Bob Numans uit Vrouwenparochie is gek op vliegen. Deze week haalde hij als achttienjarige zijn brevet als internationaal piloot. Hij mag nu met de grootste Boeings de wereld over.

Door Dirk Kuiken

Net als veel kleine jongetjes wilde Bob Numans uit Vrouwenparochie vroeger maar één ding: piloot worden. Hoe hij daar zo bij kwam, kan hij nog precies vertellen. Op zijn zesde mocht hij tijdens een vakantie naar de Canarische Eilanden in het vliegtuig in de cockpit kijken. "Ik mocht zelfs bij de piloot op schoot en eventjes sturen. Toen ben ik verliefd geworden op het vliegen."

In tegenstelling tot veel anderen maakte Bob zijn jongensdroom wel waar. Deze week rondde hij de pilotenopleiding af van de Dutch Flight Academy in Eelde. Met zijn achttien jaar was hij veruit de jongste van zijn klas. De oudste student was zelfs 32 jaar. Ondanks dat leeftijdverschil wilde hij per se de pilotenopleiding gaan doen. "Vliegen is gewoon mijn droom."

Toch kostte het twee jaar geleden flink wat overredingskracht om de leiding van de privé-opleiding daarvan te overtuigen. Vanwege zijn leeftijd moest hij eerst allerlei psychologische tests doorstaan. Zijn hoofd werd binnenstebuiten gekeerd om er zeker van te zijn dat hij aan de strenge eisen van de school zou voldoen. Intelligentie, betrouwbaarheid, verantwoordelijkheid, stressbestendigheid; het zijn allemaal eigenschappen die een piloot behoort te hebben, verduidelijkt Numans.

De keuringen doorstond Bob met glans, maar daarna begon pas het echte werk. "Je leert eerst vliegen op gevoel, maar daarna krijg je steeds meer theorie." Hij laat een van de boeken zien die hij moest doorworstelen. "Je leert dan op je instrumenten te vliegen. En dan zijn er nog de checkllsten. Er zijn zoveel dingen die je moet doen tijdens een vlucht. Het was eerst echt hangen en wurgen om dat allemaal voor elkaar te krijgen."

Van 's morgens zes tot 's avonds zes was er les. En dat was best vermoeiend. Alle mogelijke extreme situaties werden in een simulator geoefend. Motoren die uitvallen, instrumenten die op hol slaan en dan nog wat turbulentie erbij. "Regel het maar, zeiden ze dan." Bob hield steeds het hoofd koel. "In het begin was ik een beetje het broekie, maar later niet meer."

Het bleef natuurlijk niet alleen bij simulaties. Talloze solovluchten stonden ook op het programma. Niet met echt grote kisten, maar toch. "De eerste keer was best spannend, maar toen wist ik wel dat ik dit echt wil." Inmiddels heeft hij in de gaten wat er allemaal komt kijken bij het werk van een piloot. "Vliegen is één ding, maar je hebt straks ook driehonderd mensen achter je zitten waarvoor je verantwoordelijk bent. En dan moet je ook nog leiding geven aan het personeel." Toch schrikt de tiener daar niet voor terug. Captain worden op een grote Boeing, dat is nu zijn ambitie. "Je bent dan toch de baas."

Voorlopig is het echter nog niet zover. Hoewel hij nu zijn brevet voor alle soorten toestellen heeft behaald, moet hij nog tot zijn 21ste wachten voor hij als gezagvoerder de lucht in mag. De eerste jaren kan hij wel als co-piloot aan de slag. "Zo zijn nu eenmaal de regels", verzucht hij in zijn ouderlijk huis in Vrouwbuurt. Hij is al druk aan het solliciteren bij de KLM en Transa-via. "Dat is toch het hoogste."

Vorige week vrijdag had hij zijn laatste praktijkexamen. Zijn examinator, een 73-jarige oud-luchtmachtpiloot was zeer over de jonge student te spreken. "Hij deed me het aanbod dat ik naar de luchtmacht kon. Dat was een groot compliment, want daar werken de allerbeste piloten." Toch gaat hij niet op het aanbod in. "Een straaljager is natuurlijk prachtig vliegen, maar ik wil ook met mensen omgaan, en het gaat in een F-16 niet van 'fasten your seat-belts'."

Natuurlijk snapt hij best dat sommige mensen het een gek idee zullen vinden dat zo'n jonge jongen straks een enorme jumbo bestuurt. "Ik moet niet overkomen als een achttienjarige in een uniform. Als piloot moet je mensen op hun gemak stellen, het gaat om een bepaalde attitude en dat heeft niks met leeftijd te maken. Ik durf dat wel aan."

Tijdens zijn opleiding werd er daarom speciaal aandacht besteed aan de presentatie. Geen handen in de zakken of een shirt uit de broek. Netjes rechtop staan en een das om. "In het begin vond ik dat best wel streng, maar het hoort er gewoon bij." Nu de studie is afgelopen, is er de kans om eens lekker de beest uit te hangen of vakantie te vieren. Maar voor Bob hoeft dat allemaal niet zo. "Vakantie? Mijn werk bestaat straks toch al uit reizen. Nee, ik heb zo hard gewerkt om dit te bereiken. Nu wil ik ook zo snel mogelijk de lucht in."