corsica

AJACCIO,

vrijdag, 3 september 2004



Morgenochtend vroeg vliegen we alweer naar thuis aan de Ouwe-dyk. Toch hebben we het gevoel, dat we al weken in de binnenlanden van Corsica aan het lopen zijn.
geboortehuis van Casanova Onze documentatie heeft voor vandaag een rondwandeling in de vallei van de Tavignano op het programma staan. Om vier uur vertrekt dan de trein naar Ajaccio. Er gaat ook een trein om tien voor elf. Dat lijkt Truida fijner, dan zijn we mooi op tijd in Ajaccio en kunnen we nog fijn een poos op het strand liggen en in de Middellandse Zee zwemmen. Zo gezegd zo gedaan.
We ontbijten lekker op ons gemak en gaan nog even Corte in. Op Place Gaffori drinken we – lekker in de zon gezeten – een kopje koffie. Die Franse koffie kan ons nog steeds niet echt bekoren, óf je vraagt een grote kop en dan proeft de koffie meer naar afwaswater óf je bestelt en ‘petite’ en dan krijg je een poppenhuiskopje met van die hele sterke koffie. De koffie is nergens beter dan thuis……

Olijfoliekruik

Door de kleine straatjes zwervend belanden we bij een pottenbakster die hele mooie producten in haar atelier heeft uitgestald. Mama koopt een sierlijke, prachtig gedecoreerde olijfoliekruik voor thuis bij het fornuis. Mama wil nog zeggen: “Graag goed inpakken”, maar de vriendelijke maakster had het kennelijk vaker gedaan. Uit zichzelf pakte ze al een grote stapel kranten waarin de kruik zorgvuldig in verpakt werd.
Inmiddels is het zo langzamerhand tijd om onze bagage op te halen en naar de trein. Op het laatst moeten we ook nog op een drafje met onze koffer achter ons aan – gelukkig rijden ze allebei op wieltjes – in de uitbundig schijnende zon naar het station. De loketbeambte hier in Corte heeft ook moeite onze treinkaartjes uit de computer te krijgen. Het duurt nogal wat en de rij achter mij wordt hoe langer hoe langer.
met de trein Corte - Ajaccio Het reis terug naar Ajaccio verloopt door een inmiddels bekende omgeving. Tal van punten herkennen we van de afgelopen dagen. Als we op de plaats van bestemming het station uitlopen slaat de hitte ons tegemoet. Het is hier inderdaad een stuk warmer dan in de bergen. We brengen eerst de bagage naar onze kamer en trekken dan onze zwembroek aan onder iets luchtigs. Dat is al wat beter.
Op het strandje voorbij de Citadel is het druk. Het is er bloedheet, het lijkt hier wel een bakoven; een smal stukje strand voor een hoge stenen muur waar de zon al de hele dag op staat te branden wordt je hier levendig geroosterd. Alleen met de voeten in het water is het een beetje uit te houden. En als ik even op de handdoek lig, plakt het zand aan alle kanten op de huid door het zweten.
We besluiten een strandje verderop iets te gaan drinken. Op een terrasje in de schaduw drink ik twee heerlijke grote glazen cola met een heleboel ijs. Daar knap je weer helemaal van op. De boot met de groep vakantiegangers, die een eind verderop zijn wezen duiken, komt ook weer op zijn basis terug. Er wordt druk gebruik gemaakt van de waterscooters, die je hier kunt huren.

's Avonds eten we een voortreffelijke maaltijd in de ons reeds bekende straatjes achter de citadel. Voldaan en terugkijkend op een prachtige actieve vakantie keren we naar ons hotel terug. Morgeochtend al weer vroeg op want het vliegtuig, dat ook nog een tussenstop moet maken op Sardinië, vertrekt al vroeg.
 
naar de vorige dag naar inhoudsopgave vakantie Corsica