Rembrandt van Rijn trouwde gisteren opnieuw met zijn Saskia in de Van Harenskerk in Sint Annaparochie. Na 372 jaar keerde de gouden eeuw weer eventjes terug in het Bildtse dorp. Het naspelen van het beroemde huwelijk moet toeristen lokken in dit Rembrandtjaar.

Door Dirk Kuiken

De prachtige wolkenpartijen boven de Van Harenskerk in Sint Annaparochie zouden niet misstaan op een zeventiende-eeuws schilderij. En ook de sfeer in het dorp doet denken aan de gouden eeuw. Hedendaagse notabelen lopen in prachtige oude kostuums over straat en straatschoffies jatten de koekjes uit de marktkramen. Langs de weg tonen een mandenvlechter, een scheepstimmerman en een hoefsmid hun oude ambachten.

Gisteren was het op Het Bildt weer even 22 juni 1634, de dag dat de toen al fameuze schilder Rembrandt van Rijn in de kerk van Sint Anne trouwde met de Leeuwarder burgemeestersdochter Saskia van Uylenburgh. Die plek - zo ver van Rembrandts woonplaats Amsterdam - is niet zo gek als op het eerste gezicht misschien lijkt. Saskia woonde op Het Bildt bij haar zus toen zij Rembrandt ontmoette.

Ongetwijfeld was het huwelijk van de beroemde schilder een heel gebeuren op Het Bildt. En ook voor de tegenwoordige Bilkerts is het een mooie opsteker. Zij hopen met de nagespeelde trouwerij een graantje mee te pikken van de vieringen rond Rembrandts vierhonderdste geboortejaar. Het Bildtse festijn moet de aandacht van toeristen trekken. Gisteren werd uitgepakt met muziekoptredens, een bruiloftsmaaltijd en een ambachtelijke markt.

Hoewel, ambachtelijk. Naast de plaatselijke koopman die handelt in kippen en konijnen staat ook een westerling die Rembrandtkoekblikken, dvd's, servetten en T-shirts te koop aanbiedt. Zelfs een vogelhokje met het portret van de schilder heeft hij in de aanbieding.

Naast alle al dan niet authentieke koopwaar wordt er natuurlijk volop geschilderd. Bij de kerk is hobbyschilderes Hannie Wind van de Oudebildtdijk druk bezig met het naschilderen van Rembrandts 'De profetes Anna'. Reuze inspirerend allemaal, alleen jammer van het weer, meent Wind. "Het is vreselijk, moet je kijken wat de regen op mijn doek doet, je waait hier bijna weg."

Voor de gelegenheid is de schilderes gekleed in een bijpassend kostuum. Ze draagt een muts en heeft zelf manchetten gemaakt. "Maar de kraag die er bij hoort doe ik niet om, want dan sta je echt voor paal", vindt ze.

Mairit Visbeek en Carmen van der Mossel uit Sint Anne lopen ook in zeven tiende-eeuwse kledij. Ze zien er met hun groene en gele jurken uit als echte jonkvrouwen. "Leuk voor een dag", zegt Mairit, "maar niet voor al tijd hoor. Ze zien me aankomen op school met zo'n wit hoedje op." Ook haar vriendin ziet nadelen. "Ik had eerst een echt korset aan, maar dat zit echt niet lekker."

Rond half vijf komt de trouwstoet naar de kerk gelopen. Voor de kerk pakt Rembrandt een toorts met bloemen uit een schilderijlijst. Honderden toeschouwers kijken het aan. Een enkele enthousiasteling roept "Saskia, Saskia."

Terwijl het bruidspaar de achteringang neemt, vult de kerk zich met wit bepruikte dames en zwart behoede heren. Stemmige orgelmuziek gaat aan het huwelijk vooraf. Even voor vijf uur schrijdt het beroemde stel door de goudbelegde achterdeur de kerk in.

Met een strenge preek over licht en het wachten op de nacht - een verwijzing naar Rembrandts meest beroemde schilderij natuurlijk - wordt het huwelijk ingezegend. Twee heuse kussen besluiten de ceremonie. Gelukkig hoeven ook de nieuwsgierigen buiten de kerk niets van de nagespeelde bruiloft te missen. Een camera naast het orgel volgt nauwlettend iedere beweging en buiten staat een groot videoscherm opgesteld.

Zo krijgt het historische tafereel toch een wel heel hedendaags tintje. Maar ach, een beetje sjoemelen met het verleden mag best. Wie weet immers nog dat de huidige Van Harenskerk pas vijftig jaar na het beroemde huwelijk is gebouwd? De Bilkerts zullen de toeristen die de trouwplek nog eens willen bezoeken, er wel niet mee lastig vallen.