Waarschijnlijk is obs De Westhoek aan de Oudebildtdijk begonnen aan het laatste schooljaar. De basisschool aan de voet van de zeedijk is te klein. De LC doet het komend jaar geregeld verslag van gewone en ongewone gebeurtenissen.

Een tiental kleurige tasjes vol gymspullen ligt dinsdagmiddag al klaar onder aan de dijk. De bovenbouw van de Westhoekschool gaat vandaag gymnastieken, en de kinderen hebben er maar wat zin in. Maar eerst moeten ze nog even aan het werk. Na de middagpauze is er nog een halfuurtje tijd om wat te doen.

"Pak je werk maar uit je laatje", zegt meester Henk Krol. "Bianca is al een heel eind met de weektaak. Dat zag er goed uit." Bianca glundert. Dan kijkt hij een schrijfles van Miranda na. "Wel elke keer achter de punt met een hoofdletter beginnen, hè." Voor in de klas wordt stiekem een propje doorgegeven. Het is een geinig stickertje dat op de lade onder de tafel geplakt kan worden. "Wat is dat", bromt de oplettende leerkracht. Omstandig licht Shamira de onbeduidendheid van het voorval toe. De meester reageert sportief. "Nou, plak maar snel op. Daar liggen we niet wakker van."

TREFBAL

Over sportief gesproken. Het is een oneven week, dus wordt er op dinsdag gegymd. Omdat de school niet zelf over een gymlokaal beschikt, moet de groep met de bus naar Sint Jacobiparochie. Stipt half twee is het zover. Een grote bus van Arriva staat al klaar bovenaan de dijk. De tien kinderen spurten naar buiten. In de bus verspreidt het kleine clubje zich over de banken voorin. Door het droge weer stuift de bus weg met een grote stofwolk erachteraan.

Immanuél komt snel tot zaken. "Meester, gaan we trefbal doen?" Nou vooruit, zegt de leerkracht. "Joepie!", roept Bianca. Het is gezellig kletsen in de bus. Wat voor merk schoenen heb jij, willen de meisjes weten van Cheyenne. Zij is nieuw op school en komt oorspronkelijk uit het westen van het land. Over aandacht heeft ze niet te klagen. Ze heeft al heel wat speelafspraken staan.

Na een minuut of tien arriveert de bus in Sint Jacob. Het is schitterend nazomerweer. Het pas aangeplante gras van het nieuwe sportcomplex ligt er uitnodigend bij. Lekker buitensporten dus? Helaas niet, zegt meester Henk. "Wy hawwe mar beperkt de tiid.

Dan stiet de bus al wer klear en dy hat in drok skema." De leerkracht van de basisschool in Sint Jacob heeft wel eens aangeboden om de slagbalspullen op het veld te laten liggen. "Mar dan moatte wy dat wer opromje. Dan bliuwt der net folle tiid foar de les oer." En bovendien, met z'n tienen op zo'n groot veld, dat werkt toch niet?

STINKVOETEN

In de kleedkamers is het lekker koel. De sportbroekjes en schoenen worden uit de tas gehaald. "Ik heb stinkvoeten", roept Jens met een grijns. Dan het is tijd om te trefballen. De grootste jongens, Jens en Jesper, mogen de teams uitzoeken. De meester legt de spelregels nog eens uit. "En ik wil de oudsten waarschuwen om de kinderen van groep 6 niet doormidden te gooien."

Al snel vliegt de bal door de zaal en piept het schoeisel op de vloer. Miranda doet het spel voor het eerst en snapt het nog niet zo goed. "Je moet buiten de blauwe lijnen blijven", roept de meester. Ze krijgt de bal hard tegen haar handen. Ze wappert ermee in de lucht. "Oei oei", mompelt ze met een vertrokken mond. Toch gaat ze flink door.

Bij het twee potje mag ze als kleinste samen met Frans de teams uitzoeken. Jurre baalt, hij zit bij allemaal meisjes in de ploeg. "Een kutteam", vindt hij zelf. Tot slot is er nog een potje tikbal, met twee ballen. Miranda krijgt ze bijna tegelijk tegen haar hoofd. "Ze moeten je wel hebben hè", zegt meester Henk. "Maar goed gespeeld hoor", prijst hij haar.

Vier minuten voor half drie is het afgelopen. In de kleedkamer worden de rode koppen afgespoeld onder de kraan. Jurre haalt zijn natte handen door het haar zodat de stekeltjes weer mooi rechtop staan. De bus staat ondertussen al weer klaar op het parkeerterrein. De jongens spurten naar binnen. De meisjes doen het, net als overal, lekker rustig aan.

Als ze straks weer op school zijn, is er nog maar een kwartiertje tijd om wat te doen. "Eins binne je in hiele middel kwyt mei de gymles", vertelt meester Henk, terwijl de bus langs de uitgestrekte akkers rijdt. Het graan is al gedorst, de gele stoppels steken uit de grond. De zon schijnt, en de kinderen vertellen opgetogen over het dorpsfeest van vorige week. Door het open dakluik van de bus waait een heerlijk briesje.

DIRK KUIKEN