Hoe lang hij onderweg is weet-ie niet meer precies en waar de reis heen leidt, doet er ook niet toe. Onderweg zijn met de heilige Jacobus en Maria, dat is het enige wat telt voor pelgrim Roger Szatkowski, die gisteren Sint Jabik aandeed.

Hij wandelde naar Jeruzalem, Rome en Santiago de Compostela, maar ook Sint, Jacobiparochie, het Friese beginpunt van de eeuwenoude pelgrimsroute naar Spanje, kan hem bekoren. Roger Szatkowski (58) uit het Franse Espalion is al jaren onderweg door Europa. Slechts af en toe keert hij voor een paar weken huiswaarts. Daar wacht dan zijn Litouwse echtgenote, die een baan heeft in een restaurant "en niet van wandelen houdt".

"Pelgrimeren is voor mij alles. Thuis zitten kan ik niet, ik moet altijd onderweg zijn", zegt de voormalige tuinman, die zeven jaar geleden definitief de werkschoenen verruilde voor een paar wandelexemplaren. Hij is niet zomaar onderweg, want Maria en de heilige Jacobus zijn Rogers reisgenoten. "Is hier in Friesland ook een Mariaheiligdom", vraagt hij terloops.

Eigenlijk moet hij met z'n hardnekkige hoest naar de dokter, maar anders dan Spanje en Frankrijk kent Nederland geen artsen die pelgrims gratis helpen. Dus blijft hij op de been met af en toe wat hoestsiroop.

Het pelgrimeren valt Szatkowski, zoon van een Poolse vader en een Franse moeder, toch al zwaar in Nederland. "Ik moet het hebben van kloosters en pastoors, maar die vind je hier nauwelijks." Het liefst begint hij de dag met een heilige mis. Het valt tegen als hij verneemt dat hij dan minimaal naar Leeuwarden of Harlingen zal moeten. "De kerk neemt hier niet zo'n grote plaats in, hé? Zelf kan ik er niet buiten. Door Maria en Jezus komen we tot God. Voor mij is dat erg belangrijk."

Gelukkig houdt de goedheid van mensen niet op bij de grenzen van de katholieke kerk. "In Syrië, Libanon en Turkije was ik heel vaak te gast in moslimdorpen. Daar leer je pas echt wat gastvrijheid is." Maar ook in West-Europa is er altijd wel weer iemand die Szatkowski matst. In Sint Jacobiparochie schuift oud-schoolhoofd Tjipke Bloemhof hem wat geld toe voor een overnachting bij Klaske en Douwe Wijbenga van Bed en Brochje Jacobshoeve.

Bloemhof was gistermiddag het gras aan het maaien bij zijn geliefde Groate Kerk toen de Fransman aan kwam lopen. "Ik had meteen door dat dit een bijzondere man was", zegt Bloemhof. "Het Jabikspaad trekt veel mensen, maar de echte pelgrims haal je er zo uit."

Ook Klaske Wijbenga heeft een neus ontwikkeld voor de religieus gedreven wandelaar. Maar gratis onderdak verlenen doet ze toch niet. "Wij moeten er ook van leven."

Bloemhof liet de Fransman natuurlijk de Jacobskerk zien, waar een kleine expositie de pelgrimstraditie in beeld brengt. Szatkowski komt op een mooi moment. 25 juli is de naamdag van de Jacobus en zondag vond er in verband daarmee in Sint Jabik alvast een vesper plaats rond de heilige die zoveel mensen aanzet tot het ondernemen van een bedevaart.

Waar de volgende etappe van de Franse pelgrim eindigt, is nog een vraagteken. Hij heeft gehoord dat Groningen mooi is, en bij voorkeur gaat hij richting Duitsland en misschien wel Denemarken. Weten we ook of er in Groningen kloosters zijn, of misschien zelfs een Jacobusparochie?

Als we Bonifatius- en bedevaartsstad Dokkum aanbevelen, vraagt de Fransman het stadje aan te wijzen op de kaart. Het lijkt hem wel wat, zegt hij al hoestend. "Vinden er trouwens wel eens genezingen plaats op de Jacobspaden in Nederland?"