Hendrix in Holland
Phil Bloom was toen in Hoepla 22 [1967] maar nu 61 [2006] en woont in Antwerpen in Belgie.
Bekijk haar internet site,Klik hier.


PHIL BLOOM.

NUDE ON TV SHOCKED CALVINIST HOLLAND.
Bron: ANP (Walter Paap 1967).

Holland’s smallest TV and broadcasting organisation VPRO this week shocked Dutch television-viewers when it
presented a completely nude girl in it’s controversial teenage-show ‘Hoepla’.
The girl, 21-years-old photographic model Phil Bloom, some weeks ago caused a storm of comment and
indignation when she appeared completely nude in the first instalment of the ‘Hoepla-show’.
However, on that occasion she had been shown through a veil.
This time nothing was left to the imagination of the viewers and Phil appeared stark naked before the eye
of the camera (....) VPRO-manager Mr. van Houte indicated in an interview that his organisation – after
the stormy reception of the first instalment of its ‘Hoepla’ show - had decided to proceed with the show
because it did not want to give in to what he described as an organised newspapercampaign againt
VPRO’s programme policy.
He said: ‘The nude girl in the ‘Hoepla’ show was decent’.
At no time did she behave suggestively or erotically, but she had remained completely motionless.
Mr. van Houte said the girl did not appeal to lower sexual instincts but only showed the beauty of
the nude female body. He said: ‘ A nude girl can be beautiful, this is what we wanted to show and
that is what we did’ ! (....)
The “nude on TV’ has posed several questions: Will the number of nude appearances increase ?.
And what is the attitude of the law? For the law says that indecent exposure is an offence, punishable by
imprenment not exceeding a period of two years and a fine not exceeding 300 guilders.
Are Phil Bloom and the VPRO guilty of indecent exposure ?.
Dutch television viewers are convinced that they will be in for another shock, but when and how are
still under wraps.
But so far Phil and her employers seem to have booked a victory.....

Bron: Libelle, April 2000.
Eén minuutje bloot op televisie werd bepalend voor het beeld dat Nederland nu nog heeft van Phil Bloom.
Destijds was ze 19, nu is ze 54 en een kunstenares met een eigen visie.

In 1967 sprak heel Nederland er schande van: een meisje liep in het VPRO-programma HOEPLA achteloos door
het beeld, praktisch naakt.
In een volgende aflevering zat ze in een stoel met een krant.
En toen ze die liet zakken, bleek ze weer niets aan te hebben.
Phil Bloom was Nederlands eerste blote vrouw op tv.

In haar atelier staan grote doeken tegen de wand: wonderlijke schilderijen vol mensen, dieren en andere wezens.
Rubensiaanse engeltjes, Mickey Mouse met een kindergezicht, Maria met een revolver, de Indiase olifantgod
Ganesh,varkentjes, herten en veel vrouwen.
Rubens, Disney en Boeddha in één wereld gecombineerd.
Soms in zwart-wit, dan weer in dreigende, heftige kleuren. Moderne kunst, maar geschilderd in een techniek die
doet denken aan de 17e-eeuwse meesters.
Phil Bloom is de maakster van deze intrigerende doeken.
Van een spraakmakende vrouw die zich in de jaren zestig naakt aan het publik aanbood, werd ze een schilder
die het menselijk lichaam van alle kanten belicht.
Van tv-persoonlijkheid werd ze iemand met een minder spectaculair bestaan.
Tegelijkertijd maakten de blonde lokken plaats voor donker haar.
Maar als je de eyeliner van 1967 er nog even bij denkt, lijkt ze nog opmerkelijk veel op de Phil van toen.
Ze heeft er lang niet meer over willen praten, “Iedereen kwam maar terug op die ene minuut televisie.
En het ging altijd over dat choquerende van bloot op tv, alsof het alleen maar daarom ging.
Mensen wisten niet hoe ze het moesten plaatsen. Het had feitelijk niets met seks, drugs en rock’n roll
te maken, maar veel meer met kunst.
Ik was in die tijd al kunstenaar en deed performances, kunstoptredens met onder andere Wim T.Schippers.
Het optreden in Hoepla was gewoon een onderdeel van een hele reeks performances.
Maar in 1968 hield ik daarmee op en ging alleen nog schilderen en tekenen.
Ik begon al op mijn vijftiende thuis en in clubjes kunst te maken.
Ging naar de kunstacademie in Den Haag en daarna al snel naar de Rietveld Academie in Amsterdam.
In die tijd kwam ik dus op tv.
Ik was dus ineens een celebrity, maar het ging mij helemaal niet om het beroemd zijn.
Veel mensen waren geschokt, beledigd zelfs.
Niet iedereen, hoor.
Mijn moeder respecteerde het bijvoorbeeld wel.
Alles wat ik wilde, mocht ik doen.
Ze was heel belezen en begreep wél waarmee ik bezig was.
Rond m’n dertigste ging ik naar Amerika, waar ik zo’n vier, vijf jaar met tussenpozen ben gebleven.
Naar New York, omdat ik verder om me heen wilde kijken in de kunstwereld.
Niet zozeer om het helemaal te maken, wel om mezelf te kunnen zijn.
Ik was daar gelukkig en kon er wat kunst betreft echt een frisse neus halen.
Ik houd van de manier van handelen en denken daar.
De mensen zijn open en positief.
Nederlanders zijn meer naar binnen gekeerd.
Daarna woonde ik vijf jaar in India.
k reisde heen en weer en had als officieel adres alleen een brievenbus.
Ik zat middenin het Indiase leven, met een heel andere filosofie en andere manier van denken.
Men leeft er in een ander ritme en heeft een bijzonder bewustzijn.
Stress, dat kennen ze niet. Voor mij was dat een eye-opener.
Hun religie is heel interessant.
Wij hebben maar één god, terwijl zij er heel veel hebben, dat is zó leuk !.
Ik stop ze graag in mijn schilderijen.
In mijn kunst vertelde ik altijd al verhalen en dat is versterkt in India.
Als kunstenaar krijg je daar bovendien veel respect,m je staat er meteen op een voetstuk.
Er is een prachtige traditie: de manier waarop ze tekenen en schilderen in India gaat eeuwen terug.
Al die culturen hebben zich in mijn kunst genesteld.
Ik wil in mijn kunst laten zien dat oost en west, maar ook goed en kwaad, naast elkaar bestaan.
Die reizen hebben me geholpen om trouw te zijn aan mijn eigen stijl.
Ik had genoeg van de kunstwereld in Nederland, had geen zin in óf meegaan met Cobra, óf zoeken en
graven in stromingen die de mijne niet waren.
Ik kon mijn eigen verhalen schilderen, oude technieken gebruiken zonder dat dat ‘verboden’ was en
zeggen: dit ben ik. Ik ben een eigenzinnig mens.
Als ik iets wil, doe ik het goed. Nu woon ik in Antwerpen.
In een oude koffiebranderij met prachtige ruimtes, vlakbij het station.
Drie jaar geleden kocht ik het pand samen met mijn partner Martin.
We hebben er allebei ons atelier en er is een grote tentoonstellingsruimte waarin we exposities van
verschillende kunstenaars organiseren.
Ik geef ook lessen aan groepjes mensen.
We hebben geld genoeg om van te leven, en dat geeft een zekere mate van vrijheid.
Het liefst schilder ik.
Na periodes met paarden, varkens, Disney-figuren, Alice in Wonderland en oorlogstaferelen, ben ik
nu bezig met herten.
Herten zijn een eeuwig symbool, ze zijn heel lief en Bambi-achtig.
Maar ze hebben ook te maken met kracht en jacht: op oude prehistorische grotschilderingen zie je dat al.
De dood speelt vaker een rol in mijn werk.
Die zware thematiek combineer ik met vrolijkheid, lichtvoetigheid.
Zo zit het echte leven toch ook in elkaar ?.
Ik hoop nog lang in Antwerpen te blijven, de sfeer is er heel plezierig.
Hier krijg ik respect en heb ik niet dat stempel van die minuut naakt op tv.
In principe heb ik nooit last gehad van die gebeurtenis, ik sta er nog steeds achter.
Maar in Nederland geven ze vaak geen kans om iets anders te zijn dan dat meisje van toen.
Er moet eindelijk maar eens begrepen worden dat bloot de krant lezen niet het enige is wat ik kan.

MICRO-VISIE (1967).
Radio- en TV notities van Hanneke Meerum Terwogt.
Het stille, bijna steriele naakt van Phil Bloom heeft heel wat opwinding veroorzaakt.
We hebben er zelfs de buitenlandse kranten mee ‘gehaald’.
U weet, we moeten van top tot teen op mestkarren zitten, of naakt op de buis, om over de grens
genoemd te worden.
In de Daily Mirror en de Daily Expres stonden woensdag hijgerige artikeltjes met veel vet gedrukte en
cursieve woorden over Phil’s naaktoptreden in ‘Hoepla’.
De Express herinnert aan haar vorig optreden, toen ze hier en daar nog met bloemetjes bedekt was.
Where had all the flowers gone’, luidde ditmaal dan ook het foto-onderschrift.
En de kop: ‘Miss Bloom’s no-flower show on TV shocks the Dutch’.
Overigens valt het met die ‘shock’ nog wel een beetje mee: slechts één telefonische opzegging kwam
bij de VPRO binnen, verscheidene mensen vroegen om inlichtingen over het KNIL-peleton, dat misschien
wel diepere indruk maakte.
Maar wie zich natuurlijk wel buitensporig druk maakten om ‘Hoepla’ waren SGP-kamerlid Van Dis en
Leo Riemens van de Telegraaf.
Alhoewel hij, schrijft Riemens, dacht dat dat niet meer mogelijk was is maandag j.l. toch wel het
dieptepunt van de wansmaak bereikt.
’Vunzige onwelriekendheid’, ‘verstoring van de orde’, en ‘pornografie’’ noemt hij het optreden van Phil.
(Te uwer informatie: pornografie is ontuchtige literatuur.).
De grootste onsmakelijkheid zag de heer Riemens wel gedemonstreerd in het tonen van het gironummer
van de VPRO tijdens het naaktshowtje, ‘blijkbaar in de hoop daarbij leden van de
psychedelische gemeenschap te werven....’.
Waarschijnlijk is bijna niemand in het hele land zo psychedelisch geweest dat hij het postbusnummer
van de VPRO (service aan eventuele opzeggers!) heeft aangezien voor het gironummer.
Mochten meer mensen dit misverstand echter gekoesterd hebben, dan verzekert de VPRO ons dat al het
geld dat op het voornoemde postbusnummer is overgemaakt, voor een goed doel wordt bestemd.
Kleren voor Phil misschien.

EEN LANGE KOELE MEID.
Phil Bloom reageert op onverwachte wendingen in haar leven zonder blikken of blozen.
Bron: Panorama 1967.

Van alle stormen die sedert haar vleselijke verschijning op de beeldbuis zijn opgestoken, heeft Phil Bloom
zelf nog het minst gemerkt.
Zij is gewoon gebleven wie zij was: een lange, dunne, koele meid, voor wie het geen draad verschil maakt
of zij nu met een jurk an of bloot op een stoel zit en die met de beste wil van de wereld niet kan
begrijpen hoe anderen zich daarover kunnen opwinden.
Dat is geen pose.
Zij meent het.
Zij gelooft dat langzamerhand iedereen wel weet hoe een man en een vrouw er van buiten uitzien - al was
het alleen maar omdat je het sinds jaar en dag kan gadeslaan in het Rijksmuseum en andere culturele instellingen.
Haar ouders zijn minder zelfverzekerd.
Haar moeder is een echte fan van Phil, trots op haar ranke dochter en een fanatiek verzamelaarster
van foto’s en persberichten.
Haar vader vindt het allesbehalve leuk en had de Hoepla-uitzending van de VPRO liever niet gezien.
Maar ja, Phil Bloom is eenentwintig en staat op eigen benen en al logeert zij dan wel vaak bij haar
ouders in het keurige Leidschendam, zij heeft ook haar eigen kamer in Den Haag en dat maakt
haar een zelfstandig meisje.

Reacties.

Phil is blij met de opwinding die haar blote verschijning in ‘Hoepla’ heeft veroorzaakt.
Er zit brood in.
Na haar Mulo-opleiding en één jaar academie voor beeldende kunsten zat zij min of meer in het slop en
kon haar draai niet vinden.
Het televisie-optreden heeft daar verandering in gebracht.
Zij kreeg er ongeveer vijfhonderd gulden voor en een stroom van aanbiedingen.
Eén ervan was een rolletje in een Nederlandse film Professor Columbus , die in Delft wordt opgenomen.
Phils blote lijf is daarin helemaal beschilderd met bloemmotieven en zij wandelt onbekommerd door
het zwakke scenario.
Zij gelooft dat het een beroerde film wordt, maar vond het fijn om erin mee te werken.
Uit het buitenland kwamen verscheidene aanbiedingen om in nachtclubs te komen optreden en zij weet nog
niet of zij erop in zal gaan.
Voorlopig blijft zij nog wat huppelen in de Amsterdamse jongerensoos Provadya met een paar andere meisjes.
Zelf zegt zij daarvan:’ Het is een soort kitscherige ballettoestand waarin we volkomen vrij zijn om te
doen wat we willen.
We dansen gewoon tussen het publiek door en maken allerlei gekke acts.
Gek is iets anders dan sexy.
Dat laatste is Phil namelijk niet.
Terwijl zij voor mij poseerde, viel mij op dat haar blote lijf veel meer esthetisch dan erotisch is.
Zo wil zij het ook.
Zij wil niet meer zijn dan een vlot meisje van deze vlotte tijd en al die publikaties in binnenlandse
en buitenlandse periodieken als Paris Match, Neue Revue, Daily Mirror en New York Tribune verbazen
haar alleen maar, al is zij er natuurlijk wel blij mee, omdat ze haar met één klap wereldnieuws hebben gemaakt.

Iets anders.

Phil Bloom vindt haar onverwachte bekendheid een goeie grap, al weet zij nog niet precies wat
zij ermee aan moet.
Zij zou best faam willen krijgen als Rita Renoir, die van een striptease een hele kunst maakte, maar zij weet dat
zijzelf daartoe te weinig originaliteit bezit.
‘Ik zou een manager moeten hebben,’ bekent zij.
‘Zelf ga ik nergens op af. Ik wacht tot ze bij me komen en dan doe ik wat ze van me verlangen.
Alleen zou Phil wel willen dat die verlangens eens naar iets anders uitgingen dan bloot.
Het gaat haar een beetje de keel uithangen. ‘Ik kan ook wel iets anders.
Ik zou graag poseren voor fijne modefoto’s en ik geloof dat ik daarvoor geschikt ben.
'De negatieve reacties vond zij wel beangstigend.
Haar eigen leeftijdgenoten zeiden na de televisie-uitzending niet veel meer dan ‘wat geweldig’
of ‘wat eng’, maar oudere mensen maakten er een probleem van en dat bleek wel uit de honderden
brieven die Phil ontving.
Ettelijke ervan hadden een pornografische inhoud en bestonden uit niet veel anders dan schuttingwoorden.
Uit Arnhem kwam een dreigbrief waarin stond dat men haar zou vermoorden en dat vond zij uiterst
griezelig, want je weet nooit waartoe dergelijke maniakken in staat zijn.
Als zij aan dit soort reacties denkt, zou zij het liefst weer naar de Haagse Academie gaan om verder te
studeren voor grafisch ontwerpster, maar van de andere kant is daar weer initiatief voor nodig en
dat bezit Phil te weinig.
Haar roemruchte leventje rolt zo vanzelf voort, dat zij er geen enkele moeite voor hoeft te doen.
Dat kenmerkt Phil Bloom.
Zij is gewoon een leuke, slome meid, die bloot en ontspannen in haar televisiestoel zat en niet begrijpt
dat anderen zich hevig zaten te verbazen.
Als zij ooit nog eens in een schandaal verwikkeld raakt, zal dat buiten haar wil zijn.
Alles gaat bij haar vanzelf, omdat zij alles vanzelf aanvaardt – lang, dun en koel.

Anna Beeke (Panorama).

Terug naar Hoepla pagina. Terug naar Hendrix in Holland pagina.


© Bendrix.