festo Evangelistarum. IX, 331-332.
59. In Nativitate Plurimorum martyrum. IX, 332-338.
60. In Dedicatione Ecclesiae. IX, 338-340.
61. Canticum `Magnificat' IX, 340-344.
Selecta ex Autographa Budapestinensi Edited in: S. Bernardini Senensis Opera Omnia (…) Studio et Cura Patrum Collegii S. Bonaventurae, 9 Vols. (Ad Claras Aquas/ Quaracchi, 1950-1965), Volume IX.
1. Partialitatum Triplex Culpa Cordis, Oris et Operis. IX, 347.
2. Peccatorum Septem vel Novem gradus. IX, 352.
3. De Morte et Sepultura Animae Peccatricis. IX, 357.
4. Contra Raptores et Officiales et Domini iniusti. IX, 360.
5. Contra Partialitates. IX, 362.
6. De Fide.; Contra Arlias. IX, 368.
7. Amoris Dei, Sui et Proximi 21 Affectus; Item pro Communicantibus. IX, 370.
8. De natura Amoris. IX, 371.
9. De triplici Statu naturae. IX, 373.
10. De Honore Parentum. IX, 374.
11. Yhesus Nomen multipliciter commendatur. IX, 380.
12. Contra Arlias. IX, 384.
13. De Çelotipia Coniugum. IX, 389.
14. de Stipendiariis. IX, 390.
15. De Puellis Gubernandis. IX, 391.
16. De Saccomanno Vite eterne. IX, 392.
17. Dominica II de Adventu. IX, 397.
18. Contra Vanitates Capitis. IX, 399.
19. De Missa quomodo debet audiri. IX, 402.
20. In Festo Omnium Sanctorum. IX, 404.
21. Pro Scholaribus septem discipline. Pro Auditoribus Verbi Dei. IX, 406.
22. Tractatus de Septem tentationibus. IX, 409-419.
23. Quod Denarii assimilantur Muscis. IX, 420.
24. De Domino Tiroço Capitaneo Philocaptorum. IX, 421.
25. De Matrimonio et Uxore Capienda. IX, 425.
26. De Mysteriis Nominis Yhesu. IX, 426.
27. Contro Soddomiam. IX, 427.
Confessio et Pulchritudo [a Summa Confessionis, not included in the Opera Omnia of Quaracchi, because it was at that time not reckoned to be a genuine work of Bernardinus] Edited in: Opera Omnia (Venice, 1591) IV, 151-176; Opera Omnia (Paris, 1635) III, 566-587; Opera Omnia (Lyon, 1650), III, 457-474; Opera Omnia (Venice, 1745²), III-421-437.
Defensio Sui Ipsius Facta Coram Martino V. [not included in the Opera Omnia of Quaracchi, because it was at that time not reckoned to be a genuine work of Bernardinus] Edited in: E. Bulletti, in: `Vita Inedita di S. Bernardino col testo dell'Autodifesa dall'Accusa di Eresia per la Causa del Nome di Gesù', Boll. di Studi Bernardiniani, 3 (1937), 179-186.
Tractatus de Preceptis Regulae Fratrum [not included in the Opera Omnia of Quaracchi, because it was at that time not reckoned to be a genuine work of Bernardinus] Edited in: Opera Omnia (Paris, 1635) III, 591-595; Opera Omnia (Lyon, 1650), III, 478-481; Opera Omnia (Venice, 1745²), III, 440-443.
Litterae: C. Piana, ‘Lettera inedita di S. Bernardino da Siena ed altra corispondenza per la storia del pulpito di S. Petronio a Bologna nel ‘400’, AFH 47 (1954), 54-87.
Latin dubia
(?) Tractatus de Speculo Peccatorum sue De Contemptu Mundi [See: De sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, ed.D. Pacetti (Florence, 1947), 95.] Edited in: Opera Omnia (Venice, 1591) III, 543-548; Opera Omnia (Paris, 1635) III, 587-591; Opera Omnia (Lyon, 1650), III, 474-477; Opera Omnia (Venice, 1745²), III, 437-440.
(?) Tractatus de Mortuis seu Sermo de Morte. [See: De sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, ed.D. Pacetti (Florence, 1947), 97] Edited in: Opera Omnia (Venice, 1591) III, 503-506; Opera Omnia (Paris, 1635) III, 509-511; Opera Omnia (Lyon, 1650), III, 410-412; Opera Omnia (Venice, 1745²), III, 377-379.
(?) Sermo de Poenis Damnatorum. [See: De sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, ed.D. Pacetti (Florence, 1947), 97] Edited in: Opera Omnia (Venice, 1591) IV, 108-119; Opera Omnia (Paris, 1635) III, 517-526; Opera Omnia (Lyon, 1650), III, 416-423; Opera Omnia (Venice, 17452), III, 383-390.
(?) De Luxuria [two treatises/sermons, see: De sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, ed.D. Pacetti (Florence, 1947), 98]
1. Sermo de Luxuria. Edited in: Opera Omnia (Venice, 1591) IV, 131-135; Opera Omnia (Paris, 1635) III, 491-493; Opera Omnia (Lyon, 1650), III, 394-396; Opera Omnia (Venice, 1745²), III, 363-365.
2. Iterum de Luxuria. Edited in: Opera Omnia (Venice, 1591) IV, 126-131; Opera Omnia (Paris, 1635) III, 493-498; Opera Omnia (Lyon, 1650), III, 369-400; Opera Omnia (Venice, 1745²), III, 365-368.
(?) De Satisfactione pro Peccato. [See: De sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, ed.D. Pacetti (Florence, 1947), 98] Edited in: Opera Omnia (Venice, 1591) IV, 135-142; Opera Omnia (Paris, 1635) III, 503-509; Opera Omnia (Lyon, 1650), III, 405-410; Opera Omnia (Venice, 1745²), III, 373-377.
(?) De Iudicio Extremo. [See: De sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, ed.D. Pacetti (Florence, 1947), 99] Edited in: Opera Omnia (Venice, 1591) IV, 142-149; Opera Omnia (Paris, 1635) III, 512-517; Opera Omnia (Lyon, 1650), III, 412-416; Opera Omnia (Venice, 1745²), III, 379-383.
(?) Tractatus de Religione et Utilitatibus eius. [See: De sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, ed.D. Pacetti (Florence, 1947), 99] Not edited?? MS Vat.Lat. 1237 f. 174c-181d
(?) Oratio S. Bernardini de Nomine Iesu. [See: De sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, ed.D. Pacetti (Florence, 1947), 101] Not edited? MSS: Vat.Regin. Lat. 156 ff. 12-13; Zürich CLVI ff. 195-197; Vat. Lat. 10099 ff. 73-75; Düsseldorf Stadtsbibl. >>f. 24v; Brussels, 775 f. 13; London, Brisish Museum Harl. 2445 ff. 20-22.
Latin spuria
For the definite spuria, see also De sancti Bernardini Senensis Operibus Ratio Criticae Editionis, ed.D. Pacetti (Florence, 1947), 102-114.
editions of vernacular works:
Trattato della confessione `Renovamini'; La divota confessione volgare [=`Specchio di confessione']; Trattato dell'amore di Dio, ed. D. Pacetti, in: S. Bernardino da Siena, Opere volgari (Florence, 1938), 47-316.
Il nome di Gesù. Predica volgare inedita, ed. E. Bulletti, in: Bullettino di Studi Bernardiniani, 3-4 (1938), 189-226.
S. Bernardino da Siena, Le prediche volgari: Quaresimale Fiorentino del 1424, ed. Ciro Cannarozzi, 2 Vols. (Pistoia: Pacinotti, 1934). For a different reportatio of these sermons, see the decription of Carlo Delcorno, in ‘Note sulla tradizione manoscritta delle prediche volgari di San Bernardino da Siena’, AFH 73 (1980), 90-123; Alda R. Bart, ‘Frammenti dei quaresimali fiorentini di S. Bernardino da Siena’, Studi Francescani 78 (1981), 251-305. Some sermons of this reportatio have been published by Carlo Delcorno in Bullettino abruzzese di storia patria 70 (1980).
S. Bernardino da Siena, Le prediche volgari: QuaresimaleFiorentino del 1425, ed. Ciro Cannarozzi, 3 Vols. (Florence: Libreria Editrice, 1940).
S. Bernardino da Siena, Le Prediche Volgari: Predicazione del 1425 in Siena, ed. Ciro Cannarozzi, 2 Vols. (Florence: Rinaldi, 1958).
Prediche della settimana santa, Firenze 1425, ed. M. Bartoli (Milan, 1995/Torino: Edizione Paoline, 1996)
On the unedited vernacular sermons held in Assisi (July-September 1425), See D. Pacetti, `La predicazione di S. Bernardino a Perugia e ad Assisi nel 1425', CF, 9 (1939), 494-520 & CF, 10 (1940), 5-28, 161-188. See also Cantini, `Una ignorata redazione…', Bullettino di studi bernardiniani, 2 (1936), 284-300 & Bullettino di studi bernardiniani, 3 (1937), 290-295
Le prediche volgari di San Bernardino dette nella Piazza del Campo l'anno MCCCCXXVII, ed. Luciano Bianchi, 3 Vols. (Siena, 1880-1888) [These are the careful reportationes written by Benedict Bartholomaei (Benedetto Bartolomei)]; Re-edited in: S. Bernardino da Siena, Le prediche volgari, ed. Piero Bargellini (Milan, 1936). Revised and extended edition in: Prediche Volgari sul Campo di Siena, 1427, ed. Carlo Delcorno, 2 vols (Milan, 1989).
Sermoni (37 sermons held at Assisi between July and September 1425 and 36 sermons held at Perugia between September and November 1425). Not edited? For a description of the manuscripts containing them, see: D. Pacetti, ‘La predicazione di S. Bernardino da Siena a Perugia e ad Assisi nel 1425’, Collectanea Franciscana 9 (1939) & 10 (1940).
Quaresimale Padovano (1443). Not edited? For a description of the manuscripts containing them, see: D. Pacetti, ‘Nuove codice di prediche inedite di S. Bernardino da Siena’, Bullettino di studi bernardiniani 1 (1935).
Cf. also: S. Bernardino da Siena, Abbozzi (inediti) di sermoni, ricostruiti sul ms. VII G., 29 della Biblioteca Nazionale di Napoli, ed. S.F. Di Zenzo & I. Siggillino (Naples, 1986).
See also the following anthologies: Prose di fede e di vita nel primo tempo dell’Umanesimo, ed. M. Bontempelli (Florence, 1913); Le più belle pagine di Bernardino da Siena, ed. P. Misciattelli (Milan, 1924); Le prediche volgari-Campo di Siena 1427, D. Pacetti (Siena, 1935); Le prediche volgari inedite. Firenze 1424-25; Siena 1425, ed. D. Pacetti (Siena, 1935); Ecco il segno. Antologia dalle prediche in italiano di S. Bernardino, ed. G.V. Sabatelli (Siena, 1974); Novellette, esempi morali e apologhi di S. Bernardino da Siena, ed. Zambrini, Scelta di curiosità letterarie inedite o rare disp. XCVII (Bologna, 1868); Le streghe di Roma, storiella di San Bernardino da Siena non mai fin qui stampata (Imola, 1876/Naples, 1955); La fonte della vita, ed. G.V. Sabatelli (Florence, 1964) and Bernardino da Siena, Favole. Lettura in linguaggio corrente delle prediche a sfondo pedagogico-didattico tenute a Siena nell’estate del 1427. In appendice le favole nella versione volgare originale, ed. Cinzia Bei (Massarosa (Luca), 1999). See on these vernacular sermons also C. Delcorno, ‘Nota sulla tradizione manoscritta delle prediche volgari in San Bernardino da Siena’, AFH 73 (1980), 90-123.
vitae
Barnabas da Siena, Vita Sancti Bernardini, AASS 20 Maii, IV (Venice, 1740), 739-746.
Maffeo Vegio, Vita Sancti Bernardini, AASS 20 Maii, IV (Venice, 1740), 749-766.
Quemdam Fratrem. Vie de S. Bernardin de Sienne. Texte inédit du XVe siècle, ed. F. Delorme (Rome, 1906); Quemdam Fratrem, ed F. van Ortroy, Analecta Bollandiana, 25 (1906), 304-338.
Sante Boncor, Vita di San Bernardino da Siena, ed. S. Gaddoni (Arezzo, 1912).
Vespasiano da Bisticci, Sancto Bernardino da Massa di Maremma, in: Le Vite di uomini illustri, ed. A. Grecco (Florence, 1970); Vespasiano da Bisticci, Sancto Bernardino da Massa di Maremma, ed. L. Bianchi, in: Le prediche volgari di San Bernardino dette nella Piazza del Campo l'anno MCCCCXXVII, ed. L. Bianchi, I. (Siena, 1880), XIX-XXVIII.
L. Benvoglienti, Vita Sancti Bernardini, ed. F. van Ortroy, Analecta Bollandiana, 21 (1902), 53-80.
Baudouin de Gaiffier, ‘La Vie de S. Bernardin du manuscrit de Rouge-Cloître’, Analecta Bollandiana 71 (1953), 282-322.
See also B. de Gaiffier, `Le mémoire d'André Biglia sur la prédication de Saint Bernardin de Sienne', Analecta Bollandiana, 53 (1935), 308-358. [About Andrea Biglia, De Institutis, Discipulis et Doctrina Fratris Bernardini Ordinis Minorum]; Letizia Pellegrini, ‘Miracoli di Bernardini da Siena. A margine del processo di canonizzazione: racconti e scritture’, in: Microcosmi medievali. Atti del convegno svoltosi in occasione della quindecima edizione del ‘Premio internazionale Ascoli Piceno’. Ascoli Piceno, 15-16 febbraio 2002, ed. Enrico Menestò (Spoleto: Centro Italiano di Studi sull’Alto Medioevo, 2002), 115-183.
major bibliographical works concerning Bernardinus
V. Facchinetti, `Bollettino bibliografico', Aevum, 4 (1930).
B. Stasiewski, Der hl. Bernhardin von Siena. Untersuchungen über die Quellen seiner Biographen(Münster i.W., 1931) [Also: as Franz. Stud., 13 (1950) [=Supplement 13]]
Bollettino di Studi Bernardiani (Siena, 1935-1950)
A. Ghinato, Saggio di bibliografia bernardinia (Rome, 1966).
F.E. Frascadore, `Bibliografia bernardiniana dell'ultimo ventennio', Antonianum, 55 (1980).
Enciclopedia Bernardiniana, I, ed. E. d'Angelo (L'Aquila, 1980)
Collectanea Francescana, Bibliographia>>
Literature (small selection)
Wadding, Scriptores. 45; Wading, Annales Minorum X (1418-1436) & XI (1437-1447); Diz. Biogr. Ital., XV, 215 -226; BHL, 1188-1201; LThK, II³, 280; An. Boll., 21 (1902), 59-90; DSpir I, 1518-1521; F. Alessio, Storia di San Bernardino e del suo tempo (Mondovi, 1899); D.D. Ronzoni, L'eloquenza di S. Bernardino da Siena e della sua scuola (Siena, 1899); K. Hefele, Der hl. Bernhardin von Siena und die franziskanische Wanderpredigt in Italien während des XV. Jahrhunderts (Freiburg i. Br., 1912); Zawart, 320-22; A.G. Ferrers Howell, Saint Bernardino of Sienna (with a Chapter on St. Bernarine in Art by J. Kartwright) (London, 1913); A. Galletti, Una predica inedita di S. Bernardino intorno al valore morale e pratico dello studio (Città di Castello, 1913); Cosimo Faggiano, ‘L’eloquenza volgare di San Bernardino da Siena, saggio critico’, Rassegna nazionale (Firenze) 37/205 (1915), 261-281, 426-429 & 37/206 (1915), 46-68, 166-189, 273-304; M. Sticco, 'Una predica inedita di S. Bernardino da Siena', Vita e Pensiero, 7 (1921), 354-366; Antonio Fantozzi, ‘Documenta perusina de S. Bernardino Senensi’, AFH 15 (1922), 103-154, 406-470; Paolo Sevesi, ‘Un sermone inedito del B. Michele Carcano su S. Bernardino da Siena’, Studi Francescani, 3rd ser. 3 (1931), 69-92; Johann Baptist Kaiser, ‘Zur Ikonographie des hl. Bernhardin von Siena’, Franziskanische Studien 19 (1932), 69-71; B. Stasiewski, `Bernardin von Siena und seine Biographen', Franz. Stud., 20 (1933), Beiheft 13;M. Sticco, Il pensiero di S. Bernardino da Siena (Milan, 1924); P. Bargellini, San Bernardino da Siena (Brescia, 1933); B. Gaiffier, ‘Le mémoire d’Andrea Biglia sur la prédication de S. Bernardin de Sienne’, Analecta Bollandiana 58 (1935) [deals with Andrea Biglia’s De institutis, discipulis et doctrina fratris Bernardini ordinis minorum and with his Tractatus ad Barcinonenses de littera H in nomine IHESU]; Paolo Sevesi, ‘Tre sermoni inediti su S. Bernardino’, BSB 1 (1935), 205-236, 2 (1936), 58-65, 164-173; Autbert Stroick, ‘Eine Anklageschrift gegen die Namen-Jesu Verehrung des hl. Bernhardin von Siena aus dem Jahre 1431’, Franziskanische Studien 23 (1936), 390-403; J. Goyens, ‘Bernardin de Sienne’, DHGE VIII, 803-804; Emmerich d’Iseghem, ‘L’influence d’Ubertin de Casale sur les écrits de S. Bernardin de Sienne’, Collectanea Franciscana 5 (1935), 5-44; D. Pacetti, 'La necessità dello studio. Predica inedita di S. Bernardino di Siena', Bullettino di Studi Bernardiani, 2 (1936), 301-321; E. Longpré, AFH, 28 (1935)-31 (1938); F.J. Hünermann, Die wirtschaftsethische Predigt des hl. Bernardin von Siena, Diss. (Kempen, 1939); G. Folgarait, La teologia mariana di S. Bernardino da Siena (Milan, 1939); Vittorino Meneghin, ‘S. Bernardino da Siena e un sermone in suo onore del B. Bernardino da Fossa’, BSB 6 (1940), 203-233; R. Mecacci, 'L'educazione cristiana nelle opere di S. Bernardino', Bullettino di Studi Bernardiani, 7 (1941), 21-50, 90-122; S. Bernardino da Siena. Saggi e ricerche pubblicati nel quinto centenario della morte (1444-1944) (Milan, 1945); Studi Francescani (numero speziale), 42 (1945); Franciscan Studies, Special issue, 4 (1944); Annali Francescani, numero speziale, 75 (1944); M. Agosti, `La pedagogia di S. Bernardino', in: S. Bernardino da Siena. Saggi e Ricerche (Milan, 1945), 408-444; D. Pacetti, De Sancti Bernardini Senensis Operibus. Ratio Criticae Editionis (Ad Claras Aquas-Florence, 1947); L. Di Fonzo, ‘La mariologia di S. Bernardino da Siena’, Miscellanea Francescana 47 (1947), 3-102; Dietmar Westemeyer, ‘Zur geplanten kritischen Gesamtausgabe der Werke des heiligen Bernhardin von Siena’, Franziskanische Studien 31 (1949), 314-326; Hildebert Schmidt, ‘Bernhardin-Literatur 1939-1949’, Franziskanische Studien 32 (1950), 388-418; C. Piana, `I processi di canonizzatione su la vita di S. Bernardino da Siena', AFH, 44 (1951), 87-160; 383-435; Lothar Hardick, ‘Zur neuen kritischen Ausgabe der Werke des hl. Bernhardin von Siena’, Franziskanische Studien 33 (1951), 421-429; L. Hardick, `Die Werke Bernardins von Siena als Quelle der historischen Volkskunde', Historisches Jahrbuch, 72 (1953), 266-279; C. Mariani, S. Bernardino da Siena, apostolo dell'Eucaristia (Rome, 1957); T. Szabò, Sancti Bernardini Senensis Doctrina Theologica (Rome, 1960); D. Pacetti, 'L'«Expositio super Apocalypsim» di Mattia di Svezia (ca. 1281-1350) precipua fonte doctrinale di S. Bernardino da Siena.' Archivum Franciscanum Historicum. 56 (1961) 273-302; D. Pacetti, 'Le postille autografe sopra l'Apocalisse di S. Bernardino da Siena recentemente scoperte nella Biblioteca Nazionale di Napoli.' Archivum Franciscanum Historicum. 58 (1963) 40-70; Iris Origo, The World of San Bernardino (London, 1963); Stegmüller, RB. VIII. no. 1714; Augustinus Sépinski (ed.), S. Bernardini Senensis O.F.M. Opera Omnia. IX. Florence, 1965. 19-20; R. de Roover, San Bernardino of Siena and Sant’Antonio of Florence. The Two Great Economic Thinkers of the Middle Ages (Boston, 1967); L. McAodha, `The Holy Name of Jesus in the Preaching of St. Bernardine of Siena', Franciscan Studies, 29 (1969), 37-65; P.J. Ryan, `The Structure of the Church and the Function of the Hierarchy according to St. Bernardin of Siena', Franciscan Studies, 30 (1970), 41-180; C. Delcorno, `Note sulla tradizione manoscritta delle prediche volgari di San Bernardino da Siena', AFH, 73 (1970), 90-123; G. Fioravanti Melli, `Bernardino da Siena. I quaresimali fiorentini del 1424-25', Rassegna della letteratura italiana, 77 (1973), 702-733; Roberto Rusconi, ‘Il sacramento della penitenza nella predicazione di S. Bernardino da Siena’, Aevum 47 (1973), 235-286 [also appeared separately as a booklet (Milan, 1973)]; Joseph F. Bernard Jr., San Bernardino of Siena: His Relation to the Humanist World of the Early Italian Renaissance, Ph.D. Thesis (Yale University, 1973); Daniel Arasse, ‘Iconographie et évolution spirituelle: la tablette de saint Bernardine de Sienne’, Revue d’histoire de la spiritualité 50 (1974), 433-456; G. Fioravanti Melli, `Lingua e ideologia nella predica di Bernardino da Siena', Critica letteraria, 3 (1975), 702-733; Bernardino predicatore nella società del suo tempo, Convegni del Centro di Studi sulla spiritualità medievale, 16 (Todi, 1976) [a.o. Carlo Delcorno, `L'`exemplum' nella predicazione di Bernardino da Siena'; Z. Zafarana, `Bernardino nella storia della predicazione populare', 41-70; S. da Campagnola, ‘L’osservanza’ come problema dell’attività pastorale’, 183-209]; Daniel Arasse, ‘Fervebat pietate populus: art, dévotion et société autour de la glorification de saint Bernardin de Sienne’, Mélanges de l’École Française de Rome (Moyen-Age-Temps Moderns) 89 (1977), 189-263; Girolamo Mascia, ‘San Bernardino da Siena in Campania. Culto e iconografia’, Studi e ricerche francescane 8 (1979), 117-234; Vincenzo G. Mascia, ‘San Bernardino da Siena in due sermoni di S. Giacomo della Marca’, Studi e ricerche francescane 9 (1980), 99-166; M. Braghieri Dell’Anno, ‘San Bernardino da Siena e la logica della comunicazione’, Vita Minorum 51 (1980); Carlo Delcorno, ‘Note sulla tradizione manoscritta delle prediche volgari di S. Bernardino da Siena’, AFH 73 (1980), 90-123; Enciclopedia bernardiana (bibliografia, iconografia, vestigia, biografia), ed. Enrico D’Angelo et al. (L’Aquila, 1980-1985); Giacinto Marinangeli, Bernardino da Siena all’Aquila (L’Aquila, 1980); Girolamo Mascia, Tradizioni bernardiniane in Campania (Naples, 1980); Piero Bargellini, San Bernardino da Siena, 67th ed. (Brescia: Morcelliana, 1980); Gabriele Sartorelli, ‘San Bernardino da Siena ed il francescanesimo abruzzese del Quattrocento’, Bullettino della Deputazione abruzzese di storia patria 70 (1980), 5-34; Girolamo Mascia, ‘S. Bernardino da Siena e il suo tempo’, Progresso del Mezzogiorno 4 (1981), 3-21 [was also published seperately (Naples, 1980)]; R. Rusconi, `Apocalittica ed escatologia nella predicazione di Bernardino da Siena', Studi medievali, serie terza, 22 (1981), 85-128; A. Matanic, `Bonventura e Bernardino', Antonianum, 56 (1981), 72-85; Teodosio Lombardi, Presenza e culto di San Bernardino da Siena nel Ducato Estense (Ferrara, 1981); M. Cataudella, `Microstrutture narrative nelle prediche volgari di S. Bernardino da Siena', Esperienze letterarie, 6 (1981), 23-31; Cesare Cenci, ‘Il Commento al Vangelo di S. Luca di Fr. Costantino da Orvieto, O.P., fonte di S. Bernardino da Siena’, AFH 74 (1981), 103-145; S. Bernardino. Storia, cultura, spiritualità (Vicenza, 1982); C. Delcorno, `L'`Ars praedicandi' di Bernardino da Siena', in: Atti del simposio internazionale cateriniano-bernardiniano, ed. D. Maffei & P. Nardi (Siena, 1982), 419-449 [was also published in Lettere Italiane 32 (1980), 441-475]; P. Bargellini, Bernardino da Siena (Brescia, 19827); San Bernardino. Storia, cultura, spiritualità (Vicenza, 1982); Serafino Paolo M. Gozzo, S. Bernardino da Siena ‘esegeta’. Nel sesto centenario della sua nascità, 1380-1980 (L’Aquila: Del Romano, 1982); Atti del Convegno storico bernardiniano in occasione del sesto centenario della nascità di S. Bernardino da Siena (L’Aquila, 7-9 maggio 1980) (L’Aquila, 1982) [a.o. Roberto Rusconi, ‘S. Bernardino, la donna e la ‘roba’’, 97-110; Ida Magli, ‘L’etica familiare e la donna in S. Bernardino’. 111-125]; Franco Mormando, The Vernacular Sermons of San Bernardino da Siena, O.F.M. (1380-1444): A Literary Analysis, Ph.D (Harvard University, 1983); S. Bernardino da Siena predicatore e pellegrino, Atti del Convegno Nazionale di studi bernardiniani, Maiori, 20-22 giugno 1980, ed. F. d'Episcopo (Galatina, 1985); F. Mormando, 'The Humanists, the Pagan Classic and S. Bernardino da Siena', Laurentianum, 27 (1986), 72-97; K. Elm, 'Tod und letzte Dinge in den Schriften und Predigten Bernhardinus von Siena', in: Zeit, Tod und Ewigkeit in der Renaissance-Literatur, ed. J. Hoog, Analecta Cartusiana, 117 (Salzburg, 1987), 50-62; Amleto Spicciani, ‘Sant’Antonio, San Bernardino e Pier di Giovanni Olivi nel pensiero economico medievale’, in: Una economia politica nel Medioevo, ed. Ovidio Capitani (Bologna: Pàtron Editore, 1987), 93-120; Bernadette Paton, ‘‘To the fire, to the fire! Let us burn a little incense to God’: Bernardino, Preaching Friars and Maleficio in Late Medieval Siena’, in: No Gods Except Me: Orthodoxy and Religious Practice in Europe, 1200-1600, ed. Charles Zika (Melbourne, 1991), 7-36; Sandra L. Zimdars-Swartz, ‘Joachite Themes in the Sermons of St. Bernardino: Assessing the Stigmata of St. Francis’, in: Il profetismo gioachimita tra Quattrocento e Cinquecento. Atti del III Congresso Internazionale di Studi Gioachimiti. S. Giovanni in Fiore, 17-21 settembre 1988, ed. Gian Luca Potestà (Genoa: Marietti, 1991), 47-60; Maurizio Gronchi, La cristologia di San Bernardino da Siena. L'`imagio Christi' nella predicazione in volgare (Gênes, 1992) [review: C. Cargnoni, CF, 64 (1994), 431-42]; Justin Lang, `Bernhardin v. Siena', LThK3, 2 (1994), 279-280; Marin Montesano, `La memoria dell'esperienza di Bernardino da Siena nell' agiografia del XV secolo', Hagiographica, 1 (Turnhout, 1994), 271-286; M. Montesano, `Aspetti e conseguenze della predicazione civica (...)', in: La religion civique à l'époque médiévale e moderne (Chrétienté et Islam), ed. A. Vaucher, Collection de l'EFR, 213 (Rome, 1995), 265-275; M. Cassandro, ‘Spunti antigiudaici nel pensiero economico bernardiniano’, in: Miscell. Dominico Maffei dedicata. Historia-Ius-Studium, ed. A. García y García & P. Weimar (Goldbach, 1995 I, 489-508; Roberto Rusconi, `St. Bernardino of Siena, the Wife, and Possessions', in: Women and Religion in Medieval and Renaissance Italy, 182-196; Sh. Tamari, ‘L’origine araba del monogramma di san Bernardino da Siena e le sue posizioni anti-islamiche’, Atti Accad. Naz. Lincei 9a serie 6 (1995), 715-125; Emilio Pasquini, `Avarizia e usura nelle prediche di san Bernardino da Siena', in: La presenza francescana tra medioevo e modernità, 29-37; Oriana Visana, ‘Un ritrovato codice di prediche di Bernardino da Siena e della sua scuola’, Lettere Italiane 48 (1996), 44-62; Keith V. Sham & Theresa M. Boccia-Sham, `Further Observations on a Quattrocento `Ymago Sancti Bernardini' in the Santo', Il Santo 36 (1996), 475-485; M. Bartoli, `L'elemosina nel pensiero di S. Bernardino da Siena', in: Temi e immagini del Medio Evo. Alla memoria di Raoul Manselli da un gruppo di allievi, ed. E. Pázstor (Rome, 1996), 39-49; O. Visani, `Un rittrovato codice di prediche di Bernardino da Siena e della sua scuola', Lettere Italiane, 48/1 (1996), 44-62; B. Commodi, L'Oratorio di San Bernardino presso la chiesa di San Francesco al Prato in Perugia, ed. F.E. Ventura (Perugia, 1996) [cf. Il Santo 36 (1996), 475-485]; Dyan Elliott, ‘Bernardino da Siena versus the marriage debt’, in: Desire and Discipline: Sex and Sexuality in the Premodern West, ed. Jacqueline Murray & Konrad Eisenbichler (Toronto: University of Toronto Press, 1996), 168-200; S. Swiezawski, Les tribulations de l'ecclésiologie à la fin du Moyen Age, transl. M. Domanska et al. (Paris, 1997), 67f.; Franco Mormando, ‘Signs of the Apocalypse in Late Medieval Italy: The Popular Preaching of Bernardino of Siena’, in: Mediaevalia et Humanistica: Studies in Medieval and Renaissance Culture no. 23, ed. Paul M. Clogan (Lanham Md.: Rowman & Littlefield, 1997), 95-122; Carlo Delcorno, ‘Modelli retorici e narrativi da san Bernardino a san Giacomo della Marca’, in: San Giacomo della Marca nell’Éuropa del ’400, 355-389; Franco Mormando, ‘Signs of the Apocalypse in Late Medieval Italy: The Popular Preaching of Bernardino of Siena’, Mediaevalia et Humanistica 24 (1997), 95-122; Ph. Jansen, ‘Bernardino da Siena’, Diz.Enc.Med. I, 231; M. Gronchi, ‘Bernardino da Siena’, Dizionario di omiletica, 187-189; D. Gallo, ‘San Bernardino da Siena a Padova: predicazione, devozione civica e culto’, Il Santo 38 (1998), 341-354; Giovanna Baldissin Molli, ‘Problemi iconografici del San Bernardino di Andrea Mantegna’, Il Santo 38 (1998), 313-330; Umberto Meattini, ‘San Bernardino da Siena’, in: I Mistici francescani Secolo XV, 575-681 [includes translations of several texts: Natura e varietà delle ispirazioni, 599-613; I tre stati del divino amore, 615-622; Splendori del nome di Gesú, 623-641; Natività della Vergine Maria, 643-659; Lo sposo di Maria, 661-672; San Francesco stimmatizzato, 673-681]; Bernardino Di Fonzo, ‘La corredenzione di Maria in San Bernardino da Siena e in San Lorenzo da Brindisi’, in: Maria corredentrice, 129-169; Franco Mormando, ‘What happens to us when we die? Bernardino of Siena on ‘The Four Last Things’’, in: Death and Dying in the Middle Ages, 109-142; Franco Mormando, ‘Bernardino of Siena, ‘‘great defender’’ or ‘‘merciless betrayer’’ of women?’, Italica 75: 1 (1998), 22-40; Andrea Maiarelli & Riccardo Norgini, ‘Il monogramma di san Bernardino a Perugia: una originale mappa di religiosità popolare’, Archivio perugino-pievese-Suppl. A ‘Raccordo’ dell’archidiocesi di Perugia-Città della Pieve I-IV (1998-2001) [cf. Bollettino della Deputazione di Storia Patria per l’Umbria 99 (2002), 397f]; Franco Mormando, The Preacher’s Demons. Bernardino of Siena and the Social Underworld of Early Renaissance Italy (Chicago-London, 1999); Nirit Ben-Aryeh Debby, ‘Jews and Judaism in the rhetoric of popular preachers: The Florentine sermons of Giovanni Dominici (1345-1419) and Bernardino da Siena (1380-1444)’, Jewish History 14 (2000), 175-200; Remo L. Guidi, ‘Vecchi e nuovi veleni contro s. Bernardino da Siena’, AFH 93 (2000), 261-339; Cynthia L. Polecritti, Preaching peace in Renaissance Italy. Bernardino of Siena and his audience (Washington, D.C., The Catholic University of America Press, 2000). [Reviews in Collectanea Francescana 71 (2001), 264f; Archivum Franciscanum Historicum 94 (2001), 250-253; Catholic History Review 87 (2001), 98-100]; Antonio Pizzi, ‘Riflessi celestiani in Bernardino da Siena e Giovanni da Capestrano’, in: Celestino V nel settimo centenario della morte, ed. B. Valeri (Università di Roma: ‘La Sapienza’, 2001), 183-193; Nirit Ben-Aryeh Debby, Renaissance Florence in the Rhetoric of Two Popular Preachers: Giovanni Dominici (1356-1419) and Bernardino da Siena (1380-1444), Late Medieval and Early Modern Studies, 4 (Turnhout: Brepols, 2001); Giovanni Ceccarelli, ‘Risky business: theological and canonical thought on insurance from the thirteenth to the seventeenth century’, Journal of Medieval and Early Modern Studies 31 (2001), 607-633 [esp. on Bernardino’s Quadragesimale de Evangelio Aeterno]; Michael Schlatzer, ‘Bernardin von Siena. Erster Patron der Österreichischen Franziskanerprovinz’, in: Franziskaner auf dem Weg, 28-29; Repertorio degli esempi volgari di Bernardino da Siena, ed. Carlo Delcorno & Saverio Amadori (Bologna: CLUEB, 2002) [cf. reviews in Collectanea Franciscana 73 (2003), 732f; AFH 95 (2002), 433-436]; Cosimo Scordato, ‘Le settte parole di Gesú in croce’, Ho Theológos 20 (2002), 21-42; Carlo Celcorno, ‘Le ‘dodici donzelle’ di S. Bernardino’, in: Revirescunt chartae. Codices documenta textus. Miscellanea in honorem P. Caesaris Cenci OFM, ed. Alvaro Cacciotti & Pacifico Sella, Medioevo, 5 (Rome: Edizioni Antonianum, 2002), 1147-1181; Cyntia L. Polecritti, ‘In the shop of the lord: Bernardino of Siena and popular devotion’, in: Beyond Florence: The Contours of Medieval and Modern Italy, ed. Paula Findlen, Michelle M. Fontaine & Duane J. Osheim (Stanford: Stanford UP, 2003), 267-270; Robert J. Karris, ‘St. Bernardine of Siena and the Gospel of Divine Mercy (Luke 15:11-32), Franciscan Studies 62 (2004), 31-66. On the form of Sermon XXIV of Bernardine’s De Christiana Religione and its use of the parable of the Prodigal Son. Article contains an annotated translation of the sermon; Cesare Cenci, ‘Esempi volgari di S. Bernardino e suoi referenti’, Archivum Franciscanum Historicum 95:3-4 (2002), 433-436; Kaspar Elm, ‘Morte, superamento della morte e fine dei tempi in Bernardino da Siena’, in: Kaspar Elm, Alla sequela di Francesco d’Assisi, Contributi di storia francescana, Medioevo Francescano, Saggi 9 (Assisi: Edizioni Porziuncola, 2004), 363-379.
Bernardinus Siculus (Bernardino Siculo, fl. early 16th cent.)
OFMObs.
editions
Gennaro Luongo, ‘Il poemetto di Bernardino Siculo su s. Gennaro’, in: ‘Munera parva.’ Studi in onore di Boris Ulianich I-II, ed. Gennaro Luongo, Fridericiana Varia, Miscellanea 5 (Naples, 1999) II, 9-32.
Bernardinus Silvestris (second half 17th century)
>>missionary
literature
L. Pásztor, `L'attività missionaria del P. Bernardino Silvestri Min. Conv. e la sua relazione sulla Moldavia (1688-1697)', AFH, 42 (1949).
OFMRec.>>>>
literature
Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon XII, 1309f.
Bernardus Antonius Gassmann
(Polychronius,
OFM. Friar from Mainz. Professor of theology, teacher, and religious controversialist. For his works, see Felder.
literature
Hurter, Nomenclator V, 921-922; F.S. Felder, Gelehrten- und Schriftstellerlexikon der deutschen katholischen Geistlichkeit (Landshut, 1822) III, 161; DHGE XIX, 1392.
Bernardus Bernardi (Bernardo Bernardi,
OFMConv. Born at Bologna on January 29, 1687. He entered the Conentual branch of the order on 21 September 1701. Finished his degree studies of theology with the magisterium. For a number of years, he was general vicar of the Florentine inquisition. Thereafter provincial definitor for his Franciscan Bologna province. For some time, he acted as inquisitor at Belluno, until he was apointed general of the Conventuals by Pope Benedict XIV. On 28 November 1746, he was made bishop of Acquapendente, a post he kept for twelve years, publishing episcopal instructions fo his clerics and his flock in 1746 and 1750. He died on 31 August 1758. He wrote various religious works
literature
G. Mazzuchelli, Gli scrittori d’Italia (Brescia, 1760) II, 2nd Part, 963; G. Fantuzzi, Notizie degli scrittori bolognesi (Bologna, 1782) II, 92-93; G. Cappelletti, Le Chiese d’Italia (Venice, 1846) V, 576; G. Abate, ‘Series episcoporum conventualium’, Miscellanea Francescana 31 (1931), 168; J. Jadin, ‘Bernardi’, DHGE VIII, 778; DBI>>>
Bernardus de Agnati (Bernardo di Agnati, d. 1737)
OFMCap. Member of the Tartari family. Entered the order in the Milan province. Fulfilled several administrative functions in the order (provincial secretary and guardian more than once). He died on 4 February 1737 in the Pescarenico convent. Order historian.
manuscripts/editions
Cronichetta della fondazione del convento de’cappuccini di Lecco: MS Pescarenico, Parish Archive>>. Bernardo traced the history of the convent from its beginnings until 1734. A fellow Capuchin, Cristoforo di Barsio continuated it until 1790. The work apparently survives in several manuscript copies other than that found in Pescarenico. It received an abridged edition as: Cronichetta della fondazione del convento de’cappuccini di Lecco, ed. Balbiani (Milan, 1874). See on this the remarks of Teetaert.
literature
V. Bonari, I cappuccini della provincia milanese, II: Biografie dei piu distinti (Cremona, 1898), 409-411; A. Teetaert, ‘Bernard d’Agnate’, DHGE VIII, 568.
Bernardus Dappens (fl. first half
Franciscan friar from Jüterbog. Opponent of Lutheranism.
editions/literature
Manfred Bensing & Winfried Trillitzsch, “Articuli (…) contra Lutheranos’: Zur Auseinandersetzung der Jüterboger Franziskaner mit Thomas Müntzer und Franz Günther 1519’, Jahrbuch für Regionalgeschichte 2 (1967), 113-147.
Bernardus d’Arras (d. after ca. 1760?)
OFMCap. Friar of the Parisian province. Lector and guardian. In 1752, he was positioned in the Grand Couvent de Paris. Writer of (Thomist) theological works and anti-Jansenist polemics.
manuscripts/editions
Le grand commandement de la Loi (Paris, 1734). Anti-Jansenist defense of Catholic conceptions of charity. To avoid controversy, the French Conceil d’État had the work suppressed.
Ministère de l’absolution (Paris, 1740). Apparently a reaction against Jansenist attacks.
L’antihiérarque ou l’ennemie de la hiérarchie ecclésiastique (1744): MS Bry-sur-marne, Bibliothèque des Capuchins>>
Le code des paroisses, 2 Vols. (Paris, 1746). This work is directed against a treatise by the Abbé Travers, and explains the rights and obligations of parish priests with regard to administering the sacraments, in the process dismissing Jansenist views in this issue.
Les écarts des théologiens d’Auxerre sur l’Église, la pénitence et l’eucharistie (Luik (Liège), 1748). This work, published anonymously, attacks Jansenist rigorism with regard to these sacraments.
Le ministère primitif de la pénitence (Paris, 1752). For this work, he received a papal commendation by Benedict XIV.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 48; Johann von Regensburg, Appendix (Rome, 1852), 16; DThCat II, 785-786; P. Hildebrand, ‘Bernard d’Arras’, DHGE VIII, 583.
Bernardus de Arezzo (Bernardus Aretinus, first half fourteenth century)
Born in Toscane, near or in Arezzo. Read the Sentences in the Franciscan Studium Generale in Paris ca. 1324 and became master of theology. As bacc sent. he disputed with the secular priest Nicholas of Autrecourt, when the latter held his Principia for his own lectures on the Sentences. In the context of this dispute - on agnosticism and related positions - Nicholas wrote nine letters to Bernard, of which two have survived.
editions
The Universal treatise. Trans. L.A. Kennedy (1971)
literature
J.R. Weinberg, `The fifth letter of Nicholas of Autrecourt to Bernard of Arrezzo', in: J.F. Ross (ed.), Inquiries into Medieval Philosophy, Festg. F.P. Clarke (1971) >>; L.M. de Rijk, Nicholas of Autrecourt. His Correspondence with Master Giles and Bernard of Arezzo (Leyden, 1994) 46-75; Kaluza, ‘Nicolas d’Autreccourt. Ami de la vérité’, Histoire littéraire de la France 42 (1995), 56-62.
Bernardus de Bessa († 1300/1304, Cahors)
French friar (from Aquitaine). Born in the first half of the thirteenth century in Besse. Took the habit in the Aquitain province. Apparently custos in at Cahors. Mentioned as a witness in a testamentary bequest at Allois in 1250 9AFH 32 (1939), 206f & 222-224). Later secretary and socius to Bonaventure when the latter was minister general (cf. AF III, 161, 680 & Wadding, Annales ad. an. 1278 n. 31). Probably after these assignments, he wrote several disciplinary/spiritual, hagiographical and historical works (mentioned by the author of the Chronica XXIV Generalium Ministrorum). Most famous are his Catalogus Ministrorum Generalium and his Speculum Disciplinae (which for a long time was attributed to Bonaventure).
editions
Catalogus Ministrorum Generalium (after 1297), edited by F. Ehrle in Zeitschrift für Katholische Theologie 7 (1883), 322-352; edited in Analecta Franciscana 3 (Quaracchi, 1897), 693-707; edited by O. Holder Egger in Cronica Fr. Salimbene de Adam, MGH Scriptores XXXII (Hanover-Leipzig, 1905-1913), 653-674; AFH, 2 (1909), 431-440. [Bernard apparently listed the subsequent minister generals until Bonagratia of Bergamo (1277-1283). Some manuscript versions of the chronicle contain continuations until 1316 and 1340. The work was avidly usd by later order historians.]
Liber de Laudibus Beati Francisci, AF 3 (1897), 666-692; Liber de Laudivus S. Francisci, ed. G. Cremascoli, in: Fontes Franciscani, ed. E. Menestò & G.M. Boccali (S. Maria degli Angeli-Assisi, 1995), 1253-1296 [based on Celano, Bonaventure, and on several sources collected after a decree of the 1277 general chapter]
Vita et Miracula Christophori de Cadurcis, AF, 3 (1897), 161-173 [Vita of friar Christophe de Cahors (beatus, d. 1272), buried in the Cahors convent]
De Proposito Regulae [Attribution by the author of the Chronica XXIV Generalium Ministrorum. Not found]
Speculum Disciplinae, edited in: Bonaventure, Opera Omnia (Quaracchi, 1898) VIII, 474-492 (583-622 check!). [There are many manuscript copies of the Speculum Disciplinae. See a.o. MSS Emmerich Stadtarchiv C 12 (ca. 1513) ff. 160-201v; Köln Diözesan- und Dombibl. 1500 (late 15th cent.) ff. 2-51v. There also are several German and Dutch translations. Cf. for instance Kurt Ruh, Bonaventura Deutsch (Bern, 1956), 283f. and it is clear that the work had a significant impact on later works of religious instruction, such as the Ermahnung zu einem klösterlichen Leven by Heinrich Vigilis von Weißenburg. A seventeenth-century German translation was printed as: Specvlvm Disciplinae Novitiorum, Das ist Zuchtspiegel der newen Geistlichen Personen Geschrieben durch (...) Bonaventuram (...) durch P. Christianum Seuringhausen [OFMRec] auß dem latein ins teutsch versetzt (Cologne: Wilhelm Firiessems, 1654)]
Epistola ad Quendam Novitium Insolentem et Instabilem, edited in: Bonaventure, Opera Omnia (Quaracchi, 1898) VIII, 663-666. [Like the Speculum Disciplinae, this letter used to be ascribed to Bonaventure.]
literature
Sbaralea, Supplementum (e. Rome, 1908) I. 141-142; Danou, Histoire Littéraire de France 19 (1838), 437; H. Denifle, Archiv für Literatur- und Kirchengeschichte des Mittelalers 1 (1885), 145-146; K. Frey, ‘Zur Geschichte der Franziskanerliteratur’, Geigers Vierteljahrschrift für Kultur und Literatur der Renaissance 2 (1887), 97-106; O. Holder-Egger, ‘Zur Kritik minoritischer Geschichtsquellen’, Neues Archiv für altere Deutsche Geschichtskunde 38 (1913), 483-502; Potthast, Bibl. Hist. Medii Aevi 1 (Berlin, 1896), 150; Repertorium Fontium II, 498f; J. de Dieu [De Champsecret], 'Besse, Bernard de', DSpir. 1, 1504f.; F. Bernarello, La formazione religiosa secondo la primitiva scuola francescana (Rome, 1961); S. Clasen, Legenda antiqua S. Francisci. Untersuchungen über die nachbonaventurianischen Franziskusquellen (Leiden, 1967), 256f & 383-387; B. Distelbrink, Bonaventurae scripta authentica, dubia vel spuria critice recensita (Rome, 1975), 193f & 135; L. Lazzeri, `Insegnamenti ed essempi del Padre', Studi Francescani, 80 (1982), 285-293[=Italian translation of Ch. 3-6 of De Laudibus S. Francisci]; D. Amico, ‘Bernard of Besse: Praises of Blessed Francis’, Franciscan Studies 48 (1988), 213-268; L. de Angelis, ‘La povertà volontaria nel Liber de Laudibus (...)’, Misc. Franc., 95 (1995), 556-604; Th. Ferencik, ‘Das Buch über die drei Orden des hl. Franziskus’ des Bernhard von Besse (…)’, Wissenschaft und Weisheit 58 (1995), 167-222; Paola Coali, ‘Bernard de Besse e il ‘Liber de Laudibus’ nel francescanesimo della fine del ‘200’, in: Arte francescana e pauperismo dalla Valle dell’Aniene, 85-104; Bert Roest, A History of Franciscan Education (Leiden-Boston: Brill, 2000), Chapter VI; Oktavian Schmucki, ‘Bernhard von Bessa OFM [Nachtr. zu Bd. 1, Sp. 743f.]’, Die deutsche Literatur des Mittelalters, Verfasserlexikon XI, 240-241; Mirko Breitenstein, Das Noviziat im hohen Mittelalter. Zur Organisation des Eintrittes bei den Cluniazensern, Cisterziensern und Franziskanern, Vita Regularis. Ordnungen und Deutungen religiosen Lebens im Mittelalter, Abhandlungen, 38 (Berlin: LIT Verlag, 2008), passim (esp. in section IV: Franziskaner).
Bernardus de Bononia (Floriano Toselli/Bernardo di Bologna/Bernardo da Bologna; 17, 12, 1699 - 19, 02, 1768, Bologna )
OFMCap. Friar of the Bologna province. For many years lector of moral and dogmatic theology. Wrote a number of works that thus far have not been sufficiently studied. He is best known for his Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum.
manuscripts
Enchiridio ecclesiastico per le funzioni sacre, per le benedizioni e per assistere ai moribundi>>
editions
Manuale Confessariorum Ordinis Capuccinorum (Venice, 1737/1738/1740/1745 (editio correcta)/Prato, 1832 (editio castigata)). The first three Venetian editions ended up on the Catholic index of forbidden books.
Discorso d’introduzione al capitolo provinciale de’cappuccini celebrato in Ferrara l’anno 1743. Edited in: Collectio Orationum Capuccinorum (Venice, 1746).
Institutio Theologica Juxta Omnia Fidei Dogmata et Doctoris Subtilis Scholastico Nervo Instructa, 4 Vols. (Venice, 1746) . ‘Scotist’ handbook of theology with Augustinian overtones. The third volume also contains a Calculus Chronologicus Sacrae Scripturae de Annis a Mundi Exordio ad Christi Ortum, and a Dissertatio de Christi Aera Communi (an attempt to prove that Christ was born in the 194th olympiad, the 752nd year of Rome’s foundation and the 42nd year of emperor Octavian Augustus’ rule).
Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum, Retexta et extensa a Bernardo a Bononia, quae prius fuerat a Dionysio Genuensi contexta (Venice, 1747). It is, in fact an extension and correction of the Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum S. Francisci Capuccinorum by Dionysio da Genoa.
Comm. super Regulam/Lezioni sopra la regola dei frati minori di S. Francesco esposte a suoi religiosi fratelli (Venice, 1749/1753/1764) [rigorist commentary]
Sei discorsi recitati in Malta (Catania, 1753).
Institutio Philosophica Praemittenda Theologiae, Nunc Aristotelis et Joannis Duns Scoti Acumine Structa, Nunc Recentioribus Considerationibus Aucta, Semper Autem Naturae Lumine Parta, 3 Vols. (Venice, 1761/1766). Directed against ‘modern’ Enlightment philosophy. The first volume bears the title Dialectica, Logica et Metaphysica, the second Physicae Pars Prima, and the third Physicae Pars Secunda.
Phrasarium Sacrae Scripturae Scriptoribus et Oratoribus Sacris Opportunum (Venice, 1761). Several revised editions followed (a.o. Venice, 1762).
Lettera al maresciallo Keit sopra il vano timor della morte e lo spavento di un’altra vita del filosofo di Sans-Souci, de leggersi Sans-Foy (Bologna, 1766). Directed against Voltaire and other Enlightenment philosophers. It also contains an Ammonizione contro altri simili libri.
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 251-252; Johann Maria von Regensburg, Appendix ad Bibliothecam Scriptorum Capuccinorum (Rome, 1852), 16; A. Teetaert, ‘Bernard de Bologne’, DHGE VIII, 596-597; DBI IX, 265ff; H. Borak, Laurentianum 5 (1964), 120ff; LThK³ II, 267.
Bernardus de Bordeaux (Bernardin/Bernard Fustier, fl. first
half
OFMCap. Friar from the Aquitanian province. Involved with the foundation of the Capuchin convents of Bordeaux (1609), Lavour (1613), Dax (1614), Gourdon (1616) and Villeneuve-sur-Lot (1624). Together with Maximin Guchen (d. 1654), he composed a Descriptio Chorographica Provinciarum et Conventuum Omnium Ordinis Minorum S.P. Francisci Capuccinorum Secundum Veram Illorum Distantiam, Servata Quantum Fieri Potuit Climatum Constitutione.
editions
Descriptio Chorographica Provinciarum et Conventuum Omnium Ordinis Minorum S.P. Francisci Capuccinorum Secundum Veram Illorum Distantiam, Servata Quantum Fieri Potuit Climatum Constitutione (Bordeaux-Rome, 1643/1646/Turin, 1649 & 1654). A totally revised version of this heavily illustrated work of ‘order-geography’ was made by thee Capuchin friar Giovanni Battista da Cassino (Milan province): Descriptio Chorographica Provinciarum et Conventuum Fratrum Minorum S. Francisci Capuccinorum, Olim Quorumdam Fratrum Labore, Industria Delineata, Sculpta, Impressa Jussu A.R.P. Joannis a Montecalerio, Nunc Vero F. Jo. Baptistae a Cassinis, Provinciae Mediolanensis Concionatoris Capucini Itera Delineatione Super Novissimas Orbium Coelestium Observationes, de A.R.P. Augustiniatisana Ministri Generalis Mandato Communi Utilitati in Lucem Prodita (Milan, 1712).
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 44; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 133; Apolinaro de Valencia, Bibliotheca Fratrum Minorum Capuccinorum Provinciarum Occitaniae et Aquitaniae (Rome, 1894), 45-46; Histoire des Capucins de Toulouse (Toulouse, 1897) I, 104-109, 117; A. Teetaert, ‘Bernard de Bordeaux’, DHGE VIII, 597-598.
Bernardus de Cammarata (d. 1711)
OFMCap. Friar from the Palermo province. Fulfilled several administrative charges (several times guardian and definitor, as well as provincial vicar between 1708-1709). Also active as a novice master. Wrote a historical compendium of the convents in the Palermo province.
manuscripts
Breve notizia de’luoghi de’frati minori cappuccini (1724): MS Palermo, Archivio provinziale dei Cappuccini di Palermo (as part of a volume entitled Relazioni di alcuni cose notabili).
literature
Antonino da Castellamare, Storia dei frati minori cappuccini della provincia di Palermo, I: Il mattino luminoso (Rome, 1914), 11-14; Idem, Storia dei frati minori cappuccini della provincia di Palermo, III: Ancora il mezzogiorno (palremo, 1924), 325-327; A. Teetaert, ‘Bernard de Cammarata’, DHGE VIII, 603.
Bernardus de Carpo (Bernardo da carpo/Bernardo da Parma, d. 1425)
Member of the Zambernelli family. Took the habit at Parma. Studied theology and reached the magisterium. Taught at the University of Bologna from 1375 onwards. Provincial minister of Bologna (1395/1400). Active at Ferrara in 1412? Bishop of Parma (elected in October 1412, and taking possession of his see the year thereafter), which position he kept until his death on 11 July 1425. He was buried in the San Antonio chapel of the Franciscan convent at Parma. During his episcopate, Bernardo compiled a set of statutes and ordinances for his cathedral (Ordinarium, 1417).
Manuscripts and editions
Ordinarium Parmense, Ordinario di fra Bernardo>>>
literature
Wadding, Annales Minorum (ed. Rome, 1734) X, 76; G. Allodi, Serie dei vescovi di Parma (Parma, 1856) I, 685-702; C. Eubel, Hierarchia Catholica (1913) I, 392; N. Pelicelli, ‘Bernard, évêque de Parme’, DHGE VIII, 721; B. Pergamo, AFH, 27 (1934), 25.
Bernardus de Castelvetere
(Luciano Ferraro,
OFMCap. Born in Castelvetere (=Caulonia). Entered the order in the Reggio Calabria province. Lector of theology after 1734. Guardian of the Polistena convent in 1754. Wrote a Direttorio ascetico-mistico that made a considerable impact in Italy.
editions
Direttorio ascetico-mistico per li confessori di terre e villagi (Venice, 1750). At least 18 editions until 1846 (Brescia). The work provides confessors with spiritual instructions and guidelines. The first part of the work is ascetical in character, providing elements of the doctrines of Francisco de Sales and Juan de la Cruz. The second part has more mystical overtones, reaching back to the doctrines of Theresa de Avila.
literature
A. Teetaert, ‘Bernard de Castelvetere’, DHGE VIII, 606; DSpir I, 1505-1506; F. da Moreto, Il ‘Direttorio mistico’ del P. Bernardo da Castelvetere (Rome, 1950); F. da Moreto, ‘Bernardo da Castelvetere e Bernardino da Parma, seguaci di S. Francesco di Sales nel primo Settecento’, Italia Francescana 51 (1976), 102-107; Lexicon capuccinum. Promptuarium Historico-Bibliographicum (1525-1950) (Rome, 1951), 208; LThK 3II, 268; Emilio Lage, ‘S. Alfonso e la direzione spirituale’, Spic. Hist. C. SS. R. 48 (2000), 9-48 [also on Bernardus de Castelvetere].
Bernardus de Corleone (Filippo latino, m. 1667), beatus
OFMCap. Lay friar. Born at Corleone (Sicily) on 6 February 1605. Entered the order on 13 Decemner 1632 in the Palermo province, taking his noviciate in the Caltanisetta convent. Spent 35 years in the order as a lay friar, acting for instance as a cook. Became renowned for his sanctity. Died on 12 January 1667. Beatified by pope Clement XIII on 29 April 1768. Author?
editions
>>>>
vitae
M. Frazzetta, Compendio della vita, virtu et miracoli del venerabile servo di Dio F. Bernardo da Corleone, religioso laico del sacro ordine dei P. cappuccini (Palermo, 1677); Benedetto da Milano, Vita di Bernardo da Corleone (Palermo, 1680/1725/1737); Sixte de Paris, L’histoire de Fr. Bernard de Corléon (Paris, 1690); Chrysostome de Béthune, Abrégé des vies du vén. Laurent de Brindes et du Fr. Bernard de Corléon (Paris, 1751); Gabriele da Modigliano, Vita del beato Bernardo da Corleone (Palermo, 1768 & Venice, 1770); Angélique de Montpellier, Vie du bienheureux Bernard de Corleone (Clermont-Ferrand, 1901).
literature
P. Lechner, Leben der Heiligen aus dem Orden der Kapuziner (Munich, 1864) II, 183-224; G. Coletto, Il beato Bernardo da Corleone dalla nascita a frate cappuccino (1605-1632) (Palermo, 1933); Dionigio da Gangi, Dalla spada al cilizio. Profilo del beato Bernardo da Corleone (Tivoli, 1934); A. Teetaert, ‘Bernard de Corleone’, DHGE VIII, 647-648; LThK II3, 271; Giovanni Spagnolo, ‘Bienheureux Bernard de Corléon. Générosité de vie et expiation’, in : Visages de saints et bienheureux capucins, 185-196 ; Congregatio de Causis Sanctorum, ‘Panormitana Canonizationis Beati Bernardi a Corleone (in saec.: Philippi Latino) Laici professi O.F.M.Cap. (1605-1667) Decretum super miraculo’ [1.07.2000], Analecta O.F.M.Cap. 116 (2000) 1156sf.; Giovanni Spagnolo, Centenari di santità tra i cappuccini palermitani: Bernardo da Corleone (1605-2005: quarta centenario nascità), Andrea da Burgio (1705-2005: terzo centenario nascità), Gioacchino Fedele da Canicattì (1905-2005: centenario morte) (Palermo: Ed. Segretario Missioni Estere dei Cappuccini, 2005).
Bernardus de Deo (Bernard von Gott, fl. early fourteenth cent.)
Franciscan preacher. Author of a sermon handbook (Summa Praedicabilium, 1318)
manuscripts
Summa Praedicabilium: MS Valencia, Bibl. Cap. Catedral 141.
literature
E. Longpré, ‘Fr. Bernard de Deo, O.F.M. (1318), et l’Immaculée Conception’, AFH 26 (1933), 247-249; J. Heerinckx, ‘De sermonibus dominicalibus et in festivitatibus S. Antonii Patavini’, Antonianum 9 (1934), 13f.
Bernardus de Fresneda (Bernardo de Fresneda, ca.
OFM. Spanish friar. Took the habit in the San Bernardino convent (Burgos province) in 1534. Studied theology at Alcalà and thereafter became guardian of the Franciscan San Pedro y Paolo convent in the same town. Subsequently charges as a custodian and general definitor (elected at the chapter of Salamanca, 1553). Became Philip II’s confessor and spiritual counsellor and accompanied him in that quality on the King’s trip to England for his betrothal to Queen Mary. In 1558, Bernardo is in Flanders, on missions for the Spanish King and the papacy. Bernardo was appointed bishop of Cuenca (1561/1562). Moreover, he was made ‘General Commissioner for the Crusades’ on request of Philip II. As Bernardo kept his confessional and diplomatic responsibilities at the court of Philip II, he did not see much of his diocese. His ongoing services to the crown were rewarded with the episcopate of Cordoba in 1571 and with the archepiscopate of Saragossa (1577). Bernardo died on 22 December 1577 before he could take up that last position. He was buried in the Franciscan convent Santa Maria de los Angeles de San Domingo (Calzada). Author
manuscripts/editions
De Promissis Religiosorum>>>>
Conciones Variae:>>>>
Annotationes in Tridentinum Concilium>>>>
Liber Instructionum Regalium>>>>
Constitutiones et Decreta Ecclesiae Cordubensis>>>>
Constitutiones synodales del obispado de Quenca (Madrid, 1571/Cordoba, 1577)
Cartas>>>>
>>>>
literature
Wadding, Annales Minorum (ed. 1736) XI, 113 & XII, 484; Sbaralea, Supplementum (e. 1906), 142; J. Pou y Marti, ‘Fr. Bernardo de Fresneda, confesor de Felipe II, obispo de Cuenca y Cordoba y arzobispo de Zaragosa’, AIA 33 (1930), 583-603; J. Goyens, ‘Bernard de Fresneda’, DHGE VIII, 740-741; I. Tellechea Idigoras, ‘Felipe II y el Inquisidor general D. Fernando de Valdès’, Salmanticensis 116 (1969), 329-372; J.L.G. Novalin, El inquisidor general Fernando de Valdès (1483-1569), 2 Vols. (1969-1971), passim; José García Oro & María José Portela Silva, ‘El obispo fray Bernardo de Fresneda y la reforma tridentina en la Iglesia de Córdoba’, Carthaginensia 16 (2000), 139-181.
Bernard Délicieux († after 25, 02, 1320, Avignon)
Born in Montpellier. Entered the Friars Minor in the Provence province, 1284. Lector in Carcassonne (since 1296). In close epistulary contacts with intellectual figures such as Arnold of Villanova, Raymond Llull, and with high ecclesiastical and order administrators. Became the leader of the opposition against (predominantly Dominican) inquisitorial practices in Carcassonne and surroundings. Was able to enlist the support of king Filip IV of France on his behalf (1301 and 1302). After conspiring with citizens of Albi and Carcassonne he fled to Aragon, where he was confined by the Aragonese king. In 1305 on request of pope Clemens V handed over to Avignon, where he was forced to stay until 1309. Then he entered the Franciscan convent of Béziers, where he became a defender of the spiritual cause. Became their spokesman. As their spokesman he was arrested in Avignon in 1317 during a process of spirituals and condemned to lifelong imprisonment in 1319. John XXII went a step further in 1320 by ordering that he should not longer wear his habit in prison.
editions:
>>
literature:
Barthélemy Hauréau, ‘Bernard Délicieux et l’inquisition albigeoise, 1300-1320’, Revue des Deux Mondes (1868), 815-862; Michel de Dmitrewski, ‘Fr. Bernard Délicieux, O.F.M.. Sa lutte contre l’inquisition de Carcassonne et d’Albi, son procès (1297-1319)’, AFH, 17 (1924), 183-218; 313-337; 457-488, 18 (1925), 3-32; Michel de Dmitrewski, ‘Notes sur le catharisme et l’inquisition dans le midi de la France’, Annales du Midi 36 (1924), 294-310 & 37 (1925), 190-212; A.Teetaert, Collectanea Franciscana 3 (1933), 236-240; Fr.-M. Henquinet, ‘Bernard Délicieux’, DHGE VIII, 652-658; Y. Dossat, ‘Les origines de la querelle entre Précheurs et Mineurs Provençaux: Bernard Délicieux’, Cahier de Fanjeaux, 10 (1975), 314-354; LthK, 3, 75-76.; A. Friedlander, Processus Bernardi Delitiosi: The Trial of Bernard Délicieux, transactions of the American Philosophical Society, 86/1 (Philadelphia, 1996); A. Friedlander, The Hammer of the Inquisitors. Brother Bernard Délicieux and the Struggle against the Inquisition in Fourteenth-Century France, Cultures, Beliefs and Traditions. Medieval and Early Modern Peoples, 9 (Leiden: Brill, 1999); Julien Théry, ‘Les Albigeois et la procédure inquisitoire: le procès pontifical contre Bernard de Castanet, évêque d’Albi et inquisiteur (1307-1308)’, Heresis 33 (2001), 7-48; Alan Friedlander, ‘Bernard Délicieux, le ‘marteau des inquisiteurs’’, Heresis. Revue d’Histoire des Dissidences médiévales 34 (printemps-été 2001), 9-34; Jean Duvernoy, Le procès de Bernard Délicieux, 1319 (Toulouse: Le Pérégrinateur éditeur, 2001).
Bernardus de Lizana (Bernardo de Lizana, fl. early
OFM. Member of the Castilia province. Historian in the Yucatán (Mexico).
literature
AIA 28 (1927), 105; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 139 (no. 498).
Bernardus de Minervo (Bernardo di Minervo da Lecce, d. 1653)
OFMCap. Friar from the Naples province. Entered the order in 1600. Known to have fulfilled the functions of preacher, guardian, definitor and provincial minister (1629-1631. He died at Naples on 25 December 1653.
manuscripts/editions
La coronella della Vergine santissima, nella quale s’espone tutta la vita della Madonna santissima e principiano le sue lodi:>>>>
Dulcis Mirra de Passione Domini: >>>>
Itinerarium Animae ad Palmam Virgineam, sive Palma Virginea 72 Ramusculorum Juxta Numerum Annorum Virginis, Divisa in Quinque Palmis, Litteris Quinque Nominis Ejusdem Tesseratis, Quarum Quaelibet Vestita Foliis, Virens Frondescit Sacrae Scripturae Auctoritate et Sanctorum Patrum Sententiis Coronata Floribus, Vernans Florescit Subtilitate Doctrinae et Conceptuum Multitudine Copiosa Nimis et Onusta Dactylis, Spiritus Pinguedine et Dulcedinis Sapore Fructificat in Anima Incumbentis Verbo Dei, Dulci Meditationi et Contemplationi Pie Sancteque Vacantis (Naples, 1647)
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 49; Apolinaro da Valencia, Bibliotheca Fratrum Minoruum Capuccinorum Provinciae Neapolitanae (Naples, 1886), 55-57; Édouard d’Alençon, Bibliotheca Mariana Ordinis Minorum Capuccinorum (Rome, 1910), 12-13; Salvatore da Valenziano, I cappuccini nelle Puglie (Bari, 1926), 293; A. Teetaert, ‘Bernard de Minervino di Lecce’, DHGE VIII, 696-697; LexCap>>>
Bernardus de Osimo (Bernardo da Osimo, c.
OFMCap. Born at Osimo (Ancona). Entered the order as an adult. Was sent to France, in order to advance the cause of the Capuchin order. Took part in the grounding of Capuchin convents at Paris and in the neighbourhood, and was instrumental in the foundation of the Parisian Capuchin province, of which he first became general commissioner and subsequently provincial minister. Entertained close contacts with the French court of Henry III, and stimulated Capuchin religious culture (supporting the ascetical and literary activities of friars such as Ange de Joyeuse, Benoît de Canfeld, Joseph du Tremblay, Honoré de Champigny and Louis d’Argentan). Bernardo eventually returned to Italy, to die at Osimo on 23 august 1591. Wrote a Passion devotion treatise.
editions
Tractatus de Passione Domini in Varias Meditationes per Hebdomadam Distributus (Venice, 1589)
literature
Z. Boverio, Annales Ordinis Minorum Capuccinorum (Lyon, 1639) II, 463-465; B. Sanbenedetti, Annali dell’ordine de’frati minori cappuccini (Venice, 1645) II, 2nd part, 6-9; Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 141; Dionisio da Genova, Bibliotheca Cappucinorum, 62-63; Giuseppe da Fermo, Gli Scrittori Cappuccini delle Marche (Iesi, 1928), 20; A. Teetaert, ‘Bernard d’Osimo’, DHGE VIII, 713; DSpir I, 1509.
Bernardus de Pampeluna (Bernardo de Pamplona, d. 1739)
OFMCap. Spanish friar from Navarra. Active as a lector, definitor, provincial minister and advisor for the inquisition.
manuscripts
Thesaurus Parochiorum
Ocultatissimum S. Inquisitionis Tribunalum, In Quo Agitur de S. Inquisitionis Praxi, de Qualificatorum Munere deque Reorum Confessionibus ac Sententiis
Consultationes Canonico-Morales
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 48-49; LexCap>>
Bernardus de Pesaro (Bernardo da Pesaro/Bernardo Emiliani, d. 1706)
OFMCap. Friar from the March of Ancona. Active as a preacher and a missionary. Died at Pesaro.
editions
L’innocenza trionfante (Modena, 1667 & 1671)
La meta sublime dei sguardi pubblici (Lucca, 1686)
La vigilanza cristiana, tesoreria dell’eternita (Rome, 1695)
literature
Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 48; Giuseppe da Fermo, Gli scrittori cappuccini delle Marche (Jesi, 1928), 20-21; A. Teetaert, ‘Bernard de Pesaro’, DHGE VIII, 725.
Bernardus de Portomauritio
(Bernardo da Portomaurizio/Bernardo Lanteri,
OFMCap. Born at Rome in a well-to-do family. Studied in his home town, becoming a doctor in utroque jure at quite an early age [needs checking]. After his studies and a short career as a lawyer, he joined the secular clergy. Shortly thereafter, at the age of 24, he joined the Capuchins, taking on the charge of magister juvenum and novice master. Later he was given homiletic assignments: engaging into anti-Protestant preaching in the Savoye region. He died at the Immacolata Concepzione convent at Genoa in 1614. He compiled a small number of works. Apparently none of these saw the printing press.
manuscripts/editions
Constituzioni, regole e canoni per il buon governo di una congregazione>>>
Expositio Devotissima super Psalmum XLIV: Eructavit Cor Meum>>>
literature
Sbaralea, Supplementum (ed. Rome, 1908) I, 143; Bernardo di Bologna, Bibliotheca Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Venice, 1747), 48; F. Molfino, Cappuccini Liguri (Genoa, 1909), 52; Cappuccini Genovesi (Genoa, 1912) I, 25, 221; A. Teetaert, ‘Bernard de Portomaurizio’, DHGE VIII, 727-728.
Bernardus de Portomauritio
(Bernardo da Portomaurizio/Bernardo da Acquarone,
OFMCap. Entered the order in 1634 in the Genoa province. Filfilled charges as a novice master, lector of philosophy and theology, definitor and three times provincial. On 27 May 1684 he was elected minister general of the Capuchins. He died at Catania (Sicily), during a visitation of the Sicilian province.
manuscripts/editions
Epistolario; MS Florence, Archivio Provinziale degli Cappuccini>>>
literature
Peregrino da Forlì, Annali dell’ordine dei frati minori cappuccini (Milan, 1884) III, 263-366; F. Molfino, I cappuccini genovesi (Genoa, 1912), 362-363.
Bernardus de Salisburgo
(Bernhardt von Salzburg/Bernhardt Zehenter,
OFMCap. Friar from Tyrol. Entered the ordr on 17 July 1658. Elected discretus for the provincial chapter. Also novice master, guardian, definitor and provincial. Died at Innsbruck, on 19 January, 1704. Author.
editions
Midae Virgula Mystica, Sive Ars Aurea Magnos Meritorum Thesauros Parvo Impendio Comparandi (Salzburg, 1697). A Latin translation of a German work by Laurenz von Schnifis.
Affectus sub Missa Eliciendi, Continentes Claram ac Perutilem Instructionem de Summa Sacrificii Missae Praestantia (Salzburg, 1697).
Viator Christianus in Patriam Pergens seu Via ad Felicem Aeternitatis Aditum (Prague, 1700).
literature
A. Hohenegger, Geschichte der tiroloschen Kapuziner-Ordensprovinz (Innsbruck, 1913) I, 582-584, 737; C. Neuner, Literarische Tätigkeit in der nordtiroler Kapuzinerprovinz (Innsbruck, 1929), 35; A. Teetaert, ‘Bernard de Salzbourg’, DHGE VIII, 739.
OFMCap. Missionary.
literature
Antonio Salvatore, P. Bernardo da Gallo. Un apostolo dimenticato, Archivio Storico dei Frati Minori Cappuccini di Foggia, XI (Foggia, 2003). Cf. the review in Collectanea Franciscana 73 (2003), 784-785.
Bernardus de Grottaminarda
(
OFMCap. Spiritual author….
literature
DSpir I, 1509
Bernardus de Incarnatione (Bernardo de la Encarnación, d. 1719)
OFMDisc. Friar from the San Pablo province. Missionary in China. Died in Canton in 1719.
editions
>> Sinica Franciscana IV (Florence: Quaracchi, 1942), 375-378.
literature
Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 94 (no. 166).
Bernardus de Jesu Escamilla (Bernardo de Jesús Escamilla, fl. early 18th cent.)
OFMDisc. Member of the San José province.
literature/editions
AIA 21 (1924), 299, 329; AIA 29 (1928), 231-232; AIA n.s. 22 (1962), 274-275.
Bernardus Doppenn (16th century)>>
Franciscan lector in Jüterbog, Leipzig and Stadthagen. His theological studies studies and sermons have survived in 19 mss. Some of his anti-Lutheran positions were published by others and used in several controversies.>>>
literature:
Vinzenz Penur, `Doppenn', LThK, 3 (1995), 342; Gerhard Hammer, ‘Doppen(n), Bernhard, obs’, in: Religion in Geschichte und Gegenwart II (4th ed.), 945.
Bernardus Emilianus de Pesaro
(c.
OFMCap. Author of La vigilanza cristiana, tesoriera dell’eternità (Rome, 1695)
literature
DSpir I, 1508-1509
Bernardus Fuster (Bernat Fuster, fl. ca. 1300)
Catalonian friar with spiritual leanings. Became a victim of the inquisition.
literature
Josep Perarnau, ‘Una altra carta de Guiu Terrena sobre el procés inquisitorial contra el franciscà Fra Bernat Fuster’, Estudios franciscanos 82 (1981), 383-392.
Bernardus Lavandera (Bernardo Lavandeira, fl. c. 1770)
OFM. Preacher and poet in the Santiago province.
literature
AIA 8 (1948), 338-343; Manuel de Castro, Bibliografía de las bibliografias franciscanas españolas e hispanoamericanas, Publicaciones de Archivo Ibero-Americano (Madrid: Ed. Cisneros, 1982), 135 (no. 474).
Bernardus Maria de Canicatti (Bernardo-Maria da Canicati, d. 1834)
OFMCap. Friar from the Palermo province. For many years active as a missonary and a an apostolic prefect in Congo and Angola, running missionary stations fo Italian Capuchins. He died at 4 July 1834 at Lisbon, in Portugal, at the age of 83. Author.
editions
Dicionario da lingua bunda ou angolense explicada na portugueza e latina (Lisbon, 1804).
Collecçào de observaçoes grammaticaes sobre la lingua bunda ou angolense (Lisbon, 1805).
literature
Johann Maria von Regensburg, Appendix ad Bibliothecam Scriptorum Ordinis Minorum Capuccinorum (Rome, 1852), 16; Antonio da Castellammare, Storia dei frati minori cappuccini della provincia di Palermo (Palermo, 1926) IV, 208-209.
Bernardus Maria de Lantiano
(Bernardo-Maria di Lanciano Valera/Bernardo-Maria da Giugliano,
OFMCap. Friar from the Abruzzi. Born at Giugli