Bij extreem hoog water en zware stormen kunnen de inwoners van Oudebildtzijl met een gerust hart slapen. Het dorp heeft weer twee ouderwets stevige sluisdeuren die in geval van nood kunnen worden gesloten.

Door Marrit Westerweel

Ongeveer twee voet dik, een paar meter hoog en pikzwart zijn ze. De twee sluisdeuren die Oudebildtzijl sinds gisteren rijker is. De deuren zijn in "ouwe styl" en worden enthousiast ontvangen door de dorpsbewoners. "Prachtig mooi."

Een hijskraan takelt langzaam een sluisdeur van de wagen. Het grote gevaarte wordt secuur naar beneden gelaten in de deurnis. Twee kinderen bekijken vanachter de ramen van café Het Graauwe Paard het tafereel. Andere inwoners hangen tegen de brugleuningen en leggen de gebeurtenis op foto vast. De deur is even later op een bout na vastgezet. Die ene bout krijgt de werkman er aanvankelijk niet goed ingedraaid. "Hy wol net fierder." Maar uiteindelijk zit de deur toch goed vast.

"Allenig 't ansicht al", zegt Sytse Keizer bewonderend. "En hij kin brúkt worre bij 'n storm." "Prachtig mooi", vindt Johannes Post. De deuren zouden bij extreem hoog water met de hand gesloten moeten worden. In de jaren vijftig verdwenen de toenmalige sluisdeuren, daarna werd de Oude Rijd bij zwaar weer afgesloten met schotbalken.

Het idee voor het terughalen van de ouderwetse sluisdeuren komt van dorpeling Jelle Talsma. "Ik liep er al jaren mee rond en een jaar of vijf geleden heb i k het naar voren gebracht." Hij wilde namelijk graag de historie zichtbaar maken. De gemeente Het Bildt voelde daar ook voor. "We willen dat de kern van Oudebildtzijl weer de uitstraling krijgt van rond 1900", vertelt Sjoerd Korf, technisch ambtenaar van de gemeente en projectleider.

De hele operatie, die bestaat uit de renovatie van de brug, de sluis en de oude dorpskern, kost €700.000. De gemeente betaalt het grootste gedeelte van het project. Het Europese Leaderfonds staat voor 20 procent van de kosten.

De meeste inwoners vinden het mooi dat het oude terugkomt. Maar Janke van Slooten heeft toch een beetje haar bedenkingen. "Het is prachtig hoor, maar we leven nu, en niet meer honderd jaar geleden."