Druk was het niet zaterdagmiddag in de expositieruimte Pandje 15 van Kirsten Zwijnenburg in Oude Bildtzijl. De initiatiefneemster van de Bildtse kunstroute Slikwerk had op dat moment vijf bezoekers over de vloer gehad. Dat zouden er over het hele weekeinde bijna veertig worden. "Maar eigenlijk ben ik wel blij dat het niet zo druk is. Ik heb net een heel zwaar huwelijk achter de rug," bekent Zwijnenburg. En dan bedoelt ze niet haar eigen, maar dat van Rembrandt dat donderdag werd nagespeeld.

Het Bildt is vanaf de jaren zestig een gemeente die een grote aantrekkingskracht op kunstenaars uitoefent. Vooral de Oude en de Nieuwe Bildtdijk hebben een grote kunstenaars-dichtheid. Vijf jaar geleden werd voor er voor het eerst een Slikwerkroute op poten gezet.

Verschillende van die kunstenaars hielden op gezette tijden al open atelier. Zo ook Zwijnenburg. "Maar er kwam niemand." Dat bracht haar op het idee de openingstijden van verschillende ateliers op elkaar af te stemmen om zo de krachten te bundelen. John Maes en Janny Vellinga, beide ook Oude Bildtzijl, waren de eersten die aanhaakten. Recreatieondernemers uit de gemeente liepen rond met ideeën voor fietsroutes. Toen de gemeente beide partijen bij elkaar bracht was de kunstroute Slikwerk een feit.

De eerste route telde 22 adressen. Inmiddels zijn dat er 32. De groei zit er dus in. Naast ateliers van kunstenaars kunnen de bezoekers ook terecht in kleine particuliere musea, zoals Kuipers Radiomuseum in Sint Jacobiparochie, het kruidenierswarenmuseum de Grutter in Oude Leije of Groenevelds museum van gereedschappen en technische apparaten in Minnertsga.

Voor op de fiets is de Slikwerk wat aan de lange kant, vindt man-van-het-eerste-uur John Maes. Wel zo'n veertig tot vijftig kilometer schat hij. In zijn galerie De Trapjes kreeg hij dik zeventig bezoekers over de vloer. "Ik denk dat de meeste mensen een deel van de route kiezen. Alleen de Oude Bildtdijk of de Nieuwe." Naast zijn eigen schilderijen, objecten en grafiek was in zijn galerie ook de viltkunst te zien van de Russische kunstenares Natasha Pachkina. Zij was ook zelf aanwezig om haar werk toe te lichten.

Voor veel bezoekers begon de Slikroute met een bezoek aan de Groate Kerk in Sint Jacobiparochie. Daar was van iedere deelnemer werk te zien. Het publiek kon zo een keus maken welk atelier misschien de moeite van een bezoek waard zou zijn. Zo'n 150 mensen wisten de weg naar de kerk te vinden.

Kunstenaar Leopold Wijdeveld had geen werk in de Groate Kerk hangen en misschien kwam het daardoor wel dat het heel rustig bleef in zijn atelier aan de Oude Bildtdijk. De vijftien bezoekers die wel kwamen kregen van Wijdeveld een enthousiast onthaal in zijn met Perzische tapijten belegde kunstruimte.

Zijn schilderijen hebben Art Decotrekjes en zijn soms wat mystiek. Een van zijn voorvaderen was dan ook de architect Henricus Wijdeveld die aan de wieg stond van de Amsterdamse school en in de jaren twintig uitgever en hoofdredacteur was van het kunsttijdschrift Wendingen. Topkunstenaars uit die tijd, zoals de schilder Jan Toorop maakten daarvoor de omslagen. Graag laat Wijdeveld een boek zien met reproducties van die omslagen. Bezoekers die dat op prijs stellen mogen een kijkje nemen in de privékapel die hij op zolder heeft ingericht. Weer veel Perzische tapijten, maar ook een groot beeld van een engel met geheven vleugels, omringd door mystieke schilderijen van de kunstenaar zelf. Er branden kaarsjes.

Wie de Bildtse kunstroute Slikwerk het afgelopen weekeinde gemist heeft krijgt een herkansing. In het weekeinde van 2 en 3 september zijn alle locaties opnieuw te bezoeken.