Fietstocht rondom de Triglav
Bovec, 2 september 2003
44 km.

 
Vannacht allebei weer geslapen als een os. We hebben de voetballers helemaal niet gehoord. We hebben wel eens een beter ontbijt gehad maar de warme gevulde croissantjes zijn verrukkelijk.
Het aardige meisje achter de balie weet ons te vertellen dat het prima weer wordt. Vanmorgen nog een enkel wolkje en vanmiddag nog meer zon. En morgen wordt het helemaal mooi met 23 ŗ 24ļ!
De Tolminka Al gauw zijn we in Zatolmin. Hier maken we een uitstapje naar de ravijn van de Tolminka. Al gauw geeft een bord aan, dat we in het Triglavski Narodni park zijn. Dit 85.000 ha. grote nationale park beslaat bijna het hele Sloveense deel van de Julische Alpen. Het weggetje loopt door een schitterende ravijn, hoog boven de rivier. Na een tunneltje komen we bij de 'duivelsbrug". 80 Meter beneden ons zien we de Tolminka kolken. Nog een eindje verder komen we bij de grot van Dante, die hier in 1391 geweest zou zijn en zich hier heeft laten inspireren tot het Inferno uit z'n Divina Comedia. Nadat we bij een tentje langs de weg koffie hebben gedronken weer terug naar Zatolmin. Het uitstapje was zeer de moeite waard.
We moeten een niet al te best pad af maar bereiken dan weer een rustige asfaltweg die de Soca in westelijke richting volgt. De verkeersweg volgt de andere oever, daar hebben we helemaal geen last van.
Even voorbij Volarja is het laat-gotische kerkje St. Bric een foto waard. Naarmate we meer noordelijk komen krijgen we steeds meer zicht op het ruige hooggebergte van de Julische Alpen.
Bij Kobarid steken we de Napoleonbrug over. De Soca vallei kent een woelig verleden met vele veldslagen en overheersers. Deze brug over de Soca, die hier een diepe ravijn heeft uitgeslepen, dateert uit de Franse overheersing.
De Soca De weg klimt hier weer geleidelijk tot hoog boven de rivier. We passeren een paar vrijwel verlaten dorpjes en na Srpenica ligt het grensgebergte met ItaliŽ met als hoogste top de Visoki Kanin voor ons. Dan steken we de brug over de Soca over en hebben een prachtig gezicht op de Slap Boka. De Boka stort zich hier 106 meter naar beneden. Op de foto zal het van deze afstand wel een stroompje van niks lijken.
Het dal wordt een stuk breder en al gauw bereiken we Bovec. Aan de rand van het dorp bevindt zich het benedenstation van de gondelbaan die je vlak onder de 2499 meter hoge top van de Prestreljonik brengt. Volgens onze beschrijving bevindt zich daarboven een restaurant. Maar helaas, de kabelbaan is niet in bedrijf.
Ons hotel Kanin is een typisch sporthotel met zwembad, fitnessruimte enz. Onze kamer ziet er prima uit en dat is het belangrijkste. Maar we kunnen nog niet onder de douche want de bagage is nog niet gebracht.
We besluiten eerst het dorp nog te verkennen. Er is een leuke kerk met een kroonluchter waar Mama helemaal verrukt van is. De verkenning mondt uit in een stevige wandeling helemaal tot beneden bij de Soca, waar de peddelaars te water gaan om zich vervolgens de hier een daar woest kolkende rivier af te laten zakken. Door de droogte staat er nu echter nauwelijks water, laat staan dat het kolkt.
Het eten zal ons vanavond vast weer prima smaken.