Het gewoonste

Gevraagd:
het gewoonste.

een schotel van aandacht.
een boog van tederheid.

Het gewoonste.
wat schaduw, wat zon.
een schouder, een hand.

Mensen.
zeer dringend

mensen gevraagd.

("Het gewoonste" is geschreven door Hans Bouma en opgedragen aan Artsen zonder grenzen)

Nederland Ghana Stichting

Veel mensen vragen mij wat me er toe heeft bewogen om mijn werk als account manager bij ABN AMRO tijdelijk te verruilen voor vrijwilligerswerk in Afrika. Een voor de hand liggende vraag, waar ik echter tot op heden geen goed antwoord op heb kunnen geven. Het kwam voort uit een gevoel, diep van binnen, dat niet in woorden te omschrijven is.

Ik heb wel geprobeerd mijn leven in Ghana te beschrijven; de mensen die op mijn pad kwamen, de kinderen op school, de natuur, de weeskinderen, de levensomstandigheden, de mentaliteit en kijk op het leven…. Ik heb in Ghana veel achtergelaten, maar nog veel meer mee terug genomen. Via deze website probeer ik hiervan een klein stukje te delen.

Ik weet dat ik nu, als ik om mij heen kijk hier in Nederland, nog steeds dezelfde dingen zie als een jaar geleden. Ik zie nog steeds het egoïsme (waaronder dat van mijzelf), het materialisme en het individualisme. Toch heb ik (nog) meer oog gekregen voor de kleine dingen die het leven zo bijzonder maken; die helpende hand, dat kleine gebaar, die brede schouder of dat luisterend oor. Zoveel mensen doen zoveel mooie dingen voor anderen! Het zijn die dingen die onzichtbaar blijven, die vaak het meest waardevol zijn.

Als mij nu wordt gevraagd of ik datgene heb bereikt wat ik had willen bereiken dan hoef ik daar niet lang over na te denken. Het antwoord is 'nee'! Ik was wellicht wat naïef, idealistisch en ambitieus… Ik heb gezien dat er behoefte is aan structurele hulp die een basis moet creëren van waaruit men zelfstandig iets kan opbouwen. Wij moeten als Europeanen geen werkzaamheden uitvoeren omdat we willen 'helpen' die men ook uitstekend zelf kan. We moeten kritisch kijken naar de toegevoegde waarde die we kunnen leveren, omdat we bijvoorbeeld over bepaalde kennis of middelen beschikken, en op basis hiervan samen met de mensen ter plekke iets opzetten. Het belangrijkste is vervolgens om het ook weer los te laten zodat men, zonder hulp van buitenaf, het zelfstandig kan continueren.

Voor mij is de periode die ik in Ghana heb doorgebracht geen afgesloten hoofdstuk uit mijn leven. Het is nog steeds een belangrijk onderdeel van mijn leven. Welbeschouwd zou ik kunnen stellen dat het een begin is geweest waardoor ik heb ingezien op welke wijze ik wel structureel iets zou kunnen bijdragen.

De directeur van de school waar ik heb lesgegeven, dhr. Afranie, heeft door de jaren heen verschillende wees- en straatkinderen in 'huis' gehaald. Ze krijgen onderwijs, eten en een dak boven hun hoofd, maar de levensomstandigheden zijn nog steeds niet om over haar huis te schrijven (de kinderen slapen bijvoorbeeld min of meer tussen de klaslokalen in). Er wordt in hun levensonderhoud voorzien door de familie Afranie, maar zij zijn afhankelijk van het schoolgeld dat de reguliere scholieren betalen. In vakantieperiodes zijn er dan ook geen inkomsten en ontstaan er problemen.

Een burgemeester van een nabijgelegen gemeente heeft dhr. Afranie een stuk grond toegewezen waar hij een weeshuis kan bouwen. Dit betekent dat er meer kinderen opgenomen kunnen worden, en dat de levensomstandigheden van de huidige kinderen significant zullen verbeteren. De familie Afranie wil deze kans graag benutten en heeft geprobeerd om fondsen te werven in Ghana zodat met de bouw kan worden begonnen. Tot op heden zijn de verkregen bijdragen echter nog onvoldoende.

Door middel van de Nederland Ghana Stichting wil ik de familie Afranie helpen om dit project te verwezenlijken. Het zou fantastisch zijn om kinderen die nu nog op straat leven en niet naar school gaan te helpen door hen onderdak, voedsel en onderwijs aan te bieden. Ook op kleinere schaal probeert de Nederland Ghana Stichting te helpen door het inzamelen van kleding, schoenen, lesmateriaal, etc. Ook is het mogelijk om op kleine schaal hulp te bieden. Door een aantal mensen hoorden van dit initatief is de zus van een weesmeisje bijvoorbeeld in de gelegenheid gesteld om kapster te worden waardoor zij nu in haar eigen onderhoud kan voorzien.

Iedereen die op, welke wijze dan ook, dit initiatief wil steunen is van harte welkom en kan contact opnemen met marionshine@hotmail.com. Graag stuur ik meer informatie toe of geef ik verdere uitleg.

Om mijn verhalen en dagboek te lezen, ga dan hier naar de volgende pagina!


 ©Copyright 2002 by Marion