ZevenBal
april 2006
Dat je van alles de schuld krijgt. Zelfs de Tsunami en Katarina waren er nooit geweest als jij niet bestaan had. Misschien is het waar
en ben je Satan, de oorzaak van alle kwaad. Heet je Rita Verdonk of Jan Lul.
Dat je niets fout kunt doen. Zelfs het bloeien van de bloemen, het schijnen van de zon aan jou te danken is. Misschien is het waar en
ben je God de bron van alle goeds. Is je heiligverklaring niet ver weg.
Dat alles teveel is. De drempel van je deur hoger lijkt dan de K3 en de te wieden planten gevaarlijke vleeseters. En even rustig gaan
liggen een grotere opgave lijkt dan een marathon.
Dat je het gevoel hebt dat je bergen kan verzetten. Je doet het niet, de Alpen horen hier niet en de Koppenberg niet in de Tour de
France. Maar de wetenschap dat als het nodig zou zijn, het een fluitje van een cent is.
Dat alles dood is ook als het leeft. De vogels dood. De bomen dood. De mensen dood. Dat je de enige bent die nog leeft en je je af
vraagt of dat wel zo is als er niemand is die het kan bevestigen.
Dat het leven je toeschreeuwt. De straat je omhelst. De wegen je meenemen langs alles wat bloeit. De mensen er zijn zoals ze
bedoeld zijn, dat ze bedoeld zijn. Dat niemand hoeft te zeggen dat het waar is, dat zie je, dat hoor je, dat ruik je, dat voel je.
Dat de dagen dat niets van dit alles waar is zich aaneenrijgen. Dat je doet, wat je moet doen en dat je niet het gevoel hebt dat het op
zou vallen als je het niet deed. Pas wanneer niemand het meer doet, zou er gezegd worden: 'Er is iets vreemds aan de hand, maar ik
weet niet wat het is. Niemand lijkt iets fout te doen.'
Het is koud vandaag. De winter laat nog even zien dat ze haar naam waard is en de temperatuur
circuleert weer rond de nul. Maar de lente komt eraan.
Dat maakt de folder 'Surprising Spring' van de firma Hunkmüller overduidelijk. De oplettende lezer van deze website weet dat ik geïnteresseerd ben in mode maar er de ballen verstand van
heb (misschien is het wel daarom: vragen, vragen, vragen...).
De boodschap die deze folder in mijn ogen uitdraagt luidt: de bh's
worden groter en de damesonderbroekjes kleiner. De bedekkingen van de primaire en secundaire vrouwelijke
geslachtkenmerken lijken zich dus te gedragen als de inhoud van communicerende vaten: als de ene kleiner wordt,
wordt de andere automatisch groter.
Ook zijn de afgebeelde bh's meestal gebeugeld: het tijdperk van de bh-verbranding,
van de bevrijding van het vrouwelijk lichaam, lijkt definitief afgesloten.
Volgens Marx kun je uit de onder- de bovenbouw verklaren.
Hou gaat, op basis van deze folder, de bovenkleding van de vrouw er deze lente en zomer uitzien?
De extreem lage slips zijn waarschijnlijk zo geconstrueerd om de heupbroeken lager te laten zakken.
Mannen tonen dan hun bemerkte onderbroek, de vrouwen laten hun buik zien.
We krijgen dus nog meer blootbuikerij dan het afgelopen jaar.
Ik neem aan dat er heel wat geschoren en gewaxt - en misschien ook wel bijgekleurd - zal moeten worden.
Maar wat gebeurt er nou aan de bovenkant?
Krijgen we - zoals je zou mogen verwachten - minder decolleté? Misschien wel, maar ik heb mijn twijfels.
De bovenste randjes van de bh's zijn namelijk voorzien velerlei soorten versiering
en ook dit kan niet voor niks zijn. De mannen tonen (maar om dat zeker te weten
wacht ik nog op de folder van een herenondergoedbedrijf) hun modebewustzijn onder de gordel
- de merken van hun onderbroek - de vrouwen dus wellicht daarboven door de versieringen
van de bovenkant van hun cups en van hun schouderbandjes (die de laatste jaren weer gezien mogen worden) te tonen.
Tenminste als het kopersvee gedwee deze voorschriften volgt.
Nu hebben ze dat - voor het merendeel - altijd al gedaan en dat zal nu dus ook wel gebeuren.
Want achter dit geschuif met grenzen - en met kleuren, het is een en al pastel -
zit natuurlijk de machinerie van de mode-industrie.
Die wil dat je om de twee, drie jaar weer iets geheel anders koopt,
zodat de afzet stabiel blijft. Het is een mooie paradox: volg de mode op de voet,
dan loop je straks een heel eind achter.
De oplettende lezer weet het: ik heb sinds enkele maanden een gsm, een mobieltje.
Gekocht. Je krijgt die dingen gratis als je een abonnement neemt, maar uiteindelijk
ben je dan toch duurder uit. Het is een eenvoudig dingetje. Ik kan er mee bellen en
sms-en, meer niet; het ijsblokjes incident van Lange Frans had ik niet kunnen filmen.
Dat is niet helemaal waar, er zit nog een functie op: wekker. Daar is iets vreemds
mee aan de hand. Ik heb die wekker niet ingesteld, maar toch gaat-ie steeds af. Op
de meest rare tijden. Je kan zien dat hij zichzelf heeft afgesteld op 12.00 uur, maar
hij gaat gerust ‘s ochtends om 6.00 uur af. Ik kan hem maar niet vertellen dat ik dat
niet op prijs stel.
Om twee redenen heb ik het ding aangeschaft. De eerste: ik heb een huis van
twee verdiepingen. In mijn huiskamer staat mijn vaste toestel, mijn computer staat
boven. Als ik boven zit te werken ligt het ding naast me. Vrienden weten dat als ze
op mijn vaste toestel geen gehoor krijgen, dat ze me mobiel kunnen bellen. Toch zijn
sommigen zo eigenwijs (uit zuinigheids overwegingen?) om hardnekkig dat vaste
nummer te bellen. Soms neem ik de moeite even naar de beneden te lopen, meestal
niet.
De tweede: het is handig zo’n ding bij je te hebben als er onverhoeds onderweg
iets gebeurt. Maar ik vergeet hem vaak bij me te steken als ik de deur uitga.
Pre paid heet mijn gedoe. Ik kan bij de sigarenboer beltegoed kopen. En daar is
iets vreemds mee aan de hand. Als ik namelijk zes maanden lang niet bel of gsm
vervalt dat tegoed. Dat is raar, toch? Alsof ik een fiets koop en als die een half jaar
in de schuur blijft staan ben ik hem weer kwijt. Maar goed, een abonnement bij
Vodafone is nog rampzaliger.
Het is een heel klein toestel. In die paar maanden ben ik hem al zeker zes maal
kwijt geweest. Gelukkig ken ik het nummer uit mijn hoofd. Dus bel ik hem met mijn
vaste toestel om te horen waar-ie ligt. Nu ben ik hem weer kwijt: hij staat uit.
PS Vrouwen zien mij graag als vriend. Meer willen ze niet van me. Ben ik dan ook sukkelseksueel?
PS2 Ik doe het echt. Ik ben echt stug bezig met Simon Vestdijk. Eerst de Anton Wachter romans, er zijn er acht.
Het valt niet mee. Het is een tamelijk overschatte schrijver. Maar ik lees door, ik heb nooit het idee gehad dat het leven makkelijk is.
Jarenlang was de metroseksueel hot, met als rolmodel David Beckham. Stoere
mannen, met een sterk ontwikkelde vrouwelijke kant.
Heteromietjes! Maar zij zijn passé: het is nu tijd voor de überseksueel. Tygo
Gernandt schijnt hier de representant van te zijn. Übers
zijn mannen die de hele dag op buffels jagen en dan ´s avonds met hun verse zweet
als afrodisiac, drie uur achter elkaar hun vrouw
meerdere malen bevredigen.
Natuurlijk heeft de überseksueel, maar beperkte houdbaarheid en ik weet al wat de
opvolger wordt. Ik ga onder wetenschappers,
tv-makers, journalisten het gerucht verspreiden. Dat de opvolger van de über de
sukkelseksueel is. Met mij als rolmodel. Een
onhandige man, die altijd struikelt, dingen omstoot, omverloopt. Bij het maken van
een teder gebaar zijn partner in het oog prikt met
zijn vinger. Een man die stuntelt bij het versieren, tot zij zegt: ´Ik weet wat je bedoelt,
bij mij thuis of bij jou?´ Een man naar mijn hart,
een man als ik. Ik ben de sukkelseksueel. Mannen bij wie hun onhandigheid
jarenlang alle zelfvertrouwen heeft weggeknaagd.
Mannen volg mij. Over een tijdje heb je de vrouwen voor het oprapen. Dan vertel je
bijvoorbeeld in een café: ´Gisteren ging ik de
afvoer van de gootsteen repareren. Ik schroefde de afvoer los en ving het water op
in een afwasbak en weet je waar ik deze
leegde...?´ En dat er dan drie of vier of tien knappe vrouwen met zwoele stem
zeggen: ´Oooh Harry toch niet in de gootsteen?' En
dat ik ze dan trots aankijk en zucht: ´Ja in de gootsteen.´ En dat ik dan kiezen wie ik
mee naar huis neem of allemaal. Sukkels
opgelet, Het uur van de sukkelseksueel nadert nu snel. Wees voorbereid, voor je het
weet is tijd voor de...
Wat hebben wij, gewone mensen die geen lid zijn van de VVD, in godsnaam te
maken met de strijd binnen die partij om de post van lijsttrekker? Het is een interne
aangelegenheid en ik had het wel zo prettig gevonden als het ook binnenskamers zou
blijven. Maar nee, de kol Verdonk heeft gisteren officieel bekend gemaakt dat ook
zij in de race is voor die post en we werden de hele dag doodgegooid met die
bekendmaking. Ieder journaal, iedere actualiteitenrubriek opende met de lege
toespraak van de feeks.
Ze sprak overigens in de Amsterdamse Rai, op de bouwbeurs. De beurs voor
bouwfraudeurs. Ze heeft in ieder geval laten zien waar haar vrienden zitten.
Er zijn nu drie kandidaat trekkers. De derde is een Tweede Kamer meisje,
waarvan me de naam is ontschoten. De tweede is staatssecretaris Mark Rutte.
Verdonk zei gisteren niet veel en dat weinige waren loze kreten. Maar ze maakte wel
van de gelegenheid gebruik om met modder naar haar partijgenoot te smijten. Het
verschil tussen Rutte en haar is, zo beweerde zij, dat zij daadkracht heeft en duidelijk
is. Die kan je in je zak steken, Rutte.
Dit kan, en de tekenen wijzen erop, nog een heftige stammenstrijd opleveren
binnen de liberale geledingen. Het gematigde rechts van Rutte tegenover het
ultrarechts van Verdonk. Kampen die elkaar, na dit initiatief van Verdonk, voor rotte
vis uitmaken, kiezers die weglopen. Laten we het hopen, ik zal er een kaarsje op
branden.
Eén ding begrijp ik niet. Het is niet de lijsttrekker, maar een speciale commissie
die het partijprogramma vaststelt. Daarna is het de taak van de trekker om dat
programma te verdedigen en aan de man te brengen. Met andere woorden: het
maakt binnen de richtingenstrijd geen reet uit wie trekker is, je heb maar gewoon te
doen wat de partij voorschrijft - daarom ben ik van geen partij.
Verdonk kwam gisteren in haar toespraak slechts met een aantal holle oneliners.
De mensen moeten weer kunnen lachen om hun loonstrookje. De politie moet weer
en meer de straat op. We leggen onze bejaarden met zijn vieren op een kamer,
schande! Inhoudelijke vragen van journalisten wilde/kon ze niet beantwoorden. In
alles probeert ze op wijlen Fortuin te lijken. Wees dan consequent en scheer je kop
kaal! Rita Lee Hooper.
Verdonk als Fortuin?!? Om met Pim te spreken: ach mens, ga naar de keuken.
Mens neme: kalmoeswortel, ranonkel, vliegenzwam, spinrag, gemarineerde
rattenstaarten... Ach Rita, gewoon, wat je gewend bent klaar te maken.
PS Opvallend was gisteren het hoofd van Verdonk. Daar zat enkele uren werk in.
Ze was geschuurd, geplamuurd en van een verse laag beits voorzien. Het resultaat?
Wat de gek er om geeft.
PS2 Dan is het eindelijk voorjaar en dan gaat het ineens razendsnel. Gisteren
beleefden alweer Gent - Wevelgem. Zondag Parijs - Roubaix. Ik hoop dat het
regent, voor het spektakel. Vriend H. zei: die stofwolken zijn ook mooi.
Rattenverdelgers, een soort waartoe ik mij met enige trots
reken, lopen diverse risico's...je kunt gebeten worden,
verzuipen in het riool, met builen overladen gedwongen met een
ratel door de straten dwalend een zwarte dood tegemoet
strompelen of je wordt geveld door de rattengriep.
Zwaar de pest in lag ik als hing mijn leven ervan af op de
bank te flitsen van het ene hoofd naar het andere. Het teiltje
naast mijn bank...laat maar.
Vreselijk de schurft had ik altijd al aan huichelaars,
huichelaars die speculeren op het slechte geheugen van hun
stemvee en een onbetrouwbaarheidsgehalte hebben als dat van
Wouter B. en Femke H., lieden waarvan je zou willen dat je ze
zo in een lemming kon veranderen. Drie hoofden, nee vier, kregen binnen 24 uur mijn teiltje vol
(sorry).
Eerst kwam Hans D. voorbij die trompetterde dat hij
helemaal niet blij was met al dat gedoe rondom de kandidatuur
voor het trekkerschap (waren al hun vaders maar trekkers
gebleven)...hij vond dat zijn partij eerst duidelijk behoort
uit te leggen waar die voor staat. Ja hoor, tuurlijk.
Op 21 februari 2002 was er een ontmoeting van enige schrijvers
en lokale politici in het Haagse cafe De Bordelaise. Tijdens
mijn bijdrage zei ik: "Later die avond zapten wij snel een
rondje Nederlandse politiek. Net op tijd om te horen waarom
Dijkstal voorzichtig is met kritiek op kiezers van leefbaar
Nederland - "Dat wild beweegt zich zo schielijk dat ik niet
weet waar ik op schieten moet" - . Verstonden wij hem goed dan
bedoelde hij dat de vvd haar program pas na de verkiezingen
gaat schrijven."
Leunend tegen de bar knikte onze jazz-stewardess instemmend.
Even later kwam Reintje de Vos langs, sluw over de rand van
zijn brilletje turend wist hij nog wel dat er een twee-regelig
briefje was geweest dat hij snel na het te hebben getekend ter
zijde schoof, maar hé, dat was "onbewust". Nou daar kom ik bij
Vodafone niet mee weg als ik zeg dat iets niet in het contract
stond, die blijven stug verwijzen naar algemene voorwaarden
die ik nooit zag (echt niet).
Als toetje kreeg ik 's avonds ene Robin Lintworm die bij
Bar en Dor zonder zijn blikken te verblozen verklaarde dat het
vervolgen van macro-economische delicten onwenselijk is want
dat heeft grote (sic) macro-economische gevolgen.
De persconferentie van de Walküre van het gesundenes
Volksempfinden heb ik, op het ergste voorbereid, redelijk doorstaan. Ze was
lekker dom... vet opgemaakt en met die quasi geile oogopslag
had ze wel wat weg van een hoerenmadam.
Ik heb gisteren teveel perensap gedronken en heb nu de hele dag al een raar weeïg
gevoel in mijn maag. Bovendien zit ik om de vijf minuten op de WC. Het loopt me
dun tussen de billen vandaan, maar dat mag wel eens keer, zoveel perensap bedoel
ik, want ik wordt snel jarig. Ik heb de columns van Dennis Weening (NL70) en
Henk Bres (Posthoorn) tijdens deze visites vele malen gelezen. Zij zijn mijn grote
voorbeeld. Wanneer ik hun hardcore autobiografische columns lees, probeer ik
achter het geheim te komen. Leken en jaloerse columnisten zijn licht geneigd de
verkeerde conclusie te trekken. Namelijk dat ze alleen zijn aangetrokken om hun
naam en dat ze als schrijver niets voorstellen. Dat ze columns schrijven zonder
inhoud dan hun eigen leven. Columns zonder fantasie, zonder interessante mening,
zonder grappen, zonder punt. Dat de redacties van dergelijke bladen liever
bekende Hagenaars zonder interessante gedachten en schrijftalent hebben, dan
echte columnisten. Wanneer je niet beter weet, wijst alles in die richting. Maar er is
meer en ik wil weten wat, dus spel ik hun oeuvre vooruit en achterstevoren. Hoe
kan het dat ze me helemaal meenemen. Ik ben wanneer ik lees voor even Henk
Bres én ik ben Dennis Weening. Terwijl ik alles wil, behalve Henk én Dennis zijn
en dat maakt het zo knap.
Neem nou de zin: "Maar wat was het een feest! Ik was heel gelukkig en ik werd
erg dronken. En dat mocht. Het was ten slotte mijn verjaardag." Na zo’n slotzin
laat Dennis me met een schok ontwaken in mijn eigen leven. Midden in de
doordringende stank van oppervlakkig verteerde perensap, met een zwaar
Indonesisch aroma. Want en dat had ik nog niet verteld. Ik ben gisteren in mijn
eentje Indonesisch wezen eten. Ik kwam binnen hing mijn jas op. Nam plaats op
de door een vriendelijke ober aangewezen stoel, aan de bijbehorende tafel. Pakte
de menukaart aan van de ober en zei beleefd dat ik niets te drinken hoefde.
Denkend aan mijn zakflacon perensap. (Nee, ik ben niet verslaafd, slechts bijna
jarig.) Het was bovendien uit voorzorg meegenomen omdat er in Den Haag
nauwelijks restaurants zijn waar ze perensap tappen. Ja de piratenbar en de
Hagedis misschien. Zoals er ook maar één kroeg is waar ze warme anijsdrank
schenken of schonken. Lokaal Vredebreuk. Ik ben er lang niet geweest. Ik zal er
volgende week eens heen gaan en verslag doen. Eind jaren tachtig, kwam ik er vijf
avonden in de week na lange vergaderingen van de Haagse Studentenvakbond. De
ene na de andere mok anijsmelk sloeg ik er achterover. Het was in mijn
pré-veganistische tijd. Wanneer je het niet gelooft vraag het maar aan de Groen
Links politicus David Rietveld. Hij was er bij.
Kijk nou zelf. Bij mij ontspoort zo'n column, is er iemand die het las die gelijk trek
kreeg in anijsmelk. Ik moet nog veel oefenen. Dennis en Henk jullie zijn mijn
helden, mijn eigen Haagse helden. Vandaag de nieuwe Posthoorn en dan weet ik
weer waar Henk Bres nu weer is wezen eten. Ik watertand me nu al suf!
PS De Mol is dood leve de Mol. Ga voor al uw onoprechte condoleances naar:
http://www.condoleance.nl/registers/register_6336.html. Want zeg nu zelf je hoort
er niet echt bij wanneer je niet vermeld staat in de condoleanceregisters van
bekende doden.
CONSUMEREN
De soep wordt niet
zo heet gegeten
als zij wordt
opgediend
Het bier niet zo koud
als net getapt
Maar zoenen steeds
op lichaamstemperatuur
Vroeger las ik de boeken van Michel Vaillant met veel plezier, namens de Vaillant autofabriek beheerste hij samen met zijn kameraad
Steve Warson de Formule 1. De enige tegenstanders van formaat waren de wagens van de Leaders. Zij waren de schurken, Steve
en Michel de helden.
In het echt heb ik niets met Formule 1. De strijd wordt hooguit door een paar teams gestreden, zij beschikken over veruit de beste
auto's en hoe goed de coureurs in de andere auto´s ook zijn. Ze zijn volstrekt kansloos. Bovendien moeten coureurs miljoenen
meebrengen om een goede auto te mogen besturen. Het heeft allemaal weinig met sport te maken. Al zijn er mensen teveel, die daar
anders over denken.
Het is te vergelijken met voetbal, wanneer er schoenen zouden worden uitgevonden die uit zichzelf scoren en dat deze schoenen
slechts voor één of twee teams beschikbaar zouden zijn.
In het wielrennen lijkt het soms de Formule 1, met jarenlang Lance Armstrong achter het stuur van de snelste bolide. Want als het
geen doping was moest het zijn rijwiel wel zijn. Maar hij heerste slechts in de Tour de France. Ook de onverslaanbare Tom Boonen
kent zijn beperkingen. In de Vlaamse klassiekers en Parijs-Roubaix is hij ogenschijnlijk onverslaanbaar, als sprinter is hij slechts één
van de toppers, maar zodra er langer geklommen moet worden dan de Vlaamse Muur lang is, moet hij passen.
Natuurlijk hoopte ik bij de Ronde van Vlaanderen op Erik Dekker, Flecha, Karsten Kroon, Bettini of een totale verrassing, maar
ondertussen genoot ik van dé kracht van Boonen. Hoe toen hij gas gaf op de Koppenberg, niemand in zijn buurt kon blijven en hij de
elf besten van de rest terug liet komen om het in de finale definitief af te maken. Dat alles met een prijs voor de beste bijrollen voor
Leif Hoste (de enige die durfde aan te vallen en Hem kon bijbenen), Boonen´s ploegmaat Paolo Bettini (de enige die Hem misschien
had kunnen verslaan, tekende op het beslissende moment met een schitterende manoeuvre voor wat bij voetbal een assist heet),
Ivanov (de prijs voor de beste zinloze eenzame achtervolging) en Pozatto (voor zijn machtige kopwerk in dienst van Hem).
Uiteindelijk was de Ronde van Vlaanderen zoals voorspeld een prooi voor de beste bolide van het stel.
Het mooiste beeld van de dag was dat van de beklimming van de Koppenberg. Ruim 150 renners begonnen aan deze steile met
kasseien bedekte helling, slechts de eerste twaalf kwamen rijdend boven. Daarachter chaos, vloekende wielrenners lopend op
daarvoor ongeschikt schoeisel.
Dit alles bij elkaar maakt de Ronde van Vlaanderen zoveel spannender dan de urenlang rondrazende Formule 1 wagens. Michael
Schumacher is nu éénmaal geen Michel Vaillant of Steve Warson en al helemaal geen Tom Boonen.
Oude Pekela gaf deze week het startschot. En als er één schaap over de Pekalaër
dam, is volgen er meer. De ouderen van tegenwoordig zijn niet meer te harden zo
vervelend. En een overlast dat ze bezorgen! De allochtone randgroepjongeren
verbleken er bij.
Het gedrag van deze laatste groep is al rijkelijk beloond met hangplekken. Hoe goed
dat helpt tegen de overlast: vraag maar eens rond in Gouda.
Welk deksels kattekwaad haalden de Pekelaër burgers uit? Ze hingen rond bij
winkelcentrum de Helling (!) en leverden commentaar op wat de mensen in hun
winkelwagentjes laadden.
Oei! Dat hadden ze beter niet kunnen doen, het is smeken om maatregelen. De
ondernemers van de Helling zijn gaan klagen bij de gemeente. Het resultaat is een
hangplek voor de ongezeglijke bejaarden.
Maar die is gesitueerd vlakbij de Helling. Kunnen ze van daaruit niet in de wagentjes
kijken?
Wat vinden de Oude Pekelaër hangjongeren van deze plek bij de Helling? Is die
leuker dan hun eigen plek en gaan zij er hangen? Waar moeten de bejaarden dan
weer heen? Moet er toezicht komen?
Maar waar ik het benieuwdst naar ben, is hoe de situatie in de rest van het land zal
zijn tegen de tijd dat ik met mijn opgepimpte rollator ergens wil hangen.
Tijdens mijn werkende leven heb ik mij erop verheugd om als pensionado zo'n
superbetrokken vrijwilliger te worden bij een culturele instelling. Vrijwillig is niet
vrijblijvend? Haha, dat zullen we dan nog wel eens zien. Op elke dubieuze slak in de
organisatie zal ik met gulle hand zout strooien. En als ze mij als volwaardige
werknemer in willen zetten, sta ik op mijn recht als vrijwilliger om boventallig te zijn.
En als ik dan aan de rollator en het hangen toe ben, wil ik dat doen waar ìk wil. Met
mijn mieterse karretje zal ik boodschappen doen zo rond 19 uur als alle
tweeverdieners in de schappen met magnetronmaaltijden willen graaien. Breeduit
naast me in zijn opgevoerde scootmobiel zal mijn man me helpen om de uiterste
houdbaarheidsdata met een loep te ontcijferen. Daar nemen we dan alle tijd voor en
negeren het geërgerde gezucht om ons heen.
Hangen doen we thuis.
De kol Verdonk heeft zich dan toch verkiesbaar gesteld voor het lijsttrekkerschap
van de VVD. Stiekem hoopt zij de eerste vrouwelijke premier te worden van dit
land. Ik hoor de kreten al uit het streng feministische kamp: het is dan wel een tut
maar het is wél een vrouw. Hetzelfde werd toentertijd over Tatcher gezegd. Dames:
een heks blijft een heks. Laten we Verdonk in de Hofvijver gooien, kijken of zij blijft
drijven. Wordt zij premier dan trek ik me terug op Walden.
Kamervoorzitter Franz Weisglass, ook VVD, noemde de andere kandidaat,
Mark Rutte, het broertje van Wouter Bos. Het was niet bedoeld als compliment, hij
zou veel te links zijn. Remco Campert vroeg zich af: is Verdonk dan het zusje van
Geert Wilders. Ik mag en lees hem graag, Remco, de eeuwige jongeling.
Nog een dame die voor het lijsttrekkerschap gaat: Lousewies van der Laan. (Die
Van der Laantjes, Lousewies en Media, zijn dat nou zussen? Nichten?) De eerste,
fractievoorzitster van D66, mag vandaag raaskallen in de Volkskrant. De kop van het stuk luidt: Wat
D66 nu doet, is weer revolutionair. En: wij zijn links. Raaskallen dus. En dan steeds
met de ogen knijpen.
D66 krijgt steeds wel erg veel aandacht en dat voor een splinterpartijtje. De kans
is groot dat Lousewies na de verkiezingen van volgend jaar alleen terugkomt in de
Kamer. Maar dan moet het hen wel heel erg meezitten.
Citaat: ‘Balkellende is betrouwbaar en standvastig, echt zo iemand van wie je
denkt: was het maar mijn buurman. Dan weet je dat tijdens je vakantie goed op je
huis wordt gelet.’ Is hij tenminste nog ergens goed voor. Buurtvader Jan Peter. Als
je hem een euro geeft, maait hij je gazon.
Kortom: ze omarmt dit kabinet en haar beleid van harte. Goed zo, meisje, dat is
wat we willen: duidelijkheid. Maar neem me niet kwalijk als ik je met een grote
korrel zout neem. Dat ik je neem... niet verkeerd uitleggen.
PS Lousewies: uitspreken met een au.
PS2 De Paddestraat, de Oude Kwaremont, de Berendries, De Eikenberg, de
Taaienberg... Morgen weer de Ronde van Vlaanderen, één der mooiste
eendagswedstrijden.
terug naar maart / inleiding