Al vanaf haar geboorte woont Anna op dezelfde boerderij en nooit zou ze ergens anders hoeven wonen. Als kind woonde ze er met haar ouders, als volwassen vrouw met haar echtgenoot - al zat die ook maanden achtereen op zee - en haar kinderen. Nadat ze haar man op jonge leeftijd verloor, besloot ze de grote ruimte te gebruiken om een eigen antiekwinkel te beginnen. "Oh jongen, dat was zo leuk", herinnert ze zich. "Ik reisde naar België en Engeland en de klanten kwamen van heinde en verre hier naartoe."

Tien jaar lang liep de zaak uitstekend, daarna begon de belangstelling voor antiek af te nemen, merkte Anna. "Ik stopte met de zaak, maar toen werd het huis wel weer heel groot voor mij alleen." Ze bood haar zoon de woning aan, die er met zijn gezin in trok. Zelf hield ze een deel van de boerderij, met een eigen badkamer, woon- en slaapkamer en een keukenge deelte. Ook heeft ze een eigen ingang, zo dat zowel zij als de andere bewoners hun privacy hebben. "En is het niet mooi om te zien dat ook zo'n kleine ruimte stijlvol is in te richten?"

Het sneupen en zoeken, waar ze vroeger zo gek op was, hoeft nu niet meer zo nodig. "Ik ben tevreden, snap je. Dit is het zo wel." Haar interieur is dan ook duidelijk door de jaren heen gevormd en zit vol herinneringen en persoonlijke dingetjes. "De mooiste spullen uit de winkel zijn natuurlijk gebleven en ik heb tekeningen die mijn overleden zus heeft gemaakt. Zelf ben ik tegenwoordig veel aan schilderen. Portretten van de kleinkinderen maak ik heel veel."

Dit zegt de jury...

Marije: "Wanneer je in deze kamer staat, maak je als het ware deel uit van het interieur. Je belandt in een soort sprookje, wordt deel van een poëziealbum. Overal zie je prenten, schilderijen, kleuren, herinneringen en fantasie. De kamer roept heel veel emotie op en dat is een bijzonder gevoel. Er is veel liefde aanwezig in het interieur, liefde voor alles wat te maken heeft met vorm, kleur, materiaal en het leven. Dit is absoluut mijn favoriet in de categorie klassiek."

Sietske: "Dit interieur bevat emotie, dat is voelbaar zodra je de woonkamer betreedt. Ik was hier zeer onder de indruk, verrast en geïnspireerd. Het interieur is een en al herinnering en bewijst dat antiek leefbaar mag zijn."

Paul: "Een woonkamer waar je niet uitgekeken raakt! En overal waar je kijkt begint een nieuw verhaal, want elk schilderij of fotootje en elke stoel of kast heef z'n eigen geschiedenis. Dat maakt deze kamer zo bijzonder. Het is geen showroom van fraai antiek, het is allemaal echt. De zelfgemaakte schilderijen van dierbaren zijn bijvoorbeeld niet alleen in antieke lijsten gezet, maar ook in dezelfde stijl geschilderd."